Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
16-17 ғасырлардағы Вирджиниядағы Джеймстаунның губернаторы Томас Гейтс (1622 жылы қайтыс болды) – Англияның Вирджиния колониясында (қазіргі Америка Құрама Штаттарының бір бөлігі, Вирджиния штаты) Джеймстаунның губернаторы болды. Оның алдындағы Джордж Перси нашар басшылық еткендіктен, "Аштық заманы" деп аталатын кезеңде көптеген адамдар қаза болды, ол осы оқиғаға жауапты болды. Англияда туған Гейтс Перси басқаратын, аштықтан аман қалған бірнеше отаршылды кездестіріп, басшылықты өз қолына алды. Гейтс губернатордың орынбасары сэр Томас Дейлмен бірге басқарды. Олардың қатаң және тиімді әдістері алғашқы колониялардың сақталуына көмектесті. Сэр Томас 1596 жылы Кадизді басып алу кезінде көрсеткен батылдығы үшін Роберт Деверэ, Эссекс графының 2-ші графы тарапынан рыцарь атағын алды. Оның рыцарьдық атағы кейіннен королева Елизавета I тарапынан расталды.
16th/17th century Governor of Jamestown, in the English colony of Virginia
Sir Thomas Gates (died 1622) was the governor of Jamestown in the English Colony of Virginia (now the Commonwealth of Virginia, part of the United States of America). His predecessor, George Percy, through inept leadership, was responsible for the lives lost during the period called the Starving Time. The English born Gates arrived to find a few surviving starving colonists commanded by Percy, and assumed command. Gates ruled with deputy governor Sir Thomas Dale. Their controlled, strict methods helped the early colonies survive. Sir Thomas was knighted in 1596 by Robert Devereux, 2nd Earl of Essex for gallantry at the Capture of Cadiz. His knighthood was later royally confirmed by Queen Elizabeth I.
Үшінші жабдықтау және Бермуда
Гейтс Вирджинияны отарлау үшін корольдік жарғы бойынша Джеймстаун қонысын құрған Лондонның Вирджиния компаниясымен тағайындалды. Ол 1609 жылы Вирджиния компаниясының жаңа флагманы «Си Венчур» кемесімен Джеймстаунға аттанды. «Си Венчур» үшінші жабдықтаудың бір бөлігі болды, ол жеті кемеден тұратын және екі шағын кемені сүйреп әкелген, жаңа қоныс жасайтындар мен өте қажетті жабдықтарды жеткізуге арналған. Теңізде үшінші жабдықтаудың кемелері үш күндік дауылда тарап кетті, қазір бұл үлкен дауыл немесе жота болған деген болжам бар. Вирджиния компаниясының адмиралы сэр Джордж Сомерс дауылмен күресу үшін рульді иеленді және кемені жартастарға қасақана тіреп, оның суға батуын болдырмақ болды. Бұл жартастар адам тұрмайтын аралдардың шығысындағы рифтер екені анықталды, бұл аралдар кейіннен Бермуда деп аталды. Басқа кемелер Джеймстаунға қарай жол тартты, «Си Венчурдың» тағдырынан бейхабар. 150 аман қалған адам келесі он айды Бермудада өткізді, онда олар Джеймстаунға саяхатын аяқтау үшін екі жаңа кеме салды. Бірақ Гейтс пен Сомерс арасындағы билік үшін туған даудан кейін екі топқа бөлінді. Джеймстаунға тағайындалған офицер ретінде Гейтс енді құрлықта болғандықтан өзінің билігінде екенін сезінді. Сомерс болса, қоныс жасайтындардың барлығы, соның ішінде Гейтс та Джеймстаунға қоныс аударғанға дейін билікті өз қолында ұстайтынын ойлады. «Деливеранс» және «Пейшенс» атты екі жаңа кеме 1610 жылы Вирджинияға жол тартты. Олар екі адамды қалдырды (үшіншісі «Пейшенс» Джеймстауннан оралғанда қалдырылды), Бермуданы Англия үшін иелену құқығын сақтау үшін. 1612 жылы Вирджиния компаниясының жарғысы ресми түрде Бермуданы қамту үшін кеңейтілді. Содан бері Бермуда ресми түрде Сомерс аралдары деп те аталады. Сэр Томас Гейтс колонияның бір бөлігіне, «Гейтс шығанағы» деп аталатын жерге өз есімін берді, осы жерде «Си Венчур» кемесінен аман қалғандар жағаға шықты. Бермудадағы ең көне бекініс, 1612-1615 жылдар аралығында салынған, Гейтс бекінісі деп аталады. Көптеген ғалымдар Гейтстің естеліктері Уильям Шекспирдің «Бораны» пьесасына шабыттандырғанын айтады. Сэр Томас Гейтс Бермудадан кетер алдында айқыш орнатты, оның үстінде латын және ағылшын тілдерінде жазылған мыс тақташа болды:
Gates was appointed by the Virginia Company of London, which had established the Jamestown settlement under a Royal Charter for the colonisation of Virginia. He had sailed for Jamestown in 1609, aboard the Sea Venture, the new flagship of the Virginia Company. The Sea Venture was part of the Third Supply, a fleet of seven ships, towing two pinnaces, which was intended to deliver new settlers and desperately needed supplies. At sea, the ships of the Third Supply were separated by a three day storm now thought to have been a large hurricane. The Admiral of the Virginia Company, Sir George Somers, had taken the helm to fight the storm, and deliberately drove the ship onto rocks to prevent its foundering. The rocks proved to be the reef line to the east of the uninhabited archipelago now known as Bermuda. The other ships went on to Jamestown, not knowing the fate of the Sea Venture. The 150 survivors spent the next ten months in Bermuda building two new ships on which to complete the journey to Jamestown. Two factions developed, however, due to a dispute between Gates and Somers over who was now the superior. As an appointed officer for Jamestown, Gates felt he was in authority, now that they were ashore. Somers felt that he retained authority until the settlers, including Gates, were landed at Jamestown. The two new ships, the Deliverance and the Patience were completed and sailed for Virginia in 1610. They left two men (a third would be left when the Patience returned from Jamestown) to maintain their claim of Bermuda for England. The Charter of the Virginia Company would officially be extended to include Bermuda in 1612. Ever since, Bermuda has also been known officially as The Somers Isles. Sir Thomas Gates left his own name on a part of the colony, Gates' Bay, where the survivors of the Sea Venture landed. The oldest surviving fort in Bermuda, built between 1612 and 1615, is known as Gates' Fort. Many scholars believe Gates' accounts inspired William Shakespeare's play The Tempest. Sir Thomas Gates had a cross erected before leaving Bermuda, on which was a copper tablet inscribed in Latin and English:
Вирджиния отарлығы
Джеймстаунға жеткенде, 1609-1610 жылдардың қысында бұрын келген 500 қоныс аударушының тек 60-ы тірі қалғандығы анықталды, бұл уақыт "Аштық заманы" деп аталды. Елді мекеннің жағдайы соншалықты нашар болғандықтан, 1610 жылдың 7 маусымында Гейтс осы қиын жағдайдағы елді мекенді тастап, Англияға қайтуға шешім қабылдады. Алайда, Лорд Де Ла Уорр басқаруындағы көмекші флоттың уақтылы келгені колонияға демалыс сыйлады. Гейтстің губернатор ретіндегі әрекеттерін оның хатшысы Уильям Стречи жазды, және бұл кейіннен "Сэр Томас Гейтс, рыцарьдың қиындықтары мен құтқарылуы туралы шын хабарлама" деген кітап ретінде жарияланды. Сэмюэл Аргалл 1613 жылдың сәуір айында Покахонтасты ұрлағаннан кейін, Гейтс бас Поухатаннан кек алудан қорқып, Алгонкин принцессасын Генрикустағы Дейлге тапсырды. Ол үш айдан кейін тұтқындықта Джон Рольфпен кездесті. Пастор Александр Уитакер Покахонтасты христиан дініне өткізді. Ол "Ребекка" есімін қабылдады. Гейтс Джеймс өзенінің бойында кем дегенде үш жаңа бекініс, сондай-ақ блокпостар, кемежай және губернатор үйін салды. Гейтс Поухатан тайпасына қарсы қарулы күштерді де басқарды, оларды жеңіске жеткізді, және сэр Томас Дейл Джеймстауннан тыс алғашқы тұрақты ағылшын колониясын құрған кезде губернатор болды. Гейтс Англияға оралғаннан кейін ұлттық батыр ретінде құрметке ие болды, бұл Вирджиния компаниясына бұрынғы инвесторлардың азаюынан кейін өте қажет болды. Гейтс Жаңа әлемге болашақ экспедицияларды қолдады және жоғары лауазымдағы адамдарға колониялар тиісті жабдықталмаса, сәтсіздікке ұшырайтынын ескертті. 1619 жылдың қараша айында Вирджиния компаниясының жаңа қазынашысы сэр Эдвин Сэндис Гейтстің "көптеген қиындықтардың ортасында шексіз еңбек, шыдамдылық және даналық, еңбекқорлық және батылдығын" жоғары бағалады.
On reaching Jamestown, only 60 of the 500 settlers previously landed there were found alive through the winter of 1609–1610 which became known as the "Starving Time". The condition of the settlement was so poor that on June 7, 1610, Gates decided to abandon the floundering settlement and return to England. However, the timely arrival of another relief fleet under Lord De La Warr gave the colony a reprieve. Gates' actions as governor were recorded by his secretary William Strachey, and were later published as the book A True Reportory of the wracke, and redemption of Sir THOMAS GATES, Knight. After Samuel Argall kidnapped Pocahontas in April 1613, Gates was fearful of reprisal from Chief Powhatan, and turned the Algonquian princess over to Dale in Henricus. She met John Rolfe during her captivity three months later. Reverend Alexander Whitaker converted Pocahontas to Christianity. She adopted the name "Rebecca". Gates would go on to establish at least three new forts along the James River, as well as blockhouses, a wharf, and a governors house. Gates would also lead an armed force against the Powhatans, defeating them, and was governor when Sir Thomas Dale established the first permanent English colony outside of Jamestown, called Henricus. Gates' actions caused him to be considered a national hero upon his return to England, something the Virginia Company badly needed due to their previous dip in investors. Gates was outspoken in support of future expeditions to the New World, and warned his superiors that the colonies would fail without proper supplies. In November 1619, the Virginia Company's new treasurer, Sir Edwin Sandys, praised Gates' "Wisdom, industry, and valour, accompanied with exceeding paines and patience, in the midst of many difficulties."
Өлім
Гейтс 1622 жылы Нидерландыда қайтыс болды. Сэр Дадли Карлтон Гейтс туралы: «Ол осы елдің ежелгі, адал азаматы еді» деген пікір білдірді. Гейтс қайтыс болған кезде оның бес баласы болды: Томас, Энтони, Маргарет, Мэри және Элизабет.
Gates died in the Netherlands in 1622. Sir Dudley Carleton was quoted, saying that Gates was "an ancient honest gentleman of this nation." Gates had five children at his death, Thomas, Anthony, Margaret, Mary, and Elizabeth.