Хиндон: Тарихы мен жоспарланған қаласы

Кіріспе

бұрынғы Парламенттік болыс

Хиндон – Англияның Уилтшир округіндегі ауыл және азаматтық приход, Солсбериден шамамен 26 шақырым (16 миль) батысқа және Уорминстерден 15 шақырым (9,6 миль) оңтүстікке орналасқан. Ол Кранборн Чейз және Батыс Уилтшир Далаларының көрнекті табиғи сұлулық аймағында жатыр. Хиндон бұрынғы базар қаласы болған, бірақ қазір ауылға айналған.

Тарих

Хиндон – мыңжылдықтар бойы бөлшектеп дамыған ағылшын ауылдарының көпшілігінен өзгеше, жоспарланған елді мекен. Егер бұл аймақта бұрынғы қоныстар болған болса да, ауылдың ішінде оны растайтын ешқандай дәлел табылмаған. Жақын төбелерде тарихқа дейінгі егістік жүйелері мен қола дәуіріне жататын дөңгелек обалар бар. Винчестер епископының мүлік есептерінде, Винчестер епискобы Питер де Рош 1218 жылы базарлар мен жәрмеңкелер үшін қалашықты жоспарлағандығы айтылады; сол кезде бұл жер Шығыс Нойл приходінің құрамында болған. Құрылыстың негізгі кезеңі 1218 және 1220 жылдар аралығында болды, және бүгінге дейін ортағасырлық елді мекеннің орналасуын көруге болады: Бас көшенің екі жағындағы негізгі үйлер, ал үйлердің артында тар жер участалары орналасқан. Шамамен 1250 жылы ауылда 150-ге жуық үй болған. 1377 жылы 77 адам жеке салық төлеген. Хиндон орта ғасырдың соңында парламенттік округке айналды (Хиндон округін қараңыз) және 1832 жылы сайлау құқығынан айырылғанға дейін екі өкілді сайлап отырды; сол кездегі стандарттармен салыстырғанда, ол ерекше бұзылған округ саналды, яғни «өлі округ». Оңтүстік-батыс Уилтширдегі орталық орнының арқасында, ол жергілікті басқару орталығы болды: 1530 және 1660 жылдар аралығында тоқсандық сот отырыстары кейде осында өткізілді, ал 1786 жылы шағын сот бөлімінің орталығы болды. Хиндонның гүлденуіне оның базарлары мен жәрмеңкелері, сондай-ақ маңызды жолдарға жақын орналасқандығы ықпал етті. 1218 жылы ауылға негіз салынғаннан кейін бірден апталық базар ашылды және ол ғасырлар бойы жалғасты: Хиндон 16-шы ғасырдың ортасы мен аяғындағы базармен танымал болды. Жүгері нарығы ретінде Джон Обри шамамен 1650 жылы оны Уорминстерден кейін екінші орынға қойды, ал 1707 жылы ол Чиппенхаммен бірге Уилтширдің ірі нарығы ретінде танылды. 19-шы ғасырда шошқа мен қой сату нарық бизнесінің маңызды бөлігін құрады, бірақ 19-шы ғасырдың соңында нарық тез құлдырады және 1880-жылдардың басында тоқтады. 18-шы және 19-шы ғасырларда пошта тасымалы ауылдағы маңызды сала болды. Лондон-Эксетер жолы төбелер арқылы өтті, ал 1754 жылы ауылда он төрт қонақүй мен таверна болды, олар жылқыларға арналған астық үйлермен жабдықталған. Хиндонның өміршеңдігі соншалықты жоғары болғандықтан, ол 1754 жылғы апатты өрттен кейін тез қалпына келді. 1801 жылы халық саны 793 адамды құрады. 1830 жылы Лондоннан Эксетерге бағытталған пошта көліктері күн сайын «Лебедь» қонақүйінен, ал Барнстаплдан «Қоян» қонақүйінен түнде шығатын болды, сондай-ақ батысқа қарай да қызметтер көрсетілді. Гросвенор Армста (тарихының әртүрлі кезеңдерінде Angel Inn деп те белгілі) әлі де астық үйлерді көруге болады: Angel Lane-ге қараған тұрақты блоктың сыртқы жағында мына жазу бар: GROSVENORS ARMS GOOD STALL STABLEING [sic] AND LOCK UP COACH HOUSES. Ауыл халқының саны 1831 жылы 921 адамға жетті, онда 190-ға жуық үй болды. Ғасырлар бойы ауылда тоқымашылық, зығыр және құйрық тоқу, жібек иісі, қонақүй шаруашылығы, нан пісіру, сыра қайнату, сағат жасау, оқ-дәрі өндіру, ағаш, металл және былғары өңдеу сияқты әртүрлі кәсіптермен айналысты. 1850 жылдары ауылдың шығыс жағында леди Октавия Шоу Стюарт есебінен мектеп салынды. 1961 жылға дейін барлық жастағы балалар оқуға қатысты, содан кейін 11 жасар балалар басқа жерге ауыстырылды. Хиндонның құлдырауына бірнеше себеп көрсетілді: 1832 жылы сайлау құқығынан айырылу; 1840 жылдары Лондонның Таунтон мен Эксетермен теміржол байланысы, бұл пошта тасымалын едәуір азайтты (1859 жылы Тисбери станциясының ашылуымен бірге, Хиндоннан оңтүстік-шығысқа қарай 2 миль (3 км) қашықтықта); және жалпы жол қозғалысының төмендеуі. 1875 жылы Хиндонның барлық қонақүйлерінен екі ғана қалды. 1863 жылы Бас көше ағаштармен қапталды. Бұл ағаштар әлі де бар, көбінесе ақшағаш, бірақ бірнеше емен ағаштары да бар. Ағаштарды жыл сайын шабу арқылы кең, түзу ауыл көшелеріне француздық көрініс береді. Хиндон W. H. Хадсонның 1910 жылы жарық көрген «Шопанның өмірі: Оңтүстік Уилтшир тауларының әсерлері» еңбегінде еске алынған. Хадсон 1909 жылдың көктемі мен жазында «Қоян» қонақүйінде болған. Кітаптың 16-тарауы Хиндонға арналған, онда Хадсон ауылды былайша сипаттайды: «Хиндон – бұл әдемі шағын ауыл, сондықтан оның көгалдың ортасында ауылдық және әдемі, оның соңғы күйі, салауатты және тазартылған, бұрынғыдан әлдеқайда жақсы. Ол ақыл-ойлы болса да, көңіл-күйі жақсы, тіпті қуанышты да, қақпаларындағы жат жұрттыққа мейірімділік танытады, сондықтан ол оны қуанышпен және ризашылықпен еске алады». Ол Хиндонның әлеуметтік және табиғи тарихы туралы әңгімелейді.

Hindon is a planned settlement, unlike most English villages which have evolved piecemeal over the millennia. If previous settlement in the area was present, no evidence within the village itself has yet been discovered. There are prehistoric field systems and Bronze Age round barrows on the downs nearby. According to the Estates' Account Rolls of the Bishop of Winchester, Bishop Peter des Roches of Winchester planned the borough as a centre for markets and fairs in 1218; at that time the land was part of East Knoyle parish. The main period of building was between 1218 and 1220 and even today, the medieval settlement pattern can be seen: the main tenements flanked either side of the High Street, with narrow burgage plots running behind the buildings. By c.1250 there were some 150 houses in the village. There were 77 poll tax payers in 1377. Hindon became a parliamentary borough (see Hindon constituency) in the later Middle Ages, and continued to return two members until it was disenfranchised in 1832; it was reckoned to be an exceptionally corrupt borough even by the standards of the time, a so called 'rotten borough'. Its central position in south west Wiltshire made it a centre of local government: between 1530 and 1660 it was sometimes a venue for quarter sessions and in 1786 was made the centre of a petty sessional division. Hindon's prosperity was due to its markets and fairs, and its position on and near main roads. Almost immediately after the foundation of the village in 1218 a weekly market was held and this continued for centuries: Hindon was noted for its market in the mid and late 16th century. As a corn market it was rated by John Aubrey as second only to Warminster in c.1650, and in c.1707 it was coupled with Chippenham as a great Wiltshire market. In the 19th century the sale of pigs and sheep comprised a sizeable share of the market business, but by the later 19th century the market declined rapidly, and finally ceased in the early 1880s. Coaching was probably the major industry in the village in the 18th century and early 19th century. The main London Exeter road ran across the downs, and in 1754 there were fourteen inns and public houses in the village, with associated stabling for the horses. Such was the vitality of Hindon that it quickly recovered after the disastrous fire of 1754. In 1801 the population was 793. In 1830 London coaches from Exeter left daily from the Swan and from Barnstaple nightly from the Lamb Inn, and there were corresponding services westwards. Stabling can still be seen at the Grosvenor Arms (also known at various times in its history as the Angel Inn): the exterior of the stable block facing Angel Lane bears a text which reads: GROSVENORS ARMS GOOD STALL STABLEING [sic] AND LOCK UP COACH HOUSES. The population of the village reached a peak of 921 in 1831 when there were some 190 houses. Other trades undertaken in the village over the centuries include weaving, linen and tick weaving, silk twist manufacture, inn keeping, baking, brewing, clock making, gunpowder manufacture, and wood, metal and leather working. A school was built on the east side of the village in the 1850s, at the expense of Lady Octavia Shaw Stewart. Children of all ages attended until 1961, when those aged 11 transferred elsewhere. Several reasons for Hindon's decline have been put forward: its disenfranchisement in 1832; the railway connection of London to Taunton and Exeter in the 1840s which reduced coach traffic significantly (coupled with the opening of the station at Tisbury, 2 mile (3 km) southeast of Hindon, in 1859); and a general decrease in road traffic. By 1875 all but two of Hindon's inns were closed down. The High Street was lined with trees in 1863. These still remain, mostly lime but with a few oak trees. The trees are pollarded annually, giving the wide straight village street an almost French look. Hindon is mentioned in A Shepherd's Life: Impressions of the South Wiltshire Downs by W. H. Hudson, published in 1910. Hudson stayed in the Lamb Inn in the spring and summer of 1909. Chapter 16 of the book concerns Hindon, in which Hudson describes the village thus: 'Hindon is a delightful little village, so rustic and pretty amidst its green, swelling downs its last state, sober and purified, is very much better than the old. For although sober, it is contented and even merry, and exhibits such a sweet friendliness toward the stranger within its gates as to make him remember it with pleasure and gratitude.' He relates stories about Hindon's social and natural history.

Дін

Хиндон құрылған кезде шапель салынды, бірақ 14 ғасырдың соңында жабылып қалғаны анық. 1405 жылы ол қайта құрылып, ішінара қайта салынды. 1650 жылы Хиндонның приходқа айналуы ұсынылды, бірақ ол Шығыс Нойлдегі Сент-Мария приход шіркеуінің шапелі болып қалды. 1869 жылға дейін шапельде некеге тұру құқығы болмаған, бірақ тұрғындар шомылдырылып, жерленген. 1804 жылы шіркеу (еркін шапель деп аталды) оңтүстік мұнарасы бар негізгі зал және ғибадатханадан тұрды, мұнараның төменгі бөлігі вестибюль ретінде пайдаланылды. Мұнара, сондай-ақ негізгі зал мен ғибадатхананың бір бөлігі 12 ғасырға дейін, ал батыс есігі мен терезесі және негізгі залдағы оңтүстік терезесі кейінгі орта ғасырға жатады. 1836 жылы шіркеу кеңейтілді: солтүстік бөлім қосылды, сондай-ақ негізгі залда терезе ашылды; 1864 жылы шіркеуде неке қию рәсімдері басталып кетті. Алайда, шіркеудің бұл жаңаруы ұзаққа соқпады. 1869 жылы приход мәртебесі берілді. 2004 жылы Хиндон Уилтширдегі ең жақсы орта өлшемді ауыл сыйлығын, ал 2006 жылы Уилтширдегі ең жақсы күтілген ауыл үшін Лоуренс Китчинг сыйлығын жеңіп алды. Екі сыйлықты да Англия ауылдарын қорғау кампаниясы (CPRE) жүргізеді. Үш ұзақ қашықтықты жаяу жол Хиндон арқылы өтеді: Уэссекс Риджвейі, Монарх жолы және Оранж жолы.