Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Граф Винченцо Дандоло (1758-1819) - итальяндық химик және ауыл шаруашылығы ғалымы. Ол Венецияда әйгілі догтар үйінен болмаса да, жақсы отбасында дүниеге келді және өзінің дәрігерлік жолын бастады. Ол Наполеонның жолын кескенде және Венеция Республикасын аяқтаған революцияда олигархиялық партияның көрнекті қарсыласы болды; және ол француздардың қорғауын іздеуге жіберілген елшілердің бірі болды. Бұл өтініш қабылданбағаннан кейін, Венеция Кампо-Формио келісімінде Австрияға берілді, ол Миланға көшірілді, онда ол үлкен кеңестің мүшесі болды. 1799 жылы орыстардың басып кіруі мен Цизальпин республикасының құлдырауынан кейін Дандоло Парижге кетіп, сол жылы өзінің "Жаңа адамдар, жаңа жаңғыруды іске асыру" атты трактатын жариялады. Бірақ көп ұзамай ол Милан маңындағы ауыл шаруашылығына арналу үшін оралды. 1805 жылы Наполеон оны Далмация губернаторы етіп тағайындады, бұл лауазымда Дандло халықтың қасіреті мен бос уақытын жоюға және індетті батпақтарды құрғату және ауыл шаруашылығының жақсы әдістерін енгізу арқылы елді жақсартуға күш салған. 1809 жылы Далмация Ильри провинцияларына қайта қосылғанда, Дандоло Венецияға оралды, оған француз императорынан граф атағы мен басқа да бірнеше марапаттар берілді. 1819 жылы 13 желтоқсанда Варезеде қайтыс болды. Дандоло итальян тілінде ауыл шаруашылығы, жүзім өсіру және ірі қара мен қой өсіру туралы бірнеше трактаттарды жариялады; жібек құрттары туралы жұмыс, оны француз тіліне Фонтанелль аударды; 18-ғасырдың соңғы ширегінде жасалған химиядағы жаңалықтар туралы жұмыс (1796 жылы жарық көрді); және химия бойынша бірнеше француз еңбектерінің аудармалары.
Count Vincenzo Dandolo (1758–1819) was an Italian chemist and agriculturist. He was born in Venice of good family, though not of the same house as the famous doges, and began his career as a physician. He was a prominent opponent of the oligarchical party in the revolution which took place on the approach of Napoleon and ended the Republic of Venice; and he was one of the envoys sent to seek the protection of the French. When the request was refused, and Venice was placed under Austria in the Treaty of Campo Formio, he removed to Milan, where he was made member of the great council. In 1799, on the invasion of the Russians and the overthrow of the Cisalpine republic, Dandolo retired to Paris, where, in the same year, he published his treatise Les Hommes nouveaux, d'opérer une régénération nouvelle. But he soon after returned to the neighborhood of Milan to devote himself to scientific agriculture. In 1805 Napoleon made him governor of Dalmatia, with the title of provéditeur général, in which position Dandolo distinguished himself by his efforts to remove the wretchedness and idleness of the people, and to improve the country by draining the pestilential marshes and introducing better methods of agriculture. When, in 1809, Dalmatia was re annexed to the Illyrian provinces, Dandolo returned to Venice, having received as his reward from the French emperor the title of count and several other distinctions. He died in Varese on 13 December 1819. Dandolo published in Italian several treatises on agriculture, vine cultivation, and the rearing of cattle and sheep; a work on silkworms, which was translated into French by Fontanelle; a work on the discoveries in chemistry which were made in the last quarter of the 18th century (published 1796); and translations of several of the best French works on chemistry.