Кіріспе
Блумсбери тобының мүшелері құрған дизайн кәсіпорны. The Omega Workshops Ltd. – Блумсбери тобының мүшелері құрған, 1913 жылдың шілдесінде негізделген дизайн кәсіпорны. Ол Лондон қаласындағы 33 Фицрой скверінде орналасқан және Блумсбери философиясының мәнін графикалық тұрғыдан бейнелеу мақсатымен құрылған. Шеберханалар Хогарт баспасымен тығыз байланыста болды. Жобаның негізгі тұлғасы болған суретші және сыншы Роджер Фрай, суретшілер өздерінің туындыларын жобалай, өндіре және сата алатынына, ал жазушылар өздері баспагерлер бола алатынына сенді. Фирма директорлары – Фрай, Дункан Грант және Ванесса Белл. Бастапқыда төсек-жапқыштарды Франциядағы компания шығарды. 1913 жылдың күзінде Фрай, Омеганың биік таяқшалы орындықтарының дизайнын жасағаннан кейін, керамика жасауды бастады. 1915 жылдың шілдесінде кітап дизайны және баспа ісін қарастырғаннан кейін, Орталық өнер және қолөнер мектебінің баспаханасының басшысы Омегамен бірлесіп, кейін басылып шығарылған төрт кітаптың дизайнын жасады. 1914 жылдан бастап Омега шеберханасының басқаруы Уинифред Гиллге жүктелді, себебі ер адамдар Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатыса бастады. Суретшілер көрмелеріне Эдвард Макнайт Кауффер, Альваро Гевара, Михаил Ларионов және Ванесса Беллдің 1916 жылғы алғашқы жеке көрмесі кірді. Омега шеберханасының алты жылдық өмірі бойында өнімдер ассортименті кеңейе берді. 1915 жылдың сәуірінде Ванесса Белл киім дизайнында Омега маталарын қолдана бастады, содан кейін киім тігу бизнестің табысты бөлігіне айналды. Эдвард Вулф Омега шеберханасында шамдардың абажурларын және табақтарды қолмен бояп, жиһазды безендірді. 1982 жылы қайтыс болған Вулф – Блумсбери суретшілерінің соңғыларының бірі болды. 1918 жылдың қаңтар айында Омегаға Израиль Зангвиллдің «Тым көп ақша» пьесасы үшін декорациялар мен костюмдер жасау тапсырылды.
The Omega Workshops Ltd. was a design enterprise founded by members of the Bloomsbury Group and established in July 1913. It was located at 33 Fitzroy Square in London, and was founded with the intention of providing graphic expression to the essence of the Bloomsbury ethos. The Workshops were also closely associated with the Hogarth Press and the artist and critic Roger Fry, who was the principal figure behind the project, believed that artists could design, produce and sell their own works, and that writers could also be their own printers and publishers. The Directors of the firm were Fry, Duncan Grant and Vanessa Bell. A company in France was used to manufacture early printed linens. In the autumn of 1913 Fry, who also created the designs for Omega's tall cane seat chairs, started designing and making pottery. After he considered book design and publishing in July 1915, the superintendent of printing at Central School of Arts and Crafts collaborated with Omega in designing four books that were later outsourced for printing. The management of the Omega Workshop was passed to Winifred Gill from 1914 as the men started to become involved in the First World War. One artist exhibitions included those of Edward McKnight Kauffer, Alvaro Guevara, Mikhail Larionov and Vanessa Bell's first solo exhibition in 1916. The range of products continued to increase throughout Omega Workshops' six year existence, and in April 1915 Vanessa Bell began using Omega fabrics in dress design, after which dressmaking became a successful part of the business. Edward Wolfe worked at the Omega Workshops, hand painting candle shades and trays, and decorating furniture. Wolfe, who died in 1982, was one of the last of the Bloomsbury painters. In January 1918, Omega were commissioned to design sets and costumes in the Israel Zangwill play Too Much Money.
Жабылу және мұра
1919 жылы «Омега» сатудан кейін жабылды және 1920 жылдың 24 шілдесінде ресми түрде таратылды. Дұрыс емес қаржылық шешімдер мен ішкі жанжалдардың қатары оның құлдырауына ықпал етті. Жабылу кезінде Фрай шеберханада тұрақты жұмыс істейтін жалғыз қалған негізгі мүше болды. Бұған қарамастан, «Омега» 1920 жылдары интерьер дизайнына үлкен әсер етті. 1980 жылдары «Омега» дизайнына деген қызығушылықтың қайта оянуы бейнелеу өнеріндегі Блумсбери тобының орнын қайта қарауға себеп болды.