Кіріспе

Америкалық бұрынғы неонацист және қаскөй (1938 жылы туған)

Джон Патсалос (1938 жылдың 6 қаңтарында туған), бұрын Джон Патлер деп аталған, американдық бұрынғы неонацист. Ол 1967 жылдың 25 тамызында Америка нацистік партиясының жетекшісі Джордж Линкольн Роквеллді өлтіргені үшін сотталды.

Ерте өмір

Пацалос Нью-Йорк қаласында грек ата-анасының отбасында дүниеге келді. Джон бес жасқа толғанда анасы оны және кіші інісі Жоржды алып, әжесінің үйіне көшіп кетті. Ұзақ өтпей, әкесі анасын атып өлтірді. Джонның әкесі қасақана кісі өлтіргені үшін сотталып, Синг-Синг түрмесіне жіберілді. 1953 жылы ол мерзімінен бұрын босатылды. Джонның әжесі қайтыс болғаннан кейін, ол және інісі Бронкске әкесімен бірге тұруға жіберілді. Екі бауыр екі апта бойы Жастар үйінде болды, ал әкелері балаларды зорлық-зомбылыққа салу айыпталғанда, олар қайтадан оның қамқорлығына қайтарылды.

Мансап

Пацалос 1958 жылдан 1960 жылға дейін АҚШ Теңіз жаяу әскері қатарында қызмет етті, содан кейін Америкалық нацистік партияның митингісінде тұтқындалғаны үшін "қолайсыз" деген негізбен құрметпен босатылды. Роквелл кепіл төлемін қайтадан төледі, бірақ өзінің ізбасарларын түрмеде қалдырды. 1962 жылы сот шешімдері апелляциялық сотта жойылды. Бірнеше жыл өткен соң, АҚШ Жоғарғы Соты Луизиана штатының "көшбасшылықты бұзу" заңының конституцияға қайшы екенін мәлімдеді. Қызығы, бұл шешім көбінесе афроамерикандық құқық қорғаушыларға тиімді болды. 1963 жылы Патлер Нью-Джерсиде интеграциялық митингке қатысқаны үшін тұтқындалып, тәртіпсіздік жасағаны үшін сотталды. Ол 10 күн түрмеде отырды. Патлер Америкалық нацистік партияның капитаны болды және партияның "Stormtrooper" журналының редакторы мен карикатурисі қызметін атқарды. Патлер нәсілшіл және сегрегациялық сипаттағы карикатуралар салды. Дегенмен, 1967 жылдың наурыз айында партия басшысы Джордж Линкольн Роквеллмен партия саясаты бойынша келіспегендігі, сондай-ақ оның "тұрақсыз мінезі" және партия ішінде "ақ және қара терілі нацистер арасында дүрлік тудыруы" үшін партиядан қуылды. Патлер Роквеллмен қарым-қатынасын жылы сезімдермен сипаттап: "Мен оны әкедей жақсы көрдім, ал ол мені ұл сияқты жақсы көрді" деді. Патлер Роквеллге жазған соңғы хатында: "Менің ойымша, жер бетінде біз сияқты ойлайтын және сезінетін екінші адам жоқ. Сіз менің өмірімнің маңызды бөлігісіз. Сіз маған соншалықты қажетсіз, мен де сізге соншалықты қажетпін. Сізсіз болашақ жоқ" деп жазды. Роквелл 7,63 мм-лік "Маузер" тапаншасымен атылды. Патлер оқиға орнынан шамамен 1,5 км қашықтықта, жарты сағаттан кейін тұтқындалды. Өзін кінәлі емес деп мәлімдесе де, 1967 жылдың 16 желтоқсанында бірінші дәрежелі кісі өлтіруде айыпталды. Прокурор қылмыстың мұқият жоспарланғанын ескере отырып, өлім жазасын сұрады, бірақ қазылар алқасы мүмкіндігінше жеңіл жазаны, яғни 20 жылды ұсынды. Патлер Арлингтон округтік сотының судьясы Чарльз Расселдің үкімімен 20 жылға бас бостандығынан айырылды. 1975 жылдың тамыз айында Патлер өзінің жаза мерзімінің сегіз жылдан аз бөлігін өтегеннен кейін мерзімінен бұрын босатылды. 1976 жылы ол марихуананы заңсыз иелену және үйге заңсыз кіру қылмыстары бойынша айыпталды; үйге заңсыз кіру айыбы кейіннен алынып тасталды. Шартты түрде босатылу шарттарын бұзғаннан кейін, ол тағы алты жылға сотталды.

Мұра

1970 жылы Пацалос өзінің ескі атын қайта қолданып, испан тіліндегі El Pueblo газетінде жұмыс істеп, редакциялық мақаласында расизмді айыптады. Өзінің бұрынғы нәсілшілдігін "өзін кемсініп", "қара және келбетсіз" болғанымен түсіндірді. Хэнк Берчард оның "зәйтүн терілі және әдемі" екенін айтады. 1970 жылдардың басында Пацалос Рэдфорд колледжінде оқу-сауықтыру бағдарламасы арқылы сурет сабақтарына қатысты, бірақ 1975 жылы колледж қызметкерлері оның кім екенін білгеннен кейін, бағдарлама туралы хабардар емес екендерін айтып, түрмедегілер мен мерзімі біткендердің оқуға қабылдануына уақытша тыйым салынды. ACLU бұл тыйымға қарсы шықты, бірақ колледждің Пацалосқа жатақхана бермеуіне қарсылық білдірмеді. 1978 жылы БАҚ Пацалостың атын бұрынғысына өзгертуге тырысқанын хабарлады. 2012 жылы жарық көрген кітабында Пацалостың ұлы Николас әкесінің ANP-де өткен уақытына өкінгенін еске алды, ол: "Мен сол кезде доктор Кинг пен азаматтық құқық қозғалысымен бірге болуым керек еді. Олар шынымен менің халқым еді, сол нацистер емес" деді. 2017 жылы The Washington Post Пацалосты "Дональд Трамптың жақтаушысы" деп сипаттады. Пацалос "Бірлік үшін митингке" қатысушыларды мақтады. Ол газеттің бірнеше сұхбат сұрағын қабылдаудан бас тартты.