Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық композитор Дональд Юджин Гиллис (17 маусым 1912 жыл - 10 қаңтар 1978 жыл) – американдық композитор, дирижер, педагог және радио продюсері. Оған ең көп таныслық әкелген шығармасы – оның оркестрлік 5½ нөміріндегі "Көңіл көтеру үшін симфония" шығармасы.
American composer
Donald Eugene Gillis (June 17, 1912 – January 10, 1978) was an American composer, conductor, teacher, and radio producer. The composition which has gained him most recognition is his orchestral Symphony No. 5½, A Symphony for Fun.
Өмірбаян
Гиллис Миссури штатының Камерон қаласында дүниеге келген. Оның отбасы Техас штатының Форт-Уорт қаласына көшіп, ол Техас христиан университетінде тромбон ойнап, университеттік оркестр директорының көмекшісі болды. 1935 жылы бітіргеннен кейін, 1943 жылы Солтүстік Техас мемлекеттік университетінен магистр дәрежесін алды. WBAP радиостанциясының жаңарулар директоры болды, кейін NBC-ге ауысып, дирижер Артуро Тосканини басқарған кезеңде NBC симфониялық оркестрінің продюсері болды. Мансабында АҚШ-тың оңтүстігіндегі академиялық мекемелерде бірнеше оқытушылық қызметтер атқарды, сондай-ақ "Ауа симфониясы" оркестрін құруға көмектесті. Гиллис NBC радиосының "Serenade to America" және "NBC Concert Hour" сияқты бірнеше бағдарламасын жасады. 1954 жылы Тосканини зейнеткерлікке шыққаннан кейін, Америка симфониялық қорының президенті ретінде қызмет еткен Гиллис, ескі NBC симфониясының мүшелерін пайдалана отырып, "Ауа симфониясын" құруға мұрындық болды. Гиллис сонымен қатар итальяндық дирижердің қайтысынан кейін NBC арнасында бірнеше жыл бойы көрсетілген "Toscanini: The Man Behind the Legend" радио бағдарламасын жасады. 1973 жылы Оңтүстік Каролина университетінің құрамына қосылып, Медиа өнері институтын құрды және оның төрағасы болды, сондай-ақ Оқу-әдістемелік қызмет көрсету орталығын құруға үлкен үлес қосты. Доктор Гиллис өмірінің соңына дейін USC-нің штаттағы композиторы болып қызмет етті. 1978 жылдың 10 қаңтарында Колумбияда қайтыс болды. Оның еңбектері мен үлкен көлемдегі жазба материалдары Дентон қаласындағы Солтүстік Техас университетінде сақталады.
Gillis was born in Cameron, Missouri. His family moved to Fort Worth, Texas, and he studied at Texas Christian University, playing trombone and acting as assistant director of the university band. He graduated in 1935, and obtained a master's degree from North Texas State University in 1943. He became production director for the radio station WBAP, later moving to NBC where he became producer for the NBC Symphony Orchestra during the tenure of its conductor Arturo Toscanini. He held several teaching posts at academic institutions in the southern United States during his career, and also helped to found the Symphony of the Air orchestra. Gillis produced several NBC radio programs, including Serenade to America and NBC Concert Hour. After Toscanini retired in 1954, Gillis, serving as president of the Symphony Foundation of America, was instrumental in helping to form the Symphony of the Air, using members of the old NBC Symphony. Gillis also produced the radio program Toscanini: The Man Behind the Legend, which ran for several years on NBC after the Italian conductor's death. In 1973 he joined the faculty of the University of South Carolina where he founded, and was chairman of, the Institute for Media Arts and was instrumental in establishing the Instructional Services Center. Dr. Gillis also served as USC's composer in residence until his death. He died in Columbia, South Carolina, on January 10, 1978. His papers and an extensive collection of recorded material are housed at the University of North Texas in Denton.
Музыка
Әкімшілік міндеттеріне қарамастан, Гиллис өнімді композитор болды, он оркестрлік симфония, "Шекаралық қаланың портреті" сияқты тональды поэмалар, фортепиано концерттері, арфа мен оркестрге арналған рапсодиялар және алты скрипкалық квартет жазды. Ол сондай-ақ түрлі әскери музыка туындыларын да жазды. Гиллис ең көп есінде қалғаны – оның 5½ нөміріндегі "Көңіл көтеруге арналған симфония" ("A Symphony for Fun") шығармасы, оны Артуро Тосканини мен NBC Симфониялық оркестрі 1947 жылдың 21 қыркүйегінде өткізген концертте орындаған, ал Гиллис осы концерттің продюсері болды; ол транскрипциялық пластинкаларда сақталған, бірақ коммерциялық мақсатта жарық көрмеген. 2005 жылдан бері оның симфониялары Albany Records лейблінде жазылуда. Гиллис заманауи американдық мәдениетті музыкалық тұрғыдан түсіндіруге ұмтылды. Оның музыкасы халықтық материалға негізделген, әсіресе джазға ерекше назар бөлді, оны американдық музыканы жаңартушы элемент деп есептеді. Ол халыққа таныс ықпалдарды қарапайым және түзу стильде сіңірді, оның мақсаты – аудиториясымен түсінікті, қолжетімді, әуенді музыка арқылы байланыс орнату болды. Оның көптеген шығармаларын көңілді және юморға толы деп сипаттауға болады.
Despite his administrative responsibilities, Gillis was a prolific composer, writing ten orchestral symphonies, tone poems like Portrait of a Frontier Town, piano concertos, rhapsodies for harp and orchestra, and six string quartets. He also composed a wide variety of band music. Gillis is best remembered as the composer of his Symphony No. 5½, A Symphony for Fun, originally performed by Arturo Toscanini and the NBC Symphony Orchestra during a September 21, 1947, broadcast concert that Gillis also produced; it was preserved on transcription discs but not commercially issued. Since 2005, his symphonies have been recorded on the Albany Records label. Gillis sought to interpret contemporary American culture musically. His music drew upon popular material, particularly emphasizing jazz, which he considered a revitalizing element in American music. He assimilated popular influences in a simple and straightforward style aimed at communicating with his audiences through an emphasis on clear, accessible, melodic writing. Many of his works are best characterized as fun and full of humor.
The Unfinished Symphony Conductor. Pemberton Press (1967). A satirical conducting manual. The Art of Media Instruction. Crescendo Book Publications (1973).