Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лондондағы өнер мұражайы, Англия
Art museum in London, England
Лейтон үйі мұражайы – батыс Лондонның Кенсингтон және Челси корольдік округінің Голланд паркі ауданындағы өнер мұражайы және тарихи үй. Бұл ғимарат суретші Фредерик Лейтонның, 1-ші Лейтон баронының (1830–1896) Лондондағы үйі болды. Ол сәулетші және дизайнер Джордж Эйтчисонға Таяу Шығыстан сатып алынған плиткалар мен басқа да элементтерді пайдаланып, керемет Qa'a (бөлме) салынған үй-студияны жасауды тапсырды. 1866 және 1895 жылдар аралығында жекеменшік Илчестер иелігінде салынған бұл ғимарат қазір ІІ* санаттағы ескертулер тізіміне енгізілген. Ол әсем шығыстық және эстетикалық интерьерімен танымал. 2012 жылы музей Еуропалық Одақтың мәдени мұра сыйлығымен / Europa Nostra сыйлығымен марапатталды. Музей сейсенбі күнін қоспағанда, күн сайын ашық болады және Кенсингтондағы тағы бір викториялық суретшінің үйі – 18 Стаффорд Террасасымен байланысты.
The Leighton House Museum is an art museum and historic house in the Holland Park area of the Royal Borough of Kensington and Chelsea in west London. The building was the London home of painter Frederic Leighton, 1st Baron Leighton (1830–1896), who commissioned the architect and designer George Aitchison to build him a combined home and studio noted for its incorporation of tiles and other elements purchased in the Near East to build a magnificent Qa'a (room). The resulting building, completed between 1866 and 1895 on the privately owned Ilchester Estate, is now Grade II* listed. It is noted for its elaborate Orientalist and aesthetic interiors. The museum was awarded the European Union Prize for Cultural Heritage / Europa Nostra Award in 2012. It is open daily except Tuesdays, and is a companion museum to 18 Stafford Terrace, another Victorian artist's home in Kensington.
Дизайн және құрылыс
Эйчсон үйдің алғашқы бөлігін (2 Holland Park Road, кейіннен 12) 1864 жылы жобалаған, бірақ Лейтонға 1866 жылдың сәуіріне дейін жерді жалға беру шарты берілмеген. Көп ұзамай құрылыс басталды, ал 1864 жылы 4500 фунт стерлинг құнға жеткен үй, қазіргі жылдары шамамен <есептелген сомаға> тең, жыл соңына дейін пайдалануға дайын болды. Ғимарат қызыл Саффолк кірпіштерінен салынған, Каен тасымен әрленген, тартымды классикалық стильде. Сәулетші ғимаратты 30 жыл бойы кеңейтті; алғашқы кезеңінде тек үш терезе болды. Негізгі бөлме солтүстікке қарай орналасқан бірінші қабаттағы студия болды, бастапқыда 45 х 25 фут, сурет салу үшін жеткілікті жарық беретін үлкен орталық терезесі бар. Сонымен қатар шығыс жағында галерея және модельдер үшін жеке баспалдақ болды. Үй 1869–1870 жылдары шығысқа қарай кеңейтілді. Сонымен қатар, 1877–1879 жылдары үлкен кеңейту жасалды: екі қабатты "Араб залы", Лейтонның Таяу Шығысқа сапарлары кезінде жиналған плиткалар жинағын орналастыру үшін салынған. Айтчисон мен Уолтер Крейннің айтуынша, дизайн Палермодағы Ла Зиза сарайына негізделген. 17 ғасырға тән плиткалар Дамаскіден әкелінген сол кезеңдегі ағаштан жасалған кесулі терезелермен үйлесімді. Сондай-ақ, 16 ғасырға тән түрік плиткалары бар. Батыс қабырғасында 14 ғасырдың плиткалары орнатылған ағаш ниші бар. Бөлмеде сонымен қатар Виктория стилінің элементтері де бар. Кішігірім бағаналардың капительдерін сэр Джозеф Боем жасаған, Айтчисонның жобалары бойынша. Үлкен бағаналардың капительдері, алтынмен қапталған және құс пішінде ойылған, Рэндольф Кальдекоттың еңбегі. Мозаикалық фризді Уолтер Крейн жасаған. Мраморлық жұмысты Джордж П. Уайт орындаған. Әсем әшекейлік бояулар күмбезді төбеге жағылған, ал еденнің ортасында шағын фонтан орналасқан. Араб залына апаратын дәліздің плиткаларын Уильям Де Морган жасаған. 1889 жылы ғимаратқа қосымша қысқы студия салынды. Айтчисонның соңғы қосымшасы 1895 жылы жоғарыдан жарықтандырылатын сурет галереясы болды. 1896 жылы Лейтон қайтыс болғаннан кейін үйдің барлық заттары сатылды, оның ішінде кем дегенде мыңға жуық оның суреттері, олардың көбі Көркем өнер қоғамына өткен. 1927 жылы Генри Перрин ханым галереяға қосымша орын жасауға қаржы жұмсауға келісім білдірді. Ғимарат Хэлси Рикардоның жобалары бойынша кеңейтілді және 1929 жылы Перрин галереясы ашылды. Бұл кеңейту Перрин ханымның қызы Мюриэль Ида Перриннің естелігіне арналды. Ол Корольдік өнер колледжінде оқыған және Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Aircraft Manufacturing Company (Airco) компаниясының каталог бөлімінде жұмыс істеген суретші және мүсінші болды.
Aitchison designed the first part of the house (2 Holland Park Road, later renumbered as 12) in 1864, although Leighton was not granted a lease on the land until April 1866. Building commenced shortly afterwards, and the house, which cost £4500, 4500.0 in 1864 is equivalent to about <calculated amount> in recent years, was ready for occupation by the end of the year. The building is of red Suffolk bricks with Caen Stone dressings in a restrained Classical style. The architect extended the building over 30 years; the first phase was only three windows wide. The main room was the first floor studio, facing north, originally 45 by 25 feet, with a large central window to provide plenty of light for painting. There was also a gallery at the east end and a separate staircase for use by models. The house was extended to the east in 1869–70. Additionally, a major extension was made in 1877 79: the two storey "Arab Hall", built to house Leighton's collection of tiles collected during visits to the Middle East. According to Aitchison and Walter Crane, the design was based on the palace of La Zisa in Palermo. The 17th century tiles are complemented by carved wooden lattice work windows of the same period from Damascus. There are also large 16th century Turkish tiles. The west wall has a wooden alcove with inset 14th century tiles. The room also contains Victorian elements. The capitals of the smaller columns are by Sir Joseph Boehm, from Aitchison's designs. The capitals of the large columns, gilded and carved in the shape of birds, are by Randolph Caldecot. The mosaic frieze was designed by Walter Crane. The marble work was by George P. White. Elaborate decorative paintwork adorns the domed ceiling and in the centre of the floor is a small fountain. The tiles in the passage to the Arab Hall are by William De Morgan. In 1889, an additional winter studio was added to the building. The final addition by Aitchison was the top lit picture gallery in 1895. After Leighton died in 1896, the contents of the house were sold, including at least one thousand of his own drawings, almost all of which were bought by the Fine Art Society. In 1927 Mrs Henry Perrin offered to pay for additional gallery space. The building was extended to the designs of Halsey Ricardo and the Perrin Galleries opened in 1929. This extension was in memory of Mrs Perrin's daughter Muriel Ida Perrin, an artist and sculptor who had trained at the Royal College of Art and worked for the catalogue section of the Aircraft Manufacturing Company (Airco) during the First World War.
Кеңестің өнер стратегиясы
Ғимарат Кенсингтон және Челси қалалық кеңесінің басқаруында. 2009 жылы Николас Паджет Браун кеңестің өнер мен мәдениет саясатының аясында мәдени ортаны қалыптастыру бастамасын іске қосты. Ол жоспардың Opera Holland Park және Leighton House Museum еңбегін пайдаланып, құрылыс салушыларды құрылыс жобаларын жүзеге асырғанда кеңестің шығармашылық және көркемдік амбицияларын ескеруге бағытталған, кең ауқымды, үйлесімді стратегияны әзірлеу екенін түсіндірді. 2022 жылдың 15 қазанында 8 миллион фунт стерлингтік ірі масштабты жөндеу жұмыстары аяқталды, оның ішінде түпнұсқа үйге 20 ғасырда қосылған бөліктерге негізделген жаңа қанат та болды. Жаңа қанатта қосымша көрме залдары, экспонаттар, қайта жаңартылған баққа қараған кафе, оқу орталығы және коллекциялар сақтау дүкені орналасқан. Сондай-ақ, барлық жерде баспалдақсыз қолжетімділік қамтамасыз етілді. Жаңа спиральді баспалдақта Шахрзад Ғаффаридің "Біртұтас" атты дөңгелек қабырғалық суреті орнатылған.
The building is run by Kensington and Chelsea Borough Council. In 2009 Nicholas Paget Brown launched the Cultural Placemaking initiative as part of the council's Arts and Culture Policy. He explained that the plan was to build on the work of Opera Holland Park and Leighton House Museum to develop a broader coherent strategy to encourage developers to consider the council's creative and artistic ambitions when working on a development project. A major £8 million refurbishment, including an updated new wing, based on 20th century additions to the original house, opened on 15 October 2022. The wing includes additional exhibition spaces and displays, a café facing the restored garden, a learning centre, and a store for the collections. Step free access throughout was also added. A new spiral staircase includes a circular mural "Oneness" by Shahrzad Ghaffari.
Танымал мәдениетте
Үйдің псевдо-ислам соты "Николас Никлби" (2002), "Бразилия" (1985) және "Спукс" драмалық сериалының бір бөлімі сияқты, сондай-ақ The Stranglers тобының "Golden Brown" және Spandau Ballet тобының "Gold" әндерінің музыкалық видеоларында түсірілім алаңы ретінде пайдаланылды.
The house's pseudo Islamic court has featured as a set in various film and television programmes, such as Nicholas Nickleby (2002), Brazil (1985) and an episode of the drama series Spooks, as well as the music video for the songs "Golden Brown" by The Stranglers and "Gold" by Spandau Ballet.