Роджер Шерман Лумис: Артуриан әдебиетінің зерттеушісі

Кіріспе

Американдық ғалым Роджер Шерман Лумис (1887–1966) – американдық ғалым және ортағасырлық және артурий әдебиеті саласындағы ең көрнекті мамандардың бірі. Лумис ең әйгілісі артурий аңыздарының, әсіресе Киелі Граалдың, түп-тамырларын кельт мифологиясында көрсеткенімен танылған.

Өмірбаян

Роджер Шерман Лумис – пастор Генри Лумис пен Джейн Херринг Гриннің ұлы, Уильям Максвелл Эварттың шөбересі және американдық мемлекеттің негізін қалаушы әкесі Роджер Шерманның шөпшешесі. 1887 жылдың 31 қазанында Жапонияның Йокогама қаласында дүниеге келген ол Коннектикут штатының Лейквилл қаласындағы Хотчкисс мектебінде білім алған. 1909 жылы Уильямс колледжінде бакалавр, 1910 жылы Гарвард университетінде магистр, ал 1913 жылы Родс стипендиаты ретінде Оксфордтағы Нью-колледжде әдебиет бакалавры (BLitt) дәрежесін алды. Оның BLitt диссертациясы Артур Непьер мен К. Ф. Беллтің жетекшілігімен жазылған, тақырыбы – «Ортағасырлық ағылшын өнеріндегі романтикалық туындылар». Ол Колумбия, Уильямс, Уэльс университеті және Францияның Ренн университетінен құрметті дипломдар алды. 1913 жылдан 1918 жылға дейін Иллинойс университетінің Урбана қаласындағы оқытушысы болды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде «Atenshun 21» әскери басылымын редакциялады. Ол Иллинойс университетінен Колумбия университетіне кетіп, 1919 жылдан 1958 жылға дейін сабақ берді: ол Колумбия университетінің ағылшын тілі факультетінің мүшесі болды және 1958 жылдан 1966 жылғы өліміне дейін emeritus қызметін атқарды. 1919 жылы Лумис өзінің бірінші әйелі Гертруда Шёпперле Лумиске (1882–1921) үйленді. Ол кельт мифологиясының Артур аңызына, әсіресе Киелі Грааль романсына тигізген әсерін ерте жылдары зерттеді. 1930 жылы Лумис Корнуоллдағы Труро қаласында өткен бірінші Халықаралық Артурий конгресіне қатысты, онда Генри Дженнер, Доминика Ледж, Эжен Винавер және басқа да ғалымдар Артурий аңыздарын зерттеді. Ол Халықаралық Артурий қоғамының мүшесі (Америкалық бөлімінің президенті, 1948–1963), Қазіргі тілдер қауымдастығының, Американың Ортағасырлық академиясының (мүшесі; екінші вице-президент, 1961–1964), Қазіргі гуманитарлық зерттеулер қауымдастығының және Америкалық гуманист қауымдастығының мүшесі болды. 1955–1956 жылдары Оксфорд университетінде Истман профессоры болды. Лумис он ғылыми кітап және көптеген мақала жазды. Оның 1965 жылы Принстон баспасында жарық көрген «Чосер әлемінің айнасы» атты кітабы Джеффри Чосер және оның заманына қатысты суреттер, мүсіндер, картиналар және басқа материалдарды көрнекті түрде ұсынады. Оның 1949 жылы Колумбия университетінде жарық көрген «Артурий дәстүрі және Критиен де Труа» атты ең танымал кітабы Американың Ортағасырлық академиясының Хаскинс медалін жеңіп алды. 1921 жылы бірінші әйелі қайтыс болғаннан кейін Лумис Лора Аландис Хиббардқа (1883–1960) үйленді, ол көптеген зерттеулер мен жазу жұмыстарында оған көмектесті. Ол өзінің соңғы еңбектерінің бірін Гертруда Шёпперле Лумис және Лора Хиббард Лумиске «алғыс пен махаббатпен еске алу үшін» арнады («Грааль: Кельт мифінен христиандық символына дейін» Уэльс университеті, 1963; кейін Принстон университеті, 1991). Лумис 1966 жылдың 11 қазанында Коннектикут штатының Уотерфорд қаласында қайтыс болды.

Roger Sherman Loomis was the son of Rev. Henry Loomis and Jane Herring Greene, the grandnephew of William Maxwell Evarts, and the great great grandson of American founding father Roger Sherman. Born on October 31, 1887, in Yokohama, Japan, he was educated at the Hotchkiss School in Lakeville, Connecticut. He earned a Bachelor of Arts degree from Williams College in 1909, a Master of Arts degree from Harvard University in 1910, and, as a Rhodes Scholar, a Bachelor of Letters (BLitt) degree at New College, Oxford, in 1913. His BLitt dissertation, written under the supervision of Arthur Napier and C. F. Bell, was titled Illustrations of the Romances in Mediæval English Art. He held honorary degrees from Columbia, Williams, the University of Wales, and the University of Rennes in France. He was an instructor at the University of Illinois at Urbana from 1913 to 1918. During the First World War he edited an Army publication Atenshun 21. He left Illinois for Columbia University, where he taught from 1919 until 1958: he was a member of Columbia's English faculty and held an emeritus position there from 1958 until his death in 1966. In 1919, also, Loomis married his first wife, Gertrude Schoepperle Loomis, (1882–1921), a medieval scholar who shared his interest in Arthurian literature (Folklore 38.4 1927 405–407). From his early years he studied the influence of Celtic mythology on Arthurian legend, especially the Holy Grail romance. In 1930 Loomis attended the first International Arthurian Congress in Truro, Cornwall, where he, Henry Jenner, Dominica Legge, Eugène Vinaver, and other scholars investigated Arthurian legends. He was a member of the International Arthurian Society (president of American Branch, 1948–1963), the Modern Language Association, the Mediaeval Academy of America (fellow; second vice president, 1961–1964), the Modern Humanities Research Association, and the American Humanist Association. In 1955–1956 he was an Eastman Professor at the University of Oxford. Loomis wrote ten scholarly books and numerous journal articles. His book A Mirror of Chaucer's World, published in 1965 by Princeton, is a pictorial presentation of drawings, sculpture, paintings and other materials related to Geoffrey Chaucer and his age. His most notable book Arthurian Tradition and Chrétien de Troyes, published by Columbia University in 1949, won the Haskins Medal of the Mediaeval Academy of America. After the death of his first wife in 1921, Loomis married Laura Alandis Hibbard (1883–1960), with whom he collaborated in many of his research and writing efforts. He dedicated one of his final volumes to Gertrude Schoepperle Loomis and Laura Hibbard Loomis "in grateful and loving remembrance" (The Grail: From Celtic Myth to Christian Symbol published by the University of Wales 1963; and later by Princeton University, in 1991). Loomis died on October 11, 1966, in Waterford, Connecticut.