USCGC Papaw: Теңіз шаралары мен тарихы

Кіріспе

USCGC Papaw (WLB 308) – теңізге жүретін буй тіреуші кеме, оның дизайны Екінші дүниежүзілік соғысқа дейінгі АҚШ Жағалау күзетінің маяк тіреуші кемелеріне негізделген. Алғашқы жобаға түзетулер енгізіліп, негізгі міндеті – навигациялық көмек көрсетумен қатар, соғыс кезінде де міндеттерді орындай алу мүмкіндігі берілді. Papaw 1943 жылы Миннесота штатының Дулут қаласындағы Marine Iron and Shipbuilding Company компаниясымен салынды. 1943 жылдың 12 қазанында қызметке енгізіліп, Сан-Франциско (Калифорния) портына бекітілді. Papaw Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Тынық мұхитындағы жаңадан басып алынған аралдарда навигациялық жүйелерді орнатуда үлкен рөл атқарды. Соғыстан кейін Papaw-дың үй порты Орегон штатының Астория қаласына көшірілді. 1949 жылдың маусым айында Papaw Флорида штатының Майами қаласының жылы суларына ауыстырылды, онда Флорида Киі және Кариб теңізіндегі навигациялық көмектерге жауапкершілік алды. 1954 жылы Papaw Оңтүстік Каролина штатының Чарльстон қаласына көшірілді, онда ол RJ Papp-тың басқаруында болды, кейіннен ол Вильям Дженнингспен бірге Жағалау күзетінің бастығы болды, соның құрметіне VA аталды. Ол жерде кемелерді, жағалау станцияларын және мұнараларды күтіп ұстады. 1989 жылдың қазан айында Papaw Мэриленд штатының Кертис шығанағындағы Жағалау күзеті кемежайындағы қызмет мерзімін ұзарту бағдарламасына (SLEP) қатысты. 1991 жылдың 18 маусымында Техас штатының Галвестон қаласындағы жаңа портына келді. Papaw Техас штатының Браунсвилл қаласынан Луизиана штатының Калькасью қаласына дейін 150-ге жуық навигациялық құралдарға қызмет көрсетеді. Кеме Мексика шығанағында көптеген міндеттерді орындады, оның ішінде: іздеу және құтқару, есірткі мен контрабандаға қарсы күрес, қоршаған ортаны қорғау, әскери дайындық жаттығулары және Ұлттық мұхит және атмосфера басқармасымен бірлескен буйларды орналастыру операциялары. Papaw-дың негізгі қозғалтқыш жүйесі дизельдік-электрлік болды. Екі 700 а.к. General Motors E. M. D. дизельдік қозғалтқышы әрқайсысы 550 вольттық Westinghouse негізгі қозғалтқышына электр қуатын беретін тұрақты ток генераторын қозғалтты. 1200 а.к. негізгі қозғалтқыш бір білік арқылы максималды жылдамдыққа жеткізілді. Электр қуаты екі 200 кВт генератормен қамтамасыз етілді, олардың әрқайсысы Detroit Diesel қозғалтқышымен жұмыс істеді. 1989 жылғы қызмет мерзімін ұзарту бағдарламасы кезінде Papaw-қа бағыттайтын жылдамдықпен жабдықталды, бұл оның маневрлеу қабілетін арттырды. Papaw-дың негізгі краны гидравликалық түрде басқарылды және 20 тоннаға дейін жүк көтеруге арналған. Papaw қызмет көрсететін буйлардың арасында кішкентай 2 метрлік буйлардан бастап 11 метрлік Галвестон кіреберіс арнасының 18 тонналық буйына дейін болды. Көптеген буйлар батареялармен және күн панельдерімен қуатталатын электр шамдарымен жабдықталған. Кейбіреулерінде дыбыстық сигналдар, радарлық маяктар және күрделі қуат жүйелері бар. Барлық буйлар жылына кемінде бір рет судан шығарылып, бояу, жөндеу және орналасқан жерін тексеру үшін қаралады. Papaw өзінің тарихында көптеген наградалар алды. Соғыс кезіндегі наградалары: Екінші дүниежүзілік соғыс Жеңіс медалі, Америка кампаниясы медалі, Азия-Тынық мұхиты кампаниясы медалі және екі Ұлттық қорғаныс медалі. Papaw сондай-ақ көптеген бейбіт уақыттағы мақтаулар алды, олардың ішінде: екі Жағалау күзетінің Құрметті бірлік мақтаулары, Гуманитарлық қызмет медалі және Жағалау күзетінің арнайы операциялар лентасы. Papaw 1999 жылдың 23 шілдесінде Техас штатының Галвестон қаласындағы Group Galveston-да қызметтен босатылды. Ол Калифорния штатының Бенисия қаласындағы Canvasback Missions коммерциялық емес ұйымына сыйға берілді. Қазір ол F/V Mersea болып жұмыс істейді, Friend Ships флотының бір бөлігі ретінде апаттық көмек кемесі. Оның бауырласы USCGC Conifer да Friend Ships флотының бір бөлігі ретінде F/V Hope болып табылады.

USCGC Papaw (WLB 308) was a sea going buoy tender whose design is based on the pre World War II United States Lighthouse Service Tenders. The original design was modified to provide an armored cutter capable of wartime missions in addition to her primary mission of Aids to Navigation. Papaw was built in 1943 by the Marine Iron and Shipbuilding Company of Duluth, Minnesota. Commissioned 12 October 1943, she was assigned the home port of San Francisco, California. Papaw saw extensive duty during World War II establishing aids to navigation systems for the newly captured islands in the Pacific. After the war Papaw's home port was moved to Astoria, Oregon. In June 1949, Papaw was shifted to the warm waters of Miami, Florida where she assumed responsibility for the aids to navigation in the Florida Keys and the Caribbean. In 1954, Papaw was moved, this time to Charleston, South Carolina under the command of RJ Papp who would later become Commandant of the Coast Guard alongside William Jennings which the VA is named after. There she maintained buoys, shore stations, and towers. In October 1989 Papaw entered the Service Life Extension Program (SLEP) at the Coast Guard Yard in Curtis Bay, Maryland. She arrived at her new home port of Galveston, Texas on June 18, 1991. Papaw services approximately 150 aids to navigation from Brownsville, Texas to Calcasieu, Louisiana. The ship carried out many missions throughout the Gulf of Mexico including: Search and Rescue, Drug and Contraband Interdiction, Environmental Protection, Military Readiness Exercises, and Buoy Deployment Operations with the National Oceanic and Atmosphere Administration. Papaw's main propulsion system was diesel electric. Two 700 hp General Motors E. M. D. diesel engines each drove a DC generator which provided electricity to the 550 volt Westinghouse main motor. At 1200 hp the main motor turned a single shaft to a maximum speed of Electric power was supplied by two 200 kW generators each driven by a Detroit Diesel engine. A bow thruster was fitted during the 1989 Service Life Extension Program giving the Papaw greater maneuverability. The Papaw's main boom was hydraulically operated and had a maximum working load of 20 tons. Buoys serviced by the Papaw ranged from tiny 6 feet (2 m) nun buoys to the 35 feet (11 m) tall 18,000 lb Galveston Entrance Channel Buoy. Most buoys are equipped with electrical lights powered by batteries and solar cells. Some have sound signals, radar beacons, and elaborate power systems. All buoys are pulled from the water at least once a year for painting, maintenance, and position checks. The Papaw has received many awards during its history. Her wartime honors include: the World War II Victory Medal, the American Campaign Medal, the Asiatic Pacific Campaign Medal, and two National Defense Service Medals. Papaw has also received many peacetime commendations, these include: two Coast guard Meritorious Unit Commendations, a Humanitarian Service Medal, and a Coast Guard Special Operations Ribbon. Papaw was decommissioned on 23 July 1999 at Group Galveston, Texas. She was donated to Canvasback Missions of Benicia, California, a nonprofit organization. She is currently operating as the F/V Mersea, an emergency relief ship as part of the Friend Ships fleet. Her sister ship, the USCGC Conifer, is also part of the Friend Ships fleet as the F/V Hope.