Кіріспе

Кениядағы ұлттық парк

Арабуко Сококе орман қорығы Кенияның жағалауында, Момбасадан солтүстікке қарай 110 шақырым қашықтықта орналасқан және ұлттық орман қорығы ретінде қорғалады. Арабуко Сококе ұлттық паркі Арабуко Сококе орман қорығының солтүстік-батыс жиегінде жатыр, ауданы бірнеше шаршы шақырымды құрайды және осы қорықтың шағын бөлігі болып табылады.

Қорғау

Ұлттық парк тек 1980 жылдардың соңында ресми түрде жарияланды, және іс жүзінде орман қоры шекарасын кесіп өтеді, оның шамамен 50 пайызы шекарадан тысқары жерде орналасқан. Бұл сыртқы бөлігі 2006/2007 жылдары орнатылған электрлі пилдер қоршауының сыртында жатыр және қазір жергілікті тұрғындар толығымен қоныстанған, сондықтан Ұлттық парктің қайда басталатынын немесе аяқталатынын көрсететін ешқандай белгі жоқ. Ұлттық парк Шығыс Африкадағы жағалау орманның ең ірі фрагментіне (420 шаршы километр) ешқандай қосымша қорғау шараларын ұсынбайды. Ал Орман қорығы, керісінше, Кения Орман қызметі, Кения Жабайы табиғат қызметі, Кения Ұлттық мұражайлары және Кения Орман зерттеу институты бірлесіп басқарады және Кениядағы жақсы қорғалған орманның бірі болып табылады. Орман алғаш рет 1943 жылы Корольдік орман ретінде қорғалды, ал 1960 жылдары ресми түрде жарияланды. Орман жергілікті халықтың жерге деген қажеттілігінен қауіп көріп отыр. Паркті қорғау үшін бірнеше ұлттық және халықаралық табиғатты қорғау ұйымдары Кения Жабайы табиғат қызметімен бірлесіп жұмыс істеп жатыр.

Жабайы табиғат

Арабуко Сококе орманы – жоғары эндемизмге ие аймақ, онда эндемикалық сүтқоректілер, құстар және өсімдіктер кездеседі. Онда орманның үш түрі бар: аралас орман, брахистегия және цинометр, олардың әрқайсысы өсімдіктер мен жануарлардың әртүрлі түрлерін қорғайды. Ол көптеген эндемикалық және дерлік эндемикалық түрлерді қорғайды. Кларк тоқымашысы толығымен осы орманға тән, ал Сококе сұрғыр совы, Сококе пипиті, Амани күнқұсы және дақты жер құсы тек осы жерде және Танзаниядағы орман фрагментінде ғана кездеседі. Парк Мида шығанағымен шектеседі, ол мангр орманды құрайды және жағалау құстарының қыстауға маңызды орны болып табылады, Терек құмқұйрығы және краб-плаувер сияқты түрлерді қорғайды. Эндемикалық алтын түсті кұлжалы фил-шатырша – парктегі эндемикалық сүтқоректілердің ең айқын өкілі; Сококе бұталы құйрықты мангусты және Аддерс дуикері (тек осы жерде және Занзибарда кездеседі) көбінесе көзге түспейді. Орманның ішінде саванна пилдері, африкалық циветтер, сококтар, бабуиндер және вервет маймылдары да бар. Бұл парк амфибиялардың ерекше түрлерге бай орталығы ретінде де танылған.