Эдмунд Беркли: Компьютер ғалымы және бейбітшілік жақтасы
Edmund Berkeley
Эдмунд Беркли – американдық ғалым, ACM-нің негісқоюшысы, «Гигантты милар» кітабының авторы. Алғашқы компьютерлер, ядролық қауіпсіздік тақырыбындағы зерттеулер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эдмунд Каллис Беркли (Edmund Callis Berkeley, 22 ақпан 1909 – 7 наурыз 1988) – американдық компьютер ғалымы, 1947 жылы "Есептеу машиналары қауымдастығын" (ACM) құрған негісқоюшылардың бірі. Оның 1949 жылғы "Гигантты милар немесе ойлайтын машиналар" кітабы алғашқы компьютерлер туралы когнитивтік түсініктерді кеңінен таратты. Ол сонымен қатар ядролық соғыс қаупін азайтуға бағытталған жағдайларды жасау үшін күш салған қоғамдық белсенді болды.
American computer scientist
Edmund Callis Berkeley (February 22, 1909 – March 7, 1988) was an American computer scientist who co founded the Association for Computing Machinery (ACM) in 1947. His 1949 book Giant Brains, or Machines That Think popularized cognitive images of early computers. He was also a social activist who worked to achieve conditions that might minimize the threat of nuclear war.
Өмірбаян
Беркли Санкт-Бернард мектебінде және Филлипс Эксетер академиясында оқыды. 1930 жылы Гарвард университетінде математика және логика мамандығы бойынша бакалавр дәрежесін алды. 1934–1948 жылдары Prudential Insurance компаниясында сақтандыру актуар ретінде жұмыс істеді, бірақ Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Әскери-теңіз күштерінде қызмет еткендіктен, одан уақытында үзіліс жасады. 1939 жылы Белл зертханасында Джордж Стибицтің есептегішін, ал 1942 жылы Гарвард Марк I-ді көрді. 1946 жылдың қараша айында ол "Пруденциал үшін тізбекті басқарылатын есептегіштер" деген техникалық тапсырманы жасады, нәтижесінде 1947 жылы алғашқы UNIVAC компьютерлерінің бірі үшін Экерт-Мочли Компьютер корпорациясымен келісімшартқа қол қойылды. Ол 1949 жылы жарық көрген "Giant Brains, or Machines That Think" атты кітабымен танымал болды, онда есептеу машиналарын (кейін "механикалық милар", "тізбекті басқарылатын есептегіштер" немесе басқа да терминдермен аталатын) принциптерін сипаттады, содан кейін сол кездегі ең маңызды мысалдарды техникалық тұрғыдан, бірақ түсінікті етіп талқылады, оларға МТИ, Гарвард, Мур мектебі, Белл зертханалары және басқа да орындардағы машиналар кірді. "Жоңғар милар" кітабында Беркли кейбір адамдар алғашқы "жеке компьютер" деп санаған Simon құрылғысын да сипаттады. Бұл компьютерді құру жоспарлары 1950 және 1951 жылдары "Радиоэлектроника" журналында жарияланды. Simon релелік логиканы қолданды және құрастыруға шамамен 600 доллар жұмсалды. Бірінші жұмыс істейтін үлгі Колумбия университетінде екі аспиранттың көмегімен салынды. Ол сондай-ақ Geniac және Brainiac ойыншық компьютерлерін жасады. Беркли алғашқы компьютерлік журнал "Компьютерлер және Автоматтандыру" журналын құрды, жариялады және редакциялады. Ол кейде журналға "Нил Д. Макдональд" псевдонимімен жазды. Ол Prudential Insurance компаниясында "қауіптерді зерттеу" жұмысына қатысты, мақсаты – қазіргі әлемге төнген ең үлкен қауіптерді анықтау еді. Беркли ядролық соғыстың адамзатқа ең үлкен қауіп екеніне келді. Компания жобаны тоқтатқаннан кейін Берклиге тіпті бос уақытында да ядролық қаруға қарсы күш-жігерге қатысуға тыйым салынды, бұл оны 1948 жылы Prudential компаниясынан кетуге және өзінің актуарлық және есептеу консалтингтік фирмасын құруға итермеледі. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Беркли өмір бойы бейбітшілік үшін күресті және ядролық қаруды таратуға қарсы науқан жүргізді. 1958 жылы Беркли SANE ядролық саясат комитетіне (SANE) қосылды және ұйымның Бостон бөлімінде белсенді болды.
Berkeley attended St. Bernard's School and Phillips Exeter Academy. He received a BA in Mathematics and Logic from Harvard in 1930. He pursued a career as an insurance actuary at Prudential Insurance from 1934–48, except for service in the United States Navy during World War II. Berkeley saw George Stibitz's calculator at Bell Laboratories in 1939, and the Harvard Mark I in 1942. In November, 1946 he drafted a specification for "Sequence Controlled Calculators for the Prudential", which led to signing a contract with the Eckert Mauchly Computer Corporation in 1947 for one of the first UNIVAC computers. He became famous in 1949 with the publication of his book Giant Brains, or Machines That Think in which he described the principles behind computing machines (called then "mechanical brains", "sequence controlled calculators", or various other terms), and then gave a technical but accessible survey of the most prominent examples of the time, including machines from MIT, Harvard, the Moore School, Bell Laboratories, and elsewhere. In Giant Brains, Berkeley also outlined a device which some have described as the first "personal computer", Simon. Plans on how to build this computer were published in the journal Radio Electronics in 1950 and 1951. Simon used relay logic and cost about $600 to construct. The first working model was built at Columbia University with the help of two graduate students. He also created the Geniac and Brainiac toy computers. Berkeley founded, published and edited Computers and Automation, the first computer magazine. He sometimes wrote for the magazine under the pseudonym "Neil D. MacDonald". He was involved in a "hazards research" at Prudential Insurance, with the goal of determining the greatest hazards facing the modern world. Berkeley came to the conclusion that nuclear war was the biggest existential threat to humanity. After the company dropped the project, Berkeley was forbidden to work on anti nuclear efforts, even on his own time, prompting him to quit Prudential in 1948 and found his own actuary and computing consultancy. After World War II, Berkeley became a lifelong peace activist and campaigned against nuclear proliferation. In 1958 Berkeley joined the Committee for a SANE Nuclear Policy (SANE), and was active in the organization's Boston chapter.
Компьютерлік өнер
1963 жылдың қаңтарында "Компьютерлер және автоматтандыру" журналының бет парағында Эдмунд Беркли Эфраим Аразидің 1962 жылғы суретін компьютерлік өнер деп жариялады. Бұл сурет оны 1963 жылы алғашқы компьютерлік өнер конкурсын бастауға шабыттандырды. Беркли "компьютерлік өнер" терминін ойлап тапты. Жыл сайынғы конкурс 1973 жылға дейін компьютерлік өнердің дамуындағы маңызды кезең болды. Осылайша Эдмунд Беркли компьютерлік өнер саласындағы пионер атанды.
On the title page of the magazine "Computers and Automation", January 1963, Edmund Berkeley published a picture by Efraim Arazi from 1962 as Computer art. This picture inspired him to initiate the first Computer art contest in 1963. Berkeley had coined the term Computer art. The annual contest was a key point in the development of computer art up to the year 1973. This way Edmund Berkeley became a pioneer in the field of computer art.