Сан-Франциско шығанағының ұлттық жабайы табиғат қорығы
Don Edwards San Francisco Bay National Wildlife Refuge
Сан-Франциско шығанағындағы Don Edwards ұлттық қорығы: табиғатты қорғау, орналасқан жері, кіреберісі, және Bair аралы сияқты маңызды аймақтар туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Сан-Франциско шығанағындағы АҚШ Ұлттық жануарлар қорығы
United States National Wildlife Reserve in San Francisco Bay
Дон Эдвардс Сан-Франциско шығанағының Ұлттық жануарлар қорығы (DESFBNWR) – Калифорния штатының Сан-Франциско шығанағының оңтүстік бөлігінде орналасқан АҚШ Ұлттық жануарлар қорығы. Оның бас кеңсесі мен келушілер орталығы Фримонт қаласының Бейлендс ауданында, Койоте Хиллз аймақтық саябағының жанында, Аламеда округінде орналасқан. Келушілер орталығы Маршлендс көшесінде, Торнтон даңғылынан шығысқа қарай орналасқан. Қорықтың көп бөлігі Дамбартон көпірінің солтүстігі мен оңтүстігіндегі батпақты жағалау бойымен созылады, бірақ Сан-Матео округіндегі Бейр аралы да осы жүйеге кіреді. Оңтүстікке қарайғы ең шеткі бөлігі Санта-Клара округінің солтүстігінде жатыр.
Don Edwards San Francisco Bay National Wildlife Refuge (DESFBNWR) is a United States National Wildlife Refuge located in the southern part of San Francisco Bay, California. Its headquarters and visitor center are in the Baylands district of Fremont, next to Coyote Hills Regional Park, in Alameda County. The visitor center is on Marshlands Rd, off Thornton Ave. Most of the refuge stretches along the marshy shoreline north and south of the Dumbarton Bridge, but Bair Island, in San Mateo County, is also part of the system. The southernmost extent is in northern Santa Clara County.
Тарих
Ол 1974 жылы АҚШ-та құрылған алғашқы қалалық Ұлттық жабайы табиғат панасы ретінде құрылды және жабайы табиғат мекенін сақтау мен жақсартуға, көшпенді құстарды қорғауға, қауіп төңкерілген және жойылып бара жатқан түрлерді қорғауға, сондай-ақ айналасындағы қауымдастықтар үшін жануарларға бағытталған демалыс және табиғатты зерттеу мүмкіндіктерін ұсынуға арналған. 2004 жылғы мәліметтер бойынша, пананың аумағы оңтүстік Сан-Франциско шығанағындағы ашық шығанақтар, тұзды көлдер, тұзды батпақтар, лайлы жерлер, биік жазықтар және көктемгі су тобындарынан тұрады. Панадағы тұзды көлдердің шамамен жартысын Cargill Salt басқарады, оларға тұз өндіруге мәңгілік құқық берілген. Cargill тұзды көлдерді тамақ, ауыл шаруашылығы, медицина және Батыс АҚШ-тың өнеркәсіптік қажеттіліктері үшін тұз өндіретін күн тұзы операциясының бөлігі ретінде тұзды ерітінділерді шоғырландыру үшін пайдаланады. Тынық мұхитының көшпенді құстар жолында орналасқан пана жыл сайын 280-нен астам құс түріне пана болады. Панада тұратын немесе тоқтау орны ретінде пайдаланатын құстардың ішінде ақ пеликан, ақ құйрықты қаршыға, бүркіт, оспрей және қыран бар. Көктем және күз кезінде миллиондаған жағалау және су құстары күш алдынан тоқтау үшін мұнда келеді. Бұл пана сонымен қатар жойылып бара жатқан Калифорниялық шатырша құсы және тұзды батпақтың жинаушы тышқаны сияқты жергілікті түрлер үшін маңызды тіршілік ортасын қамтамасыз етеді. Жыл сайын жүздеген мың адам оның әртүрлі жануарлар дүниесі мен мекендеу ортасын аралап көреді. DESFBNWR Сан-Франциско шығанағындағы алты жабайы табиғат панасының бірі. Басқалары: Антиохия құмдары, Элликотт саздығы, Фаралон, Марин аралдары және Сан-Пабло шығанағы. 1995 жылы конгрессмен Дон Эдвардстың және оңтүстік Сан-Франциско шығанағындағы сезімтал ылғалды жерлерді қорғауға жасаған күш-жігерін құрметтеу мақсатында пананың атауы өзгертілді.
It was founded in 1974 as the first urban National Wildlife Refuge established in the United States, and it is dedicated to preserving and enhancing wildlife habitat, protecting migratory birds, protecting threatened and endangered species, and providing opportunities for wildlife oriented recreation and nature study for the surrounding communities. As of 2004, the refuge spanned of open bay, salt pond, salt marsh, mudflat, upland and vernal pool habitats located throughout south San Francisco Bay. About of salt ponds within the refuge are managed by Cargill Salt, which has perpetual salt making rights. Cargill uses the salt ponds to concentrate brines as part of its solar salt operation which produces salt for food, agriculture, medical, and industrial uses throughout the Western United States. Located along the Pacific Flyway, the refuge hosts over 280 species of birds each year. The variety of birds that may call the refuge home or use it as a stopover include white pelicans, white tailed kites, hawks, ospreys, and eagles. Millions of shorebirds and waterfowl stop to refuel here during the spring and fall migration. It also provides critical habitat to resident species like the endangered California clapper rail and salt marsh harvest mouse. Hundreds of thousands of people visit its diverse wildlife and habitats each year. The DESFBNWR is one of six wildlife refuges in the San Francisco Bay Area. The others are: Antioch Dunes, Ellicott Slough, Farallon, Marin Islands, and San Pablo Bay. It was renamed in 1995 in recognition of Congressman Don Edwards and his efforts to protect sensitive wetlands in south San Francisco Bay.