Кіріспе

Тарихи шөптік парфюмерия

Ғалаад бальзамы – Еврей Киелі кітабында еске алынған және оны Ғалаад аймағы деп атаған, бірақ емдік мақсатта қолданылған сирек кездесетін хош иіс. Бұл тіркес 1611 жылы Уильям Тиндейлдің "Король Джеймс Киелі кітабында" қолданған тілінен шыққан және бейнелі сөзде жалпыға ортақ ем ретінде мағына береді. Бальзамды өндіретін ағаш немесе бұта көбінесе Commiphora gileadensis деп танылады. Дегенмен, кейбір ботаника ғалымдары оның нақты көзі Pistacia туысына жататын тербебейнт ағашы болған деген қорытындыға келді.

Еврей Киелі кітап

Киелі кітапта бальзам түрлі атаулармен белгіленеді: בֹּשֶׂם (босем), בֶּשֶׂם (бесем), צֳרִי (цори), נָטָף (натаф), олардың бәрі раввиндік әдебиетте қолданылатын терминдерден өзгеше. Жүсіпті шұңқырға тастағаннан кейін, оның бауырлары Ғилаадтан Мысырға қарай келе жатқан, "түрлі дәмді заттар, бальзам және миырра" артылған керуенді көреді (Төңіректегілер, ). Яқып елшілерін Мысырға жібергенде, ол белгісіз билеушіге сыйлық ретінде "бірқатар бальзам" (Төңіректегілер, АМТ) қосты. Яһуда патшалығының соңғы жылдары Еремия: «Гилаадта бальзам жоқ па?» – деп сұрайды (Еремия, 8:22). Кейінірек, Езекиел кітабындағы бір сөзден көрініп тұрғанындай, бальзам еврей саудагерлерінің Тир сауда орталығына тасыған тауарларының бірі болған. Бірінші патшалар кітабы 10:10 бойынша, Шеба патшайымы Сүлеймен патшаға сыйға берген көптеген құнды заттардың ішінде бальзам (ивритше босем) да болған.

Грек-рим

Яһуди тарихының соңғы кезеңдерінде Иерихон аймағында нағыз бальзамның тек қана осы жерде өсетініне сендірілді, тіпті онда оның өсірілуі екі бақшамен шектелді: біреуі жиырма акр, ал екіншісі одан әлдеқайда кішкентай (Теофраст). Плиний осы өсімдіктің үш түрін ажыратады: біріншісі – жұқа, жібектей жапырақтары бар, екіншісі – қисық, қабыршақты бұта, үшіншісі – тегіс қабығы және бұрынғы екеуінен биік. Ол, жалпы алғанда, бальзам өсімдігі, бұта, жүзімдікке ең жақын екенін және оны өсіру әдісі де шамалы ғана ерекшеленетінін айтады. Дегенмен, жапырақтары көбінесе рута жапырақтарына ұқсайды, ал өсімдік мәңгі жасыл. Оның биіктігі екі шығырдан аспайды. Қабыққа өте сақтықпен жасалған ұсақ тіліктерден (Жозеф, Ant. 14.4.1; Соғыс 1.6.6) бальзам жұқа тамшылар түрінде ағып шығады, ол жүнмен мүйізге жиналады, содан кейін жаңа топырақ құмыраларға сақталады. Бастапқыда ол ақшыл және мөлдір, бірақ кейін қатаяды және қызыл түске енеді. Жеміс пайда болудың алдында ағып шыққан бальзам ең жақсы сапалы деп есептеледі. Тұқымнан, қабықтан, тіпті сабақтан сығылған шайыр одан әлдеқайда нашар (Теофраст, Hist. Plant. 9:6; Страбон 16:763; Паузания 9.28.2). Бұл сипаттама өсімдіктің өзіне толыққанды емес, бірақ көбінесе Каир маңындағы бақта Белон тапқан египеттік бальзам бұтасына сәйкес келеді. Алайда, өсімдік Мысырға тән емес, оның қабаттары Арабия Феликстен әкелінген; Просперус Альпинус оның суретін жариялаған. (қатты ішек ауруы). Гален дәуірінде, ол II ғасырда гүлденген және осы зат туралы білім алу үшін Палестина мен Сирияға сапарлаған, бальзам Иерихон мен Киелі жердің көптеген басқа да аймақтарында өскен.

Рабби әдебиеті

Рабби әдебиеттерінде қолданылған терминдер Еврей Киелі кітабындағыдан өзгеше: קׇטׇף (катаф), בַּלְסׇם (бальзам), אַפּוֹבַּלְסַמוֹן (аппобальзамон) және אֲפַרְסְמוֹן (афарсемон). Дегенмен, оның негізгі қолданысы косметикалық емес, дәрілік болған. Рав Иеуда бальзам үшін арнайы бата жасады: «Біздің жеріміздің майын жаратқан Алла». Жас қыздар оны жас жігіттерді баурап алу үшін парфюм ретінде қолданды. Жосия патша қасиетті жағу майын жасырғаннан кейін, оның орнына бальзам майы қолданылды. Мәсіх заманында ізгілер «он үш бальзам өзенінде шомылады». Бальзам кем дегенде VI ғасырдан бері барлық жерде май жағу үшін қолданылып келген.

Араб тілі

Бальзамды, араб дәстүрі бойынша, Йеменнен Шеба патшайымы Сүлейменге сыйлық ретінде әкелді және ол оны Иерихон бақшасына отырғызды. Оны Мысырға Клеопатра әкелді және Айн-Шамешке (Айн Шамс) отырғызды, бұл бақшаны барлық ескі саяхатшылар – арабтар мен христиандар – терең қызығушылықпен еске алады. Бұл оқиға Иерусалимдегі Қыз Бостандық бұлағы туралы христиан аңыздарын еске салады. Проспер Альпинус Қаһиренің губернаторы қырық өсімдікті баққа әкелгенін айтады, Белон Мысырға саяхаттағанда он өсімдік қалған, бірақ 18 ғасырда тек біреуі ғана болды. 19 ғасырға келгенде, мүлдем жоқ болған сияқты. Еврейше z r h (צרה) түбірі "қанды, қан ағу" (венаның) дегенді білдіреді, арабша (ضرو, иіс шығаратын ағаш немесе оның сырығы), сабей (צרו), сирия (ܙܪܘܐ, мүмкін сосна жемісі), және грек (στύραξ, мағынасы) тілдерінде де осыған ұқсас сөздер бар. Осыған ұқсас сөз – tsori (צֹרִי) – "Тирлік" дегенді білдіреді, яғни Финикияның Тир қаласынан шыққан. Tsori-ді анықтау үшін көптеген әрекеттер жасалды, бірақ ешқайсысын толыққанды деп санауға болмайды. Самариялықтар қолданған Пятикнижие (Жаратылыс 37:25) және сирия тіліндегі Киелі кітап (Ерем. 8:22) оны "балауыз" (cera) деп аударады. Септуагинтада ῥητίνη, "сосна шайыр" сөзі кездеседі. Арабша нұсқасы мен Кастелл оны териак деп атайды. Ли оның "мастик" екенін болжайды. Лұтер және швед нұсқалары Ерем кітабында "жақпа май", "дәрі" деп аударады, бірақ Езекиел 27:17-де "мастик" деп жазады. Гесениус, еврей тіліндегі түсіндірмешілер (Кимчи, Юниус, Тремеллиус, Деодатий) және Авторизованный Версия (Езекиел 27:17-ден басқа, қарағай шайыры) бальзам, бальзам, грекше βάλσαμον, латынша opobalsamum деп аударады. Грекше βάλσαμον сөзін еврейше (בַּעַל) "еге; мырза; финикиялық Баал құдайы" және шемен (שֶׁמֶן) "май" сөздерінің бірігуі ретінде түсіндіруге болады, сондықтан "Майлардың Иесі" (немесе "Баалдың майы"). ὁπο βάλσᾰμον (Теофраст) – бальзам ағашының шырыны. βαλσαμίνη (Диоскорид) – бальзам өсімдігі. Палладиус оны βάλσαμος деп атайды, сондай-ақ бальзам дайындайтын βαλσαμουργός деп те атайды. Бұған байланысты ξῠλο βάλσᾰμον (Диоскорид, Страбон) "бальзам ағашы", және καρπο βάλσᾰμον (Гален) "бальзам жемісі" деп аталады.

Латын балсамы

Латын авторлары балсам ағашы мен оның бұтақтарына, сондай-ақ оның шайырына "балсамум" (Тацит, Плиний, Флорус, Скрибоний Ларг, Цельс, Колумелла, Марциал) деген атауды, балсам ағашының шайырлы шырынына "опобалсамум" (Плиний, Цельс, Скрибоний Ларг, Марциал, Статий, Ювенал) деген атауды, ал балсам ағашының өзіне "ксилобалсамум" (Плиний, Скрибоний Ларг, Цельс) деген грек сөздерін қолданған.

Өсімдіктер

Цори өсімдік туындысы болған жағдайда, оның қандай өсімдіктерден алынғаны туралы бірнеше ұсыныс жасалды.

Қайың

Септуагинтада "цори" деп аударылған грек сөзі "ῥητίνη" – негізінен "Pinus maritima" (πεύκη) қарағайының шайыры. Арамей тіліндегі "tserua" (ܨܪܘܐ) "Pinus pinea L." жемісі ретінде сипатталған, бірақ оны стакт немесе storax деп те санаған. Грек сөзі "ῥητίνη ξηρά" – пинацеялар тұқымдасының бір түрі.

Канкамон

Лексикограф Бар Серошевай араб (ضرو) тілінде, Йеменде өсетін (کمکام) немесе (کنکام) деп аталатын ағаш, сириялық (ܩܙܩܡܘܢ), грек тілінде κάγκαμον, латын тілінде cancamum деп сипаттайды, бұл туралы Диоскорид (De materia medica 1.32) және Плиний (Hist. Nat. 12.44; 12.98) еңбектерінде айтылған. Канкамон Commiphora kataf түріне жатқызылған, ал санскрит тілінде kunkuma (कुनकुम) – шафран (Crocus sativus) деген мағынаны білдіреді.

Мекке бальзамы

Питер Форсскэл (1732–1763) Мекке мен Медина арасында бұл өсімдікті кездестірді. Ол оны нағыз бальзам ағашы деп санап, Amyris opobalsamum Forsk. деп атады (сондай-ақ, Amyris kataf Forsk. және Amyris kafal Forsk. екі түрімен бірге).

Седронелла

Седронелла канарьенсис, минт тұқымдасына жататын көп жылдық шөп, сонымен қатар Ғалаад бальзамы немесе Ғалаад шөбі деп те аталады.

Жанып кету қабілеті

Бальзам майы тым тез буланып, тұтанғыш болғандықтан, оны отын ретінде пайдалануға болмайды. Талмудта бір әйелдің келініне бальзам майымен әшекейленіп, сосын шам жағуды айтып, осылайша оны өлтіруді жоспарлап, іске асырғаны туралы дерек келтіріледі (Шаб. 26а). 13 ғасырдағы (?) "Liber Ignium" ("От кітабы") бойынша, бальзам ежелгі грек отына ұқсас өрт қойғыш құралдардың құрамына кірген.