Кіріспе

Тіс алу операциясы (осы терминді тіс алу, экзодонтия, экзодонтика немесе бейресми түрде, тіс тарту деп те атайды) - бұл альвеолалық сүйектегі тіс альвеоласынан (сокет) тістерді алу. Экстракция әр түрлі себептермен жүргізіледі, бірақ көбінесе тіс зақымдануы, пародонтальды ауру немесе тіс травмасы арқылы қалпына келмейтін тістерді алып тастау үшін, әсіресе олар тіс ауыруымен байланысты болса. Кейде түйілген ақыл тістері (аяқ тістері жабысып, ауызға қалыпты түрде өсе алмайды) қайталанатын тіс безінің инфекциясын (перикоронит) тудырады және басқа консервативті емдер сәтсіз болған кезде (тазалау, антибиотиктер және операкулектомия) алынып тасталуы мүмкін. Ортодонтияда тістер жиналған жағдайда, қалған тістерді түзету үшін орын жасау үшін сау тістерді (көбінесе бикуспидтерді) алуы мүмкін.

Процедура

Шешудің түріне және басқа да факторларға байланысты, шешуді хирургиялық емес (жеңіл) және хирургиялық деп жіктеуге болады.

Түрлері

Экстракцияларды көбінесе "жеңіл" немесе "хирургиялық" деп жіктейді. Ауыздағы тістерге қарапайым экстракциялар жүргізіледі, әдетте науқас жергілікті анестезиямен, тек тістің көрінетін бөлігін көтеру және / немесе ұстап алу үшін құралдарды пайдалану қажет. Әдетте тісті лифтпен көтереді және тіс тістеу арқылы тіс қуысын кеңейту үшін тісті нақты қозғалтулар (мысалы, тісті алға-артқа шайқап) жүргізіледі. Пардионтальды байламның бұзылуы және сүйемелдеуші альвеолалық сүйектің жеткілікті кеңейуі кезінде тісті алып тастауға болады. Әдетте тісті форцеппен алып тастағанда, баяу, тұрақты қысымды бақыланатын күшпен қолданады. Хирургиялық экстракция - бұл оңай қол жетімді немесе қарапайым экстракция арқылы алып тастауға болмайтын тістерді алып тастау, мысалы, олар тіс тістеу астында сынғандықтан немесе олар толық жарылып шықпағандықтан, мысалы, әсер еткен даналық тісі.

Хирургиялық процедура

Сырдың толық қалыңдығы шырышты қабық пен сүйекті сүйекке дейін кетеді. Жалпы, жапсырма тиісті тістің артындағы бір тістен алдыңғы бір тіске дейін, оның ішінде тіс аралық қапшыққа дейін созылады. Алдыңғы жеңилдету кесіндісі сулькусқа дейін созылады. Бұл қақпақ дизайны "екі жақты" деп аталады. "Үш жақты" қақпаққа артқы жағынан қосымша жеңілдету кесіндісі кіреді. Қалқаны периостеялық лифт арқылы көтеріп, қызығушылықты аймақты ашу үшін қолданылады. Қалқаны рэйк-қайта тартушы сияқты құралмен жолдан алып тастайды. Тіс айналасында кішкентай сүйек бұрғысы бұрғыланып, аспаптарды қолдануға болатын орын жасалады. Бұл процесте сүйекті салқындату үшін көп мөлшерде тұзды суды қолдану маңызды. Тиісті тісті люксатор, лифт және экстракциялық форцеппен бірге алып тастауға болады. Кез келген өткір сүйек тегістеліп, жараны тұзды сумен суарады. Қалқаны қайта орналастырып, орнына тігіледі.

Тез басқару

Тіс алынғаннан кейін қан кету немесе сілекей жиі кездеседі. Пациент газбен жасалған шүберекті тістеп, сонда қысым жасайды, сонда сокетке тромб (қан ұрығы) түседі (гемостаздық жауап). Гемостаздық шараларға газбен жергілікті қысымды қолдану, окистендірілген целлюлоза (гельпий көбігі) және фибринді пломбалаушы материалды қолдану жатады. Тіс дәрігерлері әдетте сіңіретін марля, гемостатиктік қаптама материалдары (окисландырылған целлюлоза, коллагенді губка) және тігіс жиынтығы бар. Кейде қан кетуді тоқтату үшін 30 минут үздіксіз қысым жасау қажет.

Асқынулар

Тіл сөйлеу, бұл кілегейді қозғап, содан кейін сокетке тигізілетін қысымды жою, тұрақты қысымды сақтаудың орнына, қан кетудің тоқтамауының өте жиі себебі болып табылады. Бұл қан кетіп жатқан жарасы бар адамның қолымен салыстырылады, оған қысым жасауды тапсырғанда, ол жараны бірнеше сәтке бір рет ұстап тұрады. Кейде адам өмірінде басқа хирургиялық процедураны өтпеген жағдайда, коагулопатиялар (тотықсыздықтар, мысалы, гемофилия) алғаш рет анықталады, бірақ бұл сирек кездеседі. Кейде қан ұюы орыннан шығып, қан кетудің күшеюіне және жаңа қан ұюының пайда болуына немесе құрғақ қуысқа әкелуі мүмкін (оқыңыз асқынулар). Кейбір хирургтар қан кетуді ынталандыру үшін ауыз қуысының қабырғаларын үнемі сызып отырады, бұл құрғақ қуыс пайда болу мүмкіндігін азайтады деген сенімде, бірақ бұл практиканың тиімді екендігіне ешқандай дәлел жоқ. Экстракциядан кейінгі емізудің ең ауыр асқынуы - бұл сүйектің остеокемонакрозына әкелуі мүмкін бифосфонаттарды қолданудың жағымсыз әсерінен болатын баяу немесе тоқтатылған емізу.

Емдеу процесі

Емдеудің жалғасуымен қан кетудің ықтималдығы азаяды және 24 сағаттан кейін ол мүмкін емес. Қан ұрығы эпителий жасушаларымен қапталады, олар ішек қабаттарының маржаларының емізу шырышты қабығынан көбейеді, ақауды толық жабуға шамамен 10 күн кетеді. Тромбта нейтрофилдер мен макрофагтар қабыну реакциясы кезінде қатысады. Алдымен пролиферациялық және синтездеу кезеңі өтеді, ол альвеолярлық сүйектегі көрші сүйек миынан остеогендік жасушалардың көбеюімен сипатталады. Сүйектер тіс алынғаннан кейін 10 күн өткен соң пайда болады. 10 - 12 аптадан кейін рентген суретіне шаңырақшаның контурлары көрінбейді. Алвеолалық процестер баяу сіңірілетіндіктен, альвеола тіссіз күйге бейімделгенде сүйектің қайта құрылуы ұзақ мерзімде болады. Максиллалық артқы тістерде антральдық еденді қайта құру кезінде максиллалық синустың пневматизациясының дәрежесі де өсуі мүмкін.

Операциядан кейінгі нұсқаулар

Тіс сығындысынан кейін операциядан кейінгі нұсқауларды беру арқылы омыртқаның сауығуына жәрдемдесу және операциядан кейінгі асқынулардың алдын алу мүмкін. Төменде көрсетілген кеңестер әдетте ауызша беріледі және жазбаша нұсқаулармен толықтырылуы мүмкін. Екі әдісті біріктіру операциядан кейінгі науқастардың ауырсынуын азайтады және операциядан кейінгі ауызша нұсқауларға қарағанда науқастың қанағаттану деңгейін арттырады.

Сокет сақтау

Сокет сақтау немесе альвеолярлық қыртысты сақтау (ARP) - бұл альвеолярлық сүйектегі тіс альвеоласын (тіс сокетін) сақтау үшін тісті алудан кейінгі сүйек жоғалуын азайту процедурасы. Шешу кезінде жарақатқа сүйек өсуін ынталандыратын элементтер бар тромбоциттерге бай фибрин (PRF) мембранасы салынады немесе шертпе материалы немесе ілмектер алынған тістің сағасына салынады.

Қан кету түрі

1. Жасырын Бұл қан кету түрі экстракция кезінде/ одан кейін бірден пайда болады, себебі гемостаздың нақты деңгейіне қол жеткізілмеген. Оны әдетте, жарақатқа қысымды немесе гемостатикалық заттарды қолдану сияқты кәдімгі әдістермен бақылайды. 2. Қауіпсіздік. Реакциялық қан кету Бұл қан кетудің түрі тісті жұтқаннан кейін 2 - 3 сағаттан кейін басталады. Жүйелік араласу қажет болуы мүмкін. 3. Өмірлік. Екінші реттік қан кету Бұл қан кету әдетте, алынғаннан кейін 7 - 10 күн өткеннен кейін басталады және бұл, әсіресе, қан ұрығы жойылған немесе жергілікті тамырлар жараланған инфекциядан болады.

Қатысулар

Клиникалық зерттеулер бойынша, қан кетуді емдеуге арналған әртүрлі интервенциялардың әсерін салыстыратын нақты дәлелдер жоқ.

Асқынулар

Инфекция: Егер дәрігер пациенттің инфекция қаупі бар деп есептесе, операцияға дейін және/немесе операциядан кейін антибиотиктерді тағайындауы мүмкін. Ұзаққа созылған қан кету: Тіс дәрігерінің қан кетуді жою үшін қолданатын түрлі құралдары бар; алайда, қанды сырғанаққа араластырған қанның аз мөлшері қалыпты жағдай, тіпті 72 сағатқа дейін. Алайда, әдетте, операциядан кейін сегіз сағаттан кейін қан кету мүлдем тоқтап, жарадан сілекеймен араласқан қан аз ғана шығады. Газалық компресс бірнеше сағат ішінде қан кетуді едәуір азайтады. Іші қабынуы: Көбінесе тісті алу үшін жасалған операцияның көлеміне байланысты (мысалы, тісті қоршап тұрған қатты және жұмсақ тіндерге жасалған хирургиялық осалдық). Әдетте, хирургиялық қақпақты жоғарылату қажет болған кезде (яғни сүйекті жауып тұрған periosteum зақымданады), кішігірім немесе орташа ірің пайда болады. Мысалы, жұмсақ тіндер жапсырмасы нашар кесілген, онда periosteum таза емес, оның астында жатқан сүйектен шығарылады, бұл жиі осындай ісікке әкеледі. Сол сияқты, бұрғылау арқылы сүйекті алып тастау керек болса, ісінуі күшейеді. Көкірек: Көкірек тісті жұтқаннан кейін пайда болуы мүмкін. Көбінесе көкселгендер қарт адамдарда немесе аспирин немесе стероидпен емделушілерде кездеседі. Көкіректің толық жойылуы бірнеше аптаға созылуы мүмкін. Синус әсері, мүмкін инфекцияға әкелуі мүмкін және ауызша антральды байланыс: Бұл жоғарғы молярларды (ал кейбір науқастарда жоғарғы премолярларды) алу кезінде болуы мүмкін. Максилярлық синус максилярлық молярлар мен премолярлардың түбірлерінің үстіне орналасқан. Бұл тіс соқпағын және синус соқпағын бөліп тұратын сүйекті қабат. Бұл сүйектің қалыңдығы мен жұқалығы, тістен тіске, емделушіден емделушіге қарай өзгереді. Кейбір жағдайларда ол жоқ, ал тамыр шын мәнінде синуста болады. Басқа жағдайларда бұл сүйекті тіспен бірге алып тастау немесе хирургиялық алу кезінде тесілуі мүмкін. Дәрігерлер, әдетте, рентген суреттерінің бағасына сүйене отырып, пациенттерге тістің синусқа қатынасын көрсетеді. Синустық қуыс Снидер мембранасы деп аталатын мембранамен қапталған, ол тесілуі мүмкін немесе болмауы мүмкін. Егер бұл мембрана экстракциядан кейін ашық болса, бірақ тұтас қалса, онда "синус ашық" пайда болды. Егер мембрана тесілген болса, онда бұл "синус байланысы" болып табылады. Бұл екі жағдай әртүрлі қарастырылады. Синустық байланыс болған жағдайда, стоматолог оның өздігінен сауығуына жол беруді немесе хирургиялық жолмен алғашқы жабылуды талап етуі мүмкін, бұл экспозицияның көлеміне және науқастың сауығуының ықтималдығына байланысты. Екі жағдайда да, "гельпинг" деп аталатын резорбцияланатын материал, әдетте, қанның құюын ынталандыру және түйіршікті ұлпаның жинақталуына негіз ретінде қызмет ету үшін экстракция орнына орналастырылады. Пациенттерге әдетте синустық бактериялар флорасын, қан кетуді азайтатын дәрілерді қамтитын антибиотиктер рецепті беріледі және емдеу кезеңінде ұқыпты басшылыққа алынады. Жүйке зақымдануы: Бұл негізінен үшінші тіс тістерін алу кезінде кездеседі, бірақ жүйке хирургиялық орынға жақын болса, кез келген тісті алу кезінде болуы мүмкін. Әдетте екі жүйкеге көңіл бөлінеді және олар екі рет (бірін солға, бірін оңға) кездеседі: 1. төменгі альвеолярлық жүйке, ол төменгі жақ бұрышынан төменгі жақ бұрышына кіреді және төменгі жақ бұрышынан төменгі жақ бұрышынан шығады. Бұл жүйке тіс аркасының оң және сол жағындағы төменгі тістерге сезімді, сондай-ақ жақ пен төменгі еріннің оң және сол жағындағы сезімді береді. 2. Қауіпсіздік. Тіл жүйкесі (бір оң және бір сол), ол үштіктi жүйкесі мен жауырынды бұтақтарының бұтақтарына бұтақталып, жақ сүйегінің ішіне өтеді, тілге кіреді және тілдің алдыңғы 2/3 бөлігінің оң және сол жартысына және тілдік иіспен (яғни тіс қақпағының ішкі бетіндегі тіс) жанасу және дәм сезімдерін береді. Мұндай жарақаттар тісті көтеру кезінде (әдетте төменгі альвеола) пайда болуы мүмкін, бірақ көбінесе хирургиялық бұрғылаумен байқаусыз зақымданудан пайда болады. Мұндай жарақаттар сирек кездеседі және әдетте уақытша болады, бірақ жарақаттың түріне байланысты (мысалы, Седдонның жіктеуі: нейропраксия, аксонометмез және нейротмез) ұзаққа созылуы немесе тіпті тұрақты болуы мүмкін. Тіс немесе тістің бір бөлігі жоғарғы жақ синусына (тек жоғарғы тістер) ығысуы. Мұндай жағдайларда тісті немесе тіс сынығын әрқашан алу керек. Кейбір жағдайларда синустық қуысты тұзды сумен суару (антральды жуу) және тіс сынығы�...

Атравматикалық экстракция

Атравматикалық экстракция - сүйек пен оны қоршаған тіндерге аздап зақым келтіріліп, тісті алудың жаңа әдісі. Бұл әсіресе қан кету, некроз немесе жақ сүйектерінің сынуы сияқты асқынуларға бейім науқастарда пайдалы. Ол сондай-ақ кейіннен имплант орнату үшін сүйекті сақтай алады. Техникалар сокет қабырғаларына зақым келтіретін форцептерді барынша аз пайдалануды қамтиды, оның орнына люксаторларға, лифтерге және синдесмотомияға сүйенеді.

Жоғалған тістерді ауыстырудың жолдары

Тіс сығындысынан кейін ол аралық қалдырылады. Бұл бос орынды толтырудың опциялары әдетте Bind ретінде жазылады, және таңдауды бірнеше факторларға негізделген стоматолог пен науқас жасайды. Емдеу нұсқасы Артықшылықтары Кемшіліктері Көпір Жақын тістерге бекітіледі Кәдімгі көпірдің бір немесе екі жағында бұрғылау қажет (орташа өмір сүру мерзімі шамамен 10 жыл). Консервативті көпір (орташа өмір сүру мерзімі 5 жыл) дайындамасы көршілес тістерге аз ғана зақым келтіреді. Қымбат және күрделі емдеу, барлық жағдайларға сәйкес келмейді, мысалы, ауыздың артқы жағындағы үлкен саңылаулар Альвеолалық сүйек әлі де резорбцияланады және ақыр соңында саңылау көпір астында көрінеді. Имплант жаак сүйегіне бекітілді. Альвеолалық сүйекті сақтайды, әйтпесе ол қайта сіңіріледі. Әдетте ұзақ өмір сүру. Бұл қымбат және күрделі, мамандарды қажет етеді. Бұл басқа процедураларды, мысалы сүйекті трансплантация жасауды қамтиды. Темекі шегушілерге салыстырмалы түрде қарсы көрсетіледі. Тіс тігісі Көбінесе көпір мен имплантпен салыстырғанда қарапайым, тез және салыстырмалы түрде арзан емдеу. Әдетте басқа тістерді бұрғылау талап етілмейді. Бірнеше тісті жасанды тістермен алмастыру бірнеше көпір немесе имплант қоюдан әлдеқайда оңай. Тіс тістері ауызға бекітілмейді. Уақыт өте келе пародонтальды аурудың нашарлауы, егер ауыз гигиенасының жақсы деңгейі болмаса, және жұмсақ тіндерге зақым келтіруі мүмкін. Алвеолалық сүйектің резорбциясын протезсіз резорбцияға қарағанда сәл жылдамдату мүмкіндігі. Өте сезімтал кекіреген рефлексі, ксеростомиясы бар адамдарда толеранттылығы төмен болуы мүмкін. Еш нәрсе (яғни, жоғалған тісті алмастыру) Көбінесе басқа емдеудің құны немесе басқа емдеуге ынталандырудың болмауынан таңдалады. Қысқа тіс ойысының бөлігі, бұл барлық тістердің жеуге ыңғайлы болуы талап етілмейді және тек қана тіс тістері мен премолярлар қалыпты жұмыс істеу үшін сақталуы керек. Егер тісті алу себебі даналық тістерінің немесе орфодонтияның әсерінен орынның шектеулі болуынан туындаса, бұл әдетте таңдалады. Алвеолалық сүйек тіс жоғалғаннан кейін уақыт өте келе баяу қайтадан сіңіп кетеді. Эстетикалық проблемалар. Уақыт өте келе аралықтағы тістердің қозғалуы мен айналуының мүмкіндігі.

Тарих

Тіс сығудың пайда болуының тарихы Антибиотиктер табылғанға дейін созылмалы тіс инфекциясы әртүрлі денсаулық мәселелеріне әкелетін, сондықтан ауру тісті алып тастау әртүрлі медициналық жағдайларды емдеудің жалпы әдісі болды. Тіс сығу үшін қолданылатын құралдар бірнеше ғасырлар бұрын пайда болған. 14 ғасырда Гай де Шаулиак 18 ғасырдың аяғына дейін қолданылған тіс пеликаны ойлап тапты. Пеликан орнына 19 ғасырда заманауи форцеппен ауыстырылған тіс кілті пайда болды. Тіс сығудың қиындықтары әр түрлі, әр адам мен тіске байланысты, сондықтан әр түрлі құралдар бар. Тіс шығаруды аз жағдайда, мысалы, мәжбүрлеп мойындауды алу үшін, азаптау әдісі ретінде қолданған.