1999 жылғы Африка экологиялық сараптамасы: Мегатрансект жобасы

Кіріспе

1999 жылғы Африканың экологиялық сараптамасы

MegaTransect – 1999 жылы J. Michael Fay Африкада жүргізген жобаның атауы. Бұл жоба Африканың Конго алабы арқылы 2000 миль (3219 шақырым) қашықтықты экспедициялық түрде 465 күнде басып өтіп, аймақтың экологиялық және қоршаған ортаның жағдайын зерттеуді қамтыды. Трансект – экология ғылымындағы белгілі бір аумақтағы табиғи өсімдік жамылғысын зерттеуді білдіретін термин. Мегатрансект тұжырымы – табиғи өсімдіктер мен экожүйелердің экологиялық санатын алуға мүмкіндік беретін, ірі масштабтағы өсімдіктер трансектісі ретінде қалыптастырылды. Саяхаттан кейін Фэй Габон президентімен бірлесіп 13 жаңа ұлттық саябақ құруға қол жеткізді. 2002 жылы АҚШ-тың Мемлекеттік хатшысы Колин Пауэлл және Буш әкімшілігінің өкілдері Конго алабын сақтауға жәрдемдесу үшін 53 миллион доллар бөлді. Кейін Майк Фэй 2004 жылы MegaFlyover жобасын іске асырды.

Мадагаскар мегатрансект

2004 жылы халықаралық команда Мадагаскар аралында "Мегатранект" жобасын жүргізді. "Мадагаскарды аралап" деп аталған бұл саяхат аралдың барлық бөлігін қамтыды. Сапарға қатысушылар ауылдық шаруалармен кездесіп, олардың егіс техникаларын жақсартуға көмектесті және олардың қоршаған ортаға тигізетін әсері туралы әңгімелесті.

АҚШ мегатрансцестерінің тарихы

АҚШ-тағы алғашқы мегатрансекттердің бірі доктор Роберт Р. Хамфри жүргізген зерттеу еді. Ол 1890 жылдары орнатылған шекаралық белгілерде АҚШ пен Мексика шекарасының бойындағы 535 мильге созылған табиғи өсімдіктерді қайта суретке түсірді, бұл белгілердің арасы шамамен бес мильді құрады. Осы жұмысы «90 жыл және 535 миль: Мексика шекарасындағы өсімдіктер өзгерісі» (1987, Univ. of NM Press, 448 бет) деген атпен жарияланды. 1997 жылы Крейг С. Дреман 3000 мильден астам жерді қамтитын мегатрансект жүргізді. Ол әрбір мильдік белгіде жол бойындағы өсімдіктерді, көп жылдық жергілікті шөптерді және Ұлы Аңғар экожүйесіндегі бөгде шөптердің жағдайын тіркеді. Маршрут Ринодан (Невада штаты) шығысқа қарай Оңтүстік Дакотадағы Хот-Спрингс қаласына дейін, содан кейін Вайоминг, Айдахо, Невада және Калифорния арқылы Бишопқа (Калифорния) және Риноға оралып қайтты. 2005 жылы Дреман тағы бір өсімдіктер мегатрансекті жүргізді, бұл жолы Мохаве шөлінің Калифорния бөлігін зерттеді. Ол 1000 мильден астам қашықтықты миль сайын картаға түсірді, бұл Brassica tournefortii түрінің тез таралуын, Калифорниядағы Мохаве шөлінің қыша жұқтығының орналасуын және тығыздығын анықтады. Дреман үлкен аумақты қамтитын өсімдіктер мегатрансектісін қашықтан жүргізудің бір жолы – фотосуреттер екенін ұсынады. Белгілі жерлерден бір-бірінен белгілі арақашықтықта түсірілген фотосуреттерді біріктіру арқылы экожүйелердің континенттік масштабтағы мегатрансекті суреттерін жасауға болады. 2006 жылы доктор Майкл К. МакГранн және оның әйелі Эми М. МакГранн АҚШ-тың батысындағы Тынық мұхитының жағалауы ұлттық көрнекті жолының (PCT) Калифорния бөлігінің бойымен (Мексикадан Орегон шекарасына дейін, 2736 км) жүріп, 10 минуттық жүріс аралығында бөлінген 3578 зерттеу учаскесінде құстардың тіршілік ету ортасы туралы деректерді жүйелі түрде жинады. Бұл жұмыс 2 сәуірден 8 қыркүйекке дейінгі бір далалық маусымда аяқталды. Осы деректерге сүйене отырып, доктор МакГранн және оның әріптестері ПКТ бойындағы құстардың биіктігі мен ендік бойынша таралуын сипаттады және құс түрлерінің байлығы мен биіктік, климат және температура, жауын-шашын және бастапқы өнімділік сияқты қоршаған орта факторлары арасындағы статистикалық байланысты модельдеді. Бұл зерттеудің нәтижелері көрсеткендей, құстар температураға, жауын-шашынға және өнімділікке ПКТ-ның әрбір экологиялық аймағының ерекше экологиялық және климаттық жағдайларына байланысты әртүрлі жауап бере алады. PCT мегатрансекті – доктор МакГраннның бірнеше зерттеушілермен бірлесіп жүргізіп жатқан үздіксіз зерттеу жобасы. Ол 2007, 2010 және 2015 жылдары ПКТ-ның бөлімдерінде биологиялық әртүрлілік зерттеулерін жалғастырды және ПКТ-да зерттелген таксондарды кеңейту және Уильям Джессап университетіндегі бакалавриат студенттерін ПКТ Мега Трансэктіне тарту үшін жұмыс істеп жатыр. 2007–2008 жылдары Дж. Майкл Фэй және Линдси Холм 333 күн ішінде 1300 мильдік Редвуд трансектісін аяқтады. Бұл мегатрансект Калифорния мен Орегонның ең оңтүстік бөлігінен солтүстік бөлігіне дейін созылды. Олар жеке меншік орман алқаптарында және мемлекеттік жерлерде тарихи пайдалану, қазіргі орман қорының сипаттамалары, орман шаруашылығы және секвоя экожүйесінің көптеген басқа аспектілері туралы деректерді тіркеді. Зерттеу нәтижелері 2009 жылы National Geographic журналында жарияланады. Аппалачиан жолы консервациясы және Ұлттық парк қызметі Аппалачиан жолы (А.Т.) үшін мегатрансект идеясын қабылдауда. Басқа мегатрансекттер сияқты, А.Т. МЕГА Трансекті жол бойындағы табиғи ресурстарды бақылауға, осы ресурстардың жай-күйі мен тенденцияларын түсінуге, сондай-ақ халықты хабардар етуге және мүдделі тараптарды тартуға бағытталған. 2178 миль ұзындықтағы жол Джорджиядан Мэнге дейінгі 14 штатты қиып өтеді және оған жылына бір-екі миллион адам келеді, ал оны шамамен 400 адам аяқтайды. Ерікті азамат ғалымдары жабайы жануарлардың болуы, су сапасы, орман денсаулығы, бөгде өсімдіктер, құрып кету қаупі төнген түрлер, тау құстары, фенология және ауа сапасы сияқты табиғи ресурстарды бақылау үшін бақылау хаттамаларын енгізе бастады. Кәсіби ғалымдар да трансекті тәуелсіз зерттеулер үшін пайдаланады. А.Т. климаттың өзгеруіне жауап беретін түрлердің көшіп-қону бағыты бойынша бағдарланған, сондықтан оны құру және сақтау өте маңызды мегатрансект болып табылады.

One of the first megatransects in the United States was conducted by Dr. Robert R. Humphrey when he rephotographed 535 miles of the natural vegetation along with the United States and Mexico border at the 1890s permanent border monument locations, each spaced about five miles apart, and published this work in 90 Years and 535 Miles: Vegetation Changes Along the Mexican Border (1987, pub. Univ. of NM Press, 448 pages). In 1997 Craig C. Dremann conducted a megatransect surveying over 3,000 miles and at each mile marker, noting the roadside vegetation, the perennial native grass, and exotic grass status throughout the Great Basin ecosystem. The route was from Reno, Nevada eastward to Hot Springs, South Dakota, and from South Dakota through Wyoming, Idaho, Nevada, and California, returning westward to Bishop, California, and then north back to Reno. In 2005, Dremann conducted another vegetation megatransect, this time of the California portion of the Mojave desert, mapping over 1,000 miles on a mile by mile basis, for a fast spreading exotic mustard species, Brassica tournefortii, noting the locations and density of the Mojave desert Mustard infestation in California. Dremann suggests that a method of remotely conducting a large scale vegetation megatransect is with photographs. Photographs that have been taken at ground level at intervals from known locations can be stitched together to create large scale to Continent scale megatransect pictures of ecosystems. In 2006, Dr. Michael C. McGrann and his wife Amy M. McGrann hiked the length of the California section of Pacific Crest National Scenic Trail (PCT) in the western United States from Mexico to the Oregon border (2,736 km) while systematically collecting avian habitat data on 3,578 survey plots separated by 10 minute hiking intervals. This work was completed in a single field season from 2 April to 8 September. From this data, Dr. McGrann and his collaborators described the elevation and latitudinal distributions of birds along the PCT and statistically modeled avian species richness relationships with elevation, climate, and environmental factors including temperature, precipitation, and primary productivity. The results from this work showed that birds can exhibit heterogeneous relationships to temperature, precipitation, and productivity depending on the distinct environmental and climate conditions of each of the ecological regions traversed by the PCT. The PCT megatransect is an ongoing research project for Dr. McGrann in collaboration with several other researchers. He has continued his biodiversity surveys along sections of the PCT in 2007, 2010, and 2015, and he is working both to expand taxa surveyed along the PCT and to involve his undergraduate students at William Jessup University in the PCT Mega Transect. In 2007–2008 J. Michael Fay and Lindsey Holm completed a 1300 mile Redwood Transect of 333 days. This was a megatransect that spanned from the southernmost to the northernmost redwood trees in California and Oregon. They walked extensively on private timberland and public land recording data on historical exploitation, current forest stand characteristics, silviculture, and many other aspects of the redwood ecosystem. The results will be published in National Geographic in 2009. The Appalachian Trail Conservancy and the National Park Service are adopting the idea of a megatransect for the Appalachian Trail (A. T.) Like other megatransects, the A. T. MEGA Transect aims to monitor the natural resources along the trail, understand the status and trends of these resources, and inform and engage the public and stakeholders. The 2,178 mile long trail crosses 14 states, from Georgia to Maine, and is visited by one to two million people and completed by about 400 people each year. Volunteer citizen scientists are beginning to implement monitoring protocols to track natural resources such as wildlife presence, water quality, forest health, invasive plants, endangered species, mountain birds, phenology, and air quality. Professional scientists are also using the transect for independent research. The A. T. is oriented along the predicted migratory direction of species responding to climate change, making it a particularly important megatransect to establish and maintain.

MegaTransect болашағы

Тез өзгеретін планета үшін мегатрансекттер болашақ тенденцияларды анықтауға арналған негізгі деректерді құрады, сондай-ақ басқаларына қарағанда жылдам жоғалып бара жатқан нақты экожүйелерге назар аударуға мүмкіндік береді. Әрбір континенттің белгілі бір аймақтарында немесе әртүрлі экожүйелері арқылы стандартты мегатрансекттерді орнату және маршруттар бойындағы экологиялық жағдайларды бес-он жыл сайын қайта өлшеу, қоршаған орта тенденциялары туралы өте құнды өлшенген деректерді қамтамасыз етеді.