Лос-Анджелестегі РЕДКАТ өнер орталығы

Кіріспе

Википедия саясаты бойынша қайта бағыттау форматы
Лос-Анджелес қаласындағы Уолт Дисней концерт залы ішіндегі өнер орталығы

Рой және Эдна Дисней CalArts театры (REDCAT) – Лос-Анджелес қаласының орталығында орналасқан, инновациялық көркемдік, сахналық және медиа өнерлеріне арналған салааралық қазіргі заманғы өнер орталығы. Рой О. Дисней және оның әйелінің құрметіне аталған, ол 2003 жылдың қараша айында Калифорния өнер институтының Лос-Анджелес қаласының орталығына қарай кеңейтілген миссиясының бөлігі ретінде ашылды.

Құрылыс

Көркемдік орталыққа галерея, 200–270 орындық икемді қара қорап театры және лаунж/кафе/бар кіреді.

Тарих

1992 жылы Уолт Дисней концерт залының құрылысы басталғанда, Рой О. және Эдна Диснейдің ұлы Рой Э. Дисней Санта-Кларитадағы Калифорния өнер институтының (CalArts) Лос-Анджелес қаласының орталығында өкілдікке ие болу мүмкіндігін көріп тұрды. The Walt Disney Company және Лос-Анджелес округінің қаржылық қолдауымен Концерт залының архитекторы Франк Гери, оның балалары CalArts-ты бітірген, кешеннің бір бөлігі ретінде жаңа алаңды жобалауды сұрады. Патти және Рой Э. Дисней Дисней компаниясының сыйлығына жеке өздері тең қаржы бөлді және нысанды оның ата-анасы Эдна мен Рой О. Диснейдің есімімен атады, олар кіші інісі Уолтпен бірге The Walt Disney Company компаниясын құрды, ал ол қайтыс болғаннан кейін оның ең үлкен арманы мен жетістігі – CalArts кампусының құрылысын аяқтауды қамтамасыз етті. REDCAT 1990-шы жылдардың басында құрылған кезде CalArts президенті Стивен Д. Лавин өнердегі тәжірибелерді суретшілер қауымдастығының қатысуымен қоғамдық кеңістікпен байланыстыруды орын дизайнының және Институттың зертханасы ретіндегі рөлінің басты мақсаты деп атады. Лавин Лондондағы Коттслоу театрын жоғары деңгейдегі тәжірибелік ізденістері үшін үлгі ретінде көрсетті. Лавин сондай-ақ CalArts-тың жергілікті қоғамға үлес қосу және өнер мен өнер көрсетудің жаңа формалары туралы кеңінен талқылауға қатысу ниетін білдірді. Мақсаты – Лос-Анджелес тұрғындарына инновациялық өнер формаларымен кездейсоқ шаралардан гөрі тұрақты түрде танысу мүмкіндігін ұсыну (мысалы, 1984 жылғы Олимпиадалық өнер фестивалі). 1999 жылы REDCAT-тың даму кезеңінде кеңесші ретінде Бруклин музыка академиясының президенті және атқарушы продюсері Харви Лихтенштейн шақырылды. 2001 жылғы 11 қыркүйек оқиғасы өнерге қатысты ұлттық көңіл-күйді өзгерткеннен кейін, REDCAT-тың негізін қалаушы атқарушы директорын іздеудің алғашқы әрекеттері сәтті болмады, нәтижесінде театр кеңістігі үшін кураторлық бағдарламалық директор рөліне қарастырылған Марк Мерфи REDCAT-тың бірінші атқарушы директоры болып тағайындалды. Мерфи Лос-Анджелестегі Ерба Буэна өнер орталығы, Векснер өнер орталығы және Уокер өнер орталығы, сондай-ақ Франкфурттағы Альте Опера және Берлиндегі Хеббель ам Уфер сияқты пәнаралық өнер кеңістіктерінің жетіспеушілігін байқады. Мерфидің сахналық өнерге ғана бағытталғандығын ескере отырып, 2003 жылы Юнги Джу галерея директоры және галерея кеңістігінің бас кураторы болып тағайындалды. Бұл екіге бөлінген басшылық бастамасы тапсырыс бойынша жұмыстар, суретшілердің резиденциялары, ынтымақтастық және театр мен галереяның қоғамдық бағдарламаларын дамытуға серпін берді. Кейінгі галерея директорлары мен кураторлары Клара Ким және Рут Эстевес болды. 2018 жылы Эстевес пен Мерфи екеуі де қызметтен кеткеннен кейін REDCAT атқарушы директорының лауазымы CalArts жоғары басшылығына (президент орынбасары) көтерілді, ол тікелей CalArts президентіне есеп береді. Бұл лауазымдық өзгеріспен бірге Лос-Анджелестегі және одан тыс мәдени мекемелермен барлық CalArts серіктестіктерін басқару жауапкершілігі қосылды, бұл Институттың кәсіби зертханалық жұмысын әлемдік контекстке кеңейтті. 2019 жылы халықаралық іздеу нәтижесінде Португалиядағы Серральвтердің бұрынғы директоры Жоао Рибас REDCAT-тың бірінші мәдени серіктестіктер және атқарушы директоры болып тағайындалды, ол Стивен Д. Лавин атындағы кафедраны (REDCAT-тың негізін қалаушы, зейнеткер CalArts президенті Лавиннің құрметіне берілген) иеленді. Бұл өзгеріс REDCAT-ты оның бастапқы тұжырымдамасына қайта оралды, ол – суретшілер үшін көп салалы зертхана, оның бағдарламасы біріктірілген, сахналық және көркем өнер бірге, бір атқарушы директордың басшылығымен, қоғамдық қатысуды қамтамасыз ету үшін бірлесіп жұмыс істейтін бірнеше кураторлармен.

As the Walt Disney Concert Hall began construction in 1992, Roy E. Disney, son of Roy O. and Edna Disney, saw an opportunity for the California Institute of the Arts (CalArts) in Santa Clarita to have a presence in downtown Los Angeles. With the financial support of The Walt Disney Company and the County of Los Angeles, the Concert Hall’s architect, Frank Gehry, whose children graduated from CalArts, was asked to design the new venue as part of the complex. Patty and Roy E. Disney personally matched the Disney Company’s gift and named the facility after his parents Edna and Roy O. Disney who built The Walt Disney Company with younger brother Walt, and after his death, ensured that his greatest wish and achievement, the construction and launching of CalArts' campus, was completed. At the time of REDCAT’s conception in the early 1990s, then CalArts President Steven D. Lavine cited the pairing of experimentation in the arts with a public space for artist community engagement as the primary consideration for the venue design and its role as a laboratory for the Institute. Lavine noted the Cottesloe Theatre in London as a model for its high caliber renegade experimentation. Lavine additionally expressed an institutional ambition for CalArts to contribute to the local community and participate in a broader dialogue about emerging forms of art and performance. The aim was to offer Los Angeles residents exposure to innovative art forms more consistently than occasional events (e. g. 1984 Olympic Arts Festival). Harvey Lichtenstein, then president and executive producer of the Brooklyn Academy of Music, was brought in as a consultant during the development phases of REDCAT in 1999. After the initial search for a founding executive director proved elusive after the events of September 11, 2001 changed the national mood about the arts, Mark Murphy, originally considered for a more curatorial program director role for the theater space, was instead hired as the first executive director of REDCAT. Murphy observed a dearth of interdisciplinary art spaces in Los Angeles the likes of Yerba Buena Center for the Arts, Wexner Center for the Arts, and the Walker Art Center, or the Alte Oper in Frankfurt and the Hebbel am Ufer in Berlin. Given Murphy’s sole focus on the performing arts, Eungie Joo was hired in 2003 as the Gallery Director and Chief Curator for the gallery space. This bifurcated leadership start was the impetus that propelled initiatives for commissioned works, artist residencies, collaborations, and public programs for the Theater and Gallery as parallel and separate from each other rather than per its original conception as a unified laboratory of CalArts. Subsequent Gallery Directors and Curators after Joo were Clara Kim and Ruth Estévez. Upon the departures of both Estévez and Murphy in 2018, the position of Executive Director of REDCAT was elevated to a CalArts senior leadership position (Vice President), reporting directly to the CalArts President. With this position change came the added responsibility for the management of all CalArts partnerships with cultural institutions in Los Angeles and beyond, further extending the professional laboratory work of the Institute into a global context. An international search in 2019 resulted in the hire of João Ribas, the former Director of the Serralves in Portugal, to become the first CalArts Vice President for Cultural Partnerships & Executive Director of REDCAT, occupying the Steven D. Lavine Endowed Chair (given in honor of retired CalArts President Lavine, the founder of REDCAT). This change returned REDCAT to its founding concept as a multidisciplinary laboratory for artists with a unified program—performing and visual arts together—under one executive director with multiple curators working together as a team collaboratively to enable public engagement with experimentation in the arts.

Бастапқы сын

2002 жылғы архитектура кітабында «Гери: Қала және музыка» атты еңбекте, CalArts-тың бұрынғы оқытушысы Джереми Гилберт Рольф REDCAT-ты Уолт Дисней концерт залында орналасқан өнер орталығы деп сипаттады. Гилберт Рольф REDCAT-тың сыртқы тас безендірілімі мен ғимараттың арт жағына қарай орналасуының оны Уолт Дисней концерт залы кешенінің металл сыртынан ерекшелендіретінін атап өтті. Ол осы салыстыруды REDCAT-та өнер көрсететін артистер мен Уолт Дисней концерт залында өнер көрсететіндер арасындағы әлеуметтік теңсіздікті көрсету үшін пайдаланды. Гилберт Рольф REDCAT-ты Уолт Дисней концерт залы сияқты белгілі орындарда өнер көрсетуді мақсат ететін жас өнер мамандары үшін «бастапқы деңгейдегі» алап ретінде қарастыруға болатынын айтады. Гилберт Рольфтің бұл талдауы REDCAT-тың 2003 жылдың күзінде алғашқы маусымын ашқанға дейін жарияланғанын ескеру керек. Broad мұражайының ашылуымен және одан кейін Grand Avenue Arts / Bunker Hill LA Metro станциясының пайда болуымен, REDCAT қазір қоғамдық көлікпен келгендер үшін бүкіл Bunker Hill өнер аймағына «алдыңғы есік» қызметін атқарады. 2007 жылы Лос-Анджелестегі өнер сыншысы Эдвард Голдман REDCAT-тың жанынан өтіп бара жатып, онда көрме бар ма екенін көруге шешім қабылдады. Ол келген кезде галереяның көрмелерін жариялау үшін баннерлерді пайдаланбағанын байқады. Ол тәуекел етіп, галереяға кірді. Галереяда жалғыз адам болғандықтан, көрмеге қатысатын қызметкердің оған енгенде бейтарап көрінгенін байқады. Көрмедегі экспонатқа назар салған Голдман бразилиялық суретші Рената Лукастың «Falha (Сәтсіздік)» атты инсталляциясын аскетикалық деп тапты, ал туынды түсіндіру үшін ешқандай табельдер немесе қабырғадағы мәтін болған жоқ. Көрмеге келгендердің туындымен өзара әрекеттесуі керек пе, жоқ па, Голдман тәуекел етіп, фанерадан жасалған плиталардың (суретшінің көрмесінің құрамы) үстінен өтті. Өте сәтті болды, ол суретші туралы эссе жазылған буклетті тапты, бірақ ол «Artforum журналы мен CalArts ортасының ұнататын» тығыз, түсініксіз жаргонмен жазылған еді. Нәзік сұрақтар туғандықтан, ол жас қызметкерден көмек сұрады, ол Лукастың келушілердің оның туындыларын қолмен сезінуін қалағанын түсіндірді. Дегенмен, Голдман көрме кураторы Клара Ким бұл ниетті жұртшылыққа жеткілікті түрде жеткізбегенін анықтады. Соңында Голдман көрмеден «құнақ шақырылмағандай» сезіммен шықты. 2013 жылғы TED сөйлесуінде Голдман WDCH архитекторы Геридің АҚШ-қа көшіп келген кезде Лос-Анджелесте кездескен алғашқы өнер адамы болғанын айтты.

In the 2002 architecture book Gehry: The City and Music, Jeremy Gilbert Rolfe, a former faculty member at CalArts, describes REDCAT as a performance space located within the Walt Disney Concert Hall. Gilbert Rolfe notes that REDCAT's exterior stone appearance and orientation towards the back of the building makes it visually distinct from the metallic exterior of the Walt Disney Concert Hall complex. He uses this comparison to illustrate the social divide between artists performing at REDCAT versus those performing at the Walt Disney Concert Hall. Gilbert Rolfe suggests that REDCAT can be seen pejoratively as an "entry level" venue for aspiring artistic professionals looking to perform at more well known venues like the Walt Disney Concert Hall. It is worth noting that Gilbert Rolfe's analysis was published prior to REDCAT's inaugural season in the fall of 2003. With the arrival of the Broad Museum, and the subsequent Grand Avenue Arts/Bunker Hill station of the LA Metro, REDCAT now occupies a "front door" to the entire Bunker Hill Arts area for those arriving via public transit. In 2007, Los Angeles–based art critic Edward Goldman found himself driving by REDCAT and decided to see if there was an exhibition on display. Upon arrival, he noticed that the gallery did not use banners to announce their shows. Despite this, he took a chance and entered the galley. As the only person in the gallery, he noticed the art exhibit’s attendant appearing ambivalent to him as he entered the gallery. Noticing an exhibit on display, Goldman found the installation Falha (Failure) by Brazilian artist Renata Lucas to be austere, and there were no labels or wall text to explain the artwork. Uncertain if visitors were supposed to engage with the artwork, Goldman took a risk and walked across the plywood sheets (contents of the artist’s exhibit). Luckily, he discovered a pamphlet with an essay about the artist, but it was written in dense, inaccessible jargon, as he described it to be “favored by Artforum magazine and the CalArts in crowd”. Seeking clarity, he asked the young attendant for help, who explained that Lucas wanted visitors to have a hands on experience with her artwork. Despite this, Goldman determined that the exhibition's curator Clara Kim did not clearly communicate this intention to the public. Afterwards, Goldman left the exhibition with the impression of feeling like an “uninvited guest crashing the party”. In a 2013 TEDTalk, Goldman disclosed that WDCH's architect Gehry was the first art professional he met in Los Angeles when he initially immigrated to the United States.