Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1989 жылғы фильм.
1989 film
"Махаббат теңізі" – 1989 жылы түсірілген американдық нео-нуар триллері. Режиссері – Гарольд Беккер, сценарий авторы – Ричард Прайс, басты рөлдерде – Аль Пачино, Эллен Баркин және Джон Гудман. Фильмнің сюжеті газеттегі жеке жарнамалар арқылы құрбандарын іздейтін серийлі кісі өлтірушіні ұстауға тырысатын Нью-Йорк детективінің тағдырына арналған. Бұл туынды Ричард Прайстің 1978 жылғы "Ladies' Man" романынан шабыттанды. Бірақ фильмде роман "Ladies' Man" дереккөз ретінде көрсетілмейді, себебі романда тек ұқсас идея бар, ал кейіпкерлер, сюжет және тақырып мүлдем басқа. Жазушы Ричард Прайс "Ladies' Man" романындағы сияқты идеяны зерттегісі келгенін, бірақ басты кейіпкерді көрерменге тартымды ету үшін (оны полицей етіп, қару бергенімен) өзгертуді жоспарлаған. Фильмдегі серийлі кісі өлтірушіге қатысты тергеу романда мүлдем жоқ. Басты рөлге Дастин Хоффманмен келіссөздер жүргізілген, бірақ Пачино жобаға қызығушылық танытқаннан кейін ол рөлден бас тартылған. "Махаббат теңізі" – Пачиноның "Революция" фильмінің сынға ұшырауынан кейін төрт жылдық үзілістен соң түсірген алғашқы фильмі. Фильм кассада сәтті болды, 110 миллион доллардан астам табыс әкелді.
Sea of Love is a 1989 American neo noir thriller film directed by Harold Becker, written by Richard Price and starring Al Pacino, Ellen Barkin and John Goodman. The story concerns a New York City detective trying to catch a serial killer who finds victims through the singles column in a newspaper. It is inspired by Price's 1978 novel Ladies' Man. The film does not credit the novel Ladies’ Man as source material because the novel only shares a similar main idea, while having different characters, a different plot and a different theme. Writer Richard Price said he wanted to explore the same idea as Ladies’ Man, but make the protagonist cooler to an audience (by making him a cop and giving him a gun). The film involves the investigation of a serial killer which is completely absent from the book. Dustin Hoffman was originally in negotiations to star, before Pacino became interested in the project. It was Pacino's first film after a four year hiatus following the critical and commercial failure of Revolution. Sea of Love was a box office success, grossing over $110 million.
Сюжет
Нью-Йорктегі кісі өлтіру бөлімінің детективы Фрэнк Келлер - алкоголизммен күресуде. Әйелі оны тастап, әріптестерінің біріне тұрмысқа шықты. Ол Манхэттендегі кісі өлтіру ісі бойынша тергеу жүргізіп жатыр. Бұл кісі төсекте жылаңаш күйінде "Sea of Love" әнін тыңдап жатқанда атып өлтірілген. Келлердің үш айғағы бар: иіскеймен маталанған темекі, өлген адамның газетке жариялаған хабарландыруы және қылмыскердің саусағының іздері. Куинсте екінші адам дәл осылай қайтыс болды. Жергілікті полициядан келген детектив Шерман Тухи Фрэнкпен бірге жұмыс істегенін айтады. Екі құрбан да газеттің "Жалғыз жүрек" деген рубрикасына жарнама салып, қыз-жігіт іздеген. Детективтер Реймонд Браунды тауып алады, ол жарнамада рифмаланған жалғыз адам. Ол жарнаманы жібергенін мойындаған, бірақ хаттарды лақтырып жібергенін және ешкімді көрмегенін айтады. Фрэнк газетке жарнама жариялап, мейрамханада жауап беретін әйелдермен кездесіп, олардың ішкен ыдыстарының беттерін алып отырады. Фрэнктің учаскелік бастығы күмәнмен қарайды, бірақ Браунның өлімі басқа екі кісі өлтірілгендей болған кезде қайта қарайды. Фрэнк бірнеше әйелмен бірге түскі асқа барады, ал Шерман - официант кейпімен - олардың көзілдіріктерін дәлел торбаларына қояды. Бір әйел, ажырасқан Хелен Крюгер, Фрэнкке қызығушылық танытпайды және ішімдік ішпей кетеді, сондықтан Фрэнк оның саусақтарының іздерін ала алмайды. Фрэнк оны базарда тағы кездестіреді, бірақ бұл жолы ол әлдеқайда достық. Хелен сәнді, жоғары дәрежелі аяқ киім дүкенін басқарады. Фрэнк өзінің шынайы кәсіпін айтпай отыр. Фрэнк оны өз үйіне алып барады, өзінің жақсы шешімін қабылдамай, Шерманның ескертуіне қарсы. Олар қызу ыстыққа бөленіп кетеді, бірақ Фрэнк оның қалтасынан қару тауып, қорқып кетеді және оған қатыгездікпен қарайды. Хелен өзінің бастауыш пистолеті қорқып қалғандықтан сақтап қалғанын айтады. Фрэнк кешірім сұрайды да, олар жыныстық қатынасқа түседі. Фрэнк пен Хелен романтика бастайды. Ол стаканға Хеленнің саусақтарының іздерін алу мүмкіндігіне ие, бірақ стаканды тазалап тастауға шешім қабылдайды. Ол жігіттің полиция қызметкері екенін білгенде, олардың қарым-қатынасы шиеленіседі. Бір күні түнде мас күйінде ол Хеленнің қылмысқа қатысқанын жасырмақ болды. Ол оған деген сезімдерін мойындап, бірақ ол құрбандардың әр жарнамасына жауап бергенін біледі. Ол оған қарсылық білдіргенде, Хелен ештеңеден бас тартады, сондықтан ол оны сыртқа шығарады. Бірнеше минуттан кейін, үйге шынайы кісі өлтіруші - Хеленнің бұрынғы күйеуі Терри кіреді, ол Хеленді аңдып, оның жігіттерін өлтіреді. Фрэнкті өз төсегінде жатуға мәжбүр етеді және ол басқа құрбандарына өлтірер алдында қалай сүйіспеншілік жасағанын көрсетеді. Фрэнк Терриді жеңіп, полиция шақыруға тырысады, бірақ Терри оған шабуыл жасайды және кейіннен Фрэнк Терриді жатын бөлмесінің терезесінен лақтырып өлтіреді. Бірнеше аптадан кейін жаңадан асқақ болған Фрэнк Шерманмен барда кездеседі және кейінірек Хеленмен қайта қосылады. Әйел оны кешіреді де, екеуі қарым-қатынастарын қайтадан жалғастырады.
New York City homicide detective Frank Keller is a burned out alcoholic. His wife left him and married one of his colleagues, and he is depressed about reaching his 20th year on the police force. He is assigned to investigate the murder of a man in Manhattan, shot while face down in his bed, naked, listening to an old 45rpm recording of "Sea of Love." Keller has three clues — a lipstick smeared cigarette, a want ad that the dead man placed in a newspaper, and fingerprints of the perpetrator. A second man dies in the same manner in Queens. Detective Sherman Touhey from the local precinct suggests that he and Frank collaborate. Both victims had placed rhyming ads in the lonely hearts column of the newspaper, seeking dates. The detectives track down Raymond Brown, the only other man with a rhyming ad. He's a married man who admits placing the ad but swears that he threw away all the letters and never saw anyone. Frank gets an idea to place a rhyming ad in the paper, meet women who respond in a restaurant and take the prints from their drinking glasses. Frank's precinct chief is skeptical, but reconsiders when Brown turns up dead in the same manner as the other two murder victims. Frank has dinner with several women, while Sherman — posing as a waiter — puts their glasses into evidence bags. One woman, divorcee Helen Cruger, shows no interest in Frank and leaves without taking a drink, so Frank is unable to get her fingerprints. Frank bumps into her again at a market, but this time she is more friendly. Helen manages a chic upscale shoe store. Frank does not reveal his true occupation. Frank takes her to his place, against his better judgment and a warning from Sherman not to do so. They start getting passionate, but Frank panics after finding a gun in her purse and treats her roughly. Helen explains she keeps the starting pistol because she's been scared. Frank apologizes, and they have sex. Frank and Helen begin a romance. He has a chance to obtain Helen's fingerprints on a glass but decides to wipe the glass clean. Their relationship becomes strained when she discovers that he is a cop. One night when he is drunk, he nearly gives away the fact that Helen was involved in a sting. He starts to confess his feelings for her, but then discovers that she responded to each of the victims' ads. When he confronts her, Helen refuses to admit to anything, so he throws her out. Moments later, the real killer bursts into the apartment: Helen's ex husband Terry, who has been stalking Helen and killing the men she dates. At gunpoint, he makes Frank lie on his bed and show how he made love to Helen, just as he had done to his other victims before murdering them. Frank manages to overpower Terry and tries to call the police, but Terry lunges at him and, in the ensuing struggle, Frank throws Terry through the bedroom window to his death. Several weeks later, a newly sober Frank meets Sherman in a bar and later reunites with Helen. She forgives him, and they resume their relationship.
Өндіріс
Фильмнің түсірілімі 1988 жылдың 23 мамырында Канаданың Торонто қаласында басталды және 26 шілдеде Нью-Йорк қаласына көшірілді. Түсірілім жұмыстары барлығы 19 аптаға созылды. 2023 жылы HuffPo сайтына берген сұхбатында Эллен Баркин осы фильм түсірілімі кезінде режиссер Харольд Беккердің жалаңаш сахнаны түсіру барысында оның меркинін жыртып алғанын мәлімдеді.
Filming began on May 23, 1988 in Toronto, Canada, and moved to New York City on July 26. Production lasted a total of 19 weeks. In a 2023 interview with HuffPo, Ellen Barkin revealed that, during the making of this film, director Harold Becker allegedly ripped off her merkin during the filming of a nude scene.
Кассалық жинақ
Sea of Love фильмі АҚШ-та 58,5 миллион доллар, ал шетелде 52,3 миллион доллар табыс етіп, жалпы әлемдік кассада 110,9 миллион доллар жинады. Фильмнің тұңғыш аптасы 10 миллион долларлық табыс әкеліп, касса тізімінде көшбасшы болды және күзгі шығарылым үшін жаңа рекорд орнатты. Екінші аптада түсім 22% төмендеп, 7,8 миллион доллар жинап, екінші орынға шықты.
Sea of Love grossed $58.5 million domestically and $52.3 million overseas to a total of $110.9 million worldwide. The film made $10 million in its opening weekend, topping the box office and setting the record for best debut for a fall release. In its second week it had a 22% drop, grossing $7.8 million and finishing second.
Сыни жауап
Rotten Tomatoes бойынша 32 сыншының 75%-ы фильмге оң баға берді, орташа бағасы 6,80/10 құрады. Сайттың сыншыларының пікірінше: "Көңіл күйі мен тартымдылығымен ерекшеленетін «Sea of Love» фильмінде Элен Баркин мен Аль Пачино арасындағы химиялық тартымдылық ерекше көзге түседі". Metacritic-те фильмнің салмақты орташа бағасы 100 балдық шкала бойынша 66 балды құрайды, бұл 18 сыншының пікіріне негізделген және «жалпы алғанда оң пікірлерді» көрсетеді. CinemaScore жүргізген сауалнама бойынша фильмге A+ мен F шкаласы бойынша орташа баға "A−" берілді. Лос-Анджелес Таймс газетінде Кевин Томас оны "жақсы жасалған, жанрлық фильм, Нью-Йорктік полицейлердің қызықты триллері, осындай фильмдерді көп рет көргенімізбен, әлі де қызығушылық тудырады" деп атады, бірақ "Хелен сияқты ақылды әйелдің, келбеті көзді тоқтататын және жұмысы оны түрлі күрделі адамдармен байланыстыратын, неліктен жеке жарнамаға жүгінуі мүмкін екенін ойлаудан тыймаймыз, әсіресе ол шынымен психопат болса" деді. Variety журналындағы шолу фильмді "Аль Пачиноның Готэм қаласының шаршаған полицейі рөліндегі керемет ойынымен мақтанатын, ширақ фильм-нуар" деп мақтады. The Washington Post газетінің Хэл Хинсонның сөзіне қарағанда, егер фильм "барлық мүмкіндіктерін толық пайдаланғанда, керемет фильм болуы мүмкін еді. Қазіргі күйінде ол қоздырады, шатастырады және өзі жеткізе алмайтын нәрселерге ишара жасайды". Роджер Эберт фильмге төрт жұлдыздың үшеуін беріп, Аль Пачино мен Элен Баркиннің актерлік шеберлігін жоғары бағалады, бірақ "соңында күтпеген кейіпкердің енгізілуі көрерменді алдап барады. Мұндай фильмдерде кісі өлтірушінің кім екенін болжау қызықты, бірақ көрерменге әділдік танытылмағандықтан проблема туындайды. Техникалық тұрғыдан алғанда, сюжеттің логикалық жағынан дұрыс екенін мойындауға болады. Бірақ мен алданып қалғандай сезіндім. Мен кейіпкерлерге және олардың қарым-қатынасына жақсы сезімде болдым, бірақ сюжеттің шешімі ойдан шығарылғандықтан көңілім қалды".
Rotten Tomatoes reports that 75% of 32 critics have given the film a positive review, with an average rating of 6.80/10. The website's critics consensus reads: "Moody and steadily alluring, Sea of Love benefits immeasurably from the window fogging chemistry between Ellen Barkin and Al Pacino." On Metacritic, the film has a weighted average score of 66 out of 100, based on 18 critics, indicating "generally favorable reviews". Audiences polled by CinemaScore gave the film an average grade of "A−" on an A+ to F scale. In his review in the Los Angeles Times, Kevin Thomas called it "a slick, knowing genre film, through and through, a New York cop suspense thriller that we've seen countless times before," but stated "it can't quite keep us away from wondering how a smart woman like Helen, whose looks would stop traffic and whose work would bring her into constant contact with an array of sophisticated men, would ever resort to the personals unless, of course, she really is a psychopath." The review in Variety praised the film, calling it "a suspenseful film noir boasting a superlative performance by Al Pacino as a burned out Gotham cop." Hal Hinson for The Washington Post stated that if the film "were able to get it all, it would be a great movie. As it is, it's stirring and messy and hints at more than it is capable of delivering." Roger Ebert, giving the film three out of four stars, praised the acting of Al Pacino and Ellen Barkin, but thought "the ending cheats by bringing in a character from left field at the last moment. Part of the fun in a movie like this is guessing the identity of the killer, and part of the problem is that the audience is not fairly treated. Technically, I suppose, the plot can be justified. But I felt cheated. I had good feelings for the characters and their relationships, but I walked out feeling the plot played fast and loose with the rules of whodunits."