Рэймонд Скотт: Музыкалық өнертапқыш және электронды музыканың алғашқы пионері

Кіріспе

Американдық композитор, оркестр жетекшісі, пианист, жазбалар продюсері және өнертапқыш (1908–1994)

Реймонд Скотт (нағыз аты Гарри Уорноу; 10 қыркүйек 1908 – 8 ақпан 1994) – американдық композитор, оркестр жетекшісі, пианист, жазбалар продюсері және электрондық аспаптардың ойлап табушысы. Өз заманында продюсерлік музыканың композиторы ретінде танымал болған Скотт қазір электрониканың алғашқы дамушыларының бірі саналады. Скотт ешқашан мультфильмдерге музыка жасамаса да, оның музыкасын миллиондаған адамдар таниды, себебі Карл Сталлинг оны 120-дан астам «Багс Банни», «Порки Пиг», «Даффи Дак» және басқа да Warner Bros. «Looney Tunes» және «Merrie Melodies» мультфильмдерінде пайдаланған. Оның шығармаларын «The Ren and Stimpy Show» (он екі бөлімде Скотттың жазбалары қолданылған), «The Simpsons», «Duckman», «Animaniacs», «The Oblongs», «Batfink», «Puppetoons», «SpongeBob SquarePants» және «Bluey» сериалдарында да естіуге болады. Ол анимацияға сүйемелдеу үшін тек 1962 жылы «County Fair Bread» үшін үш 20 секундтық жарнамалық әуендер жазған.

Ортаңғы мансап

1942-1944 жылдар аралығында "Бродвей Бандбокс" бағдарламасының музыкалық директоры қызметін атқарғаннан кейін Скотт желіден кетті. Ол 1946 жылы Мэри Мартин мен Юл Бриннер қатысқан "Люта әні" Бродвей мюзиклі үшін музыка жазды және аранжировка жасады (текстері Берни Ханигенге тиесілі). 1940 жылдардың соңында, гитарист Лес Пол Мэри Фордпен студияда жұмыс істеген кезеңде, Скотт екінші әйелі, әнші Дороти Коллинстің көп қабатты вокалын пайдаланып поп әндерін жаздыра бастады. Олардың көпшілігі коммерциялық мақсатта шығарылды, бірақ бұл техника оған Лес Пол мен Мэри Фордқа жеткен табысты әкелмеді. 1948 жылы Скотт алты адамнан тұратын "квинтет" құрды, ол бірнеше ай бойы CBS радио бағдарламасы "Herb Shriner Time" үй тобы ретінде жұмыс істеді. Топ студияда жазбалар жасады, олардың бір бөлігі Скотттың қысқа ғұмырлы Master Records лейблінде жарық көрді. Бұл Ирвинг Миллзке тиесілі болған сол аттас лейбль емес еді; Скотт өзінің лейблін құрмет ретінде Миллз кәсіпорнының құлаған кезіне арнады. 1949 жылы оның інісі Марк Уорноу қайтыс болғанда, Скотт CBS радиосындағы "Your Hit Parade" шоуында оркестр жетекшісі болды. Келесі жылы шоу NBC телеарнасына көшті, және Скотт 1957 жылға дейін оркестрді басқаруын жалғастырды. Коллинз "Your Hit Parade" бағдарламасында танымал әнші болды. Жоғары лауазым жақсы жалақымен сыйланды, бірақ Скотт оны тек "жалдамалы жұмыс" деп есептеді және айналым ақшасын электронды музыка зерттеулерін қаржыландыруға жұмсады. 1950 жылы Скотт өзінің алғашқы және жалғыз белгілі классикалық туындысын жазды, ол "Скрипка мен фортепианоға арналған сюита" деп аталды. Бес бөлімнен тұратын сюита 1950 жылдың 7 ақпанында Карнеги залында скрипкашы Арнольд Эйдус пен пианист Карло Буссотти орындады, содан кейін жазбасы жасалды. 1958 жылы Everest компаниясының A&R директоры болып жұмыс істегенде, Скотт әнші Глория Линннің "Miss Gloria Lynne" альбомын продюсерлік етті. Топқа Скотттың 1959 жылғы "Secret 7" жазба жобасына қатысқан көптеген студиялық музыканттар кірді (мысалы, Милт Хинтон, Сэм Тейлор, Джордж Дювивье, Гарри "Sweets" Эдисон, Эдди Коста, Кенни Беррелл, Уайлд Билл Дэвис).

After serving as music director for programs Broadway Bandbox from 1942 to 1944, Scott left the network. He composed and arranged music (with lyrics by Bernie Hanighen) for the 1946 Broadway musical Lute Song starring Mary Martin and Yul Brynner. In the late 1940s, contemporaneous with guitarist Les Paul's studio work with Mary Ford, Scott began recording pop songs using the layered multi tracked vocals of his second wife, singer Dorothy Collins. A number of these were commercially released, but the technique failed to earn him the chart success of Les Paul and Mary Ford. In 1948, Scott formed a six man "quintet" which served for several months as house band for the CBS radio program Herb Shriner Time. The group made studio recordings, some of which were released on Scott's short lived Master Records label. This was not the Irving Mills owned label of the same name; Scott allegedly named his label in tribute to the defunct Mills enterprise. When his brother Mark Warnow died in 1949, Scott succeeded him as orchestra leader on the CBS Radio show Your Hit Parade During the following year, the show moved to NBC Television, and Scott continued to lead the orchestra until 1957. Collins was a featured singer on Your Hit Parade. The high profile position paid well, but Scott considered it strictly a "rent gig" and used his salary to finance his electronic music research out of the limelight. In 1950, Scott composed his first—and only known—classical work, entitled Suite for Violin and Piano. The five movement suite was performed at Carnegie Hall on February 7, 1950, by violinist Arnold Eidus and pianist Carlo Bussotti, who recorded the work.) In 1958, while serving as an A&R director for Everest, Scott produced singer Gloria Lynne's album Miss Gloria Lynne. The sidemen included many of the same session players (e. g., Milt Hinton, Sam Taylor, George Duvivier, Harry "Sweets" Edison, Eddie Costa, Kenny Burrell, Wild Bill Davis) who participated in Scott's 1959 Secret 7 recording project.

Электрондық және ғылыми-зерттеу

Скотт, Бруклин техникалық орта мектебінде оқыған, электрондық музыканың пионері және тәжірибелі дыбыс инженері болды. 1930 және 1940 жылдары оның тобының көптеген жазу сессияларында топ жетекшісі бақылау бөлмесінде болып, акустиканы қадағалап, реттеді, көбінесе революциялық әдістермен. Герт Ян Блом мен Джефф Виннер жазғандай, "Скотт дыбысты түсіру және өңдеудің барлық қырларын меңгеруге ұмтылды. Оның дыбыс жазудың техникалық аспектілеріне деген ерекше қызығушылығы, қолдағы заманауи құралдармен үйлесіп, оған инженер ретінде мол тәжірибе сыйлады". 1946 жылы ол "Манхэттен Research Incorporated" компаниясын құрды. Жеке пайдалану үшін электрондық дыбыс құрылғыларын жобалаумен қатар, жылдар бойында Скотт көптеген байланысты жобаларды сатты және қолдады, олардың ішінде сақиналық модуляторлар, толқын, тон және амплитуда өзгергіштер, модуляторлар және фильтрлер сияқты компоненттер бар еді. "Ключ термен", "хроматикалық электрондық барабан генераторлары" және "шеңбер генераторлары" ерекше қызығушылық тудырды. Скотт Манхэттен зерттеулерін "жай ғана ой-қиялының шегінен шыққан фабрика емес, ертеңгі күннің қызығушылығы бүгін қолжетімді болатын арман орталығы" деп сипаттады. Мог синтезаторын жасаған Боб Мог 1950 жылдары Скоттпен танысып, 1960 жылдары оған схемалар жобалады және оны маңызды ықпал деп есептеді. Скотт өзі ойлап тапқан Clavivox және Electronium сияқты бірнеше аспаптарға сүйене отырып, теледидар және радио жарнамаларында, сондай-ақ электрондық музыка жазбаларында пайдалану үшін болашақ электрондық композицияларды жазды. Оның "Soothing Sounds for Baby" атты жұмысы 1964 жылы Гесселл Балалар даму институтының қолдауымен жарық көрді. Көпшілік оған қызығушылық танытпады. Бірақ Манхэттен зерттеулері жарнамалар үшін құлаққа жағымды дыбыстық текстураларды жасады. Скотт электрондық дыбыстарды автоматты түрде тізбектей шығаратын алғашқы құрылғыларды жасады. Ол өзін полифониялық секвенсердің ойлап табушысы деп санады. Оның электромеханикалық құрылғылары, кейбіреулері фотоэлементтерді шамдардың басынан жылжытатын моторлары бар, 1960 жылдардың соңындағы толығымен электрондық секвенсерлерге ұқсамайтын еді. Ол жасанды интеллект арқылы композиция жасай алатын машинаны жасауға кірісті. Скотт оны Electronium деп атады, оның көптеген тұтқалары, түймелері және қосылымдық панельдері бар, ол алғашқы өзін-өзі құрастыратын синтезатор болып саналады. Реймонд Скотттың кейбір жобалары одан азырақ күрделі болғанмен, әлі де амбициялық болды. 1950-1960 жылдары ол электрондық телефон қоңырауларын, дабылдарды, қоңырау шалуды және сиреналарды, автоматты сату автоматтарын, электрондық музыкалық ноталары бар күл салғыштарды, электрондық музыкалық нәрестелік сыңғырлағышты және екі адам бір-біріне тигенде әртүрлі дыбыстар шығаратын ересектерге арналған ойыншықты әзірледі және патенттеді. Ол бұл құрылғылар "бізді қоршап тұрған көптеген дыбыстарды электрондық түрде жаңартады" деп сенді. Скотт пен Дороти Коллинз 1964 жылы ажырасып, 1967 жылы Митзи Кертиске (1918-2012) үйленді. 1960 жылдардың екінші жартысында ол өзінің өнертабыстары туралы құпия сақтап, жеке өмірге бейімделді, аз сұхбат берді, көпшілік алдында баяндама жасамады және жаңа жазбалар шығармады. 1966-1967 жылдары Скотт (экранда "Рамонд Скотт" деген атпен) Муппеттердің авторы Джим Хенсонның тәжірибелік фильмдеріне электрондық музыка саундтректерін жазды. Скотттың биг-бенд кезеңінде жұмыс істеген музыканттармен қарым-қатынасы шиеленіскен еді. Бірақ оның мансабы электрондық құрылғыларға толы болған кезде, ол Боб Мог, Херб Дойч, Томас Риа және Алан Энтенман сияқты техниктермен араласуды жөн көрді. Скотт өзінің зертханасына қызығушылық танытқан қонақтарды шақырды, олардың арасында 1960 жылдың наурыз айында француз электрондық музыкасының пионері Жан Жак Перри болды.

Scott, who attended Brooklyn Technical High School, was an electronic music pioneer and adventurous sound engineer. During the 1930s and 1940s, many of his band's recording sessions found the bandleader in the control room, monitoring and adjusting the acoustics, often by revolutionary means. As Gert Jan Blom and Jeff Winner wrote, "Scott sought to master all aspects of sound capture and manipulation. His special interest in the technical aspects of recording, combined with the state of the art facilities at his disposal, provided him with enormous hands on experience as an engineer." In 1946, he established Manhattan Research Incorporated. As well as designing electronic audio devices for personal use, over the years Scott sold and supported a number of related projects, including components such as ring modulators, wave, tone, and envelope shapers, modulators, and filters. Of interest were the "keyboard theremin", "chromatic electronic drum generators", and "circle generators". Scott described Manhattan Research as "More than a think factory—a dream center where the excitement of tomorrow is made available today." Bob Moog, developer of the Moog Synthesizer, met Scott in the 1950s, designed circuits for him in the 1960s, and considered him an important influence. Relying on several instruments of his own invention, such as the Clavivox and Electronium, Scott recorded futuristic electronic compositions for use in television and radio commercials and records of electronic music. A series of three albums designed to lull infants to sleep, his work Soothing Sounds for Baby was released in 1964 with the Gesell Institute of Child Development. The public showed little interest in it. But Manhattan Research provided ear catching sonic textures for commercials. Scott developed some of the first devices capable of producing a series of electronic tones automatically in sequence. He credited himself as the inventor of the polyphonic sequencer. His electromechanical devices, some with motors moving photocells past lights, bore little resemblance to the all electronic sequencers of the late Sixties. He began working on a machine he said could compose by artificial intelligence. The Electronium, as Scott called it, with its array of knobs, buttons, and patch panels is considered the first self composing synthesizer. Some of Raymond Scott's projects were less complex but still ambitious. During the 1950s and 1960s, he developed and patented electronic telephone ringers, alarms, chimes, and sirens, vending machines, and ashtrays with accompanying electronic music scores, an electronic musical baby rattle, and an adult toy that produced varying sounds depending on how two people touched each another. He believed these devices would "electronically update the many sounds around us – the functional sounds. "</blockquote>

Scott and Dorothy Collins divorced in 1964, and in 1967 he married Mitzi Curtis (1918–2012). During the second half of the 1960s, he became isolated and secretive about his inventions; he gave few interviews, made no public presentations, and released no records. In 1966–67, Scott (under the screen credit "Ramond Scott") composed and recorded electronic music soundtracks for experimental films by Muppets creator Jim Henson. During his big band period, Scott endured tense relationships with musicians he employed. But when his career became immersed in electronic gadgetry, he preferred the company of technicians, such as Bob Moog, Herb Deutsch, Thomas Rhea, and Alan Entenmann. Scott welcomed curious visitors to his lab, among them French electronic music pioneer Jean Jacques Perrey in March 1960.

Мотаунда өмір сүрген жылдары

1969 жылы Motown компаниясының өкілі Берри Горди Скотттың Лонг-Айлендтегі зертханасына барып, Электронийдің жұмыс істеуін көрді. Мүмкіндіктерге әсерленген Горди 1971 жылы Скотты Лос-Анджелестегі Motown электрондық музыка және зерттеу бөлімінің директоры етіп тағайындады, және Скотт 1977 жылға дейін осы лауазымды атқарды. Скотттың электрондық өнертабыстарын қолданған Motown жазбалары әлі күнге дейін жарияланған жоқ. 1969 жылдан 1987 жылға дейін Motown операциялар бөлімінің басшысы және бас инженері болған Гай Коста Скотттың жұмысқа алынуы туралы былай деді:
Ол бастапқыда [Электроний үстінде] Берридің үйінен жұмыс істей бастады. Гараждардың үстіне бөлме жасатты, онда ол құралдарын жинап, Берри қатысып, жұмыстың барысын көруі үшін жұмыс істеді. Бір кезде Скотт студияда жұмыс істеді. Құрылғы ешқашан толыққанды аяқталған жоқ – Рей аяқтауға кедергі келтірді. Ол үнемі жаңарып тұрды. Бұл Берри үшін қиындық тудырды, ол дереу нәтиже көруді қалады. Соңында, шамамен екі-үш жылдан кейін ол қызығушылығын жоғалтты. Рей соңында оны үйіне алып, жұмысын жалғастырды. Берри мүлдем қызығуын жоғалтты. Ол Диана Росс туралы фильмдермен айналысып жүрді. Кейін Скотт «Электронийді дамытуға 11 жыл және шамамен миллион доллар жұмсадым» деді. Motown-нан кеткеннен кейін ол көбінесе жұмыссыз болды, бірақ тоқтаған жоқ. Ол өзінің өнертабыстарын жаңартуға, компьютерлер мен қарапайым MIDI құрылғыларын өз жүйелеріне бейімдеуге жалғастырды. Ол бірнеше рет жүрек талмасына ұшырады, қаржысы таусылды және «Олар қазір қайда?» бағдарламасында көрсетілді. 1980 жылдары көпшілік оны ұмытты, 1987 жылы инсульт болды, ол жұмыс істеуге немесе сөйлесуге қабілетсіз болды. Оның жазбаларының көп бөлігі қайта басылған жоқ, электрондық аспаптары тозығы жеткен, ал авторлық гонорары азайды.

Жетілік құпиясы

1959 жылы Скотт ең жақсы джаз музыканттарынан топ құрып, "The Unexpected" атты альбомды жазды, ол "Жеті құпия" деген атпен шығарылды және Top Rank лейблында жарық көрді.

Мультфильмдер арасындағы байланыс

1943 жылы Скотт өзінің музыкалық баспасын Warner Bros. компаниясына сатты, ол Looney Tunes және Merrie Melodies музыкалық директоры Карл Сталлингке Warner музыкалық каталогындағы кез келген нәрсені бейімдеуге рұқсат берді. Сталлинг мультфильмдерінің саздық бөлімдерін Скотттың цитаталарымен, мысалы, "Ұлы шошқа банкі тонау" сияқты туындыларымен безендірді. Скотттың пьесалары The Simpsons, The Ren and Stimpy Show, Animaniacs, The Oblongs, Batfink, SpongeBob SquarePants және Duckman фильмдеріне лицензияланды. "Powerhouse" шығармасы Warner Brothers толық метражды фильмінде – Looney Tunes: Back in Action (2003) он рет қолданылды. 1992 жылы Columbia компаниясы Irwin Chusid продюсерлігімен және Hal Willner атқарушы продюсерлігімен "Reckless Nights and Turkish Twilights" альбомын шығарды. Бұл 1937–1939 жылдардағы оның алты мүшелі квинтетінің алғашқы маңызды лейбл жинағы болды. Бір жыл бұрын Chusid пен Will Friedwald "The Man Who Made Cartoons Swing for Stash" атты квинтеттің эфирдегі жазбаларынан тұратын альбомды шығарды. The Ren & Stimpy Show режиссері Джон Кричфалуси квинтеттің жазбаларын пайдалана бастады. 1990 жылдардың соңында Лерой Шилд Лорел мен Харди фильмдері үшін жазған музыканы орындайтын голланд ансамблі The Beau Hunks Скотттың секстетінің екі альбомын шығарды: "Celebration on the Planet Mars" және "Manhattan Minuet" (екеуі де Basta Audio Visuals компаниясымен шығарылды). The Beau Hunks мүшелері ("Саксет", кейін "Соктет" деп қайта құрылған) Скотттың туындыларын орындады және жазды, кейде Metropole Orchestra оркестрімен бірлесіп жұмыс істеді. Өлімінен кейін жарық көрген "Manhattan Research Inc." (Basta, 2000, Gert Jan Blom және Jeff Winner бірлесіп шығарған) Скотттың 1950 және 1960 жылдардағы электрондық туындыларын екі CD-де ұсынады (жинаққа 144 беттік қатты мұқабалы кітап қоса берілген). "Microphone Music" (Basta, 2002, Irwin Chusid продюсерлігімен, Blom және Winner жоба кеңесшілері) Скотт Квинтетінің бастапқы жұмыстарын зерттейді. 2008 жылғы "Ectoplasm" (Basta) CD-сінде алты адамнан тұратын "квинтет" форматының екінші (1948–49) нұсқасы жазылған, онда Скотттың әйелі Дороти Коллинз бірнеше тректе ән шырқайды. 2017 жылдың маусым айында Basta "Three Willow Park: Electronic Music from Inner Space" атты 3 LP/2 CD жинағын шығарды, онда 1961 және 1971 жылдар аралығында Скотт жасаған 61 жарияланбаған электрондық жазба бар (Basta, 2017, Gert Jan Blom, Irwin Chusid және Jeff Winner шығарды). Devo тобының негізін қалаушысы Марк Матерсбоу өзінің Mutato Muzika компаниясы арқылы 1996 жылы Скотттың жалғыз (істемейтін) Electronium аспабын қалпына келтіру ниетімен сатып алды. J Dilla "Lightworks" және "Bendix 1: The Tomorrow People" үлгілерін "Lightworks" және "Sprite: Melonball Bounce" тректері үшін "Workinonit" трегінде өз соңғы "Donuts" альбомында пайдаланды. 2023 жылы Скотт "Cutey and the Dragon" шығармасы үшін "Ең жақсы аспаптық композиция" номинациясында Грэмми сыйлығына ие болды. Бұл жұмыс 1982 жылы Скотт қағазға түсірген, ал 2022 жылы Гордон Гудвин аяқтаған (ол да композитор ретінде ұсынылды). Оның тұңғыш жазбасы 2023 жылы San Francisco Quartet және Gordon Goodwin's Big Phat Band тобының "Raymond Scott Reimagined" альбомында жарияланды.

In 1943, Scott sold his music publishing to Warner Bros., who allowed Carl Stalling, music director for Looney Tunes and Merrie Melodies, to adapt anything in the Warner music catalog. Stalling began peppering his cartoon scores with Scott quotes, such as in The Great Piggy Bank Robbery. Scott's tunes have been licensed to The Simpsons, The Ren and Stimpy Show, Animaniacs, The Oblongs, Batfink, SpongeBob SquarePants, and Duckman. "Powerhouse" was quoted ten times in the Warner Brothers feature Looney Tunes: Back in Action (2003). In 1992, the release of Reckless Nights and Turkish Twilights by Columbia, produced by Irwin Chusid with Hal Willner as executive producer, was the first major label compilation by his 1937–39 six man quintet. A year earlier, Chusid and Will Friedwald produced an album of quintet broadcasts titled The Man Who Made Cartoons Swing for Stash. The director of The Ren & Stimpy Show, John Kricfalusi, began using quintet recordings. In the late 1990s, The Beau Hunks, a Dutch ensemble that performed music written by Leroy Shield for Laurel and Hardy movies, released two albums of by Scott's sextet: Celebration on the Planet Mars and Manhattan Minuet (both released by Basta Audio Visuals). Members of The Beau Hunks (reconfigured as a "Saxtet", then a "Soctette") performed and recorded Scott works, sometimes in collaboration with the Metropole Orchestra. The posthumously released Manhattan Research Inc. (Basta, 2000, co produced by Gert Jan Blom and Jeff Winner) showcases Scott's pioneering electronic works from the 1950s and 1960s on two CDs (the package includes a 144 page hardcover book). Microphone Music (Basta, 2002, produced by Irwin Chusid with Blom and Winner as project advisors), explores the original Scott Quintette's work. The 2008 CD release Ectoplasm (Basta) chronicles a second (1948–49) incarnation of the six man "quintet" format, with Scott's wife Dorothy Collins singing on several tracks. In June 2017, Basta issued a 3 LP/2 CD set entitled Three Willow Park: Electronic Music from Inner Space, featuring 61 unreleased electronic recordings made by Scott between 1961 and 1971 (Basta, 2017, produced by Gert Jan Blom, Irwin Chusid, and Jeff Winner). Devo founding member Mark Mothersbaugh, through his company Mutato Muzika, purchased Scott's only (non functioning) Electronium in 1996 with the intention of restoring it. J Dilla sampled "Lightworks" and "Bendix 1: The Tomorrow People" for the track "Lightworks" and "Sprite: Melonball Bounce" for the track "Workinonit" on his final album Donuts. In 2023, Scott received a posthumous Grammy Award nomination in the Best Instrumental Composition category for "Cutey and the Dragon." The work was begun on paper by Scott in 1982 and completed in 2022 by Gordon Goodwin (who also received a nomination as co composer). Its debut recording appears on the 2023 album Raymond Scott Reimagined by Quartet San Francisco and Gordon Goodwin's Big Phat Band.

Өлім

1994 жылдың 8 ақпанында Скотт Калифорния штатының Лос-Анджелес қаласында пневмониядан қайтыс болды.

Кино және теледидар

Warner Brothers мультфильмдерінен басқа (театрлық көрсетілімге арналған), келесі фильмдерде Скотттың жазған немесе бірлесіп жазған шығармалары қолданылған: «Nothing Sacred» (1937, әртүрлі бейімделген үлгілер); «Ali Baba Goes to Town» (1938, «Twilight in Turkey» және «Arabania»); «Happy Landing» (1938, «War Dance for Wooden Indians»); «Rebecca of Sunnybrook Farm» (1938, «The Toy Trumpet»; Джек Лоуренстің арнайы сөздерімен); «Just Around the Corner» (1938, «Brass Buttons and Epaulettes» [Скотттың квинтеті орындады, бірақ Скотттың туындысы емес]); «Sally, Irene and Mary» (1938, «Minuet in Jazz»); «Bells of Rosarita» (1945, «Singing Down the Road»); «Not Wanted» (1949, тақырып және оркестрлік әуендер); «The West Point Story» (1950, «The Toy Trumpet»); «Storm Warning» (1951, «Dinner Music for a Pack of Hungry Cannibals»); «The Trouble with Harry» (1955, «Flagging the Train to Tuscaloosa»; сөздері Мак Дэвидтікі); «Never Love a Stranger» (1958, музыка); «The Pusher» (1960, музыка); «Clean and Sober» (1988, «Singing Down the Road»); «Honey, I Shrunk the Kids» (1989, «Powerhouse» [авторлық құқығы көрсетілмеген, соттан тыс келісімде расталған]); «Search and Destroy» (1995, «Moment Whimsical»); «Funny Bones» (1995, «The Penguin»); «Lulu on the Bridge» (1998, «Devil Drums»); «Looney Tunes: Back in Action» (2003, «Powerhouse»); «Starsky and Hutch» (2005, «Dinner Music for a Pack of Hungry Cannibals»); «RocknRolla» (2008, «Powerhouse»); «Best of Enemies» (2015, «Portofino»); «The Space Between Us» (2017, «Song of India»); және «Won't You Be My Neighbor» (2018, «Waltz of the Diddles»). 2021 жылдың сәуір айында Скотттың «Powerhouse» шығармасы CBS телеарнасының «Жас Шелдон» телешоуында «Митчтің ұлы және үкіметтік агенттіктің шартты мақұлдауы» атты эпизодтың ашылу сахнасында қолданылды (4 маусым, 14 эпизод). Скотттың ұлы, киномонтаждаушы Стэн Уорноу 2010 жылы «Атаны зерттеу: музыка, машиналар және Реймонд Скотттың құпиясы» атты деректі фильмін шығарды.