Уиктвик маңы: Виктория кезеңінің сәулеті мен өнер мұражайы

Кіріспе

Уайтвик Маноры (['/w//ɪ//t//ɪ//k/ WITik]) – Виктория дәуіріндегі үй, ол Англияның Батыс Мидлендс аймағындағы Вулвергемптон қаласының Уайтвик Банк шағын ауданында орналасқан. 1887 жылы бұл үйді Mander Brothers компаниясының бояу және лак өндірушісі Теодор Мандер, архитектор Эдвард Оулдқа тапсырыс беріп салдырған. Үй Олд Мэнордың қасында тұр, ол XVI ғасырдың соңы немесе XVII ғасырдың басында салынған және бұл жердегі алғашқы тұрғын үй болған еді. Бұл үй эстетикалық және Өнер және қолөнер қозғалыстарының ықпалымен салынған, безендірілген және жиһаздалған тұрғын үйдің маңызды мысалы. Онда Уильям Моррис пен оның Morris & Co фирмасының көптеген туындылары бар, оның ішінде қабырға безендірулері, обойлар және кілемдер; Уильям Де Морганның плиткалары; және Чарльз Кемп жасаған боялған шынылар. Сонымен қатар, Данте Габриэль Россетти, Эвелин Де Морган, Эдвард Берн-Джонс, Форд Мадокс Браун, Джон Эверетт Миллаис, Элизабет Сиддал және Леонард Шуффридің суреттері де бар.

Тарих

Сайттағы ең көне ғимарат – ортағасырлық үй элементтерін қамтитын және Франсис Уайтвик пен оның ұлы Александр 17 ғасырдың басында екі кезеңде салған Ескі сарай. Уайтвик отбасы атын осы үйден алған және оны кем дегенде 13 ғасырдан бастап 1815 жылға дейін иеленген, содан кейін ол Хинкс отбасына сатылды. 1887 жылы ол (Самуэль) Теодор Мандерге қайтадан сатылды. Мандер отбасы Вулвергемптонға 18 ғасырдың ортасында, Томас Мандер Уорвикширден қалаға көшіп келгенде қоныстанды. Оның ұлы Бенджамин Мандер 1773 жылы жаппанинг және қалайы табақ жұмыстарын құрды, ол Мандер бауырлары болып белгілі болды және немерелері Чарльз мен Сэмюэл Мандер басшылығымен бояу өндірісіне кеңейді. Олардың ұлдары Чарльз мен Теодор 1879 жылы компания директорлары болды. Сол жылы Теодор Канада Парламенті мүшесі және саудагер Генри Николас Пэйнттің қызы Флораға үйленді. Уайтвикті сатып алғаннан кейін Теодор Ливерпульдік Эдвард Оулдқа жаңа үйді жобалауды тапсырды. Бұл 1887 жылы аяқталды және қазіргі үйдің батыс жартысынан және бильярд залы бар бір қабатты батыс қанатынан тұрады. Теодор Мандердің 1884 жылы Вулвергемптонда Оскар Уайльдтың «Сұлу үй» туралы лекциясындағы жазбалары Уайтвиктің интерьеріне әсер етті. Осы лекциядан шабыт алып, Теодор мен оның әйелі Флора оның ішкі бөлмелерін Уильям Моррис пен оның Өнер және қолөнер замандастарының дизайндарымен безендірді. Алайда, Рафаэльге дейінгі коллекция көбінесе үйді Ұлттық қорға сыйға тартқаннан кейін жиналды, әсіресе Джеффри Мандер мен оның екінші әйелі Розали, өнер тарихшысы. Үйде қонақ бөлмелері болмағандықтан, 1893 жылы бильярд залы бұзылып, жаңа шығыс қанаты салынғанда, ол тым кішкентай болып шықты. Бұл ғимараттың көлемін шамамен екі есеге арттырды және бес қонақ бөлмесімен қатар, «үлкен зал» деп аталатын қонақ бөлмесі, асхана және жаңа бильярд бөлмесі болды. 1937 жылы Джеффри Мандер, радикалды либералды депутат және жергілікті бояу өндірушісі, әкесі Теодор оған ағаштан жасалған үйді қалдырған, Ұлттық қорды 50 жылдық үйді қабылдауға көндірді. Бұл Эстетикалық қозғалыстың үйі 1937 жылы сәннен шыққан дәуірдің ескерткіші болды. Алайда, оның дизайны соншалықты толық болғандықтан, оны сақтап қалуға лайық еді. Үйді Қорға бергеннен кейін Джеффри Мандер мен оның екінші әйелі Розали үйді жұртшылыққа ашып, оның мазмұнына қосымшалар қосып, оның кураторлары болды. Әсіресе, олар Россетти, Берн-Джонс және олардың ізбасарларының Рафаэльге дейінгі суреттерінен тұратын көрнекті коллекцияны қосты. Отбасының ұрпақтары сарайда жеке пәтерде тұрады.

The oldest building on the site is the Old Manor, which incorporates elements of a medieval house and which was built in two stages around the turn of the seventeenth century by Francis Wightwick and his son, Alexander. The Wightwick family took their name from the estate and owned it from at least the thirteenth century until 1815, when it was sold to the Hinkes family. In 1887 it was sold again to (Samuel) Theodore Mander. The Mander family became established in Wolverhampton in the mid eighteenth century, when Thomas Mander moved to the town from Warwickshire. His son, Benjamin Mander, established a japanning and tinplate works in 1773, which became Mander Brothers and expanded into the manufacture of paints under his grandsons, Charles and Samuel Mander. Their sons, Charles and Theodore respectively, became company directors in 1879. In the same year, Theodore married Flora, the daughter of Henry Nicholas Paint, a merchant and member of the Parliament of Canada. After purchasing Wightwick, Theodore commssioned Edward Ould of Liverpool to design a new house. This was completed in 1887, and consisted of the western half of the present house and a single storey west wing containing a billiard room. Notes taken by Theodore Mander at a lecture given in Wolverhampton in 1884 by Oscar Wilde on the 'House Beautiful' inspired Wightwick's interiors. Taking inspiration from this lecture, Theodore and his wife Flora decorated its interiors with the designs of William Morris and his Arts and Crafts contemporaries. However, the Pre Raphaelite collection was mostly assembled after the house was donated to the National Trust, particularly by Geoffrey Mander and his second wife, Rosalie, who was an art historian. The house had no guest bedrooms and proved too small by 1893, when the billard room was demolished and a new east wing built. This approximately doubled the size of the building, and, as well as five guest bedrooms, contained a living room called the 'great parlour', a dining room, and a replacement billiard room. In 1937, Geoffrey Mander, a radical Liberal MP and local paint manufacturer who had been left the timber framed house by his father Theodore, persuaded the National Trust to accept a house that was just 50 years old, under the Country Houses Scheme Act. This house of the Aesthetic Movement was, by 1937, a relic of an out of fashion era. Yet, so complete was the design that it was worthy of preservation. Having given the house to the Trust, Geoffrey Mander and his second wife, Rosalie, became its live in curators, opening the house to the public and adding to its contents. In particular, they added a notable collection of Pre Raphaelite paintings by Rossetti, Burne Jones and their followers. Descendants of the family retain a private apartment in the manor.

Үй, көркемөнер коллекциясы және бау-бақшалар

Қорада 13 кәсіби әйел суретшінің туындылары тұрақты түрде көпшілікке көрсетіледі, бұл Ұлттық трастқа қарасты басқа ешбір орындағыдан көп, соның ішінде Лиззи Сиддал, Люси Мэдокс Браун, Мари Спартали Стиллман және Мэй Моррис есімдерімен танымал туындылар да бар. Бұл өнер туындыларының көп бөлігін Мандерлер жинаған. Malthouse галереясында Эвелин Де Морган мен оның күйеуі Уильямның туындыларынан тұратын топ орналасқан, олар Де Морган қорынан уақытша алынған. Қораның 17 акр орман және бақшасы бар, ал шаруашылық ғимараттарына бұрынғы Якоб стиліндегі сарайдың бөліктері, жылқы қоралары (қазір шайхана), ескі мал өңдеу орнындағы галерея, сыйлық дүкені және қолданылған кітап дүкені кіреді. Ол Вулвергемптон мен Бриджнортты байланыстыратын A454 тас жолының жанында, қала орталығынан батысқа қарай шамамен үш миль жерде орналасқан. Қора 1950 жылдың шілдесінен бері Англияның Ұлттық мұра тізіміне I санатта енгізілген, ал оның бақтары тарихи парктер мен бақтар тізімінде II санатта тіркелген.