Үндістан Электр энергетикасы заңы: 2003 жылғы өзгерістер мен дамуы
The Electricity Act, 2003
Үндістанның Электр энергетика заңы 2003: электр қуатын өндіру, тарату, беру және сатуды реттейді. Ескі заңдарды алмастырып, салаға жаңа серпіліс берді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Үндістан үкіметінің Электр энергиясы туралы заңы
Electricity act of government of India
2003 жылғы Электр энергиясы туралы заң – Үндістандағы энергетика секторын өзгерту үшін қабылданған Парламент заңы. Бұл заң электр энергиясын өндіру, тарату, беру және саудалаумен байланысты маңызды мәселелерді қамтиды. Заңның кейбір бөлімдері күшіне еніп, тиісті нәтижелер беріп жатыр, ал қалған бөлімдері әлі толыққанды орындалмауда.
The Electricity Act, 2003 is an Act of the Parliament of India enacted to transform the power sector in India. The act covers major issues involving generation, distribution, transmission and trading in power. While some of the sections have already been enacted and are yielding benefits, there are a few other sections that are yet to be fully enforced till date.
Өмірбаян
2003 жылғы Электр энергиясы туралы заңға дейін Үндістанның электр энергетикасы секторы 1910 жылғы «Электр энергиясы туралы» заң, 1948 жылғы «Электр энергиясы (жеткізу) туралы» заң және 1998 жылғы «Электр энергиясын реттеуші комиссия туралы» заңмен басшылық етілді. Электр энергиясын өндіру, тарату және беруді негізінен түрлі штаттардағы мемлекеттік электр энергиясы басқармалары жүзеге асырды. Саяси-экономикалық жағдайға байланысты, өзара субсидиялау көлемі тұрақты емес деңгейге жетті. Мемлекеттік органдарды тарифтерді белгілеуден алшақтату мақсатында 1998 жылы «Электр энергиясын реттеу комиссиялары туралы» заң қабылданды. Электр энергетикасы саласын одан әрі реформалау үшін жеке сектордың қатысуын және бәсекелестікті арттыру мақсатында 2003 жылы «Электр энергиясы туралы» заң қабылданды. 2003 жылдың 2 маусымынан бастап Үндістан елінде бұрынғы қолданыстағы ескі заңнаманы алмастыру үшін 2003 жылғы Электр энергиясы туралы заң қабылдады. Жаңа заң қолданыстағы заңдардың мәртебесін бекітеді және елдегі электр энергетикасының дамуына жәрдем ететін шараларды көздеді. Заң елдегі реформаларды тежейтін және электр энергетикасы саласына жаңа үміттер сыйлайтын бірқатар мәселелерді шешуге бағытталған. Осы мақалада 2003 жылғы Электр энергиясы туралы заң қарастырылады, онда жаңа ережелердің қолданыстағы заң ережелерінен қалай ерекшеленетіні және осы шаралардың экономикалық негіздемесі бар-жоғы талданды. Электр энергиясын өндіру, беру, тарату, сауда және пайдалану саласындағы заңдарды біріктіру туралы заң. Электр энергетикасы өнеркәсібінің дамуына ықпал ететін шаралар қабылдау, бәсекелестікті дамыту, тұтынушылардың мүдделерін қорғау, барлық аймақтарға электр энергиясын жеткізу, электр энергиясы тарифін ұтымды ету, субсидиялар жөніндегі ашық саясатты қамтамасыз ету, тиімді және экологиялық таза саясатты қолдау, Орталық электр энергиясы органының реттеуші комиссияларын құру және осыған байланысты немесе одан туындайтын мәселелер бойынша апелляциялық сот құру.
Before Electricity Act, 2003, the Indian Electricity sector was guided by The Indian Electricity Act, 1910 and The Electricity (Supply) Act, 1948 and the Electricity Regulatory Commission Act, 1998. The generation, distribution and transmission were carried out mainly by the State Electricity Boards in various States. Due to politico economic situation, the cross subsidies reached at an unsustainable level. For the purpose of distancing state governments from tariff determination, The Electricity Regulatory Commissions Act was enacted in 1998. So as to reform electricity sector further by participation of private sector and to bring in competition, Electricity Act was enacted in 2003. With effect from 2 June 2003 India has adopted a new legislation called the Electricity Act 2003, to replace some age old existing legislation operating in the country. The new act consolidates the position for existing laws and aims to provide for measures conducive to the development of electricity industry in the country. The act has attempted to address certain issues that have slowed reform in the country and consequently has generated new hopes for the electricity industry. This paper reviews the Electricity Act 2003, to highlight how the new features are different from the existing legal provisions and whether these measures have economic rationale. An act to consolidate the laws relating to generation, transmission, distribution, trading and use of electricity for taking measures conducive to development of electricity industry, promoting competition therein, protecting interest of consumers and supply of electricity to all areas, rationalisation of electricity tariff, ensuring transparent policies regarding subsidies, promotion of efficient and environmentally benign policies, constitution of Central Electricity Authority Regulatory Commissions and establients of Appellate Tribunal for matters therewith or incident thereto.
Ұрпақ
Заң электр энергиясын өндіруді толықтай лицензиясыз қылады (белгілі бір көлемнен асатын барлық ядролық және су электр жобаларын қоспағанда). Заңға сәйкес, жеткізушілер мен таратушылар тұтынушыларға жеткізетін электр қуатының 10 пайызы энергияның сенімді болуын қамтамасыз ету үшін жаңартылатын және дәстүрлі емес энергия көздерінен өндірілуі керек. Электр энергиясын өндіру лицензияланбайтын қызмет түріне айналдырылды және белгілі бір капитал инвестициясынан жоғары гидроэлектр станцияларын қоспағанда, кез келген электр станциясы үшін Орталық Электр Энергиясы Агенттігінен (CEA) техникалық-экономикалық келісім алу қажеттігі жойылды. Бұл 2003 жылғы Электр Энергиясы Заңының 7 және 8-баптарында көзделген. Генераторлар электр қуатын кез келген лицензия иесіне немесе мемлекеттік реттеуші комиссиялар рұқсат берген жағдайда тұтынушыларға тікелей сата алады. Генераторлардың тікелей сату мүмкіндігі, рұқсат етілген жағдайларда, электр энергиясын өндіруге жеке инвестициялық қатысуды (ИПП) ынталандырады, себебі бұл тұтынушылар көптеген мемлекеттік электр компанияларына (SEB) қарағанда несиелік тұрғыдан жақсырақ және банктер үшін сенімді. Алайда, заңда реттеуші органның SEB-ге электр энергиясын өндірушілердің тұтынушыларға тікелей сатуынан туындаған кросс-субсидиялық кірістің шығынын өтеу үшін қосымша төлем салуы қарастырылған. Заң ауылдық жерлерде таратуды лицензиясыз қылады және қалалық жерлерде тарату үшін лицензиялық режимді енгізеді. Дегенмен, Заңға сәйкес, Үндістандағы барлық 16 мемлекеті ғана ауылдық аймақтардың қандай болып табылатынын белгілеген, сондықтан елдің шамамен үштен бір бөлігінде ауылдық тарату әлі де толыққанды жүзеге асырылмады.
The Act delicenses power generation completely (except for all nuclear and hydro power projects over a certain size). As per the Act, 10 per cent of the power supplied by suppliers and distributors to the consumers has to be generated using renewable and non conventional sources of energy so that the energy is reliable. Electricity generation has been made a non licensed activity and the techno economic clearance from the Central Electricity Authority (CEA) has been done away with for any power plant, except for hydro electric power stations above a certain amount of capital investment. This has been provided in section 7 and 8 of the Electricity Act 2003. The generators can sell electricity to any licensees or where allowed by the state regulatory commissions, to consumers directly. The provision of direct sale of electricity by the generators, when and where allowed, would promote more IPP participation in the power generation, as these consumers are more creditworthy and bankable compared to many SEB's. However the act provides for imposition of a surcharge by the regulatory body to compensate for some loss in cross subsidy revenue to the SEB's due to this direct sale of electricity by generators to the consumers. The Act delicenses distribution in rural areas and brings in a licensing regime for distribution in urban areas. However, as per the Act, only 16 states in India have notified what constitutes as rural areas and therefore the rural distribution is yet to be freed up in nearly one third of the country.
CEA-ның рөлі
CEA-ның рөлі саясат бойынша ұсынымдар жасаумен, электр энергетикасы секторының көрсеткіштерін бақылаумен, Энергетика министрлігіне техникалық мәселелер бойынша кеңес берумен, энергия секторының деректерін басқарумен/таратумен және т.б. шектеледі. 2003 жылғы Электр энергетикасы туралы заңның 73 (b) бабына сәйкес, электр стансаларын, электр желілерін салу және оларды желіге қосу үшін техникалық стандарттарды дайындау CEA-ның жауапкершілігі болып табылады. Алайда, осы Заңның 7-бабына сәйкес, егер генерациялық компания 73-баптың (b) тармағында көрсетілгендей, желіге қосылуға қатысты техникалық стандарттарды орындаса, генерациялық стансаны құруға, пайдалануға және күтуге құқылы. Бұл электр стансаларының электр стансаларын және электр желілерін салу үшін CEA техникалық стандарттарын міндетті түрде сақтауы қажет емес екенін білдіреді. Сол сияқты, беру/тарату лицензиарлары осы Заңның 73 (d) бабына сәйкес, беру желілерін пайдалану мен күтіп-ұстау үшін CEA белгілеген Желі кодексінен/Желі стандарттарынан басқа электр желілерін салу стандарттарын міндетті түрде орындауға міндетті емес. Көп жағдайларда бұл CEA стандарттары консервативті болып келеді, бұл оңтайлы жобалау мүмкіндіктеріне/құнына/тиімділігіне зиян келтіреді, сондай-ақ электр стансалары мен электр желілерінің жүйе/қосалқы жүйелердің мүмкіндіктерін таңдауда толық нақтылықты қамтамасыз етпейді.
The role of CEA is limited to policy recommendations, monitoring electricity sector performance, advising the Ministry of power on technical issues, data management/dissemination of the power sector, etc. Preparation of technical standards for construction of electrical plants, electric lines and connectivity to the grid is the responsibility of CEA as per section 73 (b) of the Electricity Act, 2003. However, as per section 7 of this Act, a generating company may establish, operate and maintain a generating station if it complies with the technical standards only relating to connectivity to the grid as given in clause (b) of section 73. This implies that generating stations need not follow compulsory the CEA technical standards specified for construction of electrical plants and electric lines. Similarly, transmission / distribution licensees need not implement compulsory the standards for construction of electric lines except the Grid Code/ Grid Standards for the operation and maintenance of transmission lines specified by CEA under clause 73 (d) of this Act. Many times, these CEA standards are conservative compromising optimum design features /cost/ utility and also do not give full clarity in selection of the system / sub system capabilities of electrical plants and electric line.
Солшыл партиялар оппозиция
Солшыл партиялар электр энергиясы нарығындағы бәсекелестікке қатысты, электр энергиясы басқармаларын бөлу және ашық қол жеткізу сияқты шараларға қарсылық танытты, сондай-ақ өзара субсидияларды жоюға қатысты ұсыныстарға да қарсы болды. БПҰ үкіметі алғашқы мерзімінде кейбір түзетулерге келісіп, өзара субсидиялар туралы ережеге өзгерістер енгізді. Екінші мерзімінде БПҰ үкіметі 2003 жылғы «Электр энергиясы туралы» заңға түзетулер жобасын жариялады, оның басты мақсаты электр энергиясын бөлшек сатуды тарату бизнесінен бөлу болып табылды.
Left parties opposed the clauses related to competition in electricity market such as unbundling of Electricity Boards and open access and also had strong objection regarding elimination of cross subsidies. UPA government, in its first tenure agreed for some of the amendments and according clause regarding cross subsidies are amended. In its second tenure, UPA government published a draft amendment of The Electricity Act 2003 with the main intention of separation of retail sale of electricity from distribution business.
Түзетулер
2003 жылдан кейін заңға бірнеше түзетулер енгізілді. 2015 жылы ұсынылған түзетулер маңызды өзгерістер жасауға бағытталған. Маңызды қағида – электр желілеріне иелік етпейтін электр энергиясын жеткізуші компанияларды енгізу. Үкімет бұл бәсекелестікті күшейтеді және бағаны төмендетеді деп мәлімдейді. Алайда, осы түзетулерге қарсы шығушылар Үндістанда бәсекелестік құн төмендетуге әкелмейді дейді. Кейбір электр қаржы мамандары бұл мемлекеттік сектордағы тарату компанияларын (discoms) әлсіретеді және елдегі энергетика саласына зиян келтіруі мүмкін деп санайды. Электр энергиясы туралы 2003 жылғы заңның 25-бабы орталық үкіметке электр энергиясын тиімді, экономикалық және біртұтас жеткізу үшін елді қажетті аймақтарға бөлуге, әсіресе мемлекетаралық, аймақтық және аймақаралық электр энергиясын өндіру мен беруді ерікті түрде байланыстыру және үйлестіруді жеңілдетуге уәкілдік береді. Электр энергиясы бірлестік тізімге (III тізімнің 38-тармағы) енгізілген. Елді бес аймаққа (солтүстік, оңтүстік, шығыс, батыс және солтүстік-шығыс) дәлелсіз негізде бөлу және электр энергиясын беру жүйесі мен беру жоғалтуларын бөлісуде аймақ ішіндегі және аймақтар арасындағы ережелерді қолдануда біркелкі емес қарастырылады, бұл бір мемлекетті екіншісінен кемсітуге тең. Конституция жалпы мүдде болмаса, әрбір мүдделі мемлекеттің мақұлдауысыз мемлекеттер тобы үшін әртүрлі ережелерді мойындамайды (Конституцияның 252-бабы). Елді аймақтарға бөлу тұжырымы 1970-жылдары көмір кеніштеріне жақын жерде жоғары қуатты термалдық электр станцияларын салу және алыс аймақтарға жоғары кернеулі желілер арқылы өндірілген қуатты жеткізу мақсатымен пайда болды. Соңғы қырық жылда Үндістандағы электр энергиясы секторы едәуір өсті, ал көптеген ірі мемлекеттердің қазіргі қуат тұтынуы сол кездегі аймақтық деңгейден асып кетті. Сонымен қатар, табиғи газ, су, ядролық, жел, күн, импорттық көмір және т.б. сияқты басқа да көздерден электр энергиясын өндіру көлемі айтарлықтай артты және елде электр энергиясын өндіру мен тұтынуда орталықтандыру мен әртараптандыруға қол жеткізілді. Аймақтар тұжырымы енді аймақтағы мемлекеттерді тең қарастырып, аймақтан тыс мемлекеттерді әртүрлі қарау арқылы тиімді емес. Аймақтың шекарасын құрайтын көптеген мемлекеттер аймақтық бейтараптық пен дискриминацияға байланысты көршілес аймақтардан/мемлекеттерден арзан қуатты алуға/экспорттауға мүмкіндік таппайды. Сонымен қатар, электр желісі жалпыұлттық желіге айналды және бірыңғай желілік жүйенің пайда болуы аймақтық желілерді ескірген етті. Әр мемлекет электр энергиясын беру, жоғалтуларды есепке алу және коммерциялық есеп айырысу үшін жалпыұлттық желінің бір бөлігі ретінде әкімшілік бірлік/аймақ/зона ретінде қарастырылуы керек. Электр энергиясы туралы 2003 жылғы заңның 25-бабы (аймақтар құру ережесі) және 2014 жылғы ұсынылған электр энергиясы туралы заң жобасы әр мемлекеттің мақұлдауысыз конституцияға қайшы келеді. Электр энергиясы да экономикалық мағынасыз айналымды жолмен беріледі (мысалы, солтүстік-шығыс аймағы шығыс аймағына қуат экспорттайды, шығыс аймағы солтүстік және батыс аймақтарына қуат экспорттайды, батыс аймағы солтүстік аймағына қуат экспорттайды және солтүстік аймағынан қуат солтүстік-шығыс аймағына қайта экспортталады. Сол сияқты, шығыс аймағы батыс аймағына қуат экспорттайды, ал батыс аймағы шығыс аймағының орнына оңтүстік аймағына қуат экспорттайды). Орталық беру компаниясы күнделікті негізде. Осылайша, қуат өндіру мен берудің аймақтық тұжырымы нәтижесіз болып шықты.
Several amendments were made after 2003 in the Act. The amendments proposed during 2015 is to make major changes. The important provision is to introduce electricity supply companies who will not own electric lines. The Government says it would attract competition and therefore will cause reduction in price. But those oppose these amendments say that in Indian situation competition can not bring down the cost. Some electricity finance experts are of the opinion that it will weaken the public sector discoms and can damage power sector industry in the country. Section 25 of the electricity act, 2003 authorises the central government to demarcate the country into regions necessary for the efficient, economical and integrated transmission and supply of electricity, and in particular to facilitate voluntary interconnections and co ordination of facilities for the inter State, regional and interregional generation and transmission of electricity. Electricity is listed in the concurrent list (entry 38 of list III). The traditional and unscientific demarcation of the country into five regions (north, south, east, west and north east regions) without giving any valid justification and applying one set of rules for intra region and different set of rules for inter regions in sharing electricity transmission system and transmission losses, etc. is considered discriminating one state from another state. Without the public interest, Constitution does not recognise different set of rules applicable for a group of states except ratified by each of the concerned state under Article 252 of the constitution. The concept of dividing the country in to regions by clubbing few states, emerged in seventies to envisage pit head super thermal power stations nearer to coal mines and to supply the generated power to far flung areas by high voltage transmission lines. In last forty years, electricity sector in India has grown many folds and the present power consumption in many big states has exceeded the regional level power consumption at that time. Moreover, the electricity generation from other sources such as natural gas, hydro, nuclear, wind, solar, imported coal, etc. has increased substantially and country has achieved decentralisation and diversification with respect to electricity generation and its consumption. The concept of regions is no more useful by treating the states in a region at par and outside the region differently. Many states forming boundary of a region are unable to draw/export cheaper power from adjoining regions/states due to regional bias / differentiation. Also, the electricity grid has transformed into one national grid and the emergence of single grid operation has made practically regional grids obsolete. Each state should be considered as one administrative entity/region/area for power transmission and its losses accounting and its commercial settlement as a part of national grid. Section 25 (provision to create regions) and other related sections of the Electricity Act 2003 & proposed Electricity Bill 2014 are unconstitutional in the absence of its ratification by each state. Electricity is also being transmitted in circuitous path (ex: north eastern region exports power to eastern region, eastern region exports power to northern and western regions, western region exports power to northern region and power from northern region is exported back to north eastern region. Similarly eastern region exports power to western region and western region exports to southern region instead of eastern region directly export all the net power needed by the southern, northern and north eastern regions.) on daily basis without any economic sense by the central transmission company. Thus regional concept for power generation and transmission has become counter productive.