Росс-Ривер – аймақ Юкон, Канада. Пелли және Росс өзендерінің тоғысында, Canol тас жолында орналасқан. Әуежайы бар, Уайтхорс және Уотсон-Лейкке рейстер жасайды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Росс Ривер – Юкон аймағындағы, Канададағы тіркелмеген елді мекен. Ол Росс өзені мен Пелли өзенінің тоғысында, Кэнол тас жолы бойында, Кэмпбелл тас жолынан көп алшақ емес жерде орналасқан. Кэмпбелл тас жолына басты жол 9 шақырымдық қосымша тас жол арқылы жүреді. Бұрын, енді күтімсіз қалған 6 шақырымдық Кэнол тас жолы бөлігі арқылы да баруға болатын. Оған негізінен чартерлік және кестелік рейстерге қолданылатын Росс Ривер әуежайы қызмет көрсетеді, ол Уайтхорс пен Уотсон Лейкке қатынайды. Бұл шығыс Юкон аймағындағы Росс Ривер Дена Кеңесінің орны, ол – алғашқы халықтардың бірі.
Ross River is an unincorporated community in Yukon, Canada. It lies at the junction of the Ross River and the Pelly River, along the Canol Road, not far from the Campbell Highway. Primary access to the Campbell Highway is via a nine mile access road. Formerly it was accessed along a six mile Canol Road section that is no longer maintained. It is serviced by Ross River Airport, used mainly for charter and scheduled flights to and from Whitehorse and Watson Lake. It is the home of the Ross River Dena Council, a First Nation in eastern Yukon.
Тарих
Росс және Пелли өзендерінің қосылысы ұзақ жылдар бойы, әсіресе жаздың соңында, алғашқы халықтардың жиналатын орны ретінде қолданылып келді. Бірінші тұрақты елді мекен 1901 жылы Том Смит Пелли өзенінің солтүстік жағалауында шағын тері сауда бекетін ашқанда құрылды және бұл жер Смитс-Лэндинг деп аталды. Сол қыста шамамен 15 алғашқы халықтар отбасы бекеттің жанында қыстады, осылайша Росс Ривер тұрақты қауымының негізі қаланды. 1903 жылы Пелли өзенінің оңтүстік жағалауында, Смитс-Лэндингке қарсы, екінші, бәсекелес сауда бекеті ашылды. Елді мекенге адамдар саны арта түсті, көбінесе Каска тайпасынан, бірақ Маккензи өзені аймағынан келген көптеген алғашқы халықтар да болды, олар басқалармен кездесу, сауда жасау және кейде тұру үшін тау жолынан өтетін. 1914 жылға қарай жаздың соңында Росс Риверде 1000-нан астам адам жиналды. Бірақ 1916 жылы болған қатыгез грипп эпидемиясы қауымдағы алғашқы халыққа ауыр соққы берді, ал экономикалық белсенділіктің артуы және Маккензи өзені бойындағы жаңа сауда бекеттері халық санын азайтты. Екінші дүниежүзілік соғыс және соғыстан кейінгі жылдар Росс Риверге үлкен өзгерістер әкелді. 1942 және 1944 жылдар аралығында Канол жолы мен құбыр желісінің салынуы үлкен, бірақ уақытша жаңа қоныс ауруын әкелді, ал жаңа жол қауымды қолжетімдірек етті, бірақ жол 1946 жылы жабылды және 1958 жылға дейін қайта ашылмады. 1940 жылдардың соңы мен 1950 жылдардың басында тері бағасының құлдырауы және аймақтың көптеген тері сауда бекеттерінің жабылуы болды, оның ішінде Пелли Банкс, Шелдон Лейк, Роуз Пойнт, Фрэнсис Лейк және Макмиллан Ривер. 1952 жылға қарай Росс Ривер аймақтағы жалғыз сауда бекетіне айналды. Канол жолы қауымның сауда орталығын Пелли өзенінің оңтүстік жағалауына, жаңа паром өткізу пунктына көшірді, ал федералды үкімет алғашқы халықты Ескі ауылдан өзеннің арғы жағына көшуге қысым жасауды бастады. 1960 жылдардың ортасына қарай Росс Ривер қауымы қазіргі түріне келді.
The confluence of the Ross and Pelly rivers had long been used as a gathering place for First Nation peoples, particularly in the late summer. The first permanent settlement was established in 1901 when Tom Smith started a small fur trading post on the north bank of the Pelly and called the spot Smiths Landing. That winter approximately 15 First Nation families overwintered near the post, creating the beginnings of the permanent community of Ross River. By 1903 a second, rival trading post was set up on the south bank of the Pelly opposite Smiths Landing. The settlement attracted an increasing number of people, mostly the Kaska but including many First Nation people from the Mackenzie River region who would travel over the divide to meet others, trade, and sometimes stay. By 1914 over 1,000 people were gathering at Ross River in the late summer. But a severe influenza epidemic in 1916 hit the community's First Nation people hard, and increasing economic activity and new trading posts along the Mackenzie River reduced the population. World War II and the years immediately following brought massive changes to Ross River. The building of the Canol Road and pipeline between 1942 and 1944 brought a massive, but temporary, influx of newcomers and the new road made the community more accessible, although the road closed in 1946 and did not reopen until 1958. The late 1940s and early 1950s also saw a collapse of fur prices and the permanent closure of most of the region's fur trading posts — including Pelly Banks, Sheldon Lake, Rose Point, Frances Lake and Macmillan River. By 1952 Ross River had the only remaining trading post in the region. The Canol Road shifted the commercial centre of the community to the south bank of the Pelly River at the new ferry crossing point and the federal government began pressuring the First Nation to move across the river from the Old Village. By the mid 1960s the community of Ross River assumed the shape it has today.
Климат
Росс өзені субполярлық климатқа (Dfc) ие, онда ұзақ, суық қыстар мен қысқа, бірақ жылы жаздар болады.
Ross River has subarctic climate (Dfc) with long, severely cold winters and short but mild summers.
Экономика
1950 жылдары Росс өзені маңындағы аймақта кен іздеу жұмыстары арта түсті, ал 1960 және 1970 жылдары Фаро кенішінің табылуы және дамуымен кен іздеу және өндіруде өркендеу орын алды. 1950 және 1951 жылдары 2005 жылы Канаданың Кен өнерпаздарының Даңқ залына енген Аль Кулан Пелли тауларын зерттеді. 1952 жылы ол Анвил ауданында минерал кен орындарын тапты. 1953 жылы Росс-Ривер-Дена азаматы Джек Стерриа Вангорда арнасында көп мөлшерде тотық бар екенін айтты, ол бұл туралы бала кезінен білген. Сол жылы Кулан, Питер Томпсон және Дена азаматтары Артур Джон, Чайна Стерриа, Джек Ладью және Роберт Этцель Вангорда арнасын зерттеді және 2 шілдеде аймақтағы алғашқы маңызды минерал кенін тапты. Олар Дена мүшелері Джо Этцель және Джек Стериамен бірге аталған жаңалықтың нәтижесінде құрылған Vangorda Mines Ltd компаниясының акцияларын алды. Мүлік Торонтода кеңсесі орналасқан Prospectors Airways компаниясына берілді. Артур Джон, Дена ескісі, 1950 жылдардың басында Куланнан кен іздеуді үйреніп, онымен бірге жұмыс істеді. Оның ағылшын тілін жақсы білуі Кулан мен минералдарды анықтауды үйренген Росс-Ривер Дена мүшелері арасында делдал ретінде жұмыс істеуге мүмкіндік берді. Джон Conwest Exploration компаниясымен, сондай-ақ Куланның Spartan Exploration және Welcome North Mines компанияларында ұзақ жылдар бойы жұмыс істеді. 1954 жылдан 1957 жылға дейін Кулан Вангорданың солтүстік-батысын зерттеді және тотыққан аймақты тапты. Геохимиялық және геофизикалық зерттеулер бірнеше бұрғылау нысандарын анықтады. Prospectors Airways тек қана арқалық бұрғылау құрылғысын төлеуге келісті. Бірінші бұрғылау тесігі No. 2 кеніне жасалды, бұл бір он жылдықтан кейін Канаданың ең ірі қорғасын-мырыш кеніне айналды. Ауыр шөгінділердің салдарынан бұл тесік тау жынысына жетпеді. Бағдарлама тоқтатылды. 1964 жылы бұл мүлікті Кулан директор және лауазымды тұлғасы болған Dynasty Explorations компаниясы қайтадан сатып алды. Dynasty ауданның үлкен бөлігін зерттеп, көптеген бұрғылау нысандарын анықтады. Қаржы тапшылығына байланысты олар Лос-Анджелестегі Cyprus Mines Corporation компаниясымен бірікті. Бірлескен кәсіпорын бюджеттен асып кеткен кезде Кулан таңдаған минералданған жерлердің біріне көшірілді, бұл табысты кен орнын табудың соңғы үміті болды. 1965 жылдың жазында кен орны табылып, Юкон аймағында бұрын-соңды болмаған ең ірі кен іздеуге себеп болды. Кен орны 1997 жылы толығымен жабылды.
Mining exploration increased in the region around Ross River through the 1950s and an exploration and mining boom occurred in the 1960s and 1970s with the discovery and development of the Faro mine. In 1950 and 1951 Al Kulan, who was inducted into the Canadian Mining Hall of Fame in 2005, prospected the Pelly Range. In 1952 he located mineralization in the Anvil district. In 1953 Ross River Dena citizen Jack Sterriah mentioned a heavy concentration of rust in Vangorda Creek that he had known about as a boy. That year Kulan, Peter Thompson along with Dena citizens Arthur John, China Sterriah, Jack Ladue and Robert Etzel prospected Vangorda Creek and found the first significant mineralization in the area on July 2. They, along with Dena members Joe Etzel and Jack Steriah, were issued shares in the company formed as a result of the discovery, Vangorda Mines Ltd. The property was optioned to Prospectors Airways, headquartered in Toronto. Arthur John, a Dena elder, learned prospecting from, and worked with, Kulan in the early 1950s and his fluency in English enabled him to serve as an intermediary between Kulan and other Ross River Dena members who also learned to identify minerals. John had a long career prospecting with Conwest Exploration as well as Kulan's companies Spartan Exploration and Welcome North Mines. From 1954 to 1957 Kulan prospected north west of the Vangorda and discovered a rusty area. Geochemical and geophysical surveys resulted in several drill targets. Prospectors Airways would only pay for a packsack drill. The first drill hole was attempted over the No. 2 orebody of what, a decade later, would become Canada's largest lead zinc mine. This hole could not reach the bedrock due to heavy overburden. The program was discontinued. In 1964 the property was re staked by Dynasty Explorations which Kulan was a director and officer of. Dynasty staked large tracts of the district and identified many drill targets. Due to lack of funds they joined forces with Cyprus Mines Corporation of Los Angeles. The joint venture was running over budget when a move was made to one of the mineralized sites selected by Kulan, which was one of the last hopes for the discovery of a successful body of ore. In the summer of 1965 the discovery of the mine was made and resulted in the biggest staking rush the Yukon Territory had ever seen. The mine closed permanently in 1997.
Медиа
Росс-Ривер қауымдастығы CBC үшін спутниктік қызмет көрсететін таратушыны алуға тым кішкентай болды, тіпті CBC радиосының таратушысы да болмады. Тұрғындар 1972 жылғы Канада-Ресей хоккей сериясын тыңдау үшін Фароға дейін баратын. Алғашқы теледидар қызметі Аль Куланның араласуынан кейін пайда болды, ол Уайтхорстен тікұшақ пен ұшқышты жалдап, қатты суық түнінде таудан тауға ұшып, Фароның бес ваттты CBC теледидар таратушысынан сигнал іздеді (сол кезде ол күніне төрт сағат ғана хабар таратты). Грю-Крик төбесінде сигнал табылғаннан кейін, жоспар жасалып, қауымдастыққа ұсынылды. Қауымдастық ресми лицензиясыз әрекет етуге келісім берді, себебі CBC радио таратушысын орнатуды кешіктіріп отырған бюрократиялық кедергілер оларды қынжырды. Кулан жабдықты төледі, ал қауымдастықтың ер адамдары өз еріктерімен тауға жол салып берді. Мұнара мен генераторды уақытша қамтамасыз етіп, ретранслятор 1973 жылдың наурыз айының соңында Фародан сигналды қабылдай бастады (қазір Аник спутнигі арқылы күніне 12 сағат). Таратушы үкіметтің назарына ілікті, бірақ тұрғындар оны тоқтатудан бас тартып, лицензия сұрады. 1975 жылдың басында CBC радиосы орнатылды. Росс-Ривер қауымдастығының күш-жігері 1976 жылы теледидарды барлық қауымдастыққа жеткізген басқа да ұқсас жобаларға жол ашты; Теслин өздерінің спутниктік тарелкасын орнатты (1979 жылға дейін заңсыз), ал Юкон үкіметі 1979 жылға дейін спутниктік станцияларға монополиясы бар Telesat Canada компаниясымен аренда бағасын төмендетуге тырысты.
The Ross River community was too small to get a satellite serviced transmitter for CBC and did not even have a CBC Radio broadcast transmitter – residents would drive to Faro to listen to the 1972 Canada Russia hockey series. The first television service arrived after intervention from Al Kulan, who hired a helicopter and pilot from Whitehorse and flew from mountaintop to mountaintop on a bitterly cold night to find the signal from Faro's five watt CBC TV transmitter (at the time, only transmitting four hours per day). After a signal was detected on Grew Creek Hill, a plan was developed and presented to the community association. The association approved action without an official licence, due to their dismay at the extensive bureaucracy that was delaying installation of a CBC radio transmitter. Kulan paid for the equipment, and the community's men volunteered their work, bulldozing a road up the mountain. With some makeshift provision of tower and generator, the repeater began operating about the end of March 1973, picking up Faro's signal (now 12 hours per day off the Anik satellite). The transmitter caught the government's attention, but the residents steadfastly refused to shut it down and requested a licence. In early 1975, CBC Radio was finally installed. Ross River's community effort led in 1976 to other similar projects that brought TV to every community; Teslin installed their own satellite dish (illegal until 1979), and the Yukon government attempted to negotiate a lower lease price with Telesat Canada which had a monopoly on satellite earth stations until 1979.