Кіріспе

Британдық дипломат, археолог, саяхатшы және тарихшы Стюарт Генри Перон ОБЕ, KStJ, FSA, FRSA (17 маусым 1901 – 10 мамыр 1989) – Жерорта теңізінің тарихы мен ежелгі ескерткіштері туралы кітаптар жазған британдық дипломат, археолог, саяхатшы және тарихшы. Өзінің гомосексуалдығына қарамастан, 1947 жылы ол саяхатшы және жазушы Фрея Старкқа үйленді. 1952 жылы олардың некесі ажырасты.

Ерте өмір

Ворстерширдегі Хэллоу қаласында әйгілі діни отбасында дүниеге келген Стюарт Перон, Ворстер епископы Джон Перонннің немересі және Брэдфордтың алғашқы епископы, кейіннен Ворстер епископы болған Хелена Фрэнсис (туған тегі Олдналл Рассел) (1869–1922) және Артур Уильям Томсон Перонннің ұлы болды. Оның ағасы Фрэнсис Эдвард Перон (1898–1988) еді. Інісі Лесли Артур Перон (1906–1997) Би-Би-Си-дегі музыка бөлімінің басшысы болды және Альберт Кетельбейді зейнеттен шығарып, Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін Корольдік Альберт залында Би-Би-Си-нің Кетельбей концертін өткізуге жауапты болды. Перон Хейлибери колледжінде білім алып, онда жүгіруде чемпион атанды, содан кейін Кембридждегі Корпус Кристи колледжінде классикалық археология мен архитектураны оқыды. Одан кейін Гарвардта классика бойынша магистратураны бітірді. 1927 жылы британдық мандат кезінде Палестинаға білім беру бөлімінің басшысы ретінде Палестина үкіметінің білім беру қызметіне қатысты, Иерусалимдегі Англикандық Сент-Джордж мектебінде сабақ берді. Ол ауызша және жазбаша араб тілін еркін меңгерді. 1930 жылы Перон Палестина үкіметінің әкімшілік тармағына ауысып, біраз уақыт Галилеядағы аудан комиссарының көмекшісі болып жұмыс істеді. 1931 жылы ол Әулие Жоанның құрметті орденінің офицері болып тағайындалды.

Дипломатиялық мансап

Кейін Перун Мальтада, Аденде, Иракта, Барбадоста, Ливияда және Израильде қызмет етті. 1937 жылы ол «Коронация медалімен» марапатталды. 1938 жылы Перун BBC-де жұмыс істеді, шетелдегі араб қызметі арқылы таратуға арналған сөздер мен материалдар дайындады. Сол жылы ол Британ мұражайына қыш сынықтарының жинағын тапсырды, олардың көпшілігі қола дәуіріне жататын және, мүмкін, Субрдің ежелгі орнынан шыққан. 1941 жылы Перун Бағдадтағы британ елшілігінде Қоғамдық қатынастар жөніндегі өкіл болып тағайындалды. 1944 жылы ол ғалым Вивян Холттың орнын басып, шығыс кеңесшісі болды. "1947 жылы адамдардың сексуалдық ұмтылыстары әлі де жеке өмірдің бір бөлігі болды және Фреяның достарының ешқайсысы оны гомосексуалға үйленудің қаупінен ескерте алмады". Перуонның неге онымен жатпайтынын түсінбей, ол оған: "Менің ойымша, біздің арамызда айтылмаған бір нәрсе қалды. Не болса да, ол сенің қадіріңді төмендетпейді немесе саған деген қамқорлығымды азайта қоймайды" деп жазды. Ақырында, ол тақырыпты айналып өткеннен кейін оған былай деп жазды:

"Нормалы" дегенді айту қиын – менің досым, Сент-Джордж ауруханасының кеңесшісі, осы сөзді қолданудан әрдайым бас тартады. Еркектер мен әйелдерде де, өте еркекке дейін, өте әйелге дейін кең және градацияланған диапазон бар, және табиғи түрде көпшілік ортаңғы диапазонға жатады. Ал мен өзімді ортаңғы топқа жатқызамын. Менде қалыпты еркек қабілеттері бар. Мен еркек спортының кейбіреулерін жақсы көремін және әйелдердің компаниясын ұнатамын. Шындығында, мен онсыз өмір сүруді қиын деп санаймын. Сонымен қатар, мен кейде өз жынысымдағы адамдарға тартыламын – көбінесе біртегілі киім кигендерге, тіпті жағымды себептермен. Олардың мүдделері ұқсас болғанымен, некелері сақталмады және 1952 жылы ажырасты. Балалары болған жоқ.

Кейінгі жылдар

1947 жылы Перрон Барбадостың отарлық хатшысы болып тағайындалды, ол 1950 жылдан 1951 жылға дейін Киренаикадағы саяси кеңесші болғанға дейін аралдың Заң шығару кеңесінің мүшесі болды. Осы жерде ол ежелгі Азирис қаласының орнын тапты. Осы кезеңде ол жазуға кірісті, алғашқы кітабы – «Иерусалим, бірі қалды» (1954). Кейінгі кітаптары: «Ұлы Иродтың өмірі мен дәуірі» (1958), «Соңғы Иродтар» (1958), «Адриан» (1960), «Кесарлар мен қасиеттілер» (1962), «Рим әлемінің аяқталуы» (1966) және «Рим республикасының құлауы» (1969). Оның 18 кітабының ішінде Афина, Иерусалим, Рим және Мальта қалаларына арналған нұсқаулықтар бар. Сонымен қатар, ол әртүрлі жинақтарға, энциклопедияларға және ғылыми журналдарға, соның ішінде «Antiquity» журналына үнемі мақалалар жазды. 1957 жылы ол Антикварлар қоғамының мүшесі (FSA) атанды. Ол Англия шіркеуінің Сыртқы қатынастар кеңесінің мүшесі және Лондонның Палл Молл қаласындағы танымал Саяхатшылар клубының көп жылдық мүшесі болды. Перронның Конвей кітапханасына қосқан үлесі қазір Куртольд өнер институтында «Courtauld Connects» жобасы аясында цифрлық форматқа көшірілуде. Перронның өмірінің соңғы жылдары Лондонның Кенсингтон ауданындағы «Мұқтаж жандарға көмек» қорына қарасты күтім үйінде өтті. 1989 жылы 87 жасында Лондонның Чаринг Кросс ауруханасында қайтыс болды. Одан кейін бұрынғы әйелі Фрея Старк қалды.