Кіріспе

Токио метро желісі (японша: Тоэй Мита линиясы) - Токиодағы Токио метрополитенінің көлік бюросының (Тоэй) желісі. Желі Итабашидегі Ниши Такасимадайра мен Шинагавадағы Мегуро арасында өтеді. Пойыздар Токио корпорациясының Мегуро желісіне тікелей қызмет көрсетумен жалғасады. Мегуро мен Мегуро арасындағы бөлік Токио метрополитенінің Намбоку желісімен бөлінеді. Желі Токионың Минато ауданындағы Тоэимита ауданының атымен аталған. Карталар мен белгілерде бұл сызық көк түсті болып көрінеді. Станциялар "I" әрпімен екі цифрлы нөмірмен белгіленеді.

Шолу

Мита желісіндегі платформалар көкірек биіктігі бойынша автоматты платформа қақпаларымен жабдықталған, олар пойыз есіктерімен синхронды түрде ашылады. Бұл Токио метро жүйесінде төмен кедергілері бар алғашқы желі болды. Токио метрополитенінің Намбоку желісі ашылғаннан бері толық биіктіктегі платформалық экран есіктерін қолданды. 2022 жылдың сәуір айынан бастап платформа есіктері 8 автомобиль операциялары үшін толық ауыстырылды. Широкан Таканава мен Мегуро арасындағы жолдың және станциялар Токио метрополитенінің Намбоку желісімен бөлінеді. Бұл Токио метрополитенінде екі оператордың да ортақ инфрақұрылымы бар бірегей жағдай. Екі тараптың келісімі бойынша, осы бөлімге арналған жол ақысы Мита желісінің Широкан Таканавадан өткен бекеттеріне баратын жолаушылар үшін Тоэй жүйесіне, Широкан Таканавадан өткен Намбоку желісінде жол жүретіндер үшін Токио метро жүйесіне және тек ортақ бөлімде саяхаттау үшін "жолаушыға ең тиімді" жүйесіне (қазіргі Токио метросының кестесі) есептеледі. Токионың қалалық көлік бюросының мәліметтері бойынша, 2009 жылдың маусым айындағы жағдай бойынша Мита желісі Токиодағы тоғызыншы ең көп адам жүретін метро желісі болып табылады.

Тарих

Мита желісі алғаш рет 1957 жылы 5 желісінің солтүстік тармағы ретінде қарастырылды (қазіргі Тозай желісі), Отемачи мен Итабаши арасындағы бөлімге қызмет көрсетеді. 1962 жылы қайта қаралған ұсынысқа сәйкес, желі тәуелсіз болды және оның құрылысын Токио мегаполисі үкіметі қолға алды. Жаңа желі (No 6) Яманоте желісінің оңтүстік-батыс жағындағы Готанда станциясынан Токионың орталығы арқылы, оның солтүстік кеңейтулері арқылы Яматочо (大和町) арқылы Итабашиге (қазіргі уақытта) және Шимураға (志村) (қазіргі уақытта) ауысады. Оңтүстік бөлігі, Ниши Магоме депосына дейін және одан кейін 1-ші желімен (Асакуса желісі) бөлінеді; сондықтан 6-шы желі 1435 калибрлі болады. Саяси себептерден МИТА желісінің дизайны 1960 жылдардың басында бірнеше рет өзгертілді. 1964 жылғы жазғы Олимпиада ойындары үшін қайық жарысы өткізілетін орын ретінде Сайтама штатының Тода қаласына жүгіру жоспарланған. Саитама үкіметі сондай-ақ Мита желісі арқылы Омия станциясына дейін жаңа метро желісін салуды ұсынды. 1964 жылы бұл жоспарлар өзгертілді, бұл Мита желісі Тобу Тоджо желісімен Тобумен Яматомачи (大和町) (қазіргі) және Шимура, 6-жолдың солтүстік шетіндегі аралықта құрылатын тармақ арқылы қосылады. Оңтүстік шетінде Токю желісімен түйісу Токюмен Sengakuji-ден Kirigaya-ға (ヶ谷) дейін Токюмен салынатын жалғастыру желісі арқылы жүзеге асырылатын болады. Маршрут сол кездегі Den en toshi желісіне және соңында батысқа қарай жалғасатын болады. Нәтижесінде 6-жолдың құрылыс стандарттары Тобу мен Токюға негізделген (мысалы, 1067 гаузелді жол және 20 метрлік көліктер, бүгінгі күні Мита желісі осы гаузелді пайдаланатын жалғыз Тоэй желісі). 1-ші желідегі Ниши Магоме депосынан тәуелсіз Шимурадағы депо жоспарланған. Алайда, келесі жылы Токю мен Тобу өздерінің толық қызметтерін Теито жылдам транзит органы (TRTA, қазір Токио метро) желілерімен пайдалануды шешті. Токионың мегаполистік үкіметі желісінің орталық бөлігінде құрылыс жұмыстарын бастады, бұл болашақтағы даму үшін Itabashi және Mita аяқтарының жоспарларын ашық қалдырды. Бұл Сейшоко маэден (清正公前) (қазіргі) оңтүстікке қарай кеңейтуді қажет етті, мүмкін Токиудің сол кездегі Мекама желісіне дейін (Мита және Намбоку желілеріне араласқан кезде Мекама желісі Мегуро желісі мен Токиу Тамагава желісіне бөлінді), ол кейін Токио метрополитенінің Намбоку желісі деп аталатын TRTA 7-жолымен бәсекелесті. Жолдың бірінші бөлігі 1968 жылы 27 желтоқсанда ашылды. Жол 1972 жылы 30 маусымға дейін оңтүстікке қарай ұзартылды, ал 1973 жылы 27 қарашада Митаға дейін оңтүстікке қарай ұзартылды. Солтүстік кеңейту (алғашқыда Тобуға лицензия беріліп, кейіннен Тоэй метросына берілді) 1976 жылы 6 мамырда аяқталды. Келесі 24 жыл бойы желі Мита мен Ниши Такасимадайра арасында жұмыс істеді; Мита мен Сенгакудзи бөлімін аяқтау рұқсат етілмеген. 1985 жылы сол кездегі Көлік министрлігі желідің оңтүстікке қарай кеңейту жоспарын шешті және Сайкё желісінің дамуына байланысты солтүстікке қарай одан әрі кеңейтудің барлық жоспарларын тоқтатты. 2000 жылдың 26 қыркүйегінде Митадан Мегуроға дейінгі соңғы 4 км сегмент ашылды, сонымен бірге Токиудің Мегуро желісіне қызмет көрсету басталды, сол сәтте желі тек жүргізушіге ауысты. 2020 жылдың аяғына дейін Мита желісіндегі барлық платформалық экран есіктері 8 вагонға дейін кеңейтілді. Сотецу желісіне және одан қызметтер арқылы Мита желісі 2023 жылдың 18 наурызында іске қосылды. Осы күннен бастап, Мита желісі Оңтүстікке дейін қызмет көрсетеді. Сотецу магистральдық желісі бойынша Эбина және Сотецу Изумино желісі бойынша Шонадай, сапарлардың бір бөлігі Шин Йокогама станциясында бұрылады. Жергілікті қызметтердің көпшілігі әлі де Токю Тойоко желісінде Хиёсиге дейін оңтүстікке қарай жүреді, ал кейбір шың сағаттары Мусаси Косугиде аяқталады (осылай-ақ Тойоко желісінде).