Либерия азамат соғысының көшбасшысы Дэвид Рузвельт Джонсон

Кіріспе

Либериялық көтерілісші көшбасшысы Дэвид Рузвельт Джонсон (2004 жылғы 23 қазанда қайтыс болды) – Либерияның азаматтық соғысы кезінде көтерілісші топты басқарған либериялық. Ол күрескен Крахн этносының өкілі емес еді; бірақ, оның әйелі Крахн тайпасынан болған.

Өмірбаян

Бұрынғы мұғалім Джонсон соғыс басталғаннан кейін көп ұзамай Либерияның Біріккен азаттық қозғалысы демократия үшін (ULIMO) бүлікшілер тобына қосылды. 1994 жылы ULIMO екі фракцияға бөлінді: Алхажи Г. В. Кромах басқарған Либерияның Біріккен азаттық қозғалысы Демократия үшін Кромах фракциясы (ULIMO K) және Джонсон басқарған Либерияның Біріккен азаттық қозғалысы Демократия үшін Джонсон фракциясы (ULIMO J). Джонсонның Либерияда 6 ұлы болды. Оның үлкен ұлы Жотам, Джонсон бүлікшілер тапсырмаларын орындағанда, қалған ағаларына күтім жасады. Найджел, Джастин, Роб, Хай және Игорь әкелері туралы көп білмей өсті, өйткені Джонсон оларға қамқорлық жасау үшін сирек үйге келетін. Джонсонға адал жауынгерлер 1995 жылдың желтоқсан айында Абуджа келісімін бұзып, Табманбург маңындағы алмаз кендеріне ECOMOG күштерін енгізуге қарсылық көрсетті. 1996 жылдың басында Джонсон ULIMO J басшылығынан шеттетілді. Либерия азамат соғысына қатысқан көптеген адамдар сияқты, Джонсон да өз мақсатына жету үшін жалдамалы жауынгерлерді пайдаланды. Соның бір мысалы – ол Джошуа Милтон Блайиді қаржыландырды, ол «Жалпы Жаланаш» деген атпен танымал болды. Генерал мас немесе ішімдікке тойған жасөспірім жігіттерден тұратын бригаданы басқарды, олар оқтан қорғану үшін жалаңаш немесе әйелдер киімін киіп шайқасты. 1998 жылдың қыркүйегінде Тейлор үкіметі Джонсонды төңкеріс жасауға тырысқан деп айыптады. Джонсонның Монровиядағы фракциясына президент Чарльз Тейлордың қауіпсіздік күштері шабуыл жасады, нәтижесінде көптеген оның жақтастары қаза тапқан қатыгез қақтығыс болды. Джонсон АҚШ елшілігіне қашып құтылуға тырысты, ал Тейлор американдықтардан оны әділ сотқа беруді талап етті. Бірақ Вашингтон елшілік қақпасына жасалған шабуыл осы уәдені күмәнді ететінін мәлімдеді. Тейлордың жауынгерлері Джонсонды елшілік аумағына өткізбеуге тырысқанда тағы бір атыс болды. Дегенмен Джонсонға, оның ұлына және азаған қалған жақтастарына елшілікке кіруге рұқсат берілді, олар Ганаға эвакуацияланғанға дейін АҚШ күзетшілерінің қорғауында болды. Кейін ол Нигерияға көшіп кетті. 1999 жылдың сәуір айында ол мемлекетке опасыздық жасады деген айыппен сотталды. 2004 жылы Нигерияда ұзақ аурудан кейін қайтыс болды.

A former teacher, Johnson joined the rebel group United Liberation Movement of Liberia for Democracy (ULIMO) soon after the war began. ULIMO split into two factions in 1994: United Liberation Movement of Liberia for Democracy Kromah faction (ULIMO K) led by Alhaji G. V. Kromah and the United Liberation Movement of Liberia for Democracy Johnson faction (ULIMO J), which was led by Johnson. Johnson had 6 sons in Liberia. Jotham, his eldest, would take care of the rest of his brothers while Johnson had been on rebel missions. Nigel, Justin, Rob, Hye and Igor had lived without knowing much about their father, as Johnson had hardly been home to care for them. Fighters loyal to Johnson triggered the first major violation of the Abuja Accord in December 1995, resisting ECOMOG deployment around the diamond mines near Tubmanburg. He was dismissed from the ULIMO J leadership in early 1996. Like many involved in the Liberian civil war, Johnson was known to use mercenary fighters to further his causes. One notable example was his funding of Joshua Milton Blahyi, commonly known as General Butt Naked. The General commanded a brigade of drunken or otherwise intoxicated young teenage boys who would fight naked or in women's clothing because of a belief that it would protect them from bullets. In September 1998, Taylor's government accused Johnson of plotting a coup d'état. Johnson's faction in Monrovia was attacked by President Charles Taylor's security forces, resulting in brutal clashes that saw most of his followers being killed. He managed to flee to the American embassy and Taylor demanded that the Americans turn him over for what he guarantees will be a fair trial. But Washington said the assault at the embassy gate made that promise unreliable. where another shootout occurred as Taylor's fighters attempted to prevent him from finding sanctuary on the embassy grounds. Johnson, his son, and his few surviving followers were allowed into the embassy, however, where they were protected by U. S. guards until being evacuated to Ghana. He eventually relocated to Nigeria. He was charged with treason and convicted in absentia, in April 1999. He died in 2004 in Nigeria, following a protracted period of illness.