Дональд МакКейл: Американдық биші және хореографтың өмірі мен шығармашылығы
Donald McKayle
Дональд МакКейл: Американдық қазіргі заманғы биші, хореограф, педагог (1930-2018). Америкадағы қара нәсілділер өмірі мен адамгершілік туралы туындыларымен танымал. Би өнеріндегі жетістіктері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық биші және мұғалім (1930–2018)
American dancer and teacher (1930–2018)
Дональд МакКейл (6 шілде 1930 – 6 сәуір 2018) – американдық заманауи биші, хореограф, мұғалім, режиссер және жазушы. Ол 1950-60 жылдары әлеуметтік мәселелерді көтеріп, адамның жағдайы мен, әсіресе, Америкадағы афроамерикандықтардың өмірін бейнелейтін концерттік шығармалар жасауымен танымал болды. Ол "модерн би арқылы нәсілдік кедергіні бұзған алғашқы қара нәсілді ерлердің бірі" атанды. Оның концерт сахнасындағы еңбектері, әсіресе "Ойындар" (1951) және "Көбегімді айнала жаңбыр" (1959) шығармалары кеңінен мақталып, сыншылардың назарына ілікті. Сонымен қатар, МакКейл Тони сыйлығының иегері атанған "Raisin" (1973) және "Sophisticated Ladies" (1981) мюзиклдерін режиссерлікке алып, хореографиясын жасаған алғашқы қара нәсілді адам болды. Ол жас кезінде ХХ ғасырдың ең маңызды хореографтары – Марта Грэм, Анна Соколоу және Мерс Каннингеммен бірге, сондай-ақ Бродвейдің танымал қойылымдарында, мысалы, "Гүлдер үйі" (1958) және "Батыс жағындағы оқиға" (1957) спектакльдерінде өнер көрсетті, ал соңғысында бір кезде бишілер тобының жетекшісі болды. Тони және Эмми сыйлықтарына ие болған МакКейл өмірінің соңғы онжылдықтарында UC Ирвин университетінің Би факультетінде профессорлық қызмет атқарды, онда ол Клэр Тревор атындағы Би профессоры болды. Бұрын ол Коннектикут, Сара Лоуренс және Беннингтон колледждерінің профессорлық құрамында жұмыс істеген.
Donald McKayle (July 6, 1930 – April 6, 2018) was an American modern dancer, choreographer, teacher, director and writer best known for creating socially conscious concert works during the 1950s and '60s that focus on expressing the human condition and, more specifically, the black experience in America. He was "among the first black men to break the racial barrier by means of modern dance." His work for the concert stage, especially Games (1951) and Rainbow Round My Shoulder (1959), has been the recipient of widespread acclaim and critical attention. In addition, McKayle was the first black man to both direct and choreograph major Broadway musicals, including the Tony Award winners Raisin (1973) and Sophisticated Ladies (1981), and he worked extensively in television and film. As a young man he appeared with some of the twentieth century's most important choreographers, including Martha Graham, Anna Sokolow, and Merce Cunningham, and in some of Broadway's landmark productions, including House of Flowers (1958) and West Side Story (1957), where he served for a time as the production's dance captain. A Tony Award and Emmy Award nominee, McKayle held an endowed chair for the last decades of his life in the Dance Department at UC Irvine, where he was the Claire Trevor Professor of Dance. He previously served on the faculties of Connecticut College, Sarah Lawrence College, and Bennington College.
Ерте өмір және әсері
МакКейл 1930 жылғы 6 шілдеде Нью-Йорк қаласында дүниеге келді және афроамерикалықтар, пуэрто-риколықтар мен еврей иммигранттарының аралас тұрған Шығыс Гарлем қауымдастығында өсті. Ол Ямайкадан келген иммигрант отбасының орта тапқа жататын екінші баласы еді. Әкесі Копакабана түнгі клубында техникалық қызметкер болып жұмыс істеген, кейін механик болса, анасы медициналық мейрамханада жұмыс істеді. Ынтымақтастықпен өскен МакКейлдің Америкадағы әлеуметтік мәселелер мен нәсілдік дискриминация туралы түсінігі расизм мен сегрегацияның кең таралған заманында қалыптасты. МакКейлге ата-анасының либералдық және белсенді өмір салты да ықпал етті. Ол ата-анасы қатысқан Батыс Үнді билері мен тойлардың қуатты әлеуметтік атмосферасымен танысты. Гарлем қауымдастығынан тыс жердегі мемлекеттік мектепте білім алған МакКейлдің әлеуметтік санасы арта түсті. Оның саяси көзқарасына орта мектептегі ағылшын тілі пәнінің мұғалімі Льюис Аллен, сонымен қатар "Адам жемісі" поэмасының авторы Абель Мирополь әсер етті. Орта мектепте МакКейл афроамерикалықтардың тарихы мен мұрасы туралы көбірек білу үшін Фредерик Дуглас қоғамына қосылды, бұл пән мектепте оқытылған жоқ. Бірақ, Пёрл Примустың керемет қойылымы жасөспірім шағында МакКейлдің биге деген қызығушылығын оятты. Формальды би дайындығы болмаса да, МакКейл 1947 жылы "Жаңа би тобына" қатысып, стипендия алды. МакКейл амбициялы болды және компанияның қазіргі заманғы, балет, степ, афро-кариб, индус және гаити билері бойынша формальды оқуларына қуана қатысты. Оның оқытушылары қатарында қазіргі заманғы бидің негізін қалаушылар Марта Грэм, Мерс Каннингэм, Анна Соколов және Карол Шук болды. Оның есімдері танымал ұстаздары – Софи Маслоу, Джейн Дадли, Уильям Бейлс және оның алғашқы мұғалімі Жан Эрдман. Басқа оқытушылар: Мэри Энтони, Перл Примус, Жан Леон Дестин, Хадасса және Пол Дрейпер. Бір жылдың ішінде МакКейл өзінің толық концерттік билерін хореографиялады.
McKayle was born in New York City on July 6, 1930, and grew up in a racially mixed East Harlem community of African American, Puerto Rican, and Jewish immigrants. He was the second child of a middle class, immigrant family of Jamaican descent. His father worked as a maintenance man at the Copacabana nightclub before becoming a mechanic while his mother worked as a medical assistant. Growing up in an integrated neighborhood shaped McKayle's understanding of the social issues and racial prejudices in America during a time when racism and segregation was commonplace. McKayle was also influenced by his parents' liberal and activist lifestyles. He was exposed to social dance and the exuberant social atmosphere of the West Indian parties his parents attended. McKayle's educational experience attending a public school outside of the Harlem community also heightened his social awareness. His political beliefs were influenced by his high school English teacher Lewis Allen, also known as Abel Meeropol, author of the poem "Strange Fruit". And in high school McKayle joined the Frederick Douglass Society to learn more about African American history and heritage, a subject that was not taught in school. But it was an inspiring performance by Pearl Primus that sparked McKayle's interest in dance as a teenager. Despite his lack of formal dance training, McKayle auditioned and was granted a scholarship for the New Dance Group in 1947. McKayle was ambitious and eagerly took advantage of the company's formal training in modern, ballet, tap, Afro Caribbean, Hindu, and Haitian dance forms. His instructors included modern dance pioneer Martha Graham, Merce Cunningham, Anna Sokolow and Karol Shook. His noted mentors are Sophie Maslow, Jane Dudley, William Bales, and his first teacher Jean Erdman. Other instructors include Mary Anthony, Pearl Primus, Jean Leon Destine, Hadassah, and Paul Draper. In less than a year, McKayle was choreographing his own complete concert dance pieces.
Ертедегі хореография
МакКейлдің алғашқы шығармалары адамзаттың жалпы жағдайын зерттейді және экспрессивті және эмоционалды қозғалыс арқылы бірлік пен қауымдастық тақырыптарын көрсетеді. 18 жасында МакКейл өзінің жеке шығармасы "Сенбінің баласы" (1948) премьерасын өткізді, ол Каунти Калленнің поэзиясына хореографиялық қойылған туынды. Бұл шығарма кедейліктің шындығы мен баспанасыз адамдардың қайғысын бейнелейді. МакКейлдің автобиографиясына сәйкес, осы шығарманың көп рет орындалуы мен үлкен танылуына байланысты ол Өнердегі негрлер комитетіне қабылданды. Бұл ұйым Гарлем Ренессансының жетекшілері, соның ішінде Лэнгстон Хьюз, және Гарри Белафонте сияқты жаңағы африкалық-американдық суретшілер мен орындаушылардан құралған. Комитет афроамерикандықтарға өнер саласында қиындықтар туғызған әділетсіздік пен кең таралған расизмді өзгертуге арналған. Американдық би классикасы "Ойындар" (1951) – МакКейлдің алғашқы маңызды жұмысы және оның би мансабын бастауға ықпал етті. Ол ырғақтарды, әндерді, ойын әндерін және көше ойындарын біріктіріп, тек ойынға арналған балалық шақтың көрінісін жасайды. Балалық шақтағы естеліктерінен шабыттанған "Ойындар" жастардың өмірін және көзқарасын қалыптастыруда кедейлік пен кемсітушілік тақырыптарын зерттейді. "Жауынгерлік желкен" (1959) да африкалық қозғалыстарды, ырғақтар мен музыканы қамтитын шедевр саналады. Тізбекпен байланыстырылған тұтқындар сахнада күшпен қозғалып, дене еңбегінің абстрактілі қозғалыстары арқылы көркемдік әңгіме жасайды. МакКейл осы құлдық пен қара жұмыс бейнесі арқылы афроамерикандықтардың бостандық және теңдік туралы арманына сілтеме жасайды. Шығармадағы нәсілдік әділетсіздік пен зорлық-зомбылық тізбекпен байланыстырылған бір мүшенің атылып өлтірілуімен аяқталады.
McKayle's early works explores the universal human condition and reflect themes of unity and community through expressive and emotional movement. At the age of 18 McKayle premiered his solo piece, Saturday's Child (1948), choreographed to the poetry of Countee Cullen. This piece depicted the reality of poverty and the suffering of the homeless. According to McKayle's autobiography, he was inducted into the Committee for the Negro in the Arts due to the repeated performance and high visibility of this piece. This organization was composed of Harlem Renaissance, leaders including Langston Hughes, and up and coming African American artists and performers such as Harry Belafonte. The Committee was dedicated to changing the prejudices and widespread racism that made it difficult for African Americans in the performing arts. The American dance classic Games (1951) was McKayle's first major work and was responsible for launching his dance career. He combines rhythms, chants, play songs and street games to create a childhood scene dedicated solely to playtime. Inspired by childhood memories, Games explores themes of poverty and discrimination in shaping the lives and attitudes of the youth. Rainbow 'Round My Shoulder (1959) is also considered a masterwork that incorporates Africanist movement, rhythms, and music. Prisoners of a chain gang move powerfully across the stage creating an expressive narrative through abstract movements of physical labor. McKayle alludes to African American dreams of freedom and equality through this image of bondage and slavery. The racial injustice and violence of the piece concludes as a chain gang member is shot and killed.
Бродвей / Теледидар / Кино
МакКейлдің алғашқы шығармалары Бродвей жұлдыздарының, көрермендердің және Голливуд фильмдерінің қызығушылығын тудырды. "Алтын бала" (1964) – оның алғашқы Бродвей қойылымы, одан кейін "Мен Сүлейменмін" (1969) және "Др. Джаз" (1975) қойылымдары жарық көрді. МакКейл "Рейзин" (1974) қойылымын режиссерлап, хореографиясын жасады және ең жақсы мюзикл үшін "Тони" сыйлығына ие болды. Ол көптеген марапаттар алған "Софистицированные леди" (1981) қойылымының тұтас концепциясын, сахналық қойылымын және хореографиясын жасауға жауапты болды. Белгілі тұлғаларға хореография қою арқасында ол "Билл Косби шоуы" және "Эд Салливан шоуы" сияқты танымал телешоуларда пайда болды. МакКейлдің жұмысы 1951 жылдан 1985 жылға дейін барлық ірі телеарналарда көрсетілді. Ол сондай-ақ "Bedknobs and Broomsticks" (1970), "The Great White Hope" (1972) және "The Minstrel Man" (1976) фильмдеріне хореография жасады. 2004 жылы Ұлттық би қауымдастығынан би біліміне қосқан үлесі үшін "Мұра" сыйлығын алды. Ол Калифорния университетінің Ирвин қаласындағы зерттеулер үшін ерекше оқытушылық сыйлығын алған алғашқы адам болды, онда ол оқытушы және UCI би труппасының көркемдік директоры қызметін атқарды. 2016 жылғы "Bessie for Outstanding Revival" (The New York Dance and Performance Awards) сыйлығы Дональд МакКейлдің "Rainbow ’Round My Shoulder" қойылымына, оны Dayton Contemporary Dance Company орындап, Дэвид Х. Кох театрында Пол Тейлордың американдық заманауи би тобы продюсерлік еткені үшін табыс етілді, "классикалық заманауи биге қуатты жаңа өмір сыйлағаны үшін, афроамерикалық түрмедегі шынжырлы топтың орта ғасырлық бейнесін қазіргі заманға арналған, адамгершілікпен, шеберлікпен және сұлулықпен орындалған күшті шақыруға айналдырғаны үшін".
McKayle's early works attracted the interest of Broadway stars, audiences, and Hollywood films. Golden Boy (1964) was his first Broadway production, followed by I'm Solomon (1969) and Dr. Jazz (1975). McKayle was the director and choreographer of Raisin (1974) and was awarded a Tony for the best musical. He was responsible for the entire concept, staging and choreography of Sophisticated Ladies (1981), which has won numerous awards. Creating choreography for celebrities led to his appearances in popular television shows such as The Bill Cosby Show and The Ed Sullivan Show. McKayle's work was broadcast on every major TV network from 1951 to 1985. He has also choreographed for films including Bedknobs and Broomsticks (1970), The Great White Hope (1972), and The Minstrel Man (1976). In 2004 he received the Heritage Award from the National dance association for his contributions to dance education. He was the first to receive the Distinguished Faculty Lectureship Award for Research from the University of California, Irvine where he was an instructor and the artistic director of UCI's dance troupe. The 2016 Bessie for Outstanding Revival (The New York Dance and Performance Awards) was presented to Rainbow ’Round My Shoulder by Donald McKayle, performed by Dayton Contemporary Dance Company, and produced by Paul Taylor American Modern Dance at the David H. Koch Theater "for giving a classic modern dance powerful new life, transforming the midcentury portrayal of an African American prison chain gang into a searingly resonant cry for our current times, performed with humanity, craft, and beauty."
Компаниялар
МакКейл өзінің «Дональд МакКейл және бишілер» (1951–69) атты жеке би компаниясын құрып, оған жетекшілік етті, сондай-ақ 1970 жылдан 1974 жылға дейін Ішкі қала репертуарлық би компаниясының басшысы болды. Ол АҚШ, Канада, Израиль, Еуропа және Оңтүстік Америкадағы би тобы үшін 70-тен астам хореографиялық қойылымдар жасады.
McKayle formed and directed his own dance company, Donald McKayle and Dancers (1951–69), and was the head of the Inner City Repertory Dance Company from 1970 to 1974. He had also choreographed over 70 pieces for dance companies around the world in the U. S., Canada, Israel, Europe and South America.