Латлей – шағын, әдемі ауыл, Англияның Девон графтығында орналасқан. Сабан үйлермен, жергілікті шаралармен (Lustleigh Show) және қымбат жылжымайтын мүліктерімен танымал.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Девондағы ауыл, Англия
Village in Devon, England
Ластли – Англияның Девон графтығындағы Дартмур ұлттық паркінің ішінде, Урей аңғарындағы шағын ауыл және азаматтық округ. Ол Бови Трейси және Моретонхэмпстед қалаларының арасында орналасқан. Ауыл түрлі басылымдарда елдің ең жақсы немесе ең сұлу ауылдарының бірі деп жиі айтылады, әсіресе ауыл орталығындағы сабанмен жабылған дәстүрлі ғимараттар және Ластли көрмесі сияқты жергілікті шараларға байланысты. Бұл сонымен қатар үй сатып алу үшін ең қымбат ауылдық аймақ ретінде танылуына себеп болды. Ауыл Қасиетті Иоанн Баптист шіркеуінің айналасында топтасқан. Бұл шіркеуді көптеген ескі ғимараттар қоршап тұр, олардың көпшілігі сабанмен жабылған. Ауылда пошта бөлімі бар дүкен, автомеханик, шайхана және паб бар.
Lustleigh is a small village and civil parish in the Wray Valley, inside the Dartmoor National Park in Devon, England. It is between the towns of Bovey Tracey and Moretonhampstead. The village has often been named amongst the best or prettiest villages in the country in various publications, particularly due to the traditional thatched buildings in the village centre, and local activities such as the Lustleigh Show. This has also led to it being noted as the most expensive rural location to buy a house. The village is clustered around the parish church of St John the Baptist. Surrounding this are old buildings, many of which are thatched. There is a village shop with Post Office, auto mechanic, tea room and a pub.
Елді мекендердің географиясы
Қазіргі ауылдың қоныстану географиясы – нақты ядролық ауыл орталығы бар, кейде «қала» деп аталады. Бұл Брукфилд үйлеріне де қатысты, олар ауылға жақындағанда ерекше аймақты құрайды және 19-шы ғасырдың соңында Келли кенішінің шахтерлері үшін салынған. Петибридж бұрын салыстырмалы түрде оқшау шаруашылық болды, 1945 жылы кеңес сатып алғанға дейін және 1949 жылы ресми түрде ашылған кеңестік тұрғын үйлер салынғанға дейін. Петибридж, Урейленд және Брукфилд кенттері ауыл орталығымен дерлік біріктірілген, бірақ Хаммерслейк және Сандук кенттері ауыл орталығынан қашықта орналасқан. Тас дәуіріндегі қызметтің іздері және 450-600 жылдар аралығында салынған ежелгі жерлеу ескерткіші «Датуидок тасы» ауыл шіркеуінде сақталып тұр, бұрын ол есіктің табалдырығы болған.
The settlement geography of the modern village is that there is a distinct nucleated village centre, sometimes referred to as the 'town', and the same applies to the Brookfield houses which form a distinct area on the approach to the village, and which were built in the last 19th century for the miners of Kelly Mine. Pethybridge was formerly a relatively isolated farmstead, prior to its purchase by the council in 1945, and the building of council housing, which was officially opened in 1949. The hamlets of Pethybridge, Wreyland, and Brookfield are nearly contiguous with the centre of the village, but the further hamlets of Hammerslake and Sanduck are further distributed from the village centre. evidence of Stone Age activity, and the presence of an ancient burial monument "Datuidoc's Stone" which dates from between 450 and 600 AD, and is housed within the village church, having previously been the door sill.
Ерте тарих
Ғалымдар арасында ауылдың бастапқы тарихы және оның тарихи жазбаларда кездесуі туралы пікірталас бар. Бірқатар ғалымдар ауылдың 899 жылғы Ұлы Альфредтің өсиетінен Suðeswyrðe деп тіркелгенін, оны кіші ұлы Этельвардқа қалдырғанын айтады. Бұл дерек кейін 1086 жылғы «Domesday Book» кітабында Sutreworde деп жазылған, бұл «орманның оңтүстігінде» деген англосаксон мағынасын білдіреді. Алайда, танымал антиквар және Ластли тұрғыны Сесил Торр сынды басқа ғалымдар бұл интерпретацияға қарсы шығып, Suðeswyrðe және Sutreworde басқа елді мекендерге қатысты деп санайды. Торрдың пікірінше, аталған қоныс Ластлиден әлдеқайда ірі болған, ал бұл тұжырымды растайтын негізгі дәлел – Маршвуд иеліктерінен алынған жазбалардың толық еместігінде. Тарихшы Иан Мортимердің кейінгі зерттеулері Сатреворде Ластли приходінің аумағында болғанын, бірақ қазіргі ауыл орнында емес, Ластли Кливтегі Хантер Тордағы темір дәуіріне жататын төбешік қамалының жанында орналасқанын көрсеткен. «Domesday Book» жүргізілген кезде Сатревордеде шамамен 155 адам тұрған. Егер осы дерек рас болса, онда қазіргі ауыл әлі де Тейнбридж жүзінің құрамында болып, Ансгар Сталлер оны 1200 акр (4,9 км²) жер және үлкен орман алқабының бөлігі ретінде басқарған. «Domesday Book» үшін ерекше жайт – приходтың маңызды қызметі ретінде ара шаруашылығы есілген. Де Мандельвиллдің ұрпағы Уильям Тилли король Джоннан жаза алып, мүлкін жоғалтқан, бірақ Роберт де Мандельвилл отбасының жерлерін қайтарып алған. Ауылдағы ең көне үй – Мапстоун Хиллдегі ескі әулеттік үй, қазір үш бөлікке бөлінген. Оның ең көне бөлігі 14 ғасырға жатады. Бұл үйді Ғидли қамалының мұрагері Уильям Пруз салған деп есептеледі, ол бұрынғы сот залының орнына салынған. Пруз Ластлидегі Сент-Джон Баптист шіркеуіне оңтүстік капелланы қосып, сол шіркеуде жерленген. Иеліктің қалған бөлігі, әсіресе Мапстоун Хиллдегі Үпхилл және Ұлы зал үйлері 19 ғасырдың басына дейін Уадхамдардың мұрагерлері, Илчестер графтарының қолында болды, содан кейін бұл мүлік бөлініп сатылды.
There is some disagreement amongst scholars about the early identity of the village, and whether it appears in historical record. Some indicate that the village was recorded as Suðeswyrðe in the 899 will of King Alfred the Great, being left to his youngest son Æthelweard. This was later recorded in the Domesday Book of 1086 as Sutreworde, Anglo Saxon for 'south of the wood'. Other scholars, including noted antiquarian and Lustleigh resident Cecil Torr dispute this interpretation, and believe that Suðeswyrðe and Sutreworde refer to other settlements. Torr asserts that the settlement mentioned has features much larger than Lustleigh has ever been, and that the main evidence supporting the assertion is incomplete matching of records from the Marshwood estates. Later scholarship by historian Ian Mortimer has suggested that Sutreworde was in Lustleigh parish, but not at the current location of the village, but rather near the Iron Age hill fort at Hunter's Tor in Lustleigh Cleave on the edge of the parish. At the time of the Domesday Survey, there were around 155 people living in Sutreworde. If that is the case, then the current village was still part of the manor, within the Teignbridge Hundred, and it was controlled by Ansgar the Staller as part of a 1,200 acre farm holding (4.9 km2) plus a large area of forest. Unusually for the Domesday Book, beekeeping was mentioned as a key activity of the parish. de Mandelville's descendant William Tilly was attainted by King John and forfeited the property, before Robert de Mandeville was able to recover the lands to the family. The oldest known house in the village is the old manor house on Mapstone Hill, now divided into three properties, with the oldest part dated to the 14th century. This is thought to have been built by William Prouz, heir to Gidleigh Castle and used to replace former manorial court at Barnecourt. Prouz is believed to have added the south chapel to the Church of St John the Baptist, near to the manor house in Lustleigh and there is an effigy of him within the church where he is also buried. The remainder of the estate manor, and particularly the houses of Uphill and Great Hall on Mapstone Hill, was in the hands of heirs of the Wadhams, the Earls of Ilchester, until the beginning of the 19th century, when it was broken up and sold off.
Шекаралық кеңейтулер
Уақыт өте келе ауыл бастапқы шекарасынан кеңейді (Кеслейдегі Епископ тасы кіреберіс ретінде, ал аңғардағы Врей немесе Врей бұрқағымен белгіленген). Басты кеңею – Уриленд пен Брукфилдтің пастваға қосылуы, ол 1929 жылы Кеңес жарлығымен аяқталды. Бұл жарлық шекараны Бови өзеніндегі Уилфорд көпіріне дейін кеңейтті және A382 тас жолындағы Слейд Кроссқа дейін созды, бұрын көршілес Бови Трейсиден шекараны белгілеп өту Ластли теміржол станциясына дейін жеткен, ол шекарадағы Врей бұрқағына жақын орналасқан.
Over time, the village expanded from its original boundaries (signified by the Bishop's stone at Caseley as the entrance, and the Wray or Wrey brook in the valley). The major expansion was the annexation of Wreyland and Brookfield to the parish, which was completed by an Order in Council in 1929. This order expanded the boundary to Wilford Bridge on the River Bovey and took the extent out to Slade Cross on the A382 road, where previously beating the bounds from neighbouring Bovey Tracey had come right to Lustleigh railway station, which was adjacent to the Wray Brook on the boundary.
Популус
Парақшаның халқы көбінесе азайып келеді, 1951 жылы ең жоғары көрсеткіш 679 адамды құрады, 153 үй шаруашылығына бөлінген (әр үй шаруашылығында орташа есеппен 4 адам), 2011 жылы 286 үй шаруашылығы бойынша 553 адам (әр үй шаруашылығында орташа есеппен екі адамнан кем), ал 2021 жылы 273 үй шаруашылығында 579 адамды құрады. 2021 жылғы халық санауында үй шаруашылықтарының 25% -ынан кемінде 2 адамнан артық тұрды, ал жыныстар шамамен тең бөлінді – 297 әйел және 282 ер адам. 2021 жылғы халық санауында кеңірек аудандағы (Мортонхэмпстед, Ластли және Шығыс Дартмур, сонымен қатар Солтүстік Бови және Уайдкомб кіретін) тұрғындардың орташа жасы 55 жасқа тең болды, ал барлық тұрғындардың үштен бірі 65 жастан асып түсті (ұлттық орташа көрсеткіш 11%), ал 15 жасқа дейінгілердің үлесі тек 13,3% құрады (ұлттық көрсеткіш 17,4%).
The parish has a broadly declining population, down from a high of 679 in 1951, split between 153 households (an average of over 4 people per household), to a 2011 population of 553 across 286 households (an average of less than two people per household), and 579 people in 2021 in 273 households. In the 2021 census, less than 25% of households had more than 2 occupants, and the sexes were nearly evenly split with 297 females and 282 males. The median age for residents in the wider area (Moretonhampstead, Lustleigh & East Dartmoor which also included North Bovey and Widecombe) was 55 years old in the 2021 census, and nearly one third of all residents were over 65 (compared to the national average of 11%), whilst only 13.3% were aged 15 years or under (compared to 17.4% nationally
Ауыл тұрғындарының 97,9% -дан астамы өзін ақ нәсілді деп санайды, ал 90% -дан астамы тек британдықтар (немесе басқа Ұлыбританиялық ұлттық белгі, мысалы, ағылшын) екенін көрсетеді, 92% -дан астамы Ұлыбританияда туған. Халықтың жартысынан көбі дінге жатпайды, ал шамамен 40% -ы христиан дінін ұстанады. Халықтың шамамен жартысы "экономикалық жағынан белсенді емес", яғни жұмыс істемейді немесе жұмыс іздемейді, оның ішінде зейнеткерлер де бар, олардың 80% -нен астамы соңғы 12 айда жұмыс істеген жоқ. Тұрғындардың жартысынан көбі 4-ші деңгейден жоғары білімге ие (A деңгейінен жоғары).
In excess of 97.9% of residents of the village identify as white, and over 90% identify as only British (or another UK identity, such as English), with over 92% of residents born in the UK. A little under half of the population has no religion, with around 40% being Christian. Around half the population are 'economically inactive', meaning they are not in work or looking for work, including those who are retired, and over 80% of those have not worked in the last 12 months. Over half of residents have Level 4 qualifications or above (above A levels).
Ауыл ерекшеліктері
Ауылдың орталығы – баптист Иоанн шіркеуі, оның зираты шамамен сопақ пішіндес жер учаскесін алып жатыр. Ауылдың көптеген ыңғайлылықтары осы аймақтың төңірегінде шоғырланған, соның ішінде ауылдық дүкен мен байланыс пошта бөлімшесі ("Сүтхана"), өнер галереясы ("Стабл Хаус Галереясы"), шайхана ("Примроуз Чайханасы"), паб ("Клив") және автомеханик ("Орчард Гаражы"). 1995 жылы ауыл тұрғындары жабылу қаупі төнген дүкенді сатып алу үшін акционерлік қоғам құрды, ол еркін иелік құқығын сатып алу үшін 86 000 фунт стерлинг жинады және ауылда сауда нүктесінің сақталуын қамтамасыз етті. Бұрын ауылда бірнеше басқа дүкендер де болған, соның ішінде жеке тұратын пошта бөлімшесі (және 2009 жылы жабылған "Royal Mail" сұрыптау кеңсесі, пошта қызметтері "Сүтханада" қайта ашылды), сондай-ақ қазір жеке үйге айналған киоск. Орталықтан шалғайда бұрынғы консервативтік клубтың орнында қайта салынған ауылдық үй орналасқан. Онда үлкен бас зал, жиналыстар залы және ас үй, сондай-ақ қызмет көрсету орындары мен оқ ату полигоны бар. Ауылдық үй мен автомеханикке жақын орналасқан жеміс бағы (сонымен қатар "Қалалық жеміс бағы" деп те аталады), ол 1965 жылы жергілікті тұрғынмен ауылдық қауымға сыйға берілген қоғамдық саябақ жері. Жеміс бағы жыл сайынғы Ластли мамыр мерекесін қабылдайды, және мамыр патшайымын таж кигізу үшін қолданылатын мүсінмен ойылған үлкен гранит тас бар. Ауылдан тыс жерде "Епископ тасы" орналасқан, ол Кейсли төбесінің төменгі бөлігінде және станцияға баратын жолдың жоғарғы бөлігінде орналасқан шекара тасы. Ол Эксетер епископының сапары құрметіне орнатылған, бірақ ол қай епископ екені белгісіз. Ауыл орталығынан тыс, A382 тас жолының бойында, Келли фермасының жерінде Келли кеніші орналасқан, ол сақталған кен, кейде экскурсиялар үшін жұртшылыққа ашылады. Ауылда 1876 жылы ашылған, бірақ 1963 жылы жабылған округтік бастауыш мектеп болған.
The village is centred around the Church of St John the Baptist, whose graveyard occupies a roughly oval plot. Most of the village's amenities are clustered around this area, including a village shop and outreach post office (The Dairy), an art gallery (Stable House Gallery), a tea rooms (Primrose Tea Rooms), pub (The Cleave), and auto mechanic (Orchard Garage). In 1995, villagers created a subscription company to purchase the shop, which was at risk of closure, raising £86,000 to purchase the freehold, and ensuring that the village continued to have a retail outlet. The village previously had several other shops, including a stand alone post office (and Royal Mail sorting office which closed in 2009 (with post office counter services reopening in the Dairy), as well as a tuck shop in what is now a private house. A short distance from the centre is the village hall, rebuilt on the site of the former Conservative Club, and featuring a large main hall, a meeting room, and a kitchen, as well as service areas and a rifle range. Adjacent to the village hall and auto mechanic is the orchard (also known as the Town Orchard), which is around of public park land, gifted to the parish in 1965 by a local. The orchard hosts the annual Lustleigh May Day, and there is a large granite rock with carved throne used for crowning of the May Queen. Further outside the village is 'The Bishop's Stone', which is a carved boundary stone on the bottom of Caseley Hill and the top of the station approach road, carved to commemorate the visit of a Bishop of Exeter, although it is not known which bishop. On the main A382 road outside the village centre, on the Kelly Farm estate is Kelly Mine, which is a preserved mine, occasionally opened to the public for tours. The village used to have a county primary school, opened in 1876, but this closed in 1963.
Ғибадат орындары
Қазіргі уақытта Ластлиде Сент-Джон Баптист шіркеуі бар, ол Англия шіркеуінің қауымдық шіркеуі ретінде ауылдың орталық бөлігінде орналасқан. Сонымен қатар, Рудж төбесінде, ауыл орталығынан тыс жерде баптист шіркеуі де бар. Ол 1853 жыл шамасында ауыл тұрғындарымен, ең бастысы, ауылмен ұзақ байланысы бар үлкен Амери отбасымен салынған. Қауымдық шіркеуде 450-600 жылдарға дейінгі ежелгі Датуидок тасы бар, ол оюлы тас. Ластлиге қызмет көрсететін басты жол – Бови Трейси мен Моретонхэмпстедтен A382 тас жолы. Бұл жол Ньютон Бушелл Трнпик Трасттың парламентке ұсынған петициясы бойынша консорциумнің өтінішімен салынған. Бұл бағытта күн сайын әрқайсысынан екі автобус қана жүреді, Ньютон Абботқа ең ерте сағат 10:00-де, ал Ньютон Абботтан соңғы рейс сағат 13:50-де кетеді. 2024 жылдың сәуір айынан бастап, тағы бір қызмет қосылды – 171 нөмірі, ол негізгі A382 бойында аялдамалармен жүреді, бірақ ауыл орталығында тоқтамайды, таңертең Тавистокқа бір рет, ал түстен кейін кері қайтады.
Lustleigh currently has the Church of St John the Baptist as the Church of England parish church, located centrally in the village, as well as a Baptist Church just outside the village centre on Rudge Hill, and was built in around 1853 by people of the village, most notably including the large Amery family, who have one of the longest associations with the village. The parish church contains the ancient Datuidoc's stone, which is a carved stone dating from around 450 600AD. The main route serving Lustleigh is the A382 road from Bovey Tracey and Moretonhampstead, which was built as a turnpike road by the Newton Bushell Turnpike Trust following a petition to parliament by a consortium of parishes including Lustleigh. This service sees only two buses in each direction every day, the earliest departure to Newton Abbot being 1000 and latest return leaving Newton Abbot at 1350. From April 2024, a second service was introduced with the 171 service running with stops on the main A382, but not stopping in the village centre, running once to Tavistock in the morning, and returning in the afternoon.
Теміржол
1866 жылдан 1964 жылға дейін ауылға Оңтүстік Девон магистралінен Моретонхэмпстед және Оңтүстік Девон темір жолының тармағы қызмет көрсетті, ауылдың ортасына жақын орналасқан Лустли темір жол станциясы, сондай-ақ қазіргі Лустлиге (бірақ сол кезде Бови приходінің құрамында болған) қызмет ететін Hawkmoor немесе Pullabrook Halt кішкентай Хакмур немесе Пуллабрук аялдамасы болды. Желі 1866 жылы жұртшылыққа ашылды, бұл аймаққа туристерді тартты, нәтижесінде жергілікті бизнес гүлденді. Ыңғайлы орналасқан Гейтхаус фермасы Клив қонақ үйіне айналдырылды, ол бүгінгі күнге дейін ауылдың пабы болып табылады. Темір жол жергілікті өнеркәсіптер үшін де пайдалы болды: фермерлердің өнімдері, гүлзар өсімдіктері және ұсталардың жасаған заттары пойызбен жіберілді. 1931 жылы станция «Баскервильдердің иті» фильміне түсірілім алаңы ретінде пайдаланылды, оның атауы уақытша өзгертілді. Темір жол көлігі 1930 жылға дейін өсті, содан кейін төмендеді. Маусымдық туристік сауданың көп болуына және аймаққа арналған көптеген қазіргі заманғы нұсқаулықтарда көрсетілуіне қарамастан, көлік шығындардың өсуін жабуға жеткіліксіз болды. 1957 жылы Mid Devon Advertiser газетінде жабылу мүмкіндігі жайлы хабарланды, бірақ зардап шеккен аудандардың приход кеңестерінің қарсылығына қарамастан, соңғы жолаушылар пойызы 1959 жылдың ақпанында жүрді, ал жүк пойыздары үздіксіз жүріп тұрды. Желі 1964 жылы (Бичинг балтасынан бірнеше жыл бұрын) жабылды. Ескі станция қазір тұрғын үй ретінде пайдаланылуда.
From 1866 to 1964, the village was served by the Moretonhampstead and South Devon Railway branch line from the South Devon Main Line, with Lustleigh railway station near the centre of the village, as well as the smaller Hawkmoor or Pullabrook Halt serving some of what is now Lustleigh (but was then in Bovey parish). The line opened to the public in 1866, bringing tourists to the area, and this led to local business flourishing. The conveniently placed Gatehouse Farm was converted into the Cleave Hotel, still the village pub to this day. The railway was also used by local industries: farmers' produce, nursery plants and blacksmiths' products were all sent by train. The station was used in 1931 for the film 'Hound of the Baskervilles', its name being temporarily changed. Railway traffic grew until the 1930s when it went into decline. Despite a significant summer tourist trade, being featured in many contemporary guide books to the region, traffic was not enough to cover rising costs. In 1957, the possibility of closure was reported in the Mid Devon Advertiser, and despite protest by the parish councils of the affected areas, the last passenger service ran in February 1959, although freight trains continued. The line closed in 1964 (several years before the Beeching axe). The old station is now occupied as a home.
Жүру және велосипедпен жүру
Ескі темір жолдың көп бөлігі қазір Wray Valley жолына айналған, ол жаяу серуендеуге, велосипед тебуге және атпен жүруге ыңғайлы. Бұл – Ұлттық велосипед желісінің 28-ші бағытының бір бөлігі.
Much of the old railway line is now the Wray Valley trail, suitable for walking, cycling, and horse riding. This forms part of National Cycle Route 28 of the National Cycle Network.
Табиғи орта
Ластли жақын маңдағы Ластли Клив (Клив – терең, тар шатқалды білдіреді) үшін танымал. Жолдар Кливті (көбінесе жалпы пайдаланымдағы жер) және оны қоршаған далалар, шалғындықтар мен ормандарды кесіп өтеді. Шатырдан моойға көрініс ашылады, ал Бови өзені орманды шатқалдың түбімен ағып өтеді. Көрінетін жабайы жануарлардың ішінде бұғылар, сирек кездесетін көбелектер және суқұс (өзен құсы) бар. Маусымның басында беткейлер көк қоңыраулар мен түлкіқұлақтарға толы болады. Ауыл орталығынан Бови Трейси бағытында Пуллабрук Орманы орналасқан, оның бір бөлігін Вудленд Траст, Англия Табиғаты және Дартмур Ұлттық паркі басқарады. Ол моойдың етегінде орналасқан және жаяу және атпен жүрушілер үшін танымал орын. Ауылдан Ноул жолымен, Урей өзені үстінен өтетін екі көпірге дейін немесе Рудждан Аспан қақпасы немесе Хислі жолдары арқылы оған қол жеткізуге болады.
Lustleigh is noted for the nearby Lustleigh Cleave (with Cleave meaning a deep, narrow valley). Paths criss cross the Cleave (which is mostly common land) and surrounding fields, meadows and woods. There are views to the moor from the ridge, and the River Bovey flows along the wooded valley bottom. Wildlife to be seen includes deer, rare butterflies and the dipper (a river bird). In early June the slopes are covered in masses of bluebells and foxgloves. Towards Bovey Tracey from the village centre is Pullabrook Woods, managed in parts by the Woodland Trust, English Nature and Dartmoor National Park. It is at the foot of the moors, and is a destination for walkers and riders. It is accessible from the village, either along Knowle Road, to where the twin bridges over the Wrey run, or from Rudge down either the Heaven's Gate or Hisley paths.
1 мамыр мерекесі
Май мерекесінің тойлануы – карнавалдық шеру, май тоғашы биі және Май патшайымын таж кигізумен ауылдың маңызды оқиғасы. 1 мамыр дәстүрі 1905 жылға дейін үзіліп қалған, оны Сесил Торр қайта жаңғыртқан. Содан бері мерекелер мамыр айының бірінші сенбісінде өткізіліп келеді. Алғашқыда "тажды кигізу" Грейлендтің үстіндегі төбеде өткен. Мереке рәсімі өткен гранит тасқа Екінші дүниежүзілік соғыстың басталғанға дейінгі барлық Май патшайымдарының есімдері жазылған. 1954 жылы мереке қайтадан жаңғыртылып, Май патшайымының тағы орнатылған Қалалық баққа көшірілді. Бұл тас, алдыңғы тас сияқты, 1954 жылдан қазіргі уақытқа дейінгі барлық Май патшайымдарының есімдерін өз бойында сақтайды. 2000 жылдың мамыр айында Май мерекесінде жаңа тақ ашылды. Тақ жақын жердегі Блэкингстоун карьерінен алынған граниттен жасалған. Оны Дуг Купер жобалап, Уоррен Паппас қашап шығарған; оған "ММ" деп жазылған.
The May Day celebrations are a major village event, with a carnival procession, maypole dancing, and the crowning of the May Queen. The May Day tradition had lapsed until 1905, when Cecil Torr revived it. The celebrations have since been held on the first Saturday in May. Initially the 'crowning' took place on a hillside above Greyland. The granite boulder where the ceremony took place has inscribed upon it the names of all the May Queens up to the beginning of the Second World War. In 1954, the celebrations were again revived and moved to the Town Orchard where the May Queen's throne was erected on a rock. Like its predecessor this rock, known as the May Day Rock, has the names of all the May Queens inscribed on it from 1954 to the present. In May 2000 a new throne was unveiled at the May Day celebrations. The throne was cut from granite from the nearby Blackingstone Quarry. It was designed by Doug Cooper and carved by Warren Pappas; on it is inscribed 'MM'.
Ласли ауылының шоуы
Тамыздың банк демалыс күні ауылда Ластли жәрмеңкесі өтеді, ол 2010 жылы 4500-ден астам келушіні қамтыды. Жәрмеңкеде жеміс-көкөністен бастап фотосуреттерге дейінгі түрлі заттар бойынша жарыстар, сондай-ақ иттер көрмесі, сауда орындары, ойын-сауықтар, 10 шақырымдық қайырымдылыққа арналған жүгіру, терьерлер арасындағы жарыс, жергілікті қайырымдылық қорының шаралары және қой қырқу көрсетілімдері ұйымдастырылады. Жәрмеңке 1887 жылдан бері өткізіліп келеді және 1947 жылдан бері Келли шаруашылығының алқаптарында ұйымдастырылады. Ол крикет алаңының және бұрынғы теміржол станциясының жанындағы алқапта басталды (2001 жылы ауыз және тырнақ ауруының таралуы кезінде ол сол жерге қайта оралды). Жәрмеңкеден түскен артық қаражат ауылдағы көптеген қоғамдық жобалар мен игілікке жұмсалады. Қазірге дейін ауылға 15 000 фунт стерлингтен астам қаржы қайта инвестицияланды.
On August Bank Holiday Monday the village hosts the Lustleigh Show, which in 2010 attracted more than 4500 visitors. The show has classes for items ranging from fruit and vegetables to photography, as well as a dog show, stalls, activities, a 10 km charity run, terrier racing, displays from local charities and sheep shearing demonstrations. The show has been going since 1887, and held in the fields at Kelly Farm since 1947, having started on a field adjacent to the cricket field and former train station (where it returned during the Foot and Mouth outbreak of 2001). Surplus funds raised from the show are spent in the village on numerous community projects and good causes. Thus far more than £15,000 has been reinvested in the village.