1945-1951 жылдардағы Ұлыбритания үкіметі

Кіріспе

Ұлыбритания үкіметі, 1945–1951

1945 жылдың шілдесінде король Георг VI Клемент Атлиді Ұлыбританияда Атли министрлігін құруға шақырды, ол Уинстон Черчилльден Ұлыбританияның премьер-министрі лауазымын алды. Лейбористік партия 1945 жылғы жалпы сайлауда үлкен жеңіске жетіп, кейіннен соғыстан кейінгі консенсус деп аталған саясатты жүзеге асырды, оның ішінде әлеуметтік мемлекет құру және кейбір салаларды мемлекеттік меншікке беру шаралары кірді. Үкіметтің биліктегі кезеңі соғыстан кейінгі шектеу шараларымен, Малайядағы тәуелсіздік және коммунистік қозғалыстарды қатыгездықпен басумен, Үндістанға тәуелсіздік берумен, Кеңес коммунизміне қарсы суық соғысқа қатысумен, сондай-ақ елдің Ұлттық денсаулық сақтау жүйесін (NHS) құрумен ерекшеленді. Атли 1950 жылғы жалпы сайлауда бес мандаттың шағын басымдығымен жеңіске жетіп, екінші Атли министрлігін құрды. Осы сайлаудан кейін жиырма ай өткен соң, Атли 1951 жылдың 25 қазанында үлкен басымдыққа қол жеткізу үшін жаңа сайлауды тағайындады, бірақ консерваторлармен тартысқа ұшырап, лейбористерді 13 жылға оппозицияға жіберді.

Басшылар

Ұлыбританияда 1945 жылдың шілдесінде өткен жалпы сайлауда күтпеген жеңіске жеткен Лейбористік партия билікке келді. Партия жетекшісі Клемент Атли шілде айының соңында Уинстон Черчилльді ауыстырып премьер-министр болды. Эрнест Бевин 1951 жылдың сәуірінде қайтыс болғанға дейін Сыртқы істер министрі қызметін атқарды. Хью Далтон қазынашылық канцлері болды, бірақ 1947 жылы отставкаға кетіп, ал Джеймс Чутер Эде Атли үкіметтерінің билікте болған кезеңінің барлық уақытында Ішкі істер министрі болды. Үкіметтегі басқа да көрнекті тұлғалар: Герберт Моррисон, Премьер-министрдің орынбасары және Парламент палатасының басшысы, ол 1951 жылдың наурызында Бевиннің орнына Сыртқы істер министрі болды; Сэр Стаффорд Криппс бастапқыда Сауда кеңесінің төрағасы болды, бірақ 1947 жылы Далтонды қазынашылық канцлері лауазымында алмастырды; Хью Гейтскелл 1950 жылы Криппсті канцлер лауазымына тағайындалмас бұрын бірнеше екінші дәрежелі қызметтерді атқарды; Най Беван Денсаулық сақтау министрі болды; Артур Гринвуд Лорд-хранитель печати және бас төлемші болды, ал болашақ премьер-министр Гарольд Уилсон 1947 жылы Сауда кеңесінің төрағасы болып тағайындалғанда 20 ғасырдағы кабинет мүшелерінің ең жасы болды (31 жасында). Үкіметтегі азаматтардың арасындағы ең танымал әйел мүшесі – Эллен Уилкинсон, ол 1947 жылы ерте қайтыс болғанға дейін Білім министрі болды.

Саясат

Бұл "қиыншылық дәуірі" болды, себебі одақтас күштердің жеңісіне қарамастан, соғыс уақытындағы азық-түлік карточкасы сақталып, тіпті нан да оған қосылды. Өмір жағдайы қиын болды; кеңеюдің орнына елдің міндеті соғыста жойылған немесе тозығы жеткен ұлттық байлықты қалпына келтіру болды. Ұлы депрессия қайта оралмады және толық жұмыс орындары құрылды. Соғыстан оралған ардагерлер соғыстан кейінгі қоғамға сәтті бейімделді. Атли үкіметі экономиканың шамамен 20 пайызын, соның ішінде көмір, теміржол, автомобиль көлігі, Англия банкі, азаматтық авиация, электр энергиясы және газ, сондай-ақ болатты мемлекеттік меншікке алды. Дегенмен, бұл салаларды жаңғыртуға инвестиция салуға қаржы болмады және кәсіподақ мүшелеріне басқаруды беруге тырысылмады. Атли үкіметі 1946 жылғы Ұлттық денсаулық сақтау қызметі туралы заңмен әлеуметтік қамтамасыз ету жүйесін кеңейтті, ол ауруханаларды мемлекеттік меншікке алды және барлығына тегін медициналық көмек көрсетуді қамтамасыз етті. 1946 жылғы Ұлттық сақтандыру туралы заң ересектерге ауру және жұмыссыздық жәрдемақысын, сондай-ақ зейнеткерлік зейнетақысын берді. 1948 жылғы Ұлттық көмек туралы заң бойынша құрылған Ұлттық көмек жүйесі, диета мен кір жуу сияқты ерекше жағдайларды қамтамасыз ету үшін апталық қосымша төлемдерді қарастырды, ал Ұлттық көмек кеңесінің қалауы бойынша "Ерекше қажеттіліктерге арналған гранттар" (қажеттіліктердің ерекше санаттарынан туындаған шығыстарды жабу үшін біржолғы төлемдер) да қолжетімді болды. Сонымен қатар, "жалдау ақысы" жеке талап ретінде қарастырылды: үй иелері әдетте таза жалдау ақысын толық алды, ал үйі жоқ адамдар үй иесі төлеген жалдау ақысының "әділ үлесін" алды, бұл жоғарғы және төменгі шектерге байланысты болды. 1948 жылғы Ұлттық көмек (қажеттіліктерді анықтау) ережелері бенефициарларға түрлі құқықтарды белгіледі, мысалы, соқырлар мен белгілі бір туберкулезбен ауыратын науқастар үшін мөлшерлемелер және жергілікті билік үйлерінде өтініш берушілерге арналған ережелер. Жалдау ақысына қатысты апталық сомаға рұқсат етілді, ол регламенттерде "апталық жалдау ақысы немесе бір аптаға сәйкес келетін оның бір бөлігі, оның ішінде артта қалған сомасы, сондай-ақ үй иесінің апталық шығындарының үлесі, оның ішінде, атап айтқанда, салықтар, жөндеуге немесе сақтандыруға қажетті шығындарға арналған орынды жәрдемақы және үй иесі тұратын үйде немесе оның мүддесінде салынған ипотекалық қарыз немесе мұрагерлік кепілдікке байланысты төленетін соманың осы уақыттағы үлесі" (61) деп көрсетілген.

It was an "age of austerity", as wartime rationing was continued despite the Allied Forces' victory, and was even expanded upon to include bread. Living conditions were poor; instead of expansion, the country's task was to replace the national wealth destroyed or used up during the war. The Great Depression did not return, and full employment was created. Returning veterans were successfully reabsorbed into the postwar society. The Attlee government nationalised about 20% of the economy, including coal, railways, road transport, the Bank of England, civil aviation, electricity and gas, and steel. However, there was no money for investment to modernise these industries, and there was no effort made to turn control over to union members. The Attlee government greatly expanded the welfare state, with the National Health Service Act 1946, which nationalised the hospitals and provided for free universal healthcare. The National Insurance Act 1946 provided sickness and unemployment benefits for adults, plus retirement pensions. The National Assistance scheme established under the National Assistance Act 1948 provided for discretionary weekly additions to meet special circumstances like diets and laundry expenses, while at the discretion of the National Assistance Board ‘Exceptional needs grants’ (lump sum payments to meet expenditure arising from special categories of need) were also available. In addition, “Rent was treated as a separate item of requirement: householders would generally receive their net rent in full, whilst non householders would receive a ‘reasonable share’ of the rent paid by the householder, subject to upper and lower limits.” The National Assistance (Determination of Need) Regulations of 1948 laid down various entitlements to beneficiaries, such as a scale for blind and certain tuberculous patients and provision for applicants in local authority homes. A weekly sum in respect of requirements for rent was allowed, which in the regulations referred to “the weekly rent, or a proportion thereof, appropriate to a week, excluding arrears thereof, and the weekly proportion of outgoings borne by the householder including, in particular, rates, a reasonable allowance towards any necessary expenditure on repairs or insurance, and such portion as is for the time being attributable to interest of any sum payable in respect of (61.) a mortgage debt or heritable security charged on the house in which the householder resides, or on nay interest therein.”

1948 жылғы Ұлттық көмек туралы заңға сәйкес, ескерілмегендердің арасында 1946 жылғы Ұлттық сақтандыру туралы заңтың жиырма екінші бабының ережелері бойынша адамға төленген қайтыс болу жәрдемақысы, 1946 жылғы Ұлттық сақтандыру туралы заңның он төртінші бабы бойынша әйелге берілетін аналық жәрдемақысы, достық қоғамнан немесе кәсіподақтан алынған науқастану ақысының аптасына алғашқы он шиллинг және алты пенсі, зейнеткерлікке шыққан немесе жұмыстан кеткен (бұрынғы жұмыс беруші төлеген немесе төлемеген) кез келген зейнетақы төлемінің немесе зейнетақы төлемінің аптасына алғашқы он шиллинг және алты пенсі (i) 1936 жылғы Ескі зейнетақы туралы заңға сәйкес зейнетақы төлемінің есебінен немесе 1936-1941 жылдардағы Жесірлердің, жетімдердің және ескі зейнетақы туралы заңға сәйкес зейнетақы төлемінің есебінен төленетін төлемнің есебінен төленетін төлем, немесе (ii) 1946 жылғы Ұлттық сақтандыру туралы заң бойынша зейнеткерлік зейнетақы төлемінің есебінен төленетін төлем, [9 және 10 Георгий. 5. с. 32.] 1919 жылғы Қаржы туралы заң қолданылатын зейнетақы төлеміне қатысты кез келген төлем, оның ішінде осындай зейнетақыға қоса берілетін асыраушысынан айырылу жәрдемақысына қатысты кез келген төлем, [2 және 3 Георгий. 6. с. 82.] Жеке жарақаттар (қажетті жағдайлар) туралы заң, 1939 ж., оның ішінде асыраушыларына қатысты осындай зейнетақыны арттыру, жұмысшылардың өтемақына қатысты кез келген заң бойынша төленетін апталық өтемақы, 1946 жылғы Ұлттық сақтандыру (кәсіби жарақаттар) туралы заңтың он екінші бабы бойынша төленетін мүгедектік жәрдемақысы.

Көбірек тұрғын үйлер салынды және 1946 жылғы Жаңа қалалар туралы заң арқылы қала шеттерінің өсуі және Лондон мен Глазго сияқты ірі қалалардағы тығыздықты азайту жоспарлары жасалды. Егжей-тежейлі жоспарлауға ақша жетпегендіктен, үкімет Кейнсиандыққа көшті, ол ұлттық табыс пен шығыстарды жалпы бақылау мағынасында жоспарлауға мүмкіндік берді. Консерваторлар соғыс кезінде жазған екі заң – 1945 жылғы Отбасы жәрдемақы туралы заң және 1944 жылғы Білім беру туралы заң кеңейтілді. 1947 жылғы Көлік туралы заң Ұлы Төрттік – Батыс темір жолы, Лондон, Мидленд және Шотландия темір жолы, Лондон және Солтүстік-Шығыс темір жолы және Оңтүстік темір жолы – теміржолдарды басқаруды өз қолына алған Ұлыбританиялық Көлік комиссиясын құрды. Сыртқы саясатта үкімет Біріккен Ұлттар Ұйымында белсенді болды және 1946 жылы АҚШ пен Канададан 5 миллиард долларлық қарыз алды. Ол 1948 жылы Маршалл жоспарына құлшыныспен қосылды. Грек үкіметін қолдауға енді қаржысы жетпеді және 1947 жылы Трумэн доктринасы арқылы АҚШ оның орнына келуіне ынталандырды. Ол АҚШ-пен бірлесіп Суық соғысқа қатысты және НАТО құруға белсенді қатысты. Үндістан, Пәкістан, Цейлон және Бирмаға тәуелсіздік берді және Ұлыбритания Достастығын нығайтуға көшті.

Ұлттық жобалар

1945–51 жылдары Еңбек партиясы экономиканың маңызды салаларын ұлттандыру бағдарламасымен билікке келді, олардың кейбіреулері соғыс жылдарында әлсіреген: қаржы, ауыр индустрия және табиғи ресурстар, сондай-ақ байланыс және көлік инфрақұрылымы. 1946 жылғы Ұлттық көмір кеңесі қарауындағы көмір өнеркәсібі. Англия банкі. Ұлттық денсаулық сақтау жүйесі құрылды (Англия, Уэльс, Шотландия және Солтүстік Ирландияда бөлек бөлімшелермен), ауруханалар қабылданып, медициналық қызметтер тегін болды. NHS 1948 жылы қызметін бастады. 1947 жылғы Британ электр энергиясы органы және аймақтық электр энергиясы басқармалары. Кабельдік және сымсыз байланыс. 1948 жылғы Ұлттық теміржол, ішкі (теңіз көлігі емес) су көлігі, жекелеген жүк тасымалы, жекелеген жолаушылар тасымалы және Британ көлік комиссиясы бағынындағы Томас Кук және Ұлы. Жекелеген бөлімдер Британ теміржолдары, Британдық жолдар қызметі және Британдық су жолдары ретінде жұмыс істеді. 1949 жылғы Англия, Шотландия және Уэльстегі жергілікті газ қамтамасыз ету кәсіпорындары.

Денсаулық

Аттлидің денсаулық сақтау министрі Анеурин Беван 1948 жылы Ұлттық денсаулық сақтау қызметін құру арқылы медициналық мекемелердің, оның ішінде Британдық медициналық қауымдастықтың жалпы қарсылығына қарсы күресті. Бұл – мемлекеттік қаржымен қамтамасыз етілетін денсаулық сақтау жүйесі болды, ол табысына қарамастан, барлық азаматтарға тегін емдеуді ұсынды. Медициналық қызметтерге ұзақ жылдар бойы жиналған сұранысты ескере отырып, NHS алғашқы жылында 8 500 000 тіс емшісіне қараған пациентті қабылдады және 5 000 000-нан астам көзілдірік жұбын таратып берді. Консультанттар жаңа жүйеден пайда тапты, себебі олар жеке практикаға жүгінудің қажеті болмай, лайықты өмір деңгейін қамтамасыз ететін жалақы алды. NHS жұмысшы табының денсаулығын жақсартты, дифтерия, пневмония және туберкулезден болатын өлім-жітім көрсеткіштері айтарлықтай төмендеді. Ұйымдастыру және қаржыландыру мәселелері бойынша пікір қақтығыстары болғанымен, британдық саяси партиялар сайлауда жеңіске жетіп, халықтың қолдауын алу үшін NHS-ті қолдауын жалғастырды. Денсаулық сақтау саласындағы қаражат әкімшілік тиімділікті арттыруға бағытталған жаңғырту және кеңейту жобаларына жұмсалды. Медбикелердің тұрғын үй жағдайларын жақсарту арқылы медбикелердің қатарын толықтыруға және 60 000 төсекті бос тұрған жағдайды азайтуға тырысты. Сондай-ақ, "жылу және туберкулез (ТБ) төсектерінің көп болуы мен аналарға арналған төсектердің жетіспеушілігі" арасындағы теңгерімсіздікті азайтуға күш салынды. Медицина студенттері, акушерлер, медбикелер және туберкулезбен ауыраған науқастармен байланыста болғандарды қорғау мақсатында БЦЖ вакцинациясы енгізілді. Жаңадан құрылған NHS қызметкерлері үшін зейнетақы жүйесі құрылды. 1947 жылғы Ұлттық денсаулық сақтау қызметі (зейнетақы) ережелері бенефициарлар үшін, оның ішінде офицердің зейнетақысы мен зейнеткерлік жәрдемақысы, жарақат алу жәрдемақысы, қысқа мерзімді қызмет ақысы, қайтыс болған жағдайда берілетін жәрдемақы, жесір әйелдің зейнетақысы және белгілі бір офицерлерге арналған қосымша төлемдер сияқты бірқатар ережелерді белгіледі. Сондай-ақ, зейнетақының немесе жарақат алу үшін берілетін жәрдемақының бір бөлігін асырауындағы адамның жұбайына беру қарастырылды. 1948 жылғы Радиоактивті заттар туралы заң радиоактивті заттарды бақылауға арналған жалпы ережелерді белгіледі. Сонымен қатар, британдық қоғамның белгілі бір топтарына, мысалы, ақыл-ой жетілмеушілігі бар адамдар мен соқырларға үлкен пайда әкелген көптеген шағын реформалар енгізілді. 1948 және 1951 жылдар аралығында Аттли үкіметі денсаулық сақтауға жұмсалатын қаражатты 6 миллиард фунт стерлингтен 11 миллиард фунтқа дейін арттырды – бұл 80%-дан астам өсім, ал ЖІӨ-дегі үлес 2,1%-дан 3,6%-ға дейін өсті.

Attlee's Health Minister, Aneurin Bevan, fought hard against the general disapproval of the medical establishment, including the British Medical Association, by creating the National Health Service in 1948. This was a publicly funded healthcare system, which offered treatment for all, regardless of income, free of charge at the point of use. Reflecting pent up demand that had long existed for medical services, the NHS treated some 8,500,000 dental patients and dispensed more than 5,000,000 pairs of spectacles during its first year of operation. Consultants benefited from the new system by being paid salaries that provided an acceptable standard of living without the need for them to resort to private practice. The NHS brought major improvements in the health of working class people, with deaths from diphtheria, pneumonia, and tuberculosis significantly reduced. Although there were often disputes about its organisation and funding, British political parties continued to voice their general support for the NHS in order to remain electable. In the field of health care, funds were allocated to modernisation and extension schemes aimed at improving administrative efficiency. Improvements were made in nursing accommodation in order to recruit more nurses and reduce labour shortages which were keeping 60,000 beds out of use, and efforts were made to reduce the imbalance "between an excess of fever and tuberculosis (TB) beds and a shortage of maternity beds". BCG vaccinations were introduced for the protection of medical students, midwives, nurses, and contacts of patients with tuberculosis, a pension scheme was set up for employees of the newly established NHS, The National Health Service (Superannuation) Regulations 1947 laid down a number of provisions for beneficiaries including an officer’s pension and retiring allowance, an injury allowance, a short service gratuity, a death gratuity, a widow’s pension, and supplementary payments in the case of special classes of officers. Provision was also made for the allocation of part of pension or injury allowance to spouse of dependent. The Radioactive Substances Act 1948 set out general provisions to control radioactive substances. Numerous lesser reforms were also introduced, some of which were of great benefit to certain segments of British society, such as the mentally deficient and the blind. Between 1948 and 1951, Attlee's government increased spending on health from £6,000,000,000 to £11,000,000,000: an increase of over 80%, and from 2.1% to 3.6% of GDP.

Қауіпсіздік

Үкімет Уильям Беверидждің соғыс кезеңіндегі «оспақтан қабірге дейін» әлеуметтік мемлекет құру жоспарларын іске асыруға кірісіп, әлеуметтік қамсыздандырудың жаңа жүйесін орнатты. Ең маңызды заңдардың бірі – 1946 жылғы Ұлттық сақтандыру туралы заң, онда жұмыс істейтін адамдар ұлттық сақтандыруға бірыңғай жарна төлейтін. Оларға (еркек жарна төлеушілердің әйелдеріне) зейнетақы, ауру жәрдемақысы, жұмыссыздық жәрдемақысы және жерлеу жәрдемақысы төленді. 1946 жылғы Ұлттық сақтандыру туралы заңға жұмыссыздық және ауру жәрдемақысы, босану және күту жәрдемақысы, босану жәрдемақысы, жесірлер жәрдемақысы, ерекше жағдайларда жесірлер зейнетақысы, қамқоршылар жәрдемақысы, зейнеткерлік зейнетақы және қайтыс болған жағдайда берілетін жәрдемақы сияқты түрлі ережелер енгізілді. Басқа да заңдар балаға жәрдемақы және басқа табыс көзі жоқ адамдарға қолдау көрсету туралы ережелерді қарастырды. 1949 жылы жұмыссыздық, ауру және аналық жәрдемақылар салықтан босатылды. 1948 жылы енгізілген топтық грант жергілікті билік органдары көрсететін әлеуметтік қызметтерге көмектесті. Жеке әлеуметтік қызметтер немесе әл-ауқат қызметтерін 1948 жылы жеке және отбасыларға, әсіресе психикалық бұзылулар, мұқтаж балалар, қарттар және мүгедектер сияқты арнайы топтарға арнап әзірленді. Атли үкіметі зейнетақы мен басқа да жәрдемақыларды арттырды, зейнетақылар бұрынғыдан гөрі тұрақты өмір сүруге жеткілікті табысқа айналды. Соғыс зейнетақылары мен жәрдемақылары (екі дүниежүзілік соғыста да) 1946 жылы қабылданған заңмен арттырылды, ол жараланған еркекке егер ол жараланғаннан кейін үйленсе, әйелі мен балалары үшін жәрдемақы берді, осылайша жиырма жылдан астам уақыт бойы тұрған наразылықты жойды. Атлидің премьер-министрлік қызметі кезінде әскери зейнетақыда басқа да жақсартулар жасалды. Тұрақты қатысу жәрдемақысы үш есеге арттырылды, жұмыссыздық жәрдемақысы аптасына 10-дан 30-ға дейін үш есеге арттырылды және аптасына 1 фунтқа дейін арнайы қиындықтар жәрдемақысы енгізілді. Сонымен қатар, 1951 жылғы бюджетте көптеген әскери зейнеткерлерге қосымша жәрдемақылар бойынша қосымша жақсартулар жасалды. 1945 жылдан бастап әрбір төрт зейнетақы талаптарының үшеуі қанағаттандырылды, ал Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін әрбір үшінші зейнетақы талаптарының біреуі ғана қабылданды. 1948 жылғы «Жылжымалы зейнетақы туралы (әртүрлі ережелер)» заңына сәйкес жергілікті билік органдарының өкілдігі бар органның немесе жергілікті билік органдарының қызметкерлерінің қызметкерлері «жергілікті биліктің зейнетақы қорына қолайлы шарттармен» қабылдануы мүмкін. 1951 жылы «жұмыссыздық үстемесі мен тұрақты көмек жәрдемақысын алатын» әскери зейнеткерлерге автоматты түрде төленетін жайлылық жәрдемақысы енгізілді. 1947 жылғы жеке жарақаттар (азаматтар) схемасына әртүрлі жәрдемақылар, мысалы аптасына 40 теңгеге тұрақты қатысу жәрдемақысының ерекше ең жоғары мөлшерін және жасанды аяқ-қолдар мен құрылғыларды пайдаланудан туындаған киімнің тозуы үшін жәрдемақы кірді. Сонымен қатар, зейнеткердің стационарлық емделу кезінде төленетін жәрдемақылар әдеттегідей, үйге жұмсалған шығындардың азаюына байланысты шегерімге жатпайды. Соғыстан жарақат алған еңбекпен қамтылған адамдарға және әскери қызметтен жарақат алған азаматтық қорғау еріктілеріне қатысты да түрлі өзгерістер енгізілді. Бұл жағдайларға, мысалы, жарақат алған немесе мүгедектікпен қамтылған адамдарға әйелге және балаларға жәрдемақы беру, зейнеткерге зейнетақымен қамтылған мүгедектігі үшін жұмысқа жарамсыз деп танылған адамға жәрдемақы беру ережелерін өзгерту, оның жұмыссыздықпен қамтылған адамға жәрдемақы алуын қамтамасыз ету және кем дегенде 20 теңгеге дейінгі әлеуметтік қызмет бойынша жәрдемақы алуы жатады. Егер әйелге жәрдемақы төленбесе, оның асыраушысына жәрдемақы беріледі, және жартылай мүгедек еркектерге әлеуметтік қиындықтар жәрдемақысы беріледі. Сондай-ақ, егер ер адам жұмысқа жарамсыз болмаса да, зейнетақымен қамсыздандырылған мүгедектігі бойынша бұрынғы кәсібіне қайта кірісуіне немесе оған теңестірілген басқа жұмысқа орналасуына кедергі келтірсе, егер ер адам жарақаттанудың тікелей салдарынан қайтыс болса, оның жесіріне некеге тұрған күніне қарамастан зейнетақы (балаларына жәрдемақымен) берілуі мүмкін. Атли үкіметі әлеуметтік қамсыздандырудың кең ауқымды жүйесін енгізді, бұл әлеуметтік кемшілікті азайтуға көп септігін тигізді. Аттли үкіметінің денсаулық сақтау және әлеуметтік саясатының жиынтық әсері денсаулық көрсеткіштерінің (мысалы, мектеп медицинасы немесе стоматологиялық қызметтердің статистикасы, немесе денсаулық сақтау мекемелерінің қызметкерлерінің статистикасы) жақсару белгілерін көрсетті, нәрестелердің өмір сүру деңгейінің үнемі жақсаруымен және қарттардың өмір ұзақтығының артуымен. 1949 жылғы «Тұрғын үй (Шотландия)» заңы жергілікті билік органдарына төленетін жаңарту шығындарына 75% (Таулы аймақтар мен аралдарда 87,5%) гранттарды қарастырды. 1949 жылы жергілікті билік органдарына денсаулығы нашар адамдарға субсидияланған бағада мемлекеттік тұрғын үйді ұсынуға рұқсат берілді. Тұрғын үйді сатып алуға көмектесу үшін 1945 жылы адамдар жергілікті биліктен үй сатып алу немесе салу үшін ала алатын ақша сомасының лимиті 800 теңгеден 1500 теңгеге дейін, ал 1949 жылы 5000 теңгеге дейін көтерілді. 1948 жылғы Ұлттық көмек заңына сәйкес жергілікті билік органдары өздерінің кінәсінен емес, үйсіз қалған отбасыларға шұғыл уақытша тұрғын үй ұсынуға міндетті болды. Миллиондаған адамдарға сапалы үйлерді ұсыну мақсатымен кең көлемде үй салу бағдарламасы жүзеге асырылды. Тұрғын үй заңы Англия мен Уэльстегі жергілікті билік органдарының тұрғын үй құрылысына қатысты қазыналық субсидияларды арттырды. Екінші дүниежүзілік соғыстан бұрынғыдан гөрі жомарт талаптарға сәйкес салынған бес үйдің төртеуі кеңес үйлері болды, ал субсидиялар кеңес үйлерінің жалға алу бағасын төмен ұстады. Жалпы алғанда, бұл саясаттар осы уақытқа дейін мемлекеттік сектордағы тұрғын үйді ең үлкен деңгейде дамытуға мүмкіндік берді, ал төмен жалақылы жұмыс істеушілер осы дамудан ерекше пайда көрді. Атли үкіметі экономикалық шектеулерге байланысты мақсаттарына толыққанды жете алмаса да, 1945 жыл мен 1951 жыл арасында 1,000,000-нан астам жаңа үй салынды (аталған жағдайларға қарай маңызды жетістік), бұл көптеген аз қамтылған отбасыларға алғаш рет лайықты және қолжетімді тұрғын үйді қамтамасыз етті. Даму құқықтары мемлекеттендірілді, ал үкімет барлық дамудан түсетін пайданы мемлекетке беруге тырысты. Жер пайдалануды бақылау үшін күшті жоспарлау органдары құрылды және ауылшаруашылық жерін сақтаудың маңыздылығын атап көрсеткен нұсқаулықтар шығарылды. Аймақтық даму саясатында жетекшілік ролді атқару үшін жоспарлау министрлігінің құрамында күшті аймақтық кеңселер желісі құрылды. 1947 жылғы қала және елді мекендерді жоспарлау заңына сәйкес, қалалық апаттарға ұшыраған немесе соғыс зардаптарынан зардап шеккен қалалық аймақтарды қайта жоспарлау және дамыту үшін жергілікті билік органдарына белгіленген аумақтардағы мүлікті міндетті түрде сатып алу құқығы берілді.

The government set about implementing the Wartime plans of William Beveridge's plans for the creation of a 'cradle to grave' welfare state, and set in place an entirely new system of social security. Among the most important pieces of legislation was the National Insurance Act 1946, in which people in work paid a flat rate of national insurance. In return, they (and the wives of male contributors) were eligible for flat rate pensions, sickness benefit, unemployment benefit, and funeral benefit. Various provisions were included in the National Insurance Act 1946 including unemployment and sickness benefit, maternity grant and attendance allowance, maternity allowance, widow’s benefit, widow’s pensions in special cases, guardian’s allowance, retirement pension, and death grant. Various other pieces of legislation provided for child benefit and support for people with no other source of income. In 1949, unemployment, sickness and maternity benefits were exempted from taxation. A block grant introduced in 1948 helped the social services provided by local authorities. Personal Social Services or welfare services were developed in 1948 for individual and families in general, particularly special groups such as the mentally disordered, deprived children, the elderly, and the handicapped. The Attlee Government increased pensions and other benefits, with pensions raised to become more of a living income than they had ever been. War pensions and allowances (for both World Wars) were increased by an act of 1946 which gave the wounded man with an allowance for his wife and children if he married after he had been wounded, thereby removing a grievance of more than twenty years standing. Other improvements were made in war pensions during Attlee's tenure as prime minister. A Constant Attendance Allowance was tripled, an Unemployability Allowance was tripled from 10s to 30s a week, and a special hardship allowance of up to £1 a week was introduced. In addition, the 1951 Budget made further improvements in the supplementary allowances for many war pensioners. From 1945 onwards, three out of every four pension claims had been successful, whilst after the First World War only one pension claim in three was allowed. Under the Superannuation (Miscellaneous Provisions) Act 1948, employees of a body representative of local authorities or of the officers of local authorities could be admitted "on suitable terms to the superannuation fund of a local authority". In 1951, a comforts allowance was introduced that was automatically paid to war pensioners "receiving unemployability supplement and constant attendance allowance". The Personal injuries (Civilians) Scheme of 1947 included various benefits such as an exceptional maximum rate of constant attendance allowance of 40s a week, and an allowance for wear and tear of clothing caused by the use of artificial limbs and appliances. In addition, allowances payable while a pensioner underwent inpatient treatment “are normally no longer subject to a deduction in respect of decreased home expenditure.” Various changes were also made in respect of gainfully employed persons who sustained war injuries and civil defence volunteers who war service injuries. These included the provision of allowances for the wife and children for injured persons receiving injury allowance or disablement pension, amendments to the provisions for an allowance to a pensioner deemed unemployable by reason of his pensioned disablement “to secure that he receives in the aggregate by way of unemployability allowance and any social service benefits for which he is eligible at least 20s. a week in addition to his pension,” increases in the allowance payable for a wife of a person receiving treatment allowance, unemployability allowance or injury allowance under certain conditions and “if no allowance is payable for a wife, an allowance may be granted for a dependant adult,” and a social hardship allowance for partially disabled men “who, , though not unemployable, is prevented by his pensioned disablement from resuming his former occupation or taking up one of equivalent standard.” Also, “Where a man dies as the direct result of a qualifying injury his widow may be awarded a pension (with allowances for his children) without regard to the date of marriage.”

A more extensive system of social welfare benefits had been established by the Attlee Government, which did much to reduce acute social deprivation. The cumulative impact of the Attlee's Government's health and welfare policies was such that all the indices of health (such as statistics of school medical or dental officers, or of medical officers of health) showed signs of improvement, with continual improvements in survival rates for infants and increased life expectancy for the elderly. The Housing (Scotland) Act 1949 provided grants of 75% (87.5% in the Highlands and Islands) towards modernisation costs payable by the Treasury to local authorities. In 1949, local authorities were empowered to provide people suffering from poor health with public housing at subsidised rents. To assist home ownership, the limit on the amount of money that people could borrow from their local authority in order to purchase or build a home was raised from £800 to £1,500 in 1945, and to £5,000 in 1949. Under the National Assistance Act 1948, local authorities had a duty "to provide emergency temporary accommodation for families which become homeless through no fault of their own". A large house building programme was carried out with the intention of providing millions of people with high quality homes. A Housing act increased Treasury subsidies for the construction of local authority housing in England and Wales. Four out of five houses constructed under Labour were council properties built to more generous specifications than before the Second World War, and subsidies kept down council rents. Altogether, these policies provided public sector housing with its biggest ever boost up until that point, while low wage earners particularly benefited from these developments. Although the Attlee Government failed to meet its targets, primarily due to economic constraints, over 1,000,000 new homes were built between 1945 and 1951 (a significant achievement under the circumstances) which ensured that decent, affordable housing was available to many low income families for the first time ever. Development rights were nationalised while the government attempted to take all development profits for the state. Strong planning authorities were set up to control land use, and issued manuals of guidance which stressed the importance of safeguarding agricultural land. A strong chain of regional offices was set up within its planning ministry to provide a strong lead in regional development policies. Comprehensive Development Areas (CDAs), a designation under the Town and Country Planning Act 1947, allowed local authorities to acquire property in the designated areas using powers of compulsory purchase in order to re plan and develop urban areas suffering from urban blight or war damage.

Әйелдер мен балалар

Әйелдер мен балалардың жағдайын жақсарту мақсатында бірқатар реформалар жүргізілді. 1946 жылы балаларды тәрбиелеуге отбасыларға қаржылық қолдау көрсету үшін жалпы отбасылық жәрдемақылар енгізілді. Бұл жәрдемақылар бұрынғы жылы, 1945 жылы Черчилльдің Отбасылық жәрдемақылар туралы заңымен заңдастырылған болатын және Атли үкіметінің парламенттен өткізген алғашқы қадамы еді. Кейін консерваторлар лейбористерді отбасылық жәрдемақыны енгізуде "тыртықтап" кеткені үшін сынады. 1950 жылғы Қылмыстық заңға (толықтырулар) енгізілген өзгерістер 1885 жылғы Қылмыстық заңға түзетулер енгізіп, жыныс жұмысымен айналысатын адамдарды заң қоршауына алып, оларды ұрлау мен зорлық-зомбылықтан қорғады. 1948 жылғы Қылмыстық сот ісі туралы заң жасөсперімдерді түрмеге қамауды шектеді және пробация және уақытша ұстау орталықтары жүйесін жақсартты, ал 1949 жылғы Бейбіт соттар туралы заңның қабылдануы соттардың кең ауқымды реформаларына әкелді. Атли үкіметі мемлекеттік қызметте некеге байланысты шектеулерді де жойды, соның арқасында үйленген әйелдер осы салаға орналаса алды. 1946 жылы үкімет әлеуметтік-демократиялық принциптерге негізделген үй шаруашылығы қызметін ұсыну үшін Ұлттық үй шаруашылығы институтын құрды. 1946 жылдың соңына қарай келісілген оқу стандарттары белгіленді, одан кейін оқу штаб-пәтері ашылды және Уэльсте, Шотландияда, содан кейін бүкіл Ұлыбритания бойынша тағы тоғыз оқу орталығы құрылды. 1946 жылғы Ұлттық денсаулық сақтау туралы заңда үй шаруашылығына көмек көрсету, "ауру, төсек тартып жатқан, жүкті әйел, психикалық кемістігі бар, қарт немесе міндетті білім беру жасына толмаған баласы бар" отбасыларға қажеттілік туған жағдайда берілуі тиіс екені көрсетілді. Сондықтан "үй көмегі" сүт беруші және жүкті әйелдерге, сондай-ақ бес жасқа дейінгі балалары бар аналарға көмек көрсетуді қамтыды. 1952 жылға қарай бұл салаға 20 000-ға жуық әйел жұмысқа тартылды.

Жұмысшылардың құқықтары

Жұмыс орындарындағы жағдайды жақсарту мақсатында түрлі шаралар жүзеге асырылды. Науқас демалысына құқық едәуір кеңейтілді, ал 1946 жылы жергілікті билік органдарының әкімшілік, кәсіби және техникалық қызметкерлері үшін, 1948 жылы түрлі санаттағы жұмысшылар үшін науқас демалысы бойынша төлемдер жүйесі енгізілді. Жұмысшылардың өтемақысы да айтарлықтай жақсартылды. 1946 жылғы «Ұлттық сақтандыру (Өндірістік жарақаттар)» заңы қабылданды, онда жарақат алу, мүгедектік жәрдемақысы, жұмыссыздық жағдайында, ерекше қиындықтар, тұрақты күтім және ауруханада емделу кезінде мүгедектік зейнетақысын арттыру, сондай-ақ жарақат алу және мүгедектік зейнетақысын балалар мен күткіші бар ересектер есебінен арттыру сияқты түрлі шаралар қарастырылды. 1946 жылғы «Әділ жалақы» қаулысы бойынша мемлекеттік жобада жұмыс істейтін кез келген мердігер тиісті ұжымдық келісімде белгіленген жалақы мөлшерлемелері мен басқа да еңбек шарттарына сәйкес келуге міндетті болды. 1946 жылы ас үй жиһаздары мен ыдыс-аяқтарға салынатын салық толығымен алынып тасталды, ал бау-бақша тауарына салынатын салық мөлшері төмендетілді. 1947 жылғы «Өрттен қорғау қызметі» заңы өрт сөндірушілерге жаңа зейнетақы жүйесін енгізді, ал 1947 жылғы «Электр энергиясы» заңы осы сала қызметкерлеріне зейнетке шығу бойынша жақсы жәрдемақылар ұсынды. 1948 жылғы «Жұмысшылардың өтемақысын толықтыру» заңы 1948 жылға дейін асбестпен байланысты ауруларға шалдыққан жұмысшыларға жәрдемақы беруді көздеді. Теңізшілердің жағдайын жақсарту үшін 1948 жылғы «Сауда кемелері» және 1949 жылғы «Сауда кемелері (Қауіпсіздік конвенциясы)» заңдары қабылданды. 1950 жылғы «Дүкендер» заңы бұрынғы заңнаманы біріктірді, онда дүкенде кемінде 20 минут үзіліссіз алты сағаттан артық жұмыс істеуге тыйым салынды. Заңнамада сондай-ақ сағат 11:30 мен 14:30 аралығында жұмыс істейтіндер үшін кем дегенде 45 минуттық тамақтану үзілісі және сағат 16:00 мен 19:00 аралығында жұмыс істейтіндер үшін жарты сағаттық шай ішу үзілісі қарастырылды. Үкімет сонымен қатар «Әділ жалақы» қаулысын күшейтті, онда мемлекеттік келісімшарттар алатын барлық жұмыс берушілердің қызметкерлерінің кәсіподақтарға қосылу құқығын мойындауы талап етілді. 1927 жылғы «Еңбек даулары» заңы күшін жойды, ал 1947 жылы кемежайлардағы еңбек нарығының кездейсоқ жүйесін жою мақсатында кемежай жұмысшыларының схемасы енгізілді. Бұл схема тіркелген кемежайшыларға ең төменгі жұмыс көлемі мен лайықты жағдайларға құқық берді. Ұлттық кемежай жұмысшылары кеңесі (онда кәсіподақтар мен жұмыс берушілер тең өкілдік етті) жұмысқа алу және жұмыстан босатуды бақылауды кәсіподақтарға жүктеді. Схема бойынша жұмыстан босатылған тіркелген кемежайшылар басқа біреуге жұмысқа орналасуға немесе жомарт өтемақы алуға құқылы болды. Барлық кемежайшылар кемежайда жұмыс істеу үшін арнайы схемаға тіркелді, бұл оларға ең төменгі жұмыс, демалыс және науқас демалысына құқық берді. Полиция қызметкерлерінің жалақысы айтарлықтай артты. 1946 жылы «Шахташы жарғысы» енгізілді, ол шахташылар үшін аптасына бес күн жұмыс істеуге және біркелкі жалақы мөлшерлемесін белгілеуге мүмкіндік берді. Схема бойынша қосымша жарақат жәрдемақысы, шахтадағы апат немесе кен ауруына байланысты мүгедектік зейнетақысы, қайтыс болған жағдайда төленетін жәрдемақы және қосымша жәрдемақылар сияқты түрлі жәрдемақылар қарастырылды. 1948 жылы жаңа Ұлттық денсаулық сақтау жүйесінің қызметкерлері мен олардың асыраушылары үшін зейнетақы жәрдемақысын беру мақсатында зейнетақы жүйесі құрылды. 1950 жылғы «Көмір өнеркәсібін мемлекеттік меншікке алу (зейнетақы)» ережелеріне сәйкес кеншілер үшін зейнетақы жүйесі құрылды. Фермерлердің жалақысы да жақсартылды.

Various measures were carried out to improve conditions in the workplace. Entitlement to sick leave was greatly extended, and sick pay schemes were introduced for local authority administrative, professional and technical workers in 1946 and for various categories of manual workers in 1948. Workers' compensation was also significantly improved. A National Insurance (Industrial Injuries) Act 1946 was introduced that included various provisions like injury benefit, disablement benefit, increases of disablement pension in cases of unemployability, special hardship, constant attendance, and during approval hospital treatment, and increases of injury benefit and disablement pension in respect of children and adult dependents. The Fair Wages Resolution of 1946 required any contractor working on a public project to at least match the pay rates and other employment conditions set in the appropriate collective agreement. In 1946, Purchase Tax was removed completely from kitchen fittings and crockery, while the rate was reduced on various gardening items. The Fire Services Act 1947 introduced a new pension scheme for firefighters, while the Electricity Act 1947 introduced better retirement benefits for workers in that industry. The Workers' Compensation (Supplementation) Act 1948 and introduced benefits for workers with certain asbestos related diseases which had occurred before 1948. The Merchant Shipping Act 1948 and the Merchant Shipping (Safety Convention) Act 1949 were passed to improve conditions for seamen. The Shops Act 1950 consolidated previous legislation which provided that no one could be employed in a shop for more than six hours without having a break for at least 20 minutes. The legislation also required a lunch break of at least 45 minutes for anyone for worked between 11:30am and 2:30pm, and a half hour tea break for anyone working between 4pm and 7pm. The government also strengthened a Fair Wages Resolution, with a clause that required all employers getting government contracts to recognise the rights of their workers to join trade unions. The Trades Disputes Act 1927 was repealed, and a Dock Labour Scheme was introduced in 1947 to put an end to the casual system of hiring labour in the docks. This scheme gave registered dockers the legal right to minimum work and decent conditions. Through the National Dock Labour Board (on which trade unions and employers had equal representation) the unions acquired control over recruitment and dismissal. Registered dockers laid off by employers within the Scheme had the right either to be taken on by another, or to generous compensation. All dockers were registered under the Dock Labour Scheme, giving them a legal right to minimum work, holidays and sick pay. Wages for members of the police force were significantly increased. The introduction of a Miner's Charter in 1946 instituted a five day work week for miners and a standardised day wage structure, Various benefits were provided under the scheme, including a supplementary injury benefit, a disablement pension in respect of a colliery accident or colliery disease, death benefits, and Supplementary allowances. In 1948, a pension scheme was set up to provide pension benefits for employees of the new NHS, as well as their dependents. Under the Coal Industry Nationalisation (Superannuation) Regulations 1950, a pension scheme for mineworkers was established. Improvements were also made in farmworkers' wages,

Эттли үкіметінің кезеңінде жұмыс істеушілердің денсаулығы мен қауіпсіздігін қорғауға бағытталған бірқатар ережелер қабылданды. 1946 жылғы ақпан айында «көмірден, көмір шаңынан, кокс немесе пішпен байланыстырылған шламынан тұратын отын брикеттері мен блоктарын өндіретін» зауыттарға қатысты және «шаң мен желдеткіш, жуу және киім-кешекпен қамтамасыз ету, медициналық бақылау және тексеру, тері мен көзді қорғау және асханалар» мәселелерін қамтитын ереже шығарылды. 1947 жылғы 17 мамырдағы «Көмір шахталары (желдету) туралы жалпы ереже» «Көмір шахталарындағы қауіпсіздік жөніндегі корольдік комиссиясының екі негізгі мәселеге қатысты ұсыныстарын іске асырады: желдетудің жалпы стандартын мерзімді түрде тексеру әдістері және ауаның ағып кетуін азайту әдістері. Өрттің тұнбасының мөлшерін анықтау және осы анықтауды жүргізу әдістері туралы ережелер белгіленеді». 1948 жылғы 30 маусымдағы «Радиоактивті заттар туралы» заң радиоактивті заттардың импортын, өндірісін, сатуын, сақталуын және пайдаланылуын реттейді, сондай-ақ иондаушы сәулеленуден туындаған денсаулыққа зиянды жағдайлардың алдын алу және радиоактивті қалдықтарды қауіпсіз жою үшін тиісті министрге ережелер шығаруға құқық береді. 1949 жылғы 29 қарашадағы «Құрғақ тазалау бойынша арнайы ережелер» «жалығу температурасы 32°C (90°F) төмен болатын сұйықтықтарды дақтарды кетіруден басқа құрғақ тазалау үшін пайдалануға тыйым салуға» бағытталған. 1949 жылғы «Құю (қорытпалар және басқа да бұйымдар) бойынша арнайы ережелер» «құммен тазалауға тыйым салады және құю қоршауымен, қолданылған абразивті тазалаумен, желдеткіш жабдықтарымен, жабдықты тексеру, қарап шығу және күтіп ұстаумен, жеке қорғау құралдарымен және киіммен, құю жабдығын тазалаумен, жас адамдарды жұмысқа алумен және жабдықтағы ақаулықтар туралы хабарлаумен айналысады. 5-тарауда құммен тазалауға тыйым салынды, онда былай делінген: «Құрамында бос кремний бар құм немесе басқа да заттарды құю аппаратына абразив ретінде енгізуге болмайды». Бас инспектор ережелерден босату беруге өкілетті». Лүминесценттік процестермен айналысатын жұмысшылар үшін 1947 жылғы «Фабрикалар (Лүминесценттік) бойынша арнайы ережелер» 18 жасқа толмағандарды жұмысқа алуға тыйым салды және «жұмысқа орналасқан күнінен бастап жетінші күнге дейін бастапқы медициналық тексеру жүргізілуі керек; келесі тексерулер ай сайын жүргізілуі керек» деп бұйрық берді. 1949 жылғы «Құю (қорытпалар және басқа да бұйымдар) бойынша арнайы ережелер» талаптарына сәйкес «құрамында бос кремний бар құм немесе басқа да заттарды кез келген құю процесінде пайдалануға болмайды», ал 1950 жылғы «Қорытпа зауыттары (Бөлгіш материалдар) бойынша арнайы ережелер» «силикозға қатысты маңызды тәуекел тудыратын» белгілі бір бөлгіш ұнтақтарды пайдалануға тыйым салды. 1948 жылғы «Құрылыс (Қауіпсіздік, денсаулық және әл-ауқат) ережелері» зиянды шаң немесе түйіршіктерге ұшырауды азайту үшін шаралар қабылдауды талап етті, ал 1947 жылғы «Қыш зауыттары (Денсаулық) бойынша арнайы ережелер» «жабынталған плиткаларды жасаудан басқа» барлық «қорғасынсыз немесе аз ерігіш глазурьдерді» пайдалануға тыйым салды және «ұнтақталған немесе ұнтақталған кремень немесе кварцты пайдаланбауға тиіс» белгілі бір процестерді белгіледі.

A number of regulations aimed at safeguarding the health and safety of people at work were also introduced during Attlee's time in office. Regulations were issued in February 1946 applying to factories involved with "manufacturing briquettes or blocks of fuel consisting of coal, coal dust, coke or slurry with pitch as a binding substance," and which concerned "dust and ventilation, washing facilities and clothing accommodation, medical supervision and examination, skin and eye protection and messrooms". The Coal Mines (Ventilation) General Regulations dated 17 May 1947 "implement recommendations of the Royal Commission on Safety in Coal Mines regarding two main topics: methods of checking periodically the general standard of ventilation and methods of minimising leakage of air. Provisions are laid down respecting determinations of firedamp content and methods by which these determinations are to be made." The Radioactive Substances Act, dated 30 June 1948, " which regulates the importation, manufacture, sale, storage and use of radioactive substances, includes provisions empowering the appropriate Minister to issue regulations for the prevention of injuries to health caused by ionising radiations and for securing the safe disposal of radioactive waste products." The Dry Cleaning Special Regulations, 1949 dated 29 November 1949 sought "to prohibit the use of liquids with a flash point below 32°C. (90°F.) from being used for dry cleaning otherwise than by spotting." The Blasting (Castings and Other Articles) Special Regulations 1949, "prohibit sandblasting and deal with the blasting enclosure, the cleaning of used abrasive, ventilation plant, inspection, examination and maintenance of equipment, personal protective equipment and clothing, the cleaning of blasting equipment, the employment of young persons, and the reporting of defects in the equipment. Sandblasting is prohibited in Section 5, which reads: "No sand or other substance containing free silica shall be introduced as an abrasive into any blasting apparatus." The Chief Inspector is empowered to grant exemptions from the regulations." For those workers engaged in luminising processes, the Factories (Luminising) Special Regulations (1947) prohibited the employment of those under the age of 18 and ordered "an initial medical examination to be carried out before the seventh day of employment; subsequent examinations are to be carried out once a month". Under the terms of the Blasting (Castings and Other Articles) Special Regulations (1949) "no sand or other substance containing free silica is to be employed in any blasting process", while the Foundries (Parting Materials) Special Regulations (1950) prohibited the use of certain parting powders "which give rise to a substantial risk of silicosis". The Building (Safety, Health & Welfare) Regulations 1948 required that measures should be taken to minimise exposure to potentially harmful dust or fumes, while the Pottery (Health) Special Regulations (1947) prohibited the use "except in the manufacture of glazed tiles" of all "but leadless or low solubility glazes and prescribe certain processes in which ground or powdered flint or quartz are not to be employed".

Заң

Атлидің үкіметі түрлі заң реформаларын да жүзеге асырды. 1948 жылғы Қылмыстық әділет заңы қылмыскерлермен күресудің жаңа әдістерін енгізді, сондай-ақ қатаң еңбек, жазалық қызмет, түрме бөлімдері және қамшылау жазаларын жойды. 1948 жылғы Заң реформасы (Жеке зиян) заңы қызметкерлерге, егер олар әріптесінің кінәсінен жарақат алған жағдайда, жұмыс берушілерін сотқа шақыруға мүмкіндік берді. 1949 жылғы Заңдық көмек және кеңес беру заңы заңдық қызметтерге қол жеткізе алмайтындарға көмек көрсету үшін мемлекеттік қолдау көрсету жүйесін енгізді. 1948 жылғы Куәгерлерге төленетін сыйақы ережелерінде белгілі бір жағдайларда кәсіби куәгерлерге, түнгі сағаттар үшін және сарапшы куәгерлерге сыйақы төлеу қарастырылған.

Соғыстан кейінгі консенсус

Көптеген тарихшылардың пікірінше, негізгі ішкі саясат (болат өнеркәсібін мемлекеттік меншікке алудан басқа) екі партиялық кең консенсусты көрсетеді. Соғыстан кейінгі консенсус – 1945 жылдан 1970 жылдардың соңына дейінгі кезеңдегі саяси келісімнің тарихшылардың моделі. 1979 жылы жаңадан сайланған премьер-министр Маргарет Тэтчер оны қабылдамай, кері қайтарды. Бұл тұжырымдама 1930 жылдары жасалған, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде уәде берілген және Атли басқару кезінде қабылданған саясаттардың ұғымтал жиынтығына қолдау көрсеткен кең тараған консенсус болды деп санайды. Саясатта аралас экономика, кейнсиандық және кең ауқымды әлеуметтік мемлекет қарастырылды. Соңғы жылдары тарихшылар бұл түсіндірменің дұрыстығын талқылауда. Тарихшылардың соғыстан кейінгі консенсус моделін Пол Аддисон ең толыққанды дамытты. Негізгі аргумент – 1930 жылдары Джон Мейнард Кейнс және Уильям Беверидж басқаратын Либералдық партияның зиялылары бірқатар жоспарларды жасады, олар соғыс уақытындағы үкімет соғыстан кейінгі Ұлыбританияның жақсаруына уәде бергендіктен және қоғамның барлық салаларын тарту қажеттігін түсінгендіктен ерекше тартымды болды. Соғыс кезінде Черчилль мен Атли басқарған коалициялық үкімет Ұлыбританияда әл-ауқатты мемлекет құруға уәде берген бірқатар ақ парақтарға қол қойды. Соғыстан кейін уәделерге Ұлттық денсаулық сақтау қызметі, білім беру, тұрғын үй және бірқатар әлеуметтік бағдарламалар кірді. Оған тек Лейбористік партия мақұлдаған темір және болат өнеркәсібін мемлекеттік меншікке алу кірген жоқ. Модельде 1945 жылдан 1979 жылы Тэтчер билікке келгенге дейін әлеуметтік және экономикалық саясат бойынша, әсіресе әлеуметтік мемлекет, ұлттық денсаулық сақтау қызметі, білім беру реформасы, аралас экономика, мемлекеттік реттеу, кейнсиандық макроэкономикалық саясат және толық жұмыспен қамту бойынша кең мағынада көппартиялық ұлттық консенсус болды. Кейбір салаларды мемлекеттік меншікке алу мәселесінен басқа, бұл саясатты үш ірі партия, сондай-ақ өнеркәсіп, қаржы қауымдастығы және еңбек қозғалысы кеңінен қабылдады. 1980 жылға дейін тарихшылар консенсустың бар екендігі мен маңыздылығы туралы келісімде болды. Ральф Милибэнд сияқты кейбір тарихшылар консенсустың толыққанды социалистік қоғамды шектеген қарапайым немесе тіпті консервативті пакет болғанына наразылық білдірді. Тарихшы Ангус Кальдер соғыстан кейінгі реформалар соғыстағы құрбандықтарға лайықты сыйлық емес екенін және соғыстан кейінгі әділ қоғамға деген халықтың үмітіне жасалған цинизмдік қадам екенін айтты. Соңғы жылдары мұндай консенсус болған-болмағаны туралы тарихи-ғылыми пікірталас жүріп жатыр.

Most historians argue that the main domestic policies (except nationalisation of steel) reflected a broad bipartisan consensus. The post war consensus is a historians' model of political agreement from 1945 to the late 1970s. In 1979 newly elected Prime Minister Margaret Thatcher rejected and reversed it. The concept claims there was a widespread consensus that covered support for coherent package of policies that were developed in the 1930s, promised during the Second World War, and enacted under Attlee. The policies dealt with a mixed economy, Keynesianism, and a broad welfare state. In recent years the validity of the interpretation has been debated by historians. The historians' model of the post war consensus was most fully developed by Paul Addison. The basic argument is that in the 1930s, Liberal Party intellectuals led by John Maynard Keynes and William Beveridge developed a series of plans that became especially attractive as the wartime government promised a much better post war Britain and saw the need to engage every sector of society. The coalition government during the war, headed by Churchill and Attlee, signed off on a series of white papers that promised Britain a much improved welfare state. After the war, the promises included the National Health Service, and expansion of education, housing, and a number of welfare programmes. It did not include the nationalisation of iron and steel, which was approved only by the Labour Party. The model states that from 1945 until the arrival of Thatcher in 1979, there was a broad multi partisan national consensus on social and economic policy, especially regarding the welfare state, nationalised health services, educational reform, a mixed economy, government regulation, Keynesian macroeconomic policies, and full employment. Apart from the question of nationalisation of some industries, these policies were broadly accepted by the three major parties, as well as by industry, the financial community and the labour movement. Until the 1980s, historians generally agreed on the existence and importance of the consensus. Some historians such as Ralph Miliband expressed disappointment that the consensus was a modest or even conservative package that blocked a fully socialized society. Historian Angus Calder complained bitterly that the post war reforms were an inadequate reward for the wartime sacrifices, and a cynical betrayal of the people's hope for a more just post war society. In recent years, there has been a historiographical debate on whether such a consensus ever existed.

Тағдыр

1950 жылдың ақпан айындағы жалпы сайлауда Лейбористер партиясы көпшілігін бар болғаны 5 мандатқа сақтап қалды. Алайда, Беваниттік топтың партиядан бөлінуі салдарынан туған шиеленіс үкімет құруға жеткіліксіз болды. 1951 жылы көпшілікті арттыру мақсатымен тағы бір жалпы сайлау шақырылды. Бірақ, 1951 жылдың қазан айында өткен жалпы сайлауда консерваторлар Уинстон Черчилль басшылығымен қайтадан билікке келді. Лейбористер партиясы 1964 жылға дейін, яғни Гарольд Уилсон премьер-министр болғанға дейін, 13 жыл бойы оппозицияда қалды.

Өзгерістер

Шілде 1946 – Артур Гринвуд генерал-майор және Лорд-привиль мөрі болып тағайындалды. Қазан 1946 – Үш әскери министр (Соғыс жөніндегі мемлекеттік хатшы, Әуе жөніндегі мемлекеттік хатшы және Адмиралтействоның бірінші лорды) кабинеттік лауазымдарынан бас тарды. А. В. Александр портфельсіз министр ретінде кабинетте қалды. Джордж Холл А. В. Александрдың орнына Адмиралтействоның бірінші лорды болды, бірақ кабинетке кірмеді. Артур Крик Джонс Холлдың орнын колониялар жөніндегі мемлекеттік хатшы болып иеленді. Желтоқсан 1946 – А. В. Александр Атлидің орнын қорғаныс министрі болып иеленді. Ақпан 1947 – Еллен Уилкинсонның қайтысынан кейін Джордж Томлинсон Білім министрі болып тағайындалды. Наурыз 1947 – Артур Гринвуд генерал-майор лауазымынан босатылды, бірақ Лорд-привиль мөрі болып қалды. Оның бас төлемші лауазымындағы ізбасары кабинетке кірмеді. Сәуір 1947 – Артур Гринвуд портфельсіз министр болды. Лорд Инман Артур Гринвудтың орнын Лорд-привиль мөрі ретінде иеленді. Уильям Фрэнсис Хар, Лорд Листовел Лорд Петик Лоуренстің орнын Индия және Бірма жөніндегі мемлекеттік хатшы болып иеленді. Шілде 1947 – Доминиондық істер кеңсесі Ұлттар Достастығы қатынастары кеңсесіне айналды. Лорд Эддисон басшылыққа қала берді. Тамыз 1947 – Үндістан мен Бірма кеңсесі Үндістанның тәуелсіздігімен Бірма кеңсесіне айналды. Лорд Листовел лауазымында қалды. Үндістан және Пәкістанмен қарым-қатынас жауапкершілігі Эддисонға және Ұлттар Достастығы қатынастары кеңсесіне берілді. Қыркүйек 1947 – Сэр Стаффорд Криппс Экономикалық істер министрі болды. Гарольд Уилсон Криппстің орнын Сауда кеңесінің президенті болып иеленді. Артур Гринвуд алдыңғы қатардан кетті. Қазан 1947 – Лорд Эддисон Лорд Инманның орнын иеленді, Лорд-привиль мөрі болып қалды, сонымен қатар Лордтар палатасының басшысы болды. Филип Ноэль Бейкер Лорд Эддисонның орнын Ұлттар Достастығы қатынастары жөніндегі мемлекеттік хатшы болып иеленді. Артур Вудберн Джозеф Вествудтың орнын Шотландия жөніндегі мемлекеттік хатшы болып иеленді. Отын және энергетика министрі Эммануэль Шинвелл кабинеттен кетті. Қараша 1947 – Сэр Стаффорд Криппс Хью Далтонның орнын басып, Қаржы министрі болды. Қаңтар 1948 – Бірманың тәуелсіздігімен Бірма кеңсесі таратылды. Мамыр 1948 – Хью Далтон Ланкастер герцогтігінің канцлері ретінде кабинетке қайта кірді. Лорд Пакенхэм азаматтық авиация министрі болып кабинетке кірді. Шілде 1948 – Лорд Эддисон генерал-майор болып тағайындалды. Сәуір 1949 – Лорд Эддисон генерал-майор лауазымынан босатылды, бірақ Лорд-привиль мөрі және Лордтар палатасының басшысы болып қалды. Оның бас төлемші лауазымындағы ізбасары кабинетке кірмеді.

July 1946 – Arthur Greenwood becomes Paymaster General as well as Lord Privy Seal. October 1946 – The three service ministers (Secretary of State for War, Secretary of State for Air, and First Lord of the Admiralty) cease to be cabinet positions. A. V. Alexander remains in the cabinet as Minister without Portfolio. George Hall replaces A. V. Alexander as First Lord of the Admiralty, outside the cabinet. Arthur Creech Jones succeeds Hall as Secretary of State for the Colonies. December 1946 – A. V. Alexander succeeds Attlee as Minister of Defence. February 1947 – George Tomlinson succeeds Ellen Wilkinson as Minister of Education upon her death. March 1947 – Arthur Greenwood ceases to be Paymaster General, remaining Lord Privy Seal. His successor as Paymaster General is not in the cabinet. April 1947 – Arthur Greenwood becomes Minister without Portfolio. Lord Inman succeeds Arthur Greenwood as Lord Privy Seal. William Francis Hare, Lord Listowel succeeds Lord Pethick Lawrence as Secretary of State for India and Burma. July 1947 – The Dominion Affairs Office becomes the Office of Commonwealth Relations. Lord Addison remains at the head. August 1947 – The India and Burma Office becomes the Burma Office with India's independence. Lord Listowel remains in office. Responsibility for relations with India and Pakistan themselves are transferred to Addison and the Commonwealth Relations Office. September 1947 – Sir Stafford Cripps becomes Minister of Economic Affairs. Harold Wilson succeeds Cripps as President of the Board of Trade. Arthur Greenwood retires from the Front Bench. October 1947 – Lord Addison succeeds Lord Inman as Lord Privy Seal, remaining also Leader of the House of Lords. Philip Noel Baker succeeds Lord Addison as Secretary of State for Commonwealth Relations. Arthur Woodburn succeeds Joseph Westwood as Secretary of State for Scotland. The Minister of Fuel and Power, Emanuel Shinwell, leaves the Cabinet. November 1947 – Sir Stafford Cripps succeeds Hugh Dalton as Chancellor of the Exchequer. January 1948 – The Burma Office is abolished with Burma's independence. May 1948 – Hugh Dalton re enters the Cabinet as Chancellor of the Duchy of Lancaster. Lord Pakenham enters the Cabinet as Minister of Civil Aviation. July 1948 – Lord Addison becomes Paymaster General. April 1949 – Lord Addison ceases to be Paymaster General, remaining Lord Privy Seal and Leader of the House of Lords. His successor as Paymaster General is not in the Cabinet.

Өзгерістер

1950 жылдың қазанында Хью Гейтскелл Сэр Стаффорд Криппстің орнын басып, Қаржы министрі болды. 1951 жылдың қаңтарында Анеурин Беван Джордж Айзекстің орнын басты. Беванның Денсаулық сақтау министрі лауазымына тағайындалған ізбасары үкімет кабинетіне кірмейді. Хью Далтонның лауазымы Жергілікті басқару және жоспарлау министрі болып өзгертілді. 1951 жылдың наурызында Герберт Моррисон Эрнест Бевиннің орнын басып Сыртқы істер министрі болды. Лорд Эддисон Моррисонның орнын иеленді. Бевин Эддисонның орнын иеленді. Джеймс Чутер Эде Моррисонның орнын басып, Ұлыбритания Парламентінің төменгі палатасының жетекшісі болды, сонымен бірге Ішкі істер министрі қызметін сақтап қалды. 1951 жылдың сәуірінде Ричард Стоукс (қайтыс болған) Эрнест Бевиннің орнын басты. Альф Робенс Анеурин Беванның (қызметтен кеткен) орнын басып Еңбек және ұлттық қызмет министрі болды. Сэр Хартли Шоукросс Харольд Уилсонның (қызметтен кеткен) орнын басып Сауда кеңесінің төрағасы болды.

Министрлер тізімі

Кабинет мүшелерінің есімдері қалың шрифтпен берілген. ЛауазымАтауларыКүндеріЕскертулерПремьер-министр және Қазынашылықтың бірінші лордыКлемент Атли26 шілде 1945 – 26 қазан 1951Ұлыбританияның Лорд-канцлеріВиконт Джовитт27 шілде 1945Кеңес президентіХерберт Моррисон27 шілде 1945Сонымен қатар, Өкілдер палатасының көшбасшысыВиконт Аддисон9 наурыз 1951Сонымен қатар, Лордтар палатасының көшбасшысыЖеке мөрдің иегеріАртур Гринвуд27 шілде 1945Лорд Инман17 сәуір 1947Виконт Аддисон7 қазан 1947Сонымен қатар, Лордтар палатасының көшбасшысыЭрнест Бевин9 наурыз 1951Ричард Стоукс26 сәуір 1951Сонымен қатар, 6 шілде 1951 бастап Материалдар министріХью Далтон27 шілде 1945Сэр Стаффорд Криппс13 қараша 1947Хью Гейтскелл19 қазан 1950Экономика министріСэр Стаффорд Криппс29 қыркүйек 1947Жаңа лауазым. Қазынашылық канцлерінің лауазымымен біріктірілді, қараша 1947Хью Гейтскелл28 ақпан 1950 – 19 қазан 1950Қазынашылықтың парламенттік хатшысыУильям Уайтли3 тамыз 1945Қазынашылықтың қаржы хатшысыГленвилл Холл4 тамыз 1945Дуглас Джей2 наурыз 1950Қазынашылықтың экономикалық хатшысыДуглас Джей5 желтоқсан 1947Лауазым бос, 2 наурыз 1950Джон Эдвардс19 қазан 1950Қазынашылық лордтарыРоберт Тейлор4 тамыз 1945 – 26 қазан 1951Джозеф Хендерсон4 тамыз 1945 – 1 қаңтар 1950Майкл Стюарт10 тамыз 1945 – 30 наурыз 1946Артур Бленопкинс10 тамыз 1945 – 10 мамыр 1946Франк Коллиндридж10 тамыз 1945 – 9 желтоқсан 1946Чарльз Симонс30 наурыз 1946 – 1 ақпан 1949Уильям Ханнан10 мамыр 1946 – 26 қазан 1951Джулиан Сноу9 желтоқсан 1946 – 3 наурыз 1950Ричард Адамс1 ақпан 1949 – 23 сәуір 1950Уильям Уилкинс1 қаңтар 1950 – 26 қазан 1951Герберт Боуден3 наурыз 1950 – 26 қазан 1951Чарльз Ройл23 сәуір 1950 – 26 қазан 1951Сыртқы істер министріЭрнест Бевин27 шілде 1945Херберт Моррисон9 наурыз 1951Сыртқы істер жөніндегі мемлекеттік министрФилип Ноэль Бейкер3 тамыз 1945Гектор Макнил4 қазан 1946Кеннет Янгер28 ақпан 1950Сыртқы істер жөніндегі парламенттік мемлекеттік хатшыГектор Макнил4 тамыз 1945 – 4 қазан 1946Кристофер Мейхью4 қазан 1946 – 2 наурыз 1950Лорд Хендерсон7 маусым 1948 – 26 қазан 1951Эрнест Дэвис2 наурыз 1950 – 26 қазан 1951Ішкі істер министріДжеймс Чутер Эде3 тамыз 1945Сонымен қатар, 1951 жылғы Өкілдер палатасының көшбасшысыІшкі істер жөніндегі мемлекеттік хатшыДжордж Оливер4 тамыз 1945Кеннет Янгер7 қазан 1947Джеффри де Фрейтас2 наурыз 1950Адмиралдік бірінші лордыА. В. Александр3 тамыз 1945Джордж Холл4 қазан 1946Кабинетке кірмейдіЛорд Пэкенхэм24 мамыр 1951Адмиралдік парламенттік және қаржы хатшысыДжон Дагдейл4 тамыз 1945Джеймс Каллахан2 наурыз 1950Адмиралдік азаматтық лордыУолтер Джеймс Эдвардс4 тамыз 1945Ауыл шаруашылығы және балық шаруашылығы министріТом Уильямс3 тамыз 1945Ауыл шаруашылығы және балық шаруашылығы министрлігінің парламенттік хатшысыЭрл Хантингдон4 тамыз 1945 – 22 қараша 1950Перси Коллик5 қыркүйек 1945 – 7 қазан 1947Джордж Браун7 қазан 1947 – 26 сәуір 1951Эрл Листоуэл22 қараша 1950 – 26 қазан 1951Артур Чемпион26 сәуір 1951 – 26 қазан 1951Әуе күштері министріВиконт Стансгейт3 тамыз 1945Филип Ноэль Бейкер4 қазан 1946Кабинетке кірмейдіАртур Хендерсон7 қазан 1947Әуе күштері жөніндегі мемлекеттік хатшыДжон Страчи4 тамыз 1945Джеффри де Фрейтас27 мамыр 1946Эйдан Кроули2 наурыз 1950Ұшақ өндірісі министріДжон Уилмот4 тамыз 1945Лауазым 1 сәуір 1946 күні жойылдыҰшақ өндірісі министрлігінің парламенттік хатшысыАртур Вудберн4 тамыз 1945Азаматтық авиация министріЛорд Винстер4 тамыз 1945Лорд Нейтан4 қазан 1946Лорд Пэкенхэм31 мамыр 1948Лауазым 28 ақпан 1950 жылға дейін Кабинетте болдыЛорд Огмор1 маусым 1951Азаматтық авиация министрлігінің парламенттік хатшысыИвор Томас10 тамыз 1945Джордж Линдгрен4 қазан 1946Фрэнк Бесвик2 наурыз 1950Үйіршіктер жөніндегі мемлекеттік хатшыДжордж Холл3 тамыз 1945Артур Крич Джонс4 қазан 1946Джеймс Гриффитс28 ақпан 1950Үйіршіктер жөніндегі мемлекеттік министрЭрл Листоуэл4 қаңтар 1948Джон Дагдейл28 ақпан 1950Үйіршіктер жөніндегі мемлекеттік хатшыАртур Крич Джонс4 тамыз 1945Ивор Томас4 қазан 1946Дэвид Рис Уильямс7 қазан 1947Томас Фотерингем Кук2 наурыз 1950Доминиондар жөніндегі мемлекеттік хатшыВиконт Аддисон7 шілде 1947Сонымен қатар, Лордтар палатасының көшбасшысыФилип Ноэль Бейкер7 қазан 1947Патрик Гордон Уолкер28 ақпан 1950Доминиондар жөніндегі мемлекеттік министрАртур Хендерсон14 тамыз 1947 – 7 қазан 1947Доминиондар жөніндегі мемлекеттік хатшыАртур Боттомли7 шілде 1947Патрик Гордон Уолкер7 қазан 1947Лорд Холден2 наурыз 1950Дэвид Рис Уильямс4 шілде 1950Лорд Огмор 5 шілдеден бастапЭрл Лукас1 шілде 1951Қорғаныс министріКлемент Атли27 шілде 1945Сонымен қатар, Премьер-министрА. В. Александр20 желтоқсан 1946Эмануэль Шинвелл28 ақпан 1950Білім министріЭллен Уилкинсон3 тамыз 1945Джордж Томлсон10 ақпан 1947Білім министрлігінің парламенттік хатшысыАртур Дженкинс4 тамыз 1945Дэвид Хардман30 қазан 1945Тағам министріСэр Бен Смит3 тамыз 1945Джон Страчи27 мамыр 1946Морис Уэбб28 ақпан 1950Тағам министрлігінің парламенттік хатшысыЭдит Саммерскилл4 тамыз 1945Стэнли Эванс2 наурыз 1950Фред Уиллей18 сәуір 1950Жанұя министріЭмануэль Шинвелл3 тамыз 1945Хью Гейтскелл7 қазан 1947Лауазым енді Кабинетке кірмейдіФилип Ноэль Бейкер28 ақпан 1950Жанұя министрлігінің парламенттік хатшысыУильям Фостер4 тамыз 1945Хью Гейтскелл10 мамыр 1946Альфред Робенс7 қазан 1947Гарольд Нил26 сәуір 1951Денсаулық сақтау министріАнирин Беван3 тамыз 1945Хилари Маркуанд17 қаңтар 1951Лауазым Кабинетке кірмейдіДенсаулық сақтау министрлігінің парламенттік хатшысыЧарльз Ки4 тамыз 1945Джон Эдвардс12 ақпан 1947Артур Бленопкинс1 ақпан 1949Үндістан және Бірма жөніндегі мемлекеттік хатшыЛорд Петик Лоуренс3 тамыз 1945Эрл Листоуэл17 сәуір 1947Лауазымдар 14 тамыз 1947 (Үндістан) және 4 қаңтар 1948 (Бірма) күні жойылдыҮндістан және Бірма жөніндегі мемлекеттік хатшыАртур Хендерсон4 тамыз 1945 – 14 тамыз 1947Ақпарат министріЭдвард Уильямс4 тамыз 1945Эрл Листоуэл26 ақпан 1946Лауазым 31 наурыз 1946 күні жойылдыЕңбек және ұлттық қызмет министріДжордж Айзекс3 тамыз 1945Анирин Беван18 қаңтар 1951Альфред Робенс24 сәуір 1951Еңбек министрлігінің парламенттік хатшысыНесс Эдвардс4 тамыз 1945Фред Ли2 наурыз 1950Дүкендер жөніндегі канцлерДжон Хайнд4 тамыз 1945Лорд Пэкенхэм17 сәуір 1947Хью Далтон31 мамыр 1948Лауазым Кабинетте, 28 ақпан 1950Виконт Александр Хиллсборо28 ақпан 1950Әлеуметтік сақтандыру министріДжеймс Гриффитс4 тамыз 1945Эдит Саммерскилл28 ақпан 1950Әлеуметтік сақтандыру министрлігінің парламенттік хатшысыДжордж Линдгрен4 тамыз 1945Том Стил4 қазан 1946Бернард Тейлор2 наурыз 1950Жалпы төлем жөніндегі министрЛауазым босАртур Гринвуд9 шілде 1946Хилари Маркуанд5 наурыз 1947Виконт Аддисон2 шілде 1948Сонымен қатар, Лордтар палатасының көшбасшысыЛорд Макдональд Гвенисгор1 сәуір 1949Портфелі жоқ министрА. В. Александр4 қазан 1946 – 20 желтоқсан 1946Артур Гринвуд17 сәуір 1947 – 29 қыркүйек 1947Зейнетақы министріУилфред Палинг3 тамыз 1945Джон Хайнд17 сәуір 1947Джордж Буханан7 қазан 1947Хилари Маркуанд2 шілде 1948Джордж Айзекс17 қаңтар 1951Зейнетақы министрлігінің парламенттік хатшысыДженни Адамсон4 тамыз 1945Артур Бленопкинс10 мамыр 1946Чарльз Симонс1 ақпан 1949

Members of the Cabinet are in bold face. OfficeNameDatesNotesPrime Minister and First Lord of the TreasuryClement Attlee26 July 1945 – 26 October 1951 Lord High Chancellor of Great BritainThe Viscount Jowitt27 July 1945 Lord President of the CouncilHerbert Morrison27 July 1945also Leader of the House of CommonsThe Viscount Addison9 March 1951also Leader of the House of LordsLord Keeper of the Privy SealArthur Greenwood27 July 1945 The Lord Inman17 April 1947 The Viscount Addison7 October 1947also Leader of the House of LordsErnest Bevin9 March 1951 Richard Stokes26 April 1951Also Minister of Materials from 6 July 1951Chancellor of the ExchequerHugh Dalton27 July 1945 Sir Stafford Cripps13 November 1947 Hugh Gaitskell19 October 1950 Minister of Economic AffairsSir Stafford Cripps29 September 1947New office. Combined with Chancellor of the Exchequer November 1947Hugh Gaitskell28 February 1950 – 19 October 1950 Parliamentary Secretary to the TreasuryWilliam Whiteley3 August 1945 Financial Secretary to the TreasuryGlenvil Hall4 August 1945 Douglas Jay2 March 1950 Economic Secretary to the TreasuryDouglas Jay5 December 1947Office vacant 2 March 1950John Edwards19 October 1950 Lords of the TreasuryRobert Taylor4 August 1945 – 26 October 1951 Joseph Henderson4 August 1945 – 1 January 1950 Michael Stewart10 August 1945 – 30 March 1946 Arthur Blenkinsop10 August 1945 – 10 May 1946 Frank Collindridge10 August 1945 – 9 December 1946 Charles Simmons30 March 1946 – 1 February 1949 William Hannan10 May 1946 – 26 October 1951 Julian Snow9 December 1946 – 3 March 1950 Richard Adams1 February 1949 – 23 April 1950 William Wilkins1 January 1950 – 26 October 1951 Herbert Bowden3 March 1950 – 26 October 1951 Charles Royle23 April 1950 – 26 October 1951 Secretary of State for Foreign AffairsErnest Bevin27 July 1945 Herbert Morrison9 March 1951 Minister of State for Foreign AffairsPhilip Noel Baker3 August 1945 Hector McNeil4 October 1946 Kenneth Younger28 February 1950 Parliamentary Under Secretary of State for Foreign AffairsHector McNeil4 August 1945 – 4 October 1946 Christopher Mayhew4 October 1946 – 2 March 1950 The Lord Henderson7 June 1948 – 26 October 1951 Ernest Davies2 March 1950 – 26 October 1951 Secretary of State for the Home DepartmentJames Chuter Ede3 August 1945also Leader of the House of Commons 1951Under Secretary of State for the Home DepartmentGeorge Oliver4 August 1945 Kenneth Younger7 October 1947 Geoffrey de Freitas2 March 1950 First Lord of the AdmiraltyA. V. Alexander3 August 1945 George Hall4 October 1946Not in cabinetThe Lord Pakenham24 May 1951 Parliamentary and Financial Secretary to the AdmiraltyJohn Dugdale4 August 1945 James Callaghan2 March 1950 Civil Lord of the AdmiraltyWalter James Edwards4 August 1945 Minister of Agriculture and FisheriesTom Williams3 August 1945 Parliamentary Secretary to the Ministry of Agriculture and FisheriesThe Earl of Huntingdon4 August 1945 – 22 November 1950 Percy Collick5 September 1945 – 7 October 1947 George Brown7 October 1947 – 26 April 1951 The Earl of Listowel22 November 1950 – 26 October 1951 Arthur Champion26 April 1951 – 26 October 1951 Secretary of State for AirThe Viscount Stansgate3 August 1945 Philip Noel Baker4 October 1946Not in CabinetArthur Henderson7 October 1947 Under Secretary of State for AirJohn Strachey4 August 1945 Geoffrey de Freitas27 May 1946 Aidan Crawley2 March 1950 Minister of Aircraft ProductionJohn Wilmot4 August 1945Office abolished 1 April 1946Parliamentary Secretary to the Ministry of Aircraft ProductionArthur Woodburn4 August 1945 Minister of Civil AviationThe Lord Winster4 August 1945 The Lord Nathan4 October 1946 The Lord Pakenham31 May 1948Office in Cabinet until 28 February 1950The Lord Ogmore1 June 1951 Parliamentary Secretary to the Ministry of Civil AviationIvor Thomas10 August 1945 George Lindgren4 October 1946 Frank Beswick2 March 1950 Secretary of State for the ColoniesGeorge Hall3 August 1945 Arthur Creech Jones4 October 1946 James Griffiths28 February 1950 Minister of State for the ColoniesThe Earl of Listowel4 January 1948 John Dugdale28 February 1950 Under Secretary of State for the ColoniesArthur Creech Jones4 August 1945 Ivor Thomas4 October 1946 David Rees Williams7 October 1947 Thomas Fotheringham Cook2 March 1950 Secretary of State for Commonwealth RelationsThe Viscount Addison7 July 1947also Leader of the House of LordsPhilip Noel Baker7 October 1947 Patrick Gordon Walker28 February 1950 Minister of State for Commonwealth RelationsArthur Henderson14 August 1947 – 7 October 1947 Under Secretary of State for Commonwealth RelationsArthur Bottomley7 July 1947 Patrick Gordon Walker7 October 1947 The Lord Holden2 March 1950 David Rees Williams4 July 1950Lord Ogmore from 5 JulyThe Earl of Lucan1 July 1951 Minister of DefenceClement Attlee27 July 1945Also Prime MinisterA. V. Alexander20 December 1946 Emanuel Shinwell28 February 1950 Secretary of State for Dominion AffairsThe Viscount Addison3 August 1945also Leader of the House of Lords; became Secretary of State for Commonwealth Relations 7 July 1947Under Secretary of State for Dominion AffairsJohn Parker4 August 1945 Arthur Bottomley10 May 1946 Minister of EducationEllen Wilkinson3 August 1945 George Tomlinson10 February 1947 Parliamentary Secretary to the Ministry of EducationArthur Jenkins4 August 1945 David Hardman30 October 1945 Minister of FoodSir Ben Smith3 August 1945 John Strachey27 May 1946 Maurice Webb28 February 1950 Parliamentary Secretary to the Ministry of FoodEdith Summerskill4 August 1945 Stanley Evans2 March 1950 Fred Willey18 April 1950 Minister of Fuel and PowerEmanuel Shinwell3 August 1945 Hugh Gaitskell7 October 1947Office no longer in CabinetPhilip Noel Baker28 February 1950 Parliamentary Secretary to the Ministry of Fuel and PowerWilliam Foster4 August 1945 Hugh Gaitskell10 May 1946 Alfred Robens7 October 1947 Harold Neal26 April 1951 Minister of HealthAneurin Bevan3 August 1945 Hilary Marquand17 January 1951Office not in CabinetParliamentary Secretary to the Ministry of HealthCharles Key4 August 1945 John Edwards12 February 1947 Arthur Blenkinsop1 February 1949 Secretary of State for India and BurmaThe Lord Pethick Lawrence3 August 1945 The Earl of Listowel17 April 1947Offices abolished 14 August 1947 (India) and 4 January 1948 (Burma)Under Secretary of State for India and BurmaArthur Henderson4 August 1945 – 14 August 1947 Minister of InformationEdward Williams4 August 1945 The Earl of Listowel26 February 1946Office abolished 31 March 1946Minister of Labour and National ServiceGeorge Isaacs3 August 1945 Aneurin Bevan18 January 1951 Alfred Robens24 April 1951 Parliamentary Secretary to the Ministry of LabourNess Edwards4 August 1945 Fred Lee2 March 1950 Chancellor of the Duchy of LancasterJohn Hynd4 August 1945 The Lord Pakenham17 April 1947 Hugh Dalton31 May 1948Office in CabinetThe Viscount Alexander of Hillsborough28 February 1950 Minister of National InsuranceJames Griffiths4 August 1945 Edith Summerskill28 February 1950 Parliamentary Secretary to the Ministry of National InsuranceGeorge Lindgren4 August 1945 Tom Steele4 October 1946 Bernard Taylor2 March 1950 Paymaster Generaloffice vacant Arthur Greenwood9 July 1946 Hilary Marquand5 March 1947 The Viscount Addison2 July 1948also Leader of the House of LordsThe Lord Macdonald of Gwaenysgor1 April 1949 Minister without PortfolioA. V. Alexander4 October 1946 – 20 December 1946 Arthur Greenwood17 April 1947 – 29 September 1947 Minister of PensionsWilfred Paling3 August 1945 John Hynd17 April 1947 George Buchanan7 October 1947 Hilary Marquand2 July 1948 George Isaacs17 January 1951 Parliamentary Secretary to the Ministry of PensionsJennie Adamson4 August 1945 Arthur Blenkinsop10 May 1946 Charles Simmons1 February 1949 Postmaster GeneralThe Earl of Listowel4 August 1945 Wilfred Paling17 April 1947 Ness Edwards28 February 1950 Assistant Postmaster GeneralWilfrid Burke10 August 1945 Charles Rider Hobson7 October 1947 Secretary of State for ScotlandJoseph Westwood3 August 1945 Arthur Woodburn7 October 1947 Hector McNeil28 February 1950 Under Secretary of State for ScotlandGeorge Buchanan4 August 1945 – 7 October 1947 Tom Fraser4 August 1945 – 26 October 1951 John James Robertson7 October 1947 – 26 October 1951 Margaret Herbison2 March 1950 – 26 October 1951 Minister of SupplyJohn Wilmot3 August 1945 George Strauss7 October 1947 Parliamentary Secretary to the Ministry of SupplyWilliam Leonard4 August 1945 – 7 October 1947 Arthur Woodburn1 April 1946 – 7 October 1947 John Freeman7 October 1947 – 23 April 1951 John Henry Jones7 October 1947 – 2 March 1950 Michael Stewart2 May 1951 – 26 October 1951 Minister of Town and Country PlanningLewis Silkin4 August 1945 Hugh Dalton28 February 1950Became Minister of Local Government and Planning 31 January 1951Parliamentary Secretary to the Ministry of Town and Country PlanningFred Marshall10 August 1945 Evelyn King7 October 1947 George Lindgren2 March 1950 President of the Board of TradeSir Stafford Cripps27 July 1945 Harold Wilson29 September 1947 Sir Hartley Shawcross24 April 1951 Parliamentary Secretary to the Board of TradeEllis Smith4 August 1945 John Belcher12 January 1946 John Edwards1 February 1949 Hervey Rhodes2 March 1950 Secretary for Overseas TradeHilary Marquand4 August 1945 Harold Wilson5 March 1947 Arthur Bottomley7 October 1947 Minister of TransportAlfred Barnes3 August 1945 Parliamentary Secretary to the Ministry of TransportGeorge Strauss4 August 1945 James Callaghan7 October 1947 The Lord Lucas of Chilworth2 March 1950 Secretary of State for WarJack Lawson3 August 1945 Frederick Bellenger4 October 1946 Emanuel Shinwell7 October 1947 John Strachey28 February 1950 Under Secretary of State for WarThe Lord Nathan4 August 1945 The Lord Pakenham4 October 1946 – 17 April 1947Office combined with Financial SecretaryFinancial Secretary to the War OfficeFrederick Bellenger4 August 1945 John Freeman4 October 1946Under Secretary role incorporated 17 April 1947Michael Stewart7 October 1947 Woodrow Wyatt2 May 1951 Minister of WorksGeorge Tomlinson4 August 1945 Charles Key10 February 1947 Richard Stokes28 February 1950 George Brown26 April 1951 Parliamentary Secretary to the Ministry of WorksHarold Wilson4 August 1945 Evan Durbin5 March 1947 The Lord Morrison26 September 1948 Attorney GeneralSir Hartley Shawcross4 August 1945 Sir Frank Soskice24 April 1951 Solicitor GeneralSir Frank Soskice4 August 1945 Sir Lynn Ungoed Thomas24 April 1951 Lord AdvocateGeorge Reid Thomson10 August 1945 John Wheatley7 October 1947 Solicitor General for ScotlandDaniel Patterson Blades10 September 1945 John Wheatley19 March 1947 Douglas Johnston24 October 1947 Treasurer of the HouseholdGeorge Mathers4 August 1945 Arthur Pearson30 March 1946 Comptroller of the HouseholdArthur Pearson4 August 1945 Michael Stewart30 March 1946 Frank Collindridge9 December 1946 Vice Chamberlain of the HouseholdJulian Snow10 August 1945 Michael Stewart9 December 1946 Ernest Popplewell16 October 1947 Captain of the Gentlemen at ArmsThe Lord Ammon4 August 1945 The Lord Shepherd18 October 1949 Captain of the Yeomen of the GuardThe Lord Walkden4 August 1945 The Lord Shepherd6 July 1949 The Lord Lucas of Chilworth18 October 1949 The Earl of Lucan5 March 1950 The Lord Archibald8 June 1951 Lords in WaitingThe Lord Westwood10 September 1945 – 17 January 1947 The Lord Pakenham14 October 1945 – 4 October 1946 The Lord Henderson21 October 1945 – 7 June 1948 The Lord Chorley11 October 1946 – 31 March 1950 The Lord Morrison17 January 1947 – 26 September 1948 The Lord Lucas of Chilworth9 July 1948 – 18 October 1949 The Lord Shepherd14 October 1948 – 6 July 1949 The Lord Kershaw6 July 1949 – 26 October 1951 The Lord Darwen18 October 1949 – 26 December 1950 The Lord Burden31 March 1950 – 26 October 1951 The Lord Haden Guest13 February 1951 – 26 October 1951