Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық дене шынықтырушы және журнал шығарушы (18681955) Жас бала кезінде Макфадден әлсіз және ауру болды. Ол 11 жасында жетім қалғаннан кейін, бір шаруаның қолына тапсырылып, фермада жұмыс істей бастады. Фермада ауыр еңбек етіп, тамақ жегендіктен ол мықты да дені сау балаға айналды. Алайда ол 13 жасында Сент-Луис қаласына көшіп барып, кеңседе жұмыс істеді. Тез арада денсаулығы жақсарып, 16 жасында өзін "денеге зақым келген" деп сипаттады. Ол тағы да салмақпен жаттыға бастады, киімінде қорғасын салмағы бар күніне 10 шақырым жүрді, және вегетариан болды. Ол тез арада бұрынғы сауығып кетті.
American physical culturist and magazine publisher (1868–1955)
As a young child, Macfadden was weak and sickly. After being orphaned by the time he was 11, he was placed with a farmer and began working on the farm. The hard work and wholesome food on the farm turned him into a strong and fit boy. When he was 13, however, he moved to St. Louis and took a desk job. Quickly his health reverted again and by 16 he described himself as a "physical wreck". He started exercising again with dumbbells, walking up to six miles a day with a lead weight in his clothes, and he became a vegetarian. He quickly regained his previous health.
Баспа және жазбалар
1899 жылы Макфадден "Физикалық мәдениет" (18991951+? ), бодибилдинг, денсаулық және фитнес туралы американдық журнал, 1912 жылдың тамызындағы санына дейін редактор болды. 1919 жылы мамыр айында Physical Culture журналына оқырмандардан келіп түскен хаттар олардың жеке оқиғаларын айтып берді, нәтижесінде жаңа журнал шықты, Шынайы оқиға, кейіннен, Шынайы детектив, Шынайы оқиға, Шынайы романстар. Көп уақыттан бері бақылаушы редактор Фултон Оурслердің көмегімен Макфадден ақырында баспа империясын өсірді, оның ішінде Liberty, Dream World, Ghost Stories, бір кезде танымал болған кино журналы Photoplay және таблоидтық газет, The New York Evening Graphic. Макфадденнің журналдарына Time Inc. Sports Illustrated-тан бұрын шыққан спорттық журнал SPORT кірді. Ghost Stories - бұл тез өсіп келе жатқан целлюлозалық журналдар саласына бағытталған, бірақ бұл үлкен көлемдегі журнал, ол Macfadden-дің мойындау стилін көптеген әңгімелерінде сақтады. 1928 жылы Макфадден, мысалы, Қызыл қанды әңгімелер (192829), Ұшу әңгімелер (192829) және Қауіп пен батылдық туралы әңгімелер (1929) арқылы пульптарға көбірек ашық қадам жасады. Олардың барлығы да сәтсіз болды. 1929 жылы Макфадден Гарольд Херсидің Good Story Magazine Company журналының мақалаларын жазып шығарады. Макфадденнің "Адамдық оқиғалар" және "Ұшқыр оқиғалар" сияқты атаулары "Жақсы оқиғалар" басылымдары ретінде жалғасты. Макфадденнің басқа да мақсатты журналдары, мысалы, Thrills of the Jungle (1929) және Love and War Stories (1930), Good Story журналдары ретінде пайда болды. 1931 жылы Макфадден Маккиннон Fly журналының баспагерлерінің активтерін сатып алды, бұл оған алғашқы ғылыми фантастикалық "Амаздинг Сториз" және басқа бірнеше атауларды берді; олар Teck Publications баспасының астында жарық көрді. Бұл "Жақсы әңгімені" қажетсіз қылып, қаржылық қолдау бірден тоқтатылды. Тек атаулары Макфадденнің бақылауында 30-жылдардың аяғында сатылып кеткенге дейін болды, содан кейін Макфадден целлюлоза саласында жоқ болды. Макфадден көптеген мақалалар мен кітаптарға, соның ішінде "Қарапайым ерліктің ерлік күші" (1900), "Макфадденнің физикалық мәдениет энциклопедиясы" (1911-1912), "Денсаулық үшін ораза" (1923) және "Сүт диетасы" (1923) кіреді.
In 1899, Macfadden founded Physical Culture (1899–1951+? ), an American magazine on bodybuilding, health, and fitness, and was editor up to the August 1912 issue. In May 1919, readers letters to Physical Culture magazine which told their personal stories resulted in a new magazine, True Story, later, True Detective, True Story, True Romances. Aided by long time Supervising Editor Fulton Oursler, Macfadden eventually grew a publishing empire, including Liberty, Dream World, Ghost Stories, the once familiar movie magazine Photoplay, and the tabloid newspaper, The New York Evening Graphic. Macfadden's magazines included SPORT, a preeminent sports magazine prior to Time Inc.'s Sports Illustrated. Ghost Stories was a nod in the direction of the rapidly growing field of pulp magazines, though it was a large size magazine that preserved Macfadden's confessional style for most of its stories. In 1928, Macfadden made more overt moves into the pulps with, for example, Red Blooded Stories (1928–29), Flying Stories (1928–29), and Tales of Danger and Daring (1929). These were all unsuccessful. In 1929, Macfadden underwrote Harold Hersey's pulp chain, the Good Story Magazine Company. Macfadden titles like Ghost Stories and Flying Stories continued as Good Story publications. Other intended Macfadden pulps, like Thrills of the Jungle (1929) and Love and War Stories (1930), originated as Good Story magazines. In 1931, Macfadden purchased the assets of the Mackinnon Fly magazine publishers, which gave him the pioneering sci fi pulp Amazing Stories, and several other titles; they were published under the Teck Publications imprint. This apparently made Good Story expendable and financial support was withdrawn almost immediately. The Teck titles lasted under Macfadden control until being sold in the late '30s, after which Macfadden was absent from the pulp field. Macfadden also contributed to many articles and books including The Virile Powers of Superb Manhood (1900), MacFadden's Encyclopedia of Physical Culture (1911–1912), Fasting for Health (1923), and The Milk Diet (1923).
Денсаулықты қорғау
Макфадден бұған дейін анорексия сияқты аурулармен байланысты болған ораза ұстауға кеңінен ықпал етті. Ол ораза ұстаған адамның денсаулығы жақсы болатынына сенетін. Оның көптеген азаматтары бір апта бойы ораза ұстап, денесі қайтадан жасылданды. Ол ораза ұстаған "адам барлық ауру-сырқауды толықтай жеңе алады, әрі өзгелерді ұялтатын күш пен төзімділік танытады" деген. Ол ораза ұстаған кезде адамның басқалардан артық екендігін дәлелдейтінін түсінген. Макфадден өзінің ораза тұтудың алдында және кейін денеге оң әсерін көрсету үшін суретке түсірді. Мысалы, бір суретте Макфадден жеті күндік оразадан кейін бірден 100 фунт салмақты салмақ көтеріп, басын көтеріп отырғаны көрініс тапқан. Макфадден ораза ұстаудың қиындықтарын мойындады және оны аскетикалық практика ретінде қолдамады, керісінше, оның түпкі пайдасы оның шығындарынан асып түседі деп сенді. Макфадден шығыс және орта батыс штаттарда көптеген "сауықтыру орталықтарын" құрды. Бұл мекемелер "Физикалық мәдениетті оқыту мектебі" сияқты білім беру бағдарламаларын ұсынды. Ол дене шынықтыру мен фитнес үшін танымал болғанымен, жыныстық қатынасқа қатысты көзқарастары үшін көп танымал болды. Ол жыныстық қатынасты тек ұрпақ алу үшін ғана емес, денсаулығы үшін де маңызды деп санады. Ол сондай-ақ Нью-Джерсидің Миддлсекс округіне қарасты Монро қалашығында "Физикалық мәдениет қаласы" құруға тырысты, ол бірнеше жылдан кейін бүлінген және демалыс үйінің маңындағы, ал кейінірек, Ауткалттың қала маңындағы дамуына айналды. "Time" журналы "Body Love Macfadden" деген лақап атпен атаған - ол жек көретін лақап - оны көптеген адамдар "құқықсыз" және шарлатан деп атады, әдепсіздікпен айыпталып, медициналық мекемелер айыптап тұтқындалды. Ол өмір бойы "табилет сатушыларға", өңделген тағамдарға және пюрелерге қарсы үгіт-насихат жүргізді. Макфадден физикалық мәдениетке негізделген "космотариандық" дінді құруға сәтсіз әрекет жасады. Ол өзінің емделу тәсілі 150 жасқа дейін өмір сүруге мүмкіндік береді деп мәлімдеді.
Macfadden popularized the practice of fasting that previously had been associated with illnesses such as anorexia nervosa. He felt strongly that fasting was one of the surest ways to physical health. Many of his subjects would fast for a week to rejuvenate their body. He claimed that through fasting "a person could exercise unqualified control over virtually all types of disease while revealing a degree of strength and stamina such as would put others to shame". He saw fasting as an instrument with which to prove a man's superiority over other men. Macfadden had photographs of himself taken before and after fasts to demonstrate their positive effects on the body. For example, one photograph showed Macfadden lifting a 100 pound dumbbell over his head immediately after a seven day fast. Macfadden acknowledged the difficulties of fasting and did not support it as an ascetic practice, but rather because he believed its ultimate benefits outweighed its costs. Macfadden established many "healthatoriums" in the eastern and midwestern states. These institutions offered educational programs, such as "The Physical Culture Training School". Although he gained his reputation for physical culture and fitness, he gained much notoriety for his views on sexual behavior. He viewed intercourse as a healthy activity and not solely a procreative one; this was a different attitude than most physicians had at the time. He also attempted to found a "Physical Culture City" in Monroe Township, Middlesex County, New Jersey, which folded after a few years and became the vacation cabin neighborhood, and, later, suburban development of Outcalt. Nicknamed "Body Love Macfadden" by Time – a moniker he detested – he was branded a "kook" and a charlatan by many, arrested on obscenity charges, and denounced by the medical establishment. Throughout his life, he campaigned tirelessly against "pill pushers", processed foods, and prudery. Macfadden made an unsuccessful attempt to found a religion, "cosmotarianism", based on physical culture. He claimed that his regimen would enable him to reach the age of 150.
Басқа кәсіпорындар
Карьерасының шыңына жеткенде Макфадден Нью-Йорк штатының Дансвилл қаласында бірнеше қонақ үй мен ірі ғимараттың иесі болды. Ол 1902 жылы Нью-Йоркте Physical Culture деп аталатын мейрамхана ашты, бұл қаланың алғашқы вегетариандық орындарының бірі болды. Физикалық мәдениет вегетариандық мейрамханалар Филадельфия мен Чикаго сияқты басқа қалаларда құрылды. 1911 жылы мұндай жиырма ресторан болды. Макфадден шикі азық-түлік ілімінің жақтаушысы және Сильвестр Грэм философиясының ізбасары болды. Оның Макфадден қоры Нью-Йорк штатының Вестчестер округіне кішкентай ұлдар мен қыздарға арналған екі мектеп-интернатты құрды: Брайарклиф Манордағы Макфадден мектебі (Скарборо), бастапқыда 4-12 жас аралығындағылар үшін және Тарритаун мектебінде Тарритаун. 1943 жылдың 7 наурызында "Нью-Йорк таймс" журналында Тарритаун мектебінің жарнамасында: "Соғыста жатқан халықтың қажеттіліктерін қанағаттандыру үшін" деп жазылған. Тарритаун мектебіндегі оқушылар әскери киім киіп, әскери тәртіп пен дене жазасына ұшырайтын. Макфадден мектебі 1936 жылдан 1950 жылға дейін, Тарритаун мектебі 1943 жылдан 1954 жылға дейін жұмыс істеді. Макфадден қоры сондай-ақ Теннесси штатының Ливан қаласында Касл Хайтс әскери академиясын басқарады. Бұл қор 1931 жылы 50 миллион доллар бергеннен кейін басталды.
At the peak of his career, Macfadden owned several hotels and a major building in Dansville, New York. He also opened a restaurant in New York City in 1902 called Physical Culture, which was one of the city's first vegetarian venues. Physical Culture vegetarian restaurants were established in other cities such as Philadelphia and Chicago. By 1911, there were twenty such restaurants. Macfadden was a proponent of raw foodism and a follower of Sylvester Graham's philosophies. His Macfadden Foundation established two boarding schools for young boys and girls in Westchester County, New York: the Macfadden School in Briarcliff Manor (Scarborough), originally for ages 4 – 12, and the Tarrytown School in Tarrytown. On March 7, 1943, the advertisement in The New York Times Magazine for the Tarrytown School read: "To Meet the Needs of a Nation at War". The boys at the Tarrytown School wore uniforms and were subject to military type discipline and corporal punishment. The Macfadden School operated from 1936 to 1950, and the Tarrytown School operated from 1943 to 1954. The Macfadden Foundation also operated Castle Heights Military Academy in Lebanon, Tennessee. The foundation began in 1931 when he gave $50 million to it.
Жеке өмір
Макфадден төрт рет үйленген, сегіз баласы бар. Оның ұлы Джек Граучо Маркстың "Сіз өз өміріңізді ойнаңыз" (31 желтоқсан 1953 жыл) шоуында пайда болды және сол кезде 84 жаста болған әкесі туралы әңгімеледі. Ол үшінші әйелі Мэри Уильямсон Макфадденді Англияда Макфадден демеушілік еткен "Англияның ең кемелді әйел үлгісі" байқауында жеңіп алған кезде кезде кездестірді; ол британдық жүзуші чемпионы болды. Олардың сегіз баласы болды: Хелен, Бёрн, Бёрнис, Беула, Беверли, Брюстер, Бервин және Браунда. Тіпті АҚШ президенті де. Макфадден барлық дәрігерлерді шарлаңгерлер деп қарағандықтан, екі баласы медициналық көмексіз қайтыс болды. Қыздарының бірі жүрек ауруынан қайтыс болғанда, ол: "Оның өлгені жақсы, ол мені масқаралаған болар еді", - деп айтты.
Macfadden was married four times and had eight children. His son Jack appeared on Groucho Marx's show You Bet Your Life (December 31, 1953) and talked about his father, who was then 84 years old. He met his third wife, Mary Williamson Macfadden, in England when she won a contest "for the most perfect specimen of England womanhood," sponsored by Macfadden; she was a champion British swimmer. The couple had eight children: Helen, Byrne, Byrnece, Beulah, Beverly, Brewster, Berwyn, and Braunda. and even US president. Two of Macfadden's children died for lack of medical care, as Macfadden viewed all doctors as quacks. When one of his daughters died of a heart condition, he remarked, "It's better she's gone; she only would have disgraced me."
Өлім және мұра
1955 жылы ас қорыту ауруына байланысты емделуден бас тартқаннан кейін, Макфадден қайтыс болды. Ол қайтыс болғаннан кейін Эдвард Лонгстрит Бодин Бернарр Макфадден Қорының президенті болды.
Macfadden died in 1955 after refusing medical treatment for a digestive disorder. Upon his death, Edward Longstreet Bodin became the president of the Bernarr Macfadden Foundation.
Сыни қабылдау
Макфадден өз кітаптарында оқырмандарға кәсіби дәрігерге кеңес бермеуді ұсынғаны үшін сынға ұшырады. Макфадден көпшілікпен шарлатандық деп қарастырылатын, әдеттегіден өзгеше идеяларды қолдады. Моррис Фишбейн былай деп жазды: "Бернар Макфадден өзінің науқасында өзін ғылыми медицинаға қарсы тұратын және аурудың пайда болуына, алдын алу және емдеуге қатысты қандай да бір бір тұжырымдаманы насихаттауға бағышталған шекаралық секташылдармен біріктірді". Кейбір Макфадденнің басылымдары эротика мен жыныстық мазмұны үшін сынға ұшырады. Ол өзінің дене шынықтыру көрмесін насихаттау үшін "порнографиялық" плакаттарды шығарғаны үшін Зыяндылықты басу қоғамының нысанасына айналды. Макфадденнің өлімінен кейінгі мұрасы оның жеке өмірі туралы мәліметтерге байланысты. Доктор Джеймс Уортон Макфадден өмірінің қызықты және ерекше сипаты оны сипаттауда "күлкілі әңгіме немесе шоқ оқиға" дегенге сүйенуге әкелгенін атап өтті. Уортонның пікірінше, бұл Макфадденнің шынайы сенімдері мен маңыздылығынан аластатып, зерттеулерді "сыртқы адамға, ниеттерге емес, іс-әрекеттерге" бағыттауға әкеледі.
Macfadden has drawn criticism for suggesting in his books that readers not consult any professional physician. Macfadden supported unorthodox ideas that are widely derided as quackery, such as grape therapy supposedly healing cancer. Morris Fishbein wrote that "In his campaign, Bernarr Macfadden aligned himself with the border line cultists that oppose scientific medicine and devote themselves to the promotion of some single conception of disease causation, prevention, and treatment." Some of Macfadden's publications also drew criticism for their erotic and sexual content. He was targeted by the Society for the Suppression of Vice for producing "pornographic" posters to promote one of his Physical Culture Exhibitions. Macfadden's legacy after his death has largely been tarnished by details of his private life. James Whorton, PhD, notes that the glamorous and eccentric character of Macfadden's life has led to a predilection for "the amusing tale or shocking incident" in describing it. Whorton argued that this distracts from Macfadden's real beliefs and significance, causing research to be directed "to the outer person, to actions rather than motives."
Кітап тізімінің ішінара сипаттамасы
Макфадден 100-ден астам кітап жазды. Бұл атаулардың ішінара тізімі:
Macfadden wrote over 100 books. This is a partial list of titles: