Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық боялған шыны және зергерлік бұйымдарды жасаушы (1848–1933)
American stained glass and jewelry designer (1848–1933)
Луи Комфорт Тиффани (18 ақпан 1848 – 17 қаңтар 1933) – американдық суретші және дизайнер, ол сәндік өнер саласында жұмыс істеген және боялған шыныдағы еңбектерімен танымал. Ол модерн және эстетикалық өнер бағыттарымен байланысты. Ол Локвуд де Форест, Кандис Уилер және Сэмюэл Колманнан тұратын «Associated Artists» деп аталатын беделді дизайнерлер тобының мүшесі болды. Тиффани боялған шыны терезелер мен шамдар, шыны мозаикалар, үрленген шыны, керамика, зергерлік бұйымдар, эмаль және металл өнімдерін жасады. Ол әкесі Чарльз Льюис Тиффани құрған «Tiffany & Co.» отбасылық компаниясының алғашқы дизайн директоры болды.
Louis Comfort Tiffany (February 18, 1848 – January 17, 1933) was an American artist and designer who worked in the decorative arts and is best known for his work in stained glass. He is associated with the art nouveau and aesthetic art movements. He was affiliated with a prestigious collaborative of designers known as the Associated Artists, which included Lockwood de Forest, Candace Wheeler, and Samuel Colman. Tiffany designed stained glass windows and lamps, glass mosaics, blown glass, ceramics, jewellery, enamels, and metalwork. He was the first design director at his family company, Tiffany & Co., founded by his father Charles Lewis Tiffany.
Ерте мансап
Тиффанидің алғашқы көркемдік білімі суретші ретінде қалыптасты, ол Нью-Джерси штатының Иглсвуд қаласында Джордж Иннесс, ал Нью-Йорк штатының Ирвингтон қаласында Сэмюэл Колманнан сабақ алды. Ол сондай-ақ 1866 және 1867 жылдары Нью-Йорктегі Ұлттық дизайн академиясында, 1868 және 1869 жылдары салон суретшісі Леон Адольф Аугуст Беллимен оқыды. Беллидің пейзаж суреттері Тиффаниге зор әсер етті. Тиффани бастапқыда суретші болғанмен, 1875 жылдан бастап шыны өндірісіне қызығушылық танытып, 1878 жылға дейін Бруклиндегі бірнеше шыны шеберханаларында жұмыс істеді. 1879 жылы ол Кендис Уилер, Сэмюэл Колман және Локвуд де Форестпен бірігіп, «Луис Комфорт Тиффани және Америкалық суретшілер тобы» компаниясын құрды. Бұл кәсіп төрт жыл ғана сауатты. Топ қабырға қағазы, жиһаз және маталардың дизайнын жасады. 1881 жылы Тиффани Коннектикут штатының Хартфорд қаласындағы Марк Твен үйінің ішкі безендіруін жасады, ол бүгінге дейін сақталған.
Tiffany's first artistic training was as a painter, studying under George Inness in Eagleswood, New Jersey, and Samuel Colman in Irvington, New York. He also studied at the National Academy of Design in New York City in 1866 and 1867 and with salon painter Leon Adolphe Auguste Belly in 1868 and 1869. Belly's landscape paintings had a great influence on Tiffany. Although Tiffany started out as a painter, he became interested in glassmaking from about 1875 and worked at several glasshouses in Brooklyn until 1878. In 1879 he joined with Candace Wheeler, Samuel Colman, and Lockwood de Forest to form Louis Comfort Tiffany and Associated American Artists. The business lasted only four years. The group made designs for wallpaper, furniture, and textiles. In 1881, Tiffany did the interior design of the Mark Twain House in Hartford, Connecticut, which still remains.
Тиффани студиясының тарихы
Тиффани Колман, Локвуд ДеФорест және Кандис Уилермен серіктестік құрғаннан кейін, сондай-ақ L. C. Тиффани & Associated Artists интерьерлік безендіру фирмасын тіркегеннен кейін, шыны өнеріне ден қоюға деген ниеті Тиффаниді жеке шыны жасау фирмасын құруға баулыды. Алғашқы Tiffany Glass Company 1885 жылдың 1 желтоқсанында тіркелді. 1892 жылы Tiffany Glass & Decorating Company, ал 1900 жылы Tiffany Studios болып өзгерді. 19 жыл бойы ол Манхэттендегі көрме залы мен клиенттерін жабдықтау үшін коммерциялық шыны зауыдарын пайдаланды, бірақ өндіріс пен дизайн қауіпсіздігін толық бақылауда ұстағысы келді. Тиффани аймақтың әлеуетін жақсы білді және оның пештері табысқа жетуі үшін қаладағы тәжірибелі иммигрант жұмысшыларын, көбінесе итальяндықтарды, немістерді және ирландтарды жұмысқа алу қажет болды. Зауыт Квинс аймағындағы Коронадағы ескі Tiffany Studios болды, ол 43-ші даңғыл мен 97-ші көшенің оңтүстік-батыс бұрышында орналасқан. Бұл жерде мүсіншілер үшін қоладан өнер туындыларын құю және Тиффани үшін ең бастысы – едендерге арналған розеткалар, есік жақтаулары, терезе жиектері, шамдар және қабырға шамдары сияқты қоладан жасалған сәулеттік элементтер жасалды. 1893 жылы компания жаңа шыны зауытында алғашқы соққан шыны өнімдерімен бірге Favrile терминін енгізді. Оның алғашқы шамдарының бірнеше үлгілері 1893 жылы Чикагода өткен Әлемдік көрмеде көрсетілді. Мансабының басында Тиффани арзан жели банкаларын және бөтелкелерді пайдаланды, себебі оларда жақсы шыныда кездеспейтін минералды қоспалар бар еді. Ол жақсы шыны жасаушыларды қоспаларды қалдыруға көндіре алмағандықтан, өзі шыны жасауды бастады. Тиффани түрлі түстер мен текстурадағы опалесцентті шыныны қолданып, ерекше стильдегі витраждар жасады. Тиффани Стэнфорд Брейдің «мыс фольга» техникасының патентын алды, ол әрбір кесілген шыны бөлігін мыс фольгамен жиектеп, оларды біріктіріп, терезелер мен шамдар жасауға мүмкіндік берді, бұл бұрынғыдан беймәлім деңгейдегі егжей-тегжейлілікке қол жеткізуге мүмкіндік берді. Бұл әдіс түссіз шыныға эмаль немесе шыны бояумен бояу және шыны бөліктерін жүздеген жылдар бойы Еуропада витраж жасаудың басым әдісі болған қорғасын арналарға орнату әдісімен салыстырылады. Тиффани 1894 жылдың 13 қарашасында Favrile (көне француз тілінде «қолмен жасалған») сауда маркасын тіркеді. Кейіннен ол бұл сөзді барлық шыны, эмаль және керамика өнімдеріне қолданды. «Тиффанидің favrile шыны вазалары ежелгі Мысыр мен Таяу Шығыстан шабыттанған венециялық шыны жасау техникасына негізделген». Тиффани венециялық шыны жасаушы Антонио Сальвиатиға қызығушылық танытып, шыны жасаумен айналысты. Тиффани Сальвиатидің оқытуымен шыны жасауды үйренген Андреа Болдиниден техниканы зерттеді. 1902 жылы Тиффани әкесі Чарльз Льюис Тиффанидің бұрын Туриндегі Әлемдік көрмеде таныстырған Кипрлік әшекейлерге әсерленді. Ол осы әшекейлерге ұқсас favrile шыны желісін құрды. «1901 жылға қарай Тиффани өзінің мансабының шыңына жетті». «1902 жылы әкесінің қайтысынан кейін ол бүгінгі шамамен 20 миллион долларға тең мұрагерлік алды. Елу төрт жасында ол Tiffany & Co компаниясының алғашқы дизайн директоры және вице-президенті болып тағайындалды, сонымен қатар атақты әшекей фирмасында жетекші рөлдерді атқарып, өзінің кәсіпорындарын жалғастырды. 1902 жылы Тиффани ресми түрде Коронада жасалған барлық туындылар үшін Tiffany Studios сауда маркасын қабылдады, бірақ бұл таңба бұрын қолданылған болуы мүмкін». «Нэш көптеген ағылшын шеберлерін жұмысқа алды. Тиффанидің көзқарасы, Нэштің басқаруы және Чарльз Льюис Тиффанидің қаржысының арқасында фирма гүлденді. 1902 жылы Stourbridge Glass Company Тиффанидің Tiffany Furnaces компаниясына енді. Клара Дрисколл Тиффанидің жұмысқа алған көптеген талантты суретшілерінің бірі болды. Дрисколл Огайо штатының Таллмадж қаласында дүниеге келді. Дрисколл әйелдерге арналған Батыс резервтік дизайн мектебінде білім алды және 1888 жылы Нью-Йоркке көшіп, Метрополитен өнер мектебінде оқыды. Мунсонның Tiffany & Co мұрағатында сақталған суреттері табиғаттың сұлулығына, атап айтқанда Тиффанидің шыны өнімдерінен шабыт алған өсімдіктер мен гүлдерге ерекше назар аударады».
After Tiffany had formed a partnership with Colman, Lockwood DeForest, and Candace Wheeler, and after having incorporated the interior decorating firm of L. C. Tiffany & Associated Artists, a desire to concentrate on art in glass led Tiffany to choose to establish his own glassmaking firm. The first Tiffany Glass Company was incorporated on December 1, 1885. It became the Tiffany Glass & Decorating Company in 1892, and the Tiffany Studios in 1900. He had used commercial glass houses for 19 years to supply his Manhattan showroom and clients, but wanted to be fully in charge of production and design security. Tiffany was keenly aware of the area's potential and for his furnaces to succeed, he needed to hire the town's pool of experienced immigrant workers, who were then mostly Italian, German, and Irish." The factory was the old Tiffany Studios in Corona, Queens, at the southwest corner of 43rd Avenue and 97th place, where it was used to cast art sculptures of bronze designs for sculptors, and bronze architectural elements such as floor registers, door jambs, window casings, lamps, and sconces, most notably for Tiffany. In 1893, his company also introduced the term Favrile in conjunction with his first production of blown glass at his new glass factory. Some early examples of his lamps were exhibited in the 1893 World's Fair in Chicago. At the beginning of his career, Tiffany used cheap jelly jars and bottles because they had the mineral impurities that finer glass lacked. When he was unable to convince fine glassmakers to leave the impurities in, he began making his own glass. Tiffany used opalescent glass in a variety of colors and textures to create a unique style of stained glass. Tiffany acquired Stanford Bray's patent for the "copper foil" technique, which, by edging each piece of cut glass in copper foil and soldering the whole together to create his windows and lamps, made possible a level of detail previously unknown. This can be contrasted with the method of painting in enamels or glass paint on colorless glass, and then setting the glass pieces in lead channels, which had been the dominant method of creating stained glass for hundreds of years in Europe. Tiffany trademarked Favrile (from the old French word for handmade) on November 13, 1894. He later used this word to apply to all of his glass, enamel and pottery. "Tiffany's favrile glass vases were based on Venetian glassmaking techniques mixed with ancient Egyptian and Near Eastern inspirations." Tiffany delved into glass making with interest in Venetian glass maker Antonio Salviati. Tiffany would study techniques from Salviati trained glassmaker, Andrea Boldini. In 1902, Tiffany had been influenced by a Cypriote line of jewelry that his father, Charles Lewis Tiffany, had introduced earlier at the Turin World's Fair. He coined this particular line of favrile glass the Cypriote line. “By 1901, Tiffany was at the peak of his profession. "At his father's death in 1902, came into an inheritance equivalent today to more than $20 million. At age fifty four, he was appointed the first design director and vice president of Tiffany & Co., taking on leading roles in the famous jewelry firm as well as continuing in his own enterprises. Also in 1902 Tiffany formally adopted the trademark Tiffany Studios for all works made in Corona, though the imprint had apparently been used earlier." "Nash hired many more skilled English artisans. Tiffany's vision, Nash's management, and Charles Lewis Tiffany's financing resulted in a thriving operation. Stourbridge Glass Company was absorbed by Tiffany into the Tiffany Furnaces in 1902. Clara Driscoll was one of the many gifted artists employed by Tiffany. Driscoll was born in Tallmadge, Ohio. Driscoll was educated at the Western Reserve School of Design for Women, and in 1888 moved to New York City to study at the Metropolitan Museum of Art School. Munson's drawings, preserved in Tiffany & Co. archives, exhibit abstract attention to nature's beauty, namely plants and flowers inspired by Tiffany's glassworks.
Агнес Нортроп
Агнес Нортроп (1857 – 1953) «Тиффани қызы» ретінде жұмысын бастап, кейін дизайнер болды. 2024 жылы Метрополитен өнер мұражайы оның «Бақша пейзажы» деген атпен белгіленген боялған шыныдан жасалған триптихін сатып алды.
Agnes Northrop (1857 – 1953) started as a "Tiffany Girl" and became a designer. In 2024 the Metropolitan Museum of Art acquired her stained glass triptych entitled Garden Landscape
Ақырғы мақсат
Тиффанидің шыны өнімдері 1910 жылдары сұраныстан қалып, 1920 жылдары жеке қола компаниясы үшін құю фабрикасы салынды. Тиффанидің көшбасшылығы мен шеберлігі, сондай-ақ әкесінің қаржысы мен бұрынғы фирмасы оған Тиффани студиясын бизнесін дамыту үшін маркетингтік стратегия ретінде қайта іске қосуға мүмкіндік берді. 1924 жылы фирма атауын өзгертті және А. Дуглас Нэш компаниясы болып қайта аталды. "General Bronze Corporation" компаниясын құрған Джон Полачек – бұрын Тиффани студиясында жұмыс істеген – "Римдік қола зауытын" (ескі Тиффани студиясы) сатып алды. Содан кейін General Bronze өзінің компанияларымен және Тиффанидің Корона зауытымен бірігіп, Нью-Йорктегі ең ірі қола өндірушісіне айналды. Тиффани экраны және басқа да Виктория дәуірінен қалған элементтер 1902 жылы Рузвельттің жөндеу жұмыстары барысында алынып тасталды, нәтижесінде Ақ үйдің интерьері архитектурасына сәйкес Федералдық стильде қайта жаңартылды.
Tiffany’s glass fell out of favor in the 1910s, and by the 1920s a foundry had been installed for a separate bronze company. Tiffany's leadership and talent, as well as his father's money and old firm, allowed Tiffany to relaunch Tiffany Studios as a marketing strategy for his business to thrive. In 1924 the firm underwent a name change, and was renamed the A. Douglas Nash Company. John Polachek, founder of the General Bronze Corporation —who had worked at the Tiffany Studios earlier— purchased the Roman Bronze Works (the old Tiffany Studios). General Bronze then became the largest bronze fabricator in New York City formed through the merger of his own companies and Tiffany's Corona factory. The Tiffany screen and other Victorian additions were all removed in the Roosevelt renovations of 1902, which restored the White House interiors to Federal style in keeping with its architecture.
Питтсбургтегі Бірінші пресвитериан шіркеуі
Питтсбургтегі 1905 жылғы Бірінші пресвитериан шіркеуінің ғимаратында Tiffany терезелері қолданылады, олардың бір бөлігінде боялған шыны пайдаланылған. Түсті шыныны қолданып, боялған шыны суреттерін жасау идеясы Англиядағы Өнер және қолөнер қозғалысының және оның жетекшісі Уильям Моррис еңбектерімен байланысты болды. Оливер Кимберли мен Франк Даффнер, «Даффнер мен Кимберли» компаниясын құрғандар, сондай-ақ Джон Ла Фардж, Тиффанидің осы жаңа американдық боялған шыны стиліндегі басты бәсекелестері болды. Тиффани, Даффнер және Кимберли, Ла Фаржпен бірге 1870-ші жылдардың соңында Бруклиндегі бірнеше шыны зауыттарында өнерлерін үйренді. 1889 жылы Париж көрмесінде Тиффани француз Art Nouveau өкілі Эмиль Галленің шыны туындыларына қатты әсерленді. Клара Дрисколл басшылығымен, әйгілі Tiffany шамдарындағы және басқа да туындылардағы гүлдік өрнектерді жасауда маңызды рөл атқарды. Тиффани интерьерінде мозаикалар да кеңінен қолданылды. Мозаика шеберханасын, көбінесе әйелдерден құралған командамен, 1898 жылға дейін Швейцарияда туған мүсінші және дизайнер Якоб Адольф Холцер басқарды.
The First Presbyterian Church building of 1905 in Pittsburgh, uses Tiffany windows that partially make use of painted glass. Use of the colored glass itself to create stained glass pictures was motivated by the ideals of the Arts and Crafts movement and its leader William Morris in England. Fellow artists and glassmakers Oliver Kimberly and Frank Duffner, founders of the Duffner and Kimberly Company and John La Farge were Tiffany's chief competitors in this new American style of stained glass. Tiffany, Duffner and Kimberly, along with La Farge, had learned their craft at the same glasshouses in Brooklyn in the late 1870s. In 1889, at the Paris Exposition, Tiffany was said to have been "overwhelmed" by the glass work of Émile Gallé, French Art Nouveau artisan. led by Clara Driscoll played a big role in designing many of the floral patterns on the famous Tiffany lamp and other creations. Tiffany interiors also made considerable use of mosaics. The mosaics workshop, largely staffed by women, was overseen until 1898 by the Swiss born sculptor and designer Jacob Adolphus Holzer.
Tiffany & Co. (Тиффани және басқалар)
1902 жылы Тиффани әкесі құрған «Тиффани & Co» зергерлік компаниясының алғашқы дизайн директоры болды. 1911 жылы Мексика қаласындағы «Беллас-Артес» сарайы үшін құрастырылған алып шыны қабырға орнатылды. Кейбір адамдар оны шедевр деп есептейді. Тиффани өзінің барлық шеберлігін 84 бөлмелі, Лонг-Айлендтегі (Нью-Йорк) Лорелл-Холлоу ауылында салынған «Лорелтон-Холл» үйін жобалауға жұмсады, ол 1905 жылы аяқталды. Кейін бұл мүлік 60 акр (243,000 м²) жермен бірге өнер студенттеріне арналған қорына сыйланды, 1949 жылы сатылды және 1957 жылы өрт сөндірілмей жанып кетті. Шыны және зергерлік бұйымдармен танымал болғаннан бөлек, Тиффани бүгінгі таңда «Нью-Йорк Янки» клубының логотипі ретінде танылған нышанды да жасады.
In 1902, Tiffany became the first design director for Tiffany & Co., the jewelry company founded by his father. 1911 saw the installation of an enormous glass curtain fabricated for the Palacio de Bellas Artes in Mexico City. It is considered by some to be a masterpiece. Tiffany used all his skills in the design of his own house, the 84 room Laurelton Hall, in the village of Laurel Hollow, on Long Island, New York, completed in 1905. Later this estate was donated to his foundation for art students along with 60 acres (243,000 m2) of land, sold in 1949, and destroyed by a fire in 1957. Aside from his fame for glass and jewelry design, Tiffany also designed what we know today as the New York Yankee's logo.