Кіріспе
Фрэнк Невилл Хосбанд Робинсон:Фрэнк Невилл Хосбанд Робинсон (13 сәуір 1925-19 қазан 1996) - ағылшын физигі. Невилл Робинсон Англияның Кембридж қаласындағы Лейс мектебінде және Кембридждегі Крайст колледжінде білім алған, онда физикадан оқыған. Робинсон бастапқыда Хертфордширдің Балдок қаласындағы Сервистік электрондық зерттеу зертханасында (SERL) директор Роберт Саттонның басшылығымен мемлекеттік қызметші болып жұмыс істеді. Содан кейін ол Оксфорд университетінің Кларендон зертханасына Ноффилд ғылыми қызметкері ретінде (1950-54) төмен температуралық физика бойынша DPhil докторлық дәрежесін алу үшін көшті. Джим Дэниелс пен Майкл Грейспен бірге ол алғаш рет ядролық бағдардың үлгісін шығарды. 1951 жылы ол ядролық тоңазыту эксперименті барысында сол уақытқа дейін ең төменгі температураны - абсолюттік нөлден жоғары Кельвин градусының он миллиондық бөлігін ғана шығарды. Робинсон 1955-1959 жылдары ағылшын электр зерттеушісі болды. Ол 1958 жылдан 1961 жылға дейін Оксфордтың Нуффилд колледжінде профессорлық-оқытушылық қызмет атқарды, содан кейін Оксфордтың Сент-Кэтрин колледжінің негізін қалаушы мүшесі болды, онда ол 1992 жылы зейнетке шыққанға дейін болды. Ол сондай-ақ 1959-1992 жылдары Оксфорд университетінде аға ғылыми қызметкер болды, Кларендон зертханасында жұмыс істеді. Өзінің мансабында ол Нью-Джерсидегі Bell Telephone Laboratories компаниясына үш рет сабаттық демалыста болған (1954-1955, 1965-1966 және 1973-1974). 1973 жылы Робинсон стандартты мәтін болып табылатын "Макроскопиялық электромагнетизм" атты кітабын шығарды. Оның микротолқынды ату шуы мен минималды шу факторы туралы мақаласы 1954 жылы Британдық радиоинженерлер институтымен Клерк Максвелл сыйлығын алды. Оның ядролық магниттік резонанс (ЯМР) саласындағы Робинсон тербелісін ойлап тапқаны маңызды.
Frank Neville Hosband Robinson (13 April 192519 October 1996) was an English physicist. Neville Robinson was educated at The Leys School in Cambridge, England, and Christ's College, Cambridge, where he read Physics. Robinson initially worked as a civil servant at the Services Electronic Research Laboratory (SERL) in Baldock, Hertfordshire, under the director Robert Sutton. He then moved to the Clarendon Laboratory at Oxford University to undertake a DPhil doctorate degree in low temperature physics, as a Nuffield Research Fellow (1950–54). With Jim Daniels and Michael Grace, he produced an example of nuclear orientation for the first time. Then in 1951, in the first nuclear cooling experiment, he produced the lowest temperature ever achieved until then at only ten millionths of a degree Kelvin above absolute zero. Robinson was an English Electric Research Fellow from 1955 to 1959. He was a faculty fellow at Nuffield College, Oxford, from 1958 to 1961, immediately followed by becoming a founding fellow of St Catherine's College, Oxford, where he stayed until his retirement in 1992. He was also a senior research officer at Oxford University during 1959 to 1992, working at the Clarendon Laboratory. During his career, he visited Bell Telephone Laboratories in New Jersey, United States, three times while on sabbatical leave (during 1954–55, 1965–66, and 1973–74). In 1973, Robinson published the book Macroscopic Electromagnetism, a standard text. His paper Microwave shot noise and minimum noise factor was awarded the Clerk Maxwell Prize in 1954 by the British Institution of Radio Engineers. Importantly, he invented the Robinson oscillator in the field of Nuclear Magnetic Resonance (NMR), which now forms the underlying basis of Magnetic Resonance Imaging (MRI) systems used in many hospitals.
Отбасы
Робинсон 1952 жылы Дафна Коултардқа үйленді. Олардың үш баласы болды, соның ішінде дәрігер Наташа Робинсон, жазушы Эндрю Робинсон және дипломат Вики Боуман. Ол 71 жасында Францияның Кольмар қаласында жүрек ауруынан қайтыс болды.