Кіріспе

Сэр Симондс д'Еуес, 1-ші барон (18 желтоқсан 1602 – 18 сәуір 1650) – ағылшын тарихшысы және саясаткер. Ол заңгер болып дайындалған, Ұзақ Парламентінің мүшесі болды және оның жұмыстары туралы жазбалар қалдырды. Д'Еуес Азамат соғысында пуритан жағын қолдады. Оның Елизаветаның барлық парламенттерінің күнделігі құнды; ол өзі туралы жазба және хат алмасуларын қалдырды.

Ерте өмір

Симондс д’Эвз 1602 жылғы 18 желтоқсанда Дорсет графтығындағы Коаксдон Холлде (қазіргі Девон графтығының Олл Сентс қаласында) дүниеге келді. Ол Милден, Саффолк, Канцеляриядағы алты кеңсе қызметкерінің бірі Пол д’Эвздің және оның бірінші әйелі Сесилияның үлкен ұлы болды. Оның әкесінің әулеті бастапқыда Гелдерландтан шыққан: Симондстың арғы атасы шамамен 1510 жылы Англияға көшіп келген. Ол әлі жас кезінде анасының әкесінен мүлік мұра еткен; оның басқа әжесі Герард д’Уэсс, Гейнес, Апминстер, Эссекс, Грейс Хайндқа үйленген, ол баспагер болған. 1618 жылы анасы қайтыс болғаннан кейін әкесі жесір Елизавета Ишемге, леди Дентонға үйленді, ол күйеуінен бірнеше жасқа үлкен еді: Симондс бұл некеге келісім берді және оны ұйымдастыруға қатысқан болуы мүмкін. Оның әкесімен қарым-қатынасы ешқашан жақсы болған емес. Алғашқы жеке сабақтардан кейін, оның ішінде Генри Рейнольдстың мектебінде (Батсуа Макиннің әкесі, ол д’Эвзге үлкен әсер еткен), ол Бьюри Сент-Эдмундс грамматикалық мектебіне жіберілді. Бьюри Сент-Эдмундсте ол грек және латын тілдерінде 2850 өлең жазды. Содан кейін д’Эвз Кембридждегі Сент-Джон колледжіне барып, Ричард Холдсворттың басшылығымен оқыды. Сент-Джон колледжінде ол пуритандық дәстүрдің күшті әсеріне ілікті. Ол 1611 жылы Миддл Темплге қабылданды, ал 1623 жылы адвокаттыққа шақырылды. Жеке бай болғандықтан, ол заңгерлік мансапты жалғастырмады, керісінше, антиквариатқа қызығушылық танытып, Лондон мұнарасындағы құжаттарды зерттеді. Ол сэр Роберт Коттонмен танысты, ол оны сол кездегі көрнекті заңгер-ғалым Джон Селденмен таныстырды; бірақ д’Эвз оны мақтанқор деп тапты. Оның бір қызы Сисели болды, ол 1-ші баронет сэр Томас Д’Арсиге тұрмысқа шықты. 1626 жылғы 6 желтоқсанда Карл I оған рыцарь атағын берді. Патшаның қасақана билігіне қарсы болғанымен, оның көзқарастары орташа болды; патша оған 1641 жылы баронеттік атақ берді, мүмкін шілдеде адалдықты сатып алу үшін. Оның жақын інісі патша әскерінде офицер болғандықтан, бұл мүмкін. Бірақ бұл растала алмайды, өйткені корольдің ақшаға зор қажеттілігі осы кезде баронеттік сияқты құрметтерді қайта сатуға әкелді. Симондс осы құрметке қуанғанымен, оның сүйікті бірінші әйелі Аннаның қайтысымен бірден қуанышы құлдырады. 1642 жылы Англияның бірінші азаматтық соғысы басталғанда, д’Эвз парламентшілерге қосылды. Ол 1648 жылға дейін парламентте болды, содан кейін Прайдтың тазалауынан шығарылды. 1648 жылдан кейін д’Эвз саясатқа қатыспады және әдебиетті зерттеуге берілді. Ол 1650 жылғы 18 сәуірде қайтыс болды, ол Сер Генри Уиллоубидің қызы, 1-ші баронет Рислидің қызы, Дербишир және оның бірінші әйелі Элизабет Кноллис, сэр Генри Кноллистің қызына қайта үйленді. Элизабеттен оның екінші және жалғыз тірі ұлы және мұрагері Уиллоуби дүниеге келді, ол екінші баронет болды.

Антиквар

Симонд д'Евз, әлдебір антиквариат ретінде, әсіресе, қазіргі күнге дейін түпнұсқалары сақталмаған маңызды тарихи құжаттардың көшірмелерін жасауымен және Елизавета патшайымның тұсындағы барлық парламенттердің күнделіктерімен танымал. Д'Евздің бұл салада жоғары мақсаттары болғанымен, ол тиімді түрде қорытынды шығаруға немесе жүйелеуге қабілетсіз болды және "Ақиқатты сақтаудың алғашқы тәжірибесі" (1645) және бірнеше сөз сөйлеуден басқа ешқандай маңызды еңбек жарияламай дүниеден өтті. Күнделіктер оның жүргізушісі, заңгер және антиквари Пол Боузбен 1682 жылы қайтыс болғаннан кейін жарияланды.

Мұра

Симонд д'Евес 1640 жылдардағы парламенттегі оқиғалармен танымал болғанымен, антиквариат әлеміне қосқан үлесімен әйгілі. Оның ең маңызды ғылыми мұрасы – қазір жоғалып кеткен бастапқы құжаттардың көшірмелерінен құралған жинақ. Ол сонымен қатар күнделік жүргізіп, парламенттегі оқиғаларға және өз мінезіне қатысты мағлұматтарды қамтиды. Азамат соғысы кезінде ол Парламентті патшаға қарсы қолдағанмен, әріптестерінің тәртіпсіз және шабуылдай мінез-құлқынан жиі ойран алатын. 1629 жылғы наурызда Парламенттің күрт таратылуына әкелген оқиғалар туралы ол: «Халық палатасындағы түрлі отты мінезді адамдардың қателіктері көп болды және оларды кешіруге болмайды» деп жазған.