Кіріспе

Алан Чарльз Лоуренс Уистлер (21 қаңтар 1912 – 19 желтоқсан 2000) – британдық әйнек оюшы және ақын. Ол Ұлыбританиялық әйнек оюшылар гильдиясының алғашқы президенті және поэзия саласындағы Корольдің алтын медалін алған тұңғыш адам болды.

Ерте өмір

Уистлер – құрылысшы және жылжымайтын мүлік агенті Генри Уистлер мен Хелен Фрэнсис Мэридің ұлы. Ол Гэмпширдегі Вуттон Сент-Лоуренс шлютері Чарльз Слегг Уордтың қызы еді, оның әйелі Джесси алтын және күміс шебері Пол Сторрдың немере қызы болған. Уистлер Стоу мектебінде білім алды.

Мансап

1935 жылы Уистлер поэзия саласындағы Корольдің алтын медалін алған алғашқы адам болды. Оның өлеңдеріне «Император жүрегі» («The Emperor Heart»), «Төрт қабырға» («Four Walls»), «Қарулы қазан және басқа өлеңдер» («Armed October and other Poems») және 1940 жылы Уильям Хайнеман баспасынан шыққан «Күдік күнінде» («In Time of Suspense») кіреді. Ол сонымен қатар «Сэр Джон Ванбру, сәулетші және драматург» атты өмірбаяндық еңбек жазды. Дегенмен, ол табысын арттыру үшін гравюра жасауға кірісіп, кейіннен өлең шығарудан көбінесе бас тартты. Ол өзінің эскиздері бойынша жасалған тостағандар мен табақтарға, сондай-ақ (оның даңқы арта келе) шіркеулер мен жеке үйлер үшін үлкен панельдер мен терезелерге гравюра салды. Ол үш жақты призмаларға да гравюра жасады, олардың кейбіреулері кішкентай айналмалы тұғырларда айналуға арналған, сонда призманың ішкі көріністері суретті толықтыратын еді. Олардың ең танымалдары ағасы Рекс Уистлердің естелігіне арналған. Оның ерте туындыларының ішінде Король-ана үшін жасалған сандық және оның күнделікті кестесін сақтауға арналған шарнылы шыны триптихы бар. Оның басқа гравюраларын, мысалы, Солсбериде, оның отбасының балалық шағының бір бөлігін өткізген жерде, Т.С. Элиоттың цитаталары бар естелік панельдері мен Солсбери соборының Таңғы шіркеуіндегі Рекс призмасы; Эшмолеан мұражайында; Оксфордтың Баллиол колледжінде, онда ол студент болған, және Оксфордтың Сент-Хьюс колледжінде, ол колледж аумағынан Кентербери жолына шығатын Аққу қақпасын жобалаған; Букингемширдегі Стоу қаласындағы Стоу үйінде; Дорсеттегі Мортон ауылындағы Сент-Николас шіркеуінде, ондағы барлық терезелер 30 жылға жуық уақыт бойында оның қолымен гравюраланған; және АҚШ-тағы Корнинг Шыны мұражайында кездестіруге болады. 1947 жылы Уистлер ханшайым Елизаветаның үйлену сыйлықтарының бірін жасады – Джеймс I-нің қызы Богемияның Елизаветасының некесі үшін 1613 жылы Томас Кэмпион жазған өлеңнің сөздерімен гравюраланған шыны тостаған.

Құрметтер

Уистлердің көптеген құрметті наградаларының ішінде 1955 жылғы Жаңа жылдық құрмет көрсету тізіміндегі OBE және 1973 жылғы Королеваның туған күні құрмет көрсету тізіміндегі CBE ордендері болды. 88 жасқа толғанға дейін аз уақыт өткен соң, 2000 жылғы Королеваның туған күні құрмет көрсету тізімінде ол Бакалавр рыцарьы атағына ие болды. 1975 жылы ол жаңа құрылған Британдық әйнек өрнек салушылар гильдиясының тұңғыш президенті атанды.

Жеке өмір

1939 жылы Уистлер актриса Джилл Фурске үйленді. Олардың ұлы Саймон (1940–2005) музыкант және танымал әйнек оюшысы болды. Джилл 1944 жылы қызы Каролинаны дүниеге келтіргеннен кейін қан улануынан қайтыс болды; Лоренстің інісі Рекс Уистлер де сол жылы көз жұмды. 1950 жылы ол Джиллдің кіші қарындасы Терезаға (1927–2007) үйленді, олардың Дэниел мен Франсис есімді екі баласы болды, бірақ кейін ажырасты. 1987 жылы үшінші рет Кэрол Доусонға үйленді, алайда 1991 жылы олар да ажырасты. Өмірінің көп бөлігін ол Литтл Плейс, Сильвер-стрит, Лайм-Регис, Дорсет мекенжайында өткізді.