Кіріспе
Кубалық саясаткер, Корпус генерал Абелардо Коломэ Ибарра (13 қыркүйек 1939 жылы Кубаның Ориенте провинциясындағы Сантьяго-де-Кубада туған) – Куба Мемлекеттік кеңесінің вице-президенті және Кубаның ішкі істер министрі болды. Ол 1989 жылдан бастап 2015 жылдың қазан айында зейнеткерлікке шыққанға дейін соңғы лауазымда қызмет етті. "Жұмсақ" деген лақап атымен танылған ол 1959 жылы Мемлекеттік қауіпсіздік қызметінің негізін қалады.
Corps General Abelardo Colomé Ibarra (born 13 September 1939 in Santiago de Cuba, Oriente Province, Cuba) was a Vice President of the Council of State of Cuba and the Cuban Minister of the Interior, serving in the latter position from 1989, until his retirement in October, 2015. Known as Furry he first laid the foundations of State Security in 1959.
Мансап
Ибарра 26 шілде қозғалысының негізін қалаушы мүшесі болды. Кубада Батиста режимі құлағаннан кейін Ибарра Боливия мен Аргентина үкіметтерін құлатуға көмектесу үшін кубалық әскери экспедицияларын ұйымдастыруға тырысты, жергілікті революционерлерге көмек көрсету мақсатында. 1975 жылдың желтоқсан айында ол Анголаға бірінші кубалық әскери миссияның басшысы болып тағайындалды. Хабарға қарағанда, Ибарра кубалық және анголалық майданға жеке барып, Оңтүстік Африка әскерлерінің қолдауымен Анголаның толық тәуелсіздігі үшін күресіп жатқан Ұлттық Біріккен Фронт (ЮНИТА) күштеріне қарсы қорғанысты жеке бақылады. Ибарра Куба Коммунистік партиясының Орталық комитетінің мүшесі. Ол Куба Республикасының Батыры атағын иеленеді және Фидель Кастроның сөздерімен айтқанда, "тырандыққа және империалистік неоколониалдық үстемдікке қарсы көтеріліс күресіндегі, социалистік мемлекетті бекіту және қорғау үшін күрестегі, сондай-ақ қаһармандық интернационалистік миссияларды орындаудағы ерекше еңбегі" үшін Максимо Гомес орденімен марапатталды.
Куба революциясының жеңісі
Куба революциясының жеңісімен 1959 жылдың сәуір айында Абелардо көтерілісші армияның барлау басқармасының бастығы болып тағайындалды. Ол Біріккен Ұлттар Ұйымының сапарынан кейін Фидель Кастроны қолдады. Гаванада Хьюберт Матостың қаруға көтерілетіні туралы Фидель Кастроға хабарлаған адам – Колом Ибарра деп есептеледі. 1961 жылы Эфигенио Амейхейрас Ұлттық революциялық полицияға қолдау сұрады, онда ол Мотополиция басшылығын алды, осы полициямен ол Шошқалар шығанағына шабуыл кезінде де шайқасты. 1962 жылы ол Қарулы Күштердің әскери қарсы барлау қызметінде жұмыс істей бастады, Боливия мен Аргентинада интернационалистік жауынгерлік міндеттерді орындады, онда ол жалған алжирлік паспортпен Хорхе Масеттимен кездесті. Боливияда ол Аргентинаға жақын Тарихастан оңтүстікке қарай, Эмборозуға жақын Кочабамба қаласының маңында 4 гектар жер сатып алды. Ол Алжирдегі кубалық әскери бригадада Самуэль Родилес Планас пен Рауль Диас Аргуэльспен бірге соғысты, сондай-ақ Конгода Че Геварамен шайқасқан партизандарды дайындауға қатысты, бұрынғы Заирде, Гвинея-Бисаудағы партизандық топтарды Гвинея мен Кабо-Верде тәуелсіздігі үшін Африкалық партия үшін ұйымдастыруға да қатысты. Колом Оңтүстік Йемен мен Сомалидегі әскери және барлау құрылғыларын орналастыруға қатысты, сонымен қатар Мексика мен Орталық Америкадан Венесуэлаға дейін тыңшылық және жауынгерлік миссияларды орындады. Ол 1968 жылы «Мамби» операциясына қатысқан Шығыс армиясының дивизия бастығы болды. Әскери қарсы барлау басқармасының басшысы болып тағайындалғанға дейін Холгуиндегі Солтүстік армия корпусын ұйымдастырды. 1972 жылы ол Қарулы Күштер вице-министрі болып тағайындалды, министр Рауль Кастроның орнын алмастыруға өкілеттілік алды. 1975 жылы Анголада Рауль Диас Аргуэльс қаза болғаннан кейін, оны Оңтүстік Африка күштеріне және ЮНИТА-ға қарсы күреске жіберді. 1976 жылы ол Анголадағы барлық кубалық әскерлердің әскери бастығы болды. Колом 10-шы басқарманың басшысы болды. Әскери барлау басқармасы. Ол социалистік елдер мен НАТО мүшелері арасындағы тыңшылықты ұйымдастырды. Коломе Ибарра генерал Арнольдо Очоа Санчес ісі бойынша тергеу мен тұтқындауға жауапты болды. Генерал Хосе Абрантеске қарсы сот аяқталғаннан кейін ол 2015 жылдың 26 қазанына дейін Ішкі істер министрі болып тағайындалды, содан кейін президент Раульге жіберген хатында отставкаға кетуін сұрады. Мемлекеттік кеңес оны өзінің адал қызметі үшін Отанға көрсеткен қызметі үшін бірінші дәрежелі орденмен марапаттауға келісті.