Джеймс Умбрихт: Батыл бейсболшының трагедиялық өмірі

Кіріспе

Джеймс Умбрихт (17 қыркүйек 1930 - 8 сәуір 1964) – американдық бейсболшы. Оң қолды рельефтік питчер, ол 1959 және 1963 жылдар аралығында МЛБ-да «Питтсбург Пайрэтс» және «Хьюстон Колт .45» командалары үшін ойнады. Умбрихт Чикагода дүниеге келді, бірақ Джорджияда өсті. Кәсіби карьерасын 1953 жылы бастады, ал 1959 жылы үлкен лигаға жолдама алды. Келесі маусымдарда ол командалар арасында ауысып, «Пайрэтс» және осы команданың фермалық жүйесінде ойнады. Умбрихт 1962 жылы «Колт .45» командасына таңдалды және Ұлттық лиганың үздік рельефтік питчерлерінің біріне айналды. 1963 жылдың наурыз айында оң аяғында қатерлі меланома анықталды, ал операциядан кейін бейсболға оралуы бүкіл елде жаңалық болды және бұл ауруды зерттеуге серпіліс берді. 1963 жылы ол рельефтік питчер ретінде ойнады, кейде шектен тыс ауыруға төтеп берді. Умбрихттің денсаулығы жақсы болмай, ол алты ай ішінде Хьюстон аймағындағы ауруханада меланоманың асқынуларынан 33 жасында қайтыс болды. Оның күлі «Астродом» стадионының құрылыс алаңына шашылды, ол болашақта «Колт .45» командасының үйіне айналатын еді. Команда Умбрихттің 32 нөмірі бар жейдесін зейнеткерлікке шығарды және оның құрметіне 1964 жылғы маусымда қара лента тақты.

Ерте мансап

Умбрихт Чикагода дүниеге келді және 1946 жылы отбасымен Атлантаға көшті. Кәсіби бейсболшы болуға ниеттенген Умбрихт үйінің жанындағы алаңда күнде жаттықты және Джорджия штатының Декатур қаласындағы Декатур орта мектебінде көптеген спорт түрлерінде көзге түсті. Ол Джорджия университетіне стипендиямен оқуға түсіп, бейсбол және баскетбол командаларында ойнады, соңғы курста екеуінің де капитаны болды. 1951 жылы ол All Southeastern Conference бірінші командасының құрамына шортстоп ретінде енді. Ол командаға ілігіп, кәсіби бейсбол мансабын питчер және инфилдер ретінде бастады. 1953 жылы Умбрихт 10 ойында алаңға шықты, оның сегізінде бастап ойнады. Ол 4–3 есебімен жеңіске/жеңіліске қанағаттандырып, 2.87 орташа ұпай жинады. Умбрихт 1954 және 1955 жылдардағы маусымдарды өткізіп жіберді, бірақ АҚШ Армиясында қызмет етті, Колорадодағы Форт Карсон әскери командасы үшін ойнады. 1956 жылы әскерден босатылғаннан кейін Умбрихт Эвангелин лигасының Батон-Руж көтерілісшілері сапында өнер көрсетті; команда 53–70 есебімен аяқтаған 32 ойында 15–15 жеңіс-жеңіліс көрсеткішін тіркеді. «Пираттар» Умбрихтті Тынық мұхиты лигасындағы Солт-Лейк-Сити Биз клубына, өздерінің үшінші лига филиалына жіберді. «Биз» сапында Умбрихт 47 ойында 14–8 есебімен және 2.78 орташа ұпаймен өнер көрсетті, көбінесе резервтік ойыншы ретінде алаңға шықты. Ол жеті иннинг тастап, үш соққы жасап, бес ұпай жіберді. «Пираттар» жаттығу кезеңінде күшті бастады, бір кезде қатарынан 11 ойын жеңді. Детройт Тайгерлеріне қарсы өткен ойында Умбрихт Дэниелспен бірігіп, қарсыластарға ешқандай ұпай беруге жол бермеді. 21 сәуірде Филадельфия Филлистеріне қарсы өткен келесі ойында Умбрихт нашар бақылау көрсетті, 2.1 иннингте үш ұпай жіберіп, бес ойыншыны шығарып тастады. 25 мамырда «Пираттардың» бастапқы питчері Боб Френд ауруға шалдыққандықтан, Лос-Анджелес Доджерс клубының питчері Дон Драйсдейлге қарсы соңғы минутта алаңға шықты. Умбрихт бес иннинг тастап, бес соққы жасады, бірақ екінші иннингте Фрэнк Ховард пен Джон Розебородан екі маңызды хоум-ран жіберіп алып, жеңіліске ұшырады. Жаңбыр салдарынан кейінге қалдырылған ойыннан кейін «Пираттар» 28 мамырда өз алаңында «Филлистермен» кездесті. Ойын қосымша иннингке өткеннен кейін Умбрихт 13-інши иннингте тастады. «Пираттар» иннингтің соңғы жартысында жеңіске жетіп, Умбрихтке мансабындағы алғашқы жеңісті сыйлады. Умбрихт резервтік құрамда күресін жалғастырды және 27 маусымда Дэниелспен бірге Халықаралық лиганың «Колумбус Джетс» клубына ауыстырылды, өйткені Том Чейни мен Эрл Фрэнсис негізгі құрамға көтерілді. 27 маусым мен 9 қыркүйек аралығында ол 19 ойында, оның 15-інде бастап ойнап, 8–5 есебімен, екі рет қарсыластарға ешқандай ұпай беруге жол бермей, 2.50 орташа ұпай жинады. «Пираттар» Ұлттық лиганың жеңімпазы атанды, бірақ ол жеңіске жеткен «Пираттардың» Дүниежүзілік сериясының соңғы тізіміне енбеді. Умбрихт «Колумбусқа» қайта оралды, онда ол 1961 жылғы маусымның қалған бөлігін толыққанды бастап ойнады. «Колтс» сапында Умбрихт тез арада Ұлттық лиганың ең үздік резервтік питчерлерінің біріне айналды. Умбрихт маусымды «Колтс» құрамында бастады, бірақ тәжірибелі питчер Дон МакМахонға орын беру үшін Америка лигасының «Оклахома-Сити 89ers» клубына ауыстырылды. Иуэлл Умбрихттің «ешқашан кездеспеген адамдардың ішіндегі ең керемет мінезді иесі» екенін айтты. Перфузия техникасы сол кезде революциялық болды және Умбрихттің операциясынан көп бұрын хирургиялық процедура ретінде қолданыла бастады. Бір айлық ауруханада жатқаннан кейін Умбрихт және оның дәрігерлері бұқаралық ақпарат құралдарына қатерлі ісікті жеңгендерін хабарлады, «ерте анықталуы мен жақсы физикалық жағдайына» сілтеме жасады, сондай-ақ оның бейсбол мансабында «тағы бес немесе алты жақсы жыл» болатынын мәлімдеді. Бұл жаңалықты естіген Умбрихт оны жақын туыстарынан басқа жасыруға шешім қабылдады. Ол 13–3 есебімен жеңіліске ұшыраған ойында алтыншы иннингте алаңға шығып, бір иннингте Фрэнк Робинсоннан хоум-ран жіберіп, төрт ұпай жіберді. Ойыннан кейін Умбрихт нашар өнер көрсеткеніне қарамастан өзін «өте жақсы» сезінгенін айтты. Операция оның аяғына ауыр тиді: оған 100-ден астам тігіс салынды, кейде питчерлік кезінде жарадан қан ағып шықты. Сол жылы Умбрихт 35 ойында 4–3 жеңіс-жеңіліс көрсеткішін тіркеп, 2.61 орташа ұпай жинады. Умбрихттің 1964 жылғы Topps бейсбол карточкасының артқы жағы баспаға түсер алдында оның қайтысы туралы мәліметтермен жаңартылды. (Айта кетейік, Бонд мансабын Хьюстонмен емес, Миннесота Твинз клубының мүшесі ретінде аяқтады.) Журналистер кейде сандарды зейнеткерлікке шығаруды сынға алып, Умбрихтті бейсбол жанкүйерлеріне таныс емес адамның мысалы ретінде келтіреді. Умбрихттің меланомадан қайтысы бұл ауру туралы халықтың назарын аударды. Бұрынғы Лос-Анджелес Рамс клубының қорғаушысы Джек Парди 1965 жылы Умбрихттің меланомамен күресінің өмірін сақтап қалғанын айтты. Парди, Pro Bowl қорғаушысы, қолтығындағы бір түйірді ұзақ уақытқа дейін назарға алмады. Умбрихттің қатерлі ісікпен күресіп жатқанын естігеннен кейін, және оның түйірі Умбрихттің түйіріне ұқсас болғандықтан, ол команда дәрігеріне барды, ол оған меланома диагнозы қойды. Пардидің меланомасы да денесіне тараған болса да, ол толыққанды жазылып кетті.

Umbricht was born in Chicago, and moved with his family to Atlanta in 1946. Aspiring to be a professional baseball player, Umbricht practiced every day on a field by his house and became a multi sport star at Decatur High School in Decatur, Georgia. He attended the University of Georgia on a scholarship and played on the school's baseball and basketball teams, becoming the captain of both for his senior year. He was named to the All Southeastern Conference first team as a shortstop in 1951. He made the team, starting his professional baseball career as a pitcher and infielder. In 1953, Umbricht pitched for the Bears in 10 games, starting in eight of them. Umbricht finished with a 4–3 win–loss record and a 2.87 earned run average. Umbricht missed the 1954 and 1955 seasons while serving in the United States Army, but pitched for a military team at Fort Carson in Colorado. After his discharge in 1956, Umbricht played for the Baton Rouge Rebels of the Evangeline League; he had a 15–15 Win–loss record in 32 games as the team finished with a 53–70 record, The Pirates assigned Umbricht to their Triple A affiliate, the Salt Lake City Bees in the Pacific Coast League. While with the Bees, Umbricht had a 14–8 record with a 2.78 earned run average in 47 games, mostly in relief. He pitched seven innings, giving up five earned runs while striking out three. The Pirates began strongly in spring training, winning 11 in a row at one point. In a game against the Detroit Tigers, Umbricht combined with Daniels to throw a no hitter. In his next start against the Philadelphia Phillies on April 21, Umbricht had poor control, giving up three runs and walking five batters in 2.1 innings. He made a last minute start against Los Angeles Dodgers pitcher Don Drysdale on May 25, after Pirates starting pitcher Bob Friend had a sore throat and could not play. Umbricht pitched five innings, striking out five batters, but gave up two critical second inning home runs to Frank Howard and John Roseboro and was charged with the loss. After an off day and a game postponed because of rain, the Pirates faced the Phillies at home on May 28. After the game went to extra innings, Umbricht pitched the 13th inning. The Pirates won in the later half of the inning, earning Umbricht his first career win. Umbricht continued to struggle in the bullpen and was demoted alongside Daniels on June 27 to the Columbus Jets of the International League as pitchers Tom Cheney and Earl Francis were promoted to the main squad. Between June 27 and September 9, he appeared in 19 games, 15 of them starts, earning an 8–5 record, two shutouts and a 2.50 earned run average. The Pirates managed to win the National League pennant, but he was not named in the final roster for the World Series, which the Pirates won in seven games. Umbricht was sent back to Columbus, where he spent the rest of the 1961 season as a full time starter. With the Colts, Umbricht quickly became one of the best relief pitchers in the National League. Umbricht started the season on the Colts roster, but was demoted to the Oklahoma City 89ers of the American Association to make room for veteran pitcher Don McMahon. Ewell said Umbricht "had the most wonderful attitude of anyone you'll ever meet". The perfusion technique was radical at the time, entering use as a surgical procedure not long before Umbricht's surgery. After a month long hospital stay, Umbricht and his doctors told the media that he beat the cancer, crediting "early detection and good physical condition", further stating that he "should have five or six good years left" in his baseball career. Upon hearing the news, Umbricht decided to keep it a secret outside his immediate family. He appeared in the sixth inning in a 13–3 loss, giving up four runs, including a home run to Frank Robinson in one inning of work. After the game, Umbricht said he felt "real good" despite the poor performance. The surgery took a toll on his leg: he required over 100 stitches, and blood seeped from the wound while he pitched at times. That year Umbricht posted a 4–3 win–loss record and a 2.61 earned run average in 35 games. The back of Umbricht's 1964 Topps baseball card was updated to mention his death shortly before printing. (It should be noted, however, that Bond ended his career not with Houston but as a member of the Minnesota Twins.) Journalists criticizing the retirement of numbers sometimes use Umbricht as an example of someone whose number was retired but who is unfamiliar to baseball fans. Umbricht's death from melanoma helped alert the general public about the disease. Former Los Angeles Rams linebacker Jack Pardee credited Umbricht's battle with melanoma for saving his life in 1965. Pardee, a Pro Bowl linebacker, had been ignoring a mole on his armpit. After hearing of Umbricht's battle with cancer, and that his mole was similar to Umbricht's, he went to the team doctor, who diagnosed him with melanoma. Although Pardee's melanoma had also spread throughout his body, he made a complete recovery.