Рандлф Роджерс: Американдық мүсіншінің өмірі мен шығармалары

Кіріспе

Американдық мүсінші Рэндольф Роджерс (6 шілде 1825, Уотерлоо, Нью-Йорк – 15 қаңтар 1892, Рим, Италия) – американдық неоклассикалық мүсінші. Өмірінің көп бөлігін Италияда өткізген эмигрант, оның туындылары танымал сюжеттерден бастап маңызды тапсырыстарға дейін, соның ішінде АҚШ Капитолийіндегі Колумб есіктері және Америка Азамат соғысының монументтері.

Өмірбаян

Роджерс Нью-Йорктің Ватерлоо қаласында дүниеге келді, ал оның отбасы бала кезінде Мичиган штатының Энн-Арбор қаласына көшіп барды. Ол ағаштан кесу және ағашқа ою жасауға қызығушылық танытты және шамамен 1847 жылы Нью-Йорк қаласына көшті, бірақ мүсінші ретінде жұмыс таба алмады. Құрғақ тауарлар дүкенінде кеңсе қызметкері болып жұмыс істеген кезде, оның жұмыс берушілері оның мүсін жасаудағы туа біткен дарынын байқап, Италияға саяхатқа қаражат бөлді. 1848 жылы Флоренцияда оқыды, бірақ Лоренцо Бартолинидің шәкірті болды, қысқа ғана уақыт. 1851 жылы Римде өзінің шеберханасын ашты. Ол 1892 жылы қайтыс болғанға дейін сол қалада тұрды. Ол балалардың мүсіндерін жасаудан және туристердің портреттерін мүсіндеуден өнер жолын бастады. Мәрмәрмен жұмыс істеу оған ұнамағандықтан, оның барлық мәрмәр мүсіндері итальяндық шеберлердің оның қадағалауымен студиясында басқа материалдан жасалған түпнұсқадан көшірілді. Бұл оған өзінің танымал туындыларынан табыс табуға мүмкіндік берді. Оның алғашқы ірі жұмысы – Ескі өсиеттегі кейіпкерге негізделген «Рут егін жинау» (1853). Ол өте танымал болды және оның шеберханасында 20-ға жуық мәрмәр көшірмесі жасалды. Оның келесі ірі жұмысы – Эдвард Булвер-Литтонның 1834 жылы жарық көрген, ең көп сатылған «Помпейдің соңғы күндері» романының кейіпкеріне негізделген «Нидия, Помпейдің соқыр гүл қызы» (1853–1854) болды. Ол одан да танымал болды және оның шеберханасы кем дегенде 77 мәрмәр көшірмесін жасады. 1854 жылы Роджерс, Уильям Уетмор Стори, Ричард Гринго және Томас Кроуфордпен бірге Маунт-Оберн зиратынан атақты бостондықтардың мүсіндерін жасауға шақырылды, олар зираттың шіркеуінде қойылды. Роджерске президент Джон Адамстың мүсінін жасау тапсырылды. 1857 жылдың қыркүйегінде Роджерс аяқталған мәрмәр мүсінді Римнен жіберді, бірақ кеме оның келуінен бұрын теңізде дабылды. Содан кейін Роджерске «Джон Адамс» мүсінінің тағы бір көшірмесін жасау тапсырылды және Кроуфордтың кенеттен қайтыс болуынан кейін Томас Кроуфордтың гипстен жасалған «Джеймс Отис» мүсінінің мәрмәр нұсқасын жасауға келісім жасалды. (Барлық мүсіндер 1935 жылы Гарвард өнер мұражайларына берілді).

Rogers was born in Waterloo, New York, and his family moved to Ann Arbor, Michigan when he was a child. He developed an interest in wood cuts and wood engraving, and moved to New York City about 1847, but was unsuccessful in finding employment as an engraver. While working as a clerk in a dry goods store, his employers discovered his native talent as a sculptor and provided funds for him to travel to Italy. He began study in Florence in 1848, where he studied briefly under Lorenzo Bartolini. He then opened a studio in Rome in 1851. He resided in that city until his death in 1892. He began his career carving statues of children and portrait busts of tourists. He was not happy working with marble consequently all his marble statues were copied in his studio by Italian artisans under his supervision, from an original produced by him in another material. This also enabled him to profit from his popular works. His first large scale work was Ruth Gleaning (1853), based on a figure in the Old Testament. It proved extremely popular, and up to 20 marble replicas were produced by his studio. His next large scale work was Nydia, the Blind Flower Girl of Pompeii (1853–54), based on a character in Edward Bulwer Lytton's best selling 1834 novel, The Last Days of Pompeii. It proved even more popular, and his studio produced at least 77 marble replicas. In 1854, Rogers along with William Wetmore Story, Richard Greenough, and Thomas Crawford were each commissioned by Mount Auburn Cemetery to create statues of famous Bostonians to be displayed in the cemetery's chapel. Rogers was commissioned to create a statue of President John Adams. In September 1857, Rogers shipped the completed marble sculpture from Rome, but the ship was lost at sea before its arrival. Rogers was then commissioned to create another copy of his sculpture of "John Adams" and was contracted to create a marble version of Thomas Crawford's plaster sculpture "James Otis" after Crawfords died suddenly. (All of the sculptures were transferred to the Harvard Art Museums in 1935)

1857 жылы мүсінші Томас Кроуфордтың қайтысынан кейін Роджерс Ричмондтағы штаттық Капитолийдегі Вашингтон монументінің мүсін жасау бағдарламасын аяқтады. Ол Америка Азамат соғысының төрт ескерткішін жобалады: Геттисбург ұлттық зиратындағы «Сабақтас солдаттар ескерткіші» (1865–1869); Провиденстегі «Род-Айленд солдаттары мен теңізшілері ескерткіші» (1866–1871); Детройттегі «Мичиган солдаттары мен теңізшілері ескерткіші» (1867–1872); және Вустердегі «Сабақтас солдаттар ескерткіші» (1871–1874), Массачусетс штаты. Ол Коннектикут штатының «Рухы» (1877–1878) мүсінін жасады, ол Хартфордтағы Коннектикут штатының Капитолийінің күмбезін әшекейлеген қола құдай. Ол 1938 жылғы дауылда зақымданды, алынып тасталды және Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде металл сынықтары үшін балқытылды. Қазір ғимарат ішінде мүсіннің гипстен жасалған көшірмесі қойылған. Ол өзінің қағаздарын және мүсіндерінің гипстен жасалған көшірмелерін Мичиган университетіне қалдырды, онда «Нидия» мүсінінің көшірмесі де бар.