Рихард Штраустың «Метаморфозалары»: Сочинение тарихы мен талдауы
Metamorphosen
Рихард Штраусс: "Metamorphosen" – 23 скрипкаға арналған шығарма. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде жазылған, терең ойлы музыкалық туынды. Базелдік оркестрге арналған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ричард Штраустың композициясы "Метаморфозен", 23 жеке скрипкаға арналған этюд (TrV 290, AV 142) – Ричард Штраустың он скрипка, бес альт, бес виолончель және үш контрабасқа арналған композициясы, көбінесе 25-30 минутқа созылады. Ол Екінші дүниежүзілік соғыстың соңғы айларында, 1944 жылдың тамызынан 1945 жылдың наурызына дейін жазылған. Бұл туынды Базель камералық оркестрі мен Цюрих музыкалық колледжінің (Collegium Musicum Zürich) негізін қалаушы және директоры Пол Сахердің тапсырысы бойынша жазылған, Штраус оны Сахерге арнаған. Ол алғаш рет 1946 жылдың 25 қаңтарында Сахер мен Цюрих музыкалық колледжі (Collegium Musicum Zürich) орындаған, ал соңғы репетицияны Штраус өткізген.
Composition by Richard Strauss
Metamorphosen, study for 23 solo strings (TrV 290, AV 142) is a composition by Richard Strauss for ten violins, five violas, five cellos, and three double basses, typically lasting 25 to 30 minutes. It was composed during the closing months of the Second World War, from August 1944 to March 1945. The piece was commissioned by Paul Sacher, the founder and director of the Basler Kammerorchester and Collegium Musicum Zürich, to whom Strauss dedicated it. It was first performed on 25 January 1946 by Sacher and the Collegium Musicum Zürich, with Strauss conducting the final rehearsal.
Құрастыру тарихы
1944 жылы Штраустың денсаулығы нашарлап, Цюрихке жақын Бадендегі швейцариялық шипажайға бару қажет болды. Бірақ ол шетелге шығуға нацистік үкіметтен рұқсат ала алмады. Карл Бём, Пол Сахер және Вилли Шух сапарға рұқсат алудың жолын ойлап тапты: Сахерден тапсырыс және Цюрихтегі премьераға шақыру. Тапсырыс 1944 жылдың 28 тамызында Бёмнің «арқалы аспаптар» үшін жазған хатында берілді. Штраус біраз уақыттан бері 11 кылды адагиомен жұмыс істеп жүргенін айтты. Шындығында, оның «Метаморфозен» жұмысының бастапқы нұсқасы септаға (2 скрипка, 2 виола, 2 виолончель және бас) арналған. Партитураның басталу күні 1945 жылдың 13 наурызы деп көрсетілген, бұл Вена опера үйінің бұзылуы Штраусты жұмысты аяқтауға және бұрынғы эскиздерін бір ай ішінде (12 сәуірде аяқталды) біріктіруге серпін бергенін көрсетеді. Штраус өзінің басқа кеш шығармаларындағы сияқты, музыканы «барлық композицияның дамуының бастауы болатын» шағын мелодиялық идеялар сериясынан құрайды. Осы идеялардың дамуында «Штраус ғасырлар бойы қасіретті білдіру үшін жасалған барлық риторикалық тәсілдерді қолданады». Бірақ ол үміт пен оптимизмді білдіретін мажор тональды бөлімдерді қайғылы бөлімдермен де ауыстырады, мысалы, Гюстав Малердің 6-шы симфониясының және Петр Ильич Чайковскийдің 6-шы симфониясының финалдарындағыдай. Шығарманың жалпы құрылымы «баяу кіріспе, жылдам орталық бөлім және бастапқы баяу темпке оралу» болып табылады, бұл «Өлім мен трансформация» шығармасының құрылымын қайталайды. «Метаморфозенде» бес негізгі тақырыптық элемент бар. Біріншіден, бастапқы аккордтар. Екіншіден, үш қысқа нотаның қайталануы, одан кейін төртінші ұзақ нота. Үшіншіден, Бетховеннің «Эроика» симфониясынан «Марш фунбре» атты 3-ші тақтың тікелей цитатасы. Төртіншіден, үштік ноталардан тұратын минорлық тақырып. Бесіншіден, лирикалық тақырып «көптеген контрастты музыканың көзі болып табылады, мажорлы, шуақты тондарда». Екінші тақырып өздігінен тұрмайды, ол үшінші және төртінші тақырыптарға кіріспе болады. Оның ең анық көзі – Бетховеннің 5-ші симфониясы, мысалы, үшінші бөлімдегі мүйіздер орындайтын G нотасының қысқа, қысқа, қысқа, ұзақ қайталануы. Бірақ оның басқа да көктемдері бар: Моцарттың «Юпитер» симфониясының финалы (Штраус дирижер ретінде ең жақсы көретін шығармасы) және Бахтың G минорындағы жеке скрипкалық сонатасынан Фуга BWV 1001. Штраус оны «Метаморфозеннен» кейін бірнеше ай өткен соң жазған «Обояға арналған концертте» де қолданды, бұл «соңғы аспаптық шығармалар арасындағы тақырыптық байланыстың керемет мысалы». Ол осы мотивті 60 жыл бұрын, 1881 жылғы фортепианолық сонатасында да қолданған. «Метаморфозеннің» соңында Штраус «Эроиканың» «Марш фунбре» атты алғашқы төрт тактын «IN MEMORIAM!» деген жазумен келтіреді. «Метаморфозен» Штраустың өмірі бойына сүйіспеншілік танытқан күрделі контрапунктті көрсетеді.
By 1944, Strauss was in poor health and needed to visit the Swiss spa at Baden near Zürich. But he was unable to get the Nazi government's permission to travel abroad. Karl Böhm, Paul Sacher and Willi Schuh came up with a plan to get the travel permit: a commission from Sacher and invitation to the premiere in Zurich. The commission was made in a letter by Böhm on August 28, 1944, for a "suite for strings". Strauss replied that he had been working for some time on an adagio for 11 strings. In fact, his early work on Metamorphosen was for a septet (2 violins, 2 violas, 2 cellos and a bass). The starting date for the score is given as 13 March 1945, which suggests that the destruction of the Vienna opera house the previous day gave Strauss the impetus to finish the work and draw together his previous sketches in just one month (finished on 12 April 1945). As with his other late works, Strauss builds the music from a series of small melodic ideas "which are the point of departure for the development of the entire composition." In this unfolding of ideas "Strauss applies here all of the rhetorical means developed over the centuries to express pain." But he also alternates passages in a major key expressing hope and optimism with passages of sadness, as in the finales of both Gustav Mahler's 6th Symphony and Pyotr Ilyich Tchaikovsky's 6th Symphony. The overall structure of the piece is "a slow introduction, a quick central section, and a return to the initial slower tempo", which echoes the structure of Death and Transfiguration. There are five basic thematic elements in Metamorphosen. First, there are the opening chords. Second, there is the repetition of three short notes followed by a fourth long note. Third, there is the direct quote from bar 3 of the "Marcia funebre" from Beethoven's Eroica Symphony. Fourth, there is a minor theme with triplets. Fifth, there is the lyrical theme "that becomes the source of much of the contrasting music in major, sunnier keys." The second theme does not stand on its own, but precedes the third and fourth themes. Its most obvious source is Beethoven's 5th Symphony, for example the short short short long repetition of G played by the horns in the third movement. But it has other progenitors: the Finale of Mozart's Jupiter Symphony (a personal favorite of Strauss as a conductor) and the Fugue from Bach's Solo Violin Sonata in G minor BWV 1001. Strauss also used it in the Oboe Concerto, written only a few months after Metamorphosen, displaying "a remarkable example of the thematic links between the last instrumental works". He had also used this motif over 60 years before in his 1881 Piano Sonata. At the end of Metamorphosen, Strauss quotes the first four bars of the Eroicas "Marcia funebre" with the annotation "IN MEMORIAM!" at the bottom. Metamorphosen exhibits the complex counterpoint for which Strauss showed a predilection throughout his life.
Метаморфозен және Мюнхен мемориалдық вальс
Штраустың «Метаморфозенге» дейін жұмыс істеген туындыларының бірі – оркестрлік қозғалысы «Мюнхен Мемориалдық Вальсі», оның эскиздері Штраустың «Метаморфозенге» эскиздер бастаған дәптерінде кездеседі. «Мюнхен Мемориалдық Вальсінің» уақыт өлшемі басқа (ал «Метаморфозен» 4/4 өлшемінде), және ол әртүрлі тақырыптық материалға негізделген, соның ішінде вальс пен «Feuersnot» операсынан отқа қатысты басқа да тақырыптар бар. Шындығында, «Мюнхен Вальсі» негізінен Штраустың 1939 жылы Мюнхен туралы түсірген фильмге жазған музыкасына негізделген, ол «Gelegenheitswalzer» («Кездейсоқ вальс») деп аталды және 1939 жылдың 24 мамырында тұңғыш рет орындалды. 1944 және 1945 жылдың соңында Штраус өзінің эскиздер кітабында «Trauer um München» («Мюнхенге аза тұту») деп сипатталған вальс ырғағындағы музыканың эскиздерін жасады. Бұл музыка ақырында 1939 жылғы туындымен «Minore – In Memoriam» деп аталатын орталық бөлім ретінде біріктірілді. Жаңа туынды 1945 жылдың 24 ақпанында аяқталды, ал «Gelegenheitswaltzer» кіші атауы «Gedächtniswalzer» («Мемориалдық вальс») деп өзгертілді. «Мюнхен Мемориалдық Вальсі» (TrV 274a және AV 140) шамамен 9 минутқа созылады және алғаш рет 1951 жылы жарияланды және орындалды. Тимоти Л. Джексон Мюнхеннің ерте эскиздерін «Метаморфозеннің» бастауы деп түсіндіретін ғалымдардың дәлелдері нашар, тіпті негізсіз деп санайды.
One of the pieces Strauss had been working on before Metamorphosen was the orchestral movement Munich Memorial Waltz, sketches of which appear in the same notebook in which Strauss began sketches for Metamorphosen. The Munich Memorial Waltz has a different time signature (Metamorphosen is in 4/4) and is based on different thematic material, including a waltz and other themes from the opera Feuersnot relating to fire. In fact the Munich Waltz is mainly based on music Strauss wrote for a 1939 film about Munich, which has been called a Gelegenheitswalzer ("Occasional Waltz") and premiered on 24 May 1939. In late 1944 and 1945 Strauss sketched some music in waltz time described in his sketchbook as Trauer um München ("Mourning for Munich"). This music was eventually combined with the 1939 piece as a middle section, headed "Minore – In Memoriam". The new piece was finished on 24 February 1945, and the subtitle Gelegenheitswaltzer was replaced with Gedächtniswalzer ("Memorial Waltz"). The Munich Memorial Waltz (TrV 274a and AV 140) lasts about 9 minutes, and was first published and performed in 1951. Timothy L. Jackson believes that scholars who interpret the early sketches of München as the origin of Metamorphosen have a weak, even untenable case.
Негізгі тақырыптар
Метаморфозеннің негізгі тақырыптары олар алғаш рет пайда болатын жерде келтірілген. Алғашқы төрт тақырыптың барлығы алғашқы 20 тақтада кездеседі. Бесінші тақырып 82-ші тақтада пайда болады, ал темп "etwas fließender" (біршама ағынды) деп көрсетілген.
The main themes of Metamorphosen are given here at the pitch they first occur. The first four themes occur in the first 20 bars. The fifth theme occurs at bar 82, with the tempo marking "etwas fließender" (slightly flowing).
Қаулылар
1996 жылы Рудольф Леопольдтың струнный жетілік үшін жасаған аранжировкасы жарияланды.
An arrangement for string septet by Rudolf Leopold was published in 1996.