Кіріспе

1971-1979 жылдар аралығында Эфиопия Православиелік Тевахедо Шіркеуінің патриархы, сондай-ақ Абуне Тевофилос деп те белгілі. Ол 1970 жылы Абуна Базилиос қайтыс болғаннан кейін, оның орнына уақытша патриарх болып тағайындалып, 1971 жылы Абуна Базилиостан кейін ресми түрде патриарх болды.

Ерте өмір

Абуне Теофилос 1910 жылдың 24 сәуірінде Годжамдағы Дебре-Маркос ауданының Дебре-Элиас приходында Меликту Женбере болып дүниеге келді. Оның ата-анасы Ато Женбере Вубе және Войзеро Зериту Аделаху еді. Дебре-Элиас монастырында және Аддис-Алем Сионның қасиетті Мария монастырында қызмет етіп, білім алғаннан кейін, Меликту Женбере 1937 жылы Дебре-Либанос монастырында монахқа ие болды және Годжам архиепископы Абуна Абрахамнан дін қызметкеріне бекітілді.

Мансап

1942 жылы император Хайле Селассие жер аударылудан оралғаннан кейін көп ұзамай, Абба Меликту Аддис-Абебадағы Мекане Селассие ("Үштік үйі") монастырының мехері атағымен әкімшілік дін қызметкері болды. Кейіннен осы монастырдағы собордың құрылысы аяқталғаннан кейін, ол Лике Сильтанат ("Арх-иерарх") атағымен осы жаңа Қасиетті Үштік соборының деканы болды. Содан кейін 1947 жылы Лике Силтанат Абба Меликту басқа жоғары дін қызметкерлерімен бірге Каирге Александрия патриархы Копт Папасы Юсабтың епископ етіп тағайындауы үшін барды. Абуна Базилиос Эфиопияның тұңғыш жергілікті туған митрополит архиепискобы болған кезде, Абба Меликту Абуна Теофилос деген атпен Харар епискобы болып киеліленді. Ол сондай-ақ Ефиопия православиелік тевахедо шіркеуінің Синодына Папа Юсабтың жеке өкілі болып тағайындалды. Копт папасы Кирилл Абуне Базилиосты Эфиопия патриархы етіп тағайындағаннан кейін, Абуне Теофилос Эфиопияның бірінші патриархы тарапынан Харрар архиепискобы етіп көтерілді. 1951-1970 жылдар аралығында Теофил ауырып жатқан Патриарх Абуне Базилиостың регенті және орынбасары болды, ал осы кезеңнің соңында Патриарх міндетін атқарушы ретінде қызмет етті. Теофилос 1968 жылы шілдеде Упсала қаласында өткен Дүниежүзілік шіркеулер кеңесінің конгрессіне қатысты. 1970 жылы Абуне Базилиос қайтыс болғаннан кейін, Абуне Теофилос 1971 жылы 7 сәуірде сайланды, 1971 жылы 13 сәуірде император бекітті және 1971 жылы 9 мамырда Аддис-Абебада Эфиопияның екінші патриархы ретінде таққа отырды.

Эфиопияның екінші патриархы

Теофил Эфиопия православие шіркеуінде әкімшілік реформалар кезеңін басқарды. Шіркеуді ХХ ғасырға жаңарту үшін теологиялық мектептер мен шіркеулердің өзінде заманауи білім беру әдістерін енгізуге тырысты. Теофил басқа шығыс және шығыс православие шіркеулерімен экуменикалық байланыстарды нығайтты және Рим-католик шіркеуімен келісімге келу процесін бастады. 1971 жылдың қазан айында Константинополь және Александрия патриархтарының шақыруымен Теофилос екі аптаға Мысырға, Грекияға және Түркияға сапар шекті. 1973 жылдың басында ол АҚШ-қа барды. Сондай-ақ 1973 жылы оған Копт православие шіркеуінің Папасы Шенуда III, Кипрдің президенті және грек православтық приматы архиепископ Макариос және Бүкіл Ресей патриархы Пимен келді. Теофил әр түрлі уақытта Киелі жерге, Шығыс Еуропадағы бірнеше православиелік шіркеулерге, сондай-ақ Кариб бассейніндегі жаңа эфиопиялық православиелік приходтарға барды. 1972 жылдың ақпан айында Теофил Қасиетті Үштік соборында алты жаңа епископты құдалады, бұл оның қысқа мерзімді қызметі кезінде жасаған екі құдалаудың біріншісі болды. 1974 жылы Эфиопия революциясы Эфиопиядағы монархияны құлатты, ал марксистік-лениндік Дерг режимі император Хайле Селассидің орнын басып, үкіметке келді. Үкімет ресми түрде дінсіз болды, бірақ діндердің теңдігі жарияланды, ал Эфиопия шіркеуі мемлекеттік шіркеу болудан қалды. Алғашында саясаттан қалысқан Теофил Дерг идеологиясынан көңілі қалды және 1974 жылдың қарашасында император үкіметінің 60 бұрынғы лауазымды адамының жаппай қырғынына қорқыныш білдірді. 1975 жылдың тамызындағы белгісіз жағдайда қайтыс болған император Хайле Селассидің сүйегін қабылдауға рұқсат берілмеді және оның атынан қоғамдық ескеру рәсімдерін өткізуге тыйым салынды. Шіркеутің мемлекеттен бөлінуімен және шіркеу мен мемлекет арасындағы байланыстың үзілуімен Теофил шіркеу туралы барлық шешімдерді биліктен тәуелсіз қабылдауға құқылы екенін сенді және Дергке кеңеспей-ақ үш жаңа епископты тағайындады және құдалады. Бұл епископтар – Абуна Паулос (кейін Эфиопия православиелік тевахидо шіркеуінің бесінші патриархы болды), епископ Абуне Базилиос және епископ Абуне Петрос (Абуне Петроспен шатастырмау керек). Содан кейін Дерг 1976 жылдың мамыр айында Теофилосты және жаңадан құдаланған үш епископты тұтқындады. Эфиопия православие шіркеуінің Синодына Дерг жаңа басшыны сайлауға бұйрық берді, ал шіркеуді басқаруға патриарх Абуна Текле Хайманот сайланды. Алайда Мысырдағы Копт патриархаты Теофилді түрмеге қамауды айыптады және жаңа Абунаның сайлануын және таққа отырғызуын мойындаудан бас тартты. Копт шіркеуі Теофилдің орнынан алынуы каноникалық емес екенін, оны православие шіркеуінің Синоды емес, үкімет жасады деп, Теофилдің орнынан кетуіне себеп болған жоқ деп мәлімдеді. Нәтижесінде, копт және эфиопиялық православие шіркеулері арасындағы байланыс үзілді.

Түрмеге қамау

Теофил Патриарх сарайында тұтқындалып, императордың бұрынғы резиденциясына, Юбилей сарайына (Дерг режимі Ұлттық сарай деп атады) 1976 жылдың 17 ақпанында әкелінді. Ол 1974 жылдың қарашасында 60 императорлық бұрынғы лауазымды адамдармен бірге атқарылған императордың немересі, контр-адмирал принц Эскиндр Дестаның пайдалануы үшін бұрынғы бөлмелерге орналастырылды. Бір күні Теофил сарайдан қашуға тырысты, сол кезде сарайды күзеткен сарбаздар футбол трансляциясына алаңдап, назары шашырап кетті. Кейін Теофил түрмедегі әріптестеріне грек елшілігіне баруды ойлағанын, бірақ соңында елдің шығысындағы бұрынғы Харрар епархиясындағы Асебот монастырына баруды шешкенін айтты. Ол Гофаның Санкт-Габриэль шіркеуіне жасынып, Асеботқа сапарына дайындалу үшін, шіркеудегі дін қызметкерлерінің адалдығына сене отырып барды, бірақ оның орны туралы шіркеудегі біреу Дергке хабарлағандықтан, ол қайтадан қамауға алынды. Теофил аяқтарында ештеңе болмастан, бұрынғы Менелик (Ұлы) сарайына эскортталды және қайтадан жалғыз камераға жабылды, қолы мен аяқтары тізбектелді. Төрт күннен кейін ол Император сарайының ең жоғары лауазымды шенеуніктері ұсталған Менелик сарайының 1-ші бөлімшесіне жіберілді. Теофил 40 күн бойы қатаң ораза ұстады (іс жүзінде аштық жариялады) және тек Пасха дүйсенбісінде екі тұтқынға алынған абыройлы ақсақал, Битводе Зевде Гебре Хивот (Адис-Абебаның бұрынғы мэрі және Эфиопияның императорлық сенатының президенті) және Дежазмах Харегот Абай (Эритреяның бұрынғы патша кеңесшісі, ақсүйек және парламентарий) оны тізе бүгіп жалбарынғаннан кейін ғана оразасын бұзды. Теофил түрмеде көптеген қорлықтарға ұшырады. Ол патшалық таққа отырғанда императордың берген алтын қол айқышы және төсегінің жанында сақтап тұрған айқыш суреті алынып қойылды. Сондай-ақ, оған "Абба Меликту" – епископқа дейінгі атымен құжаттарға қол қоюға бұйрық берілді, бірақ ол одан қатты бас тартты және әрқашан "Абуне Теофилос" деп қол қойды. Ол Асебот немесе басқа монастырға қамауға алуды бірнеше рет сұрады, бірақ одан бас тартты. Теофил күнделікті екі рет түрмедегі әріптестері үшін дұға оқыды және әр жексенбіде Қасиетті Литургияны өткізді, оған тұтқынға алынған Аксумдық Небре Ид Ермияс көмектесті. 1979 жылдың шілдесінде Дерг император үкіметінің тағы бірнеше жоғары лауазымды шенеуніктерін дереу атқарылсын деп бұйрық берді. 1979 жылдың 10 шілдесінде дворян және императордың жақын көмекшісі Цехафи Таэзаз Теферраворк пен бұрынғы министр Сейфу Махтеме Селассие сарай түрмесінен шақырылып, шығарылды және қайтып оралмады. 1979 жылдың 12 шілдесінде бұрынғы министрлер Йоханнес Кидане Мариам, Абебе Кебеде және Ассефа Дефае де осылай алып кетілді. Басқа тұтқындарға олардың атқарылғаны анық болды, сондықтан көптеген тұтқындар өздерінің күнәлары үшін түрмедегі дін қызметкерлерінен кешірім сұрады. Соңында, 1979 жылдың 14 тамызында, Қасиетті Үштік мерекесі күні Дежазмач Касса Вольде Мариам мен генерал Самуэль шақырылды. Дежазмач Касса Вольде Мариам, көне Оромо патшалығының мұрагері Лекка Келам, Хайле Селассие университетінің бұрынғы президенті және император Хайле Селассиенің күйеу баласы, Теофилдің алдында тізе бүгіп, өліміне дейін соңғы кешірімді алды. Теофил бұрылып, Небре Ид Ермиясқа өзін кешіруін сұрады, содан кейін ол Дежазмач Кассамен бірге түрмеден шықты.

Өлім

Теофил мен оның бірге тұтқынға алынғандары князь Асрат Кассаның бұрынғы сарайына жеткізіліп, сол жерде өлім жазасына кесіліп, жерленді. 1979 жылдың 14 тамызында Теофил электр сымымен мойнынан қысылып өлтірілді. Ол терең ор қазылған қабірге, беті төмен қаратып көмілді. Кейін оның денесі ұзын қара діни киімдері мен монахтың бас киімі арқылы танылды. Дерг режимі құлағаннан кейін Теофилдің денесі князь Асрат Кассаның бұрынғы сарайының аумағынан эксгумацияланып, оңтүстік Аддис-Абебада өзі салған Гофа Сент-Габриэль шіркеуіне толық салтанатты түрде қайта жерленді және қасиетті деп жарияланды. Мемлекеттік жерлеу рәсімі 1992 жылдың 11 шілдесінде өтті және оған бірнеше мың адам қатысты.