Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын суретшісі Маргарита Фрида Харрис, Леди Харрис (туған аты Блоксам, 13 тамыз 1877, Лондон, Англия – 11 мамыр 1962, Шринагар, Үндістан), өзінің талабымен Леди Фрида Харрис деп аталған, ағылшын суретшісі және кейінірек өмірінде оккультист Алестер Кроулидің әріптесі болды. Ол Кроулидің Тот таро карталарының дизайнымен ең жақсы танымал.
English artist
Marguerite Frieda Harris, Lady Harris (née Bloxam, 13 August 1877, London, England — 11 May 1962, Srinagar, India), referred to, by her own insistence, as Lady Frieda Harris, was an English artist and, in later life, an associate of the occultist Aleister Crowley. She is best known for her design of Crowley's Thoth tarot deck.
Отбасы
Фрида Блоксам хирург Джон Астли Блоксамның (1843–1926) және Джесси Финдлей Блоксам, туған Портердің (1851–1926) қызы болды. Ол 1901 жылғы сәуірде Перси Харриске тұрмысқа шықты. Перси Харрис 1916–1918 және 1922–1945 жылдары Либералдық партияның депутаты болды және өз партиясының бас қамшысы қызметін атқарды. Оның күйеуі 1932 жылы баронеттік атаққа ие болғаннан кейін, ол өзін Леди Харрис деп атауға құқылы болды, бірақ Леди Фрида Харрис атағын пайдалануды жөн көрді. Фрида мен Перси Харристің екі ұлы болды: Джек (1906 жылы туған, кейіннен сэр Джек Харрис) және Томас (1908 жылы туған).
Frieda Bloxam was a daughter of surgeon John Astley Bloxam, F. R. C. S. (1843 1926) and Jessie Findlay Bloxam nee Porter (1851 1926). She married Percy Harris in April 1901. Percy Harris served as a Liberal Party MP 1916 1918 and 1922–1945, and was Chief Whip for his party. After her husband was created a baronet in 1932 she was entitled to style herself Lady Harris but preferred to use Lady Frieda Harris. Frieda and Percy Harris had two sons: Jack (born 1906, later Sir Jack Harris) and Thomas (born 1908).
Харрис Кроулиге барады
Автор Уильям Холт өзінің өмірбаянында Харристі Пикадиллидегі Джермин көшесінің 93-үйіне Кроулидің тұрғынжайына қалай ертіп барғанын сипаттайды. Харрис көмірмен эскиздер салғанда, Кроули жазып жатқан "Тот кітабы" тақырыбында әңгіме өрбіді.
The author William Holt in his autobiography describes how he accompanied Harris to Crowley's lodgings at 93 Jermyn Street, Piccadilly. While Harris drew some charcoal sketches, there was a discussion on The Book of Thoth that Crowley was writing.
Тот Таросының құрылуы
Краулидің өзі мойындағандай, колода бастапқыда дәстүрлі болуы жоспарланған, бірақ Харрис оны өзінің оккульттік, магиялық, рухани және ғылыми көзқарастарын жобаға енгізуге ынталандырды. Харрис жоба бойында Краулиге тұрақты қаржылай көмек көрсетті. Ол сондай-ақ, суреттерді көрмеге қою, каталогтарды шығару және Таро колодасын басып шығару үшін қаржылай демеушілер табуға әлеуметтік байланыстарын пайдаланды. Бұл қысым Харриске әсер еткен болуы мүмкін, сондықтан Краули жобаға салған 66% инвестициясын қорғау үшін адвокаттарды шақыруға мәжбүр болды. Краули «Тот кітабының» кіріспесінде Харриске ризашылығын білдіреді:
By Crowley's own admission, the deck was originally intended to be traditional but Harris encouraged him to commit his occult, magical, spiritual and scientific views to the project. Harris sent Crowley a regular stipend throughout the project. She also used her society contacts to find financial backers for the exhibition of the paintings, the catalogues, and for the publication of the Tarot deck. The pressure may have taken its toll on Harris and Crowley was sufficiently concerned to call in the lawyers to protect his 66% investment in the project. Crowley gives Harris praise in the introduction to the Book of Thoth:
Жоба бойында ол аты-жөнін жасыруды талап етті, бірақ осындай даңқты адамға қызмет етуден ләззат алды. «Тот кітабы» 1944 жылы 200 данадан тұратын шешімді басылымда жарық көрді, бірақ колоданың өзі басылғанша Краули мен Харрис екеуі де тірі болған жоқ.
Throughout the project she insisted on her own anonymity but she revelled in working for such a notorious man. The Book of Thoth was published in 1944 in a 200 copy limited edition, but neither Crowley or Harris lived to see the deck itself printed.