Кіріспе

Хомо сапиенс түріндегі белоктарды кодтайтын ген Митохондриялық өте ұзақ тізбекті спецификалық ацил CoA дегидрогеназы (VLCAD) - адамда ACADVL генінің кодымен кодталатын фермент. ACADVL- дегі мутациялар аса ұзақ тізбекті ацил- коэнзим А дегидрогеназаның жетіспеушілігімен байланысты. Бұл ген кодтайтын ақуыз ішкі митохондриялық мембранаға бағытталады, онда митохондриялық май қышқылдарының бета-окисдену жолының бірінші сатысын катализдейді. Бұл ацил кофермент А дегидрогеназасы ұзақ тізбекті және өте ұзақ тізбекті май қышқылдарына тән. Бұл геннің жетіспеушілігі миокардтың май қышқылдарының бета- тотығуын азайтады және кардиомиопатиямен байланысты. Альтернативті шлицау нәтижесінде әр түрлі изоформаларды кодтайтын бірнеше транскрипт нұсқалары пайда болады.

Құрылымы

ACADVL генінде 20 экзон бар және ұзындығы шамамен 5,4 кб. VLCAD генінің адамда қызықты құрылымы бар, ол 17-хромосомадағы DLG4 генінің бас-бас құрылымында орналасқан және осы гендердің транскрипцияланған аймақтары бір-бірімен жапсарласқан. DEHP-мен емдеудің нәтижесінде минималды промотордың жоғарылатуы байқалады. DLG4 және VLCAD ортақ реттеуші элементтермен бөліскенде, олардың әрқайсысының функцияларын беретін жеке және ерекше тіндік ерекше элементтері бар. Тышқанда бұл екі ген бір-біріне бастық бағытта орналасады, бірақ олар бір-бірімен жабыспайды. VLCAD жетіспеушілігі бар тышқандарда бауырда протеин гиперацетилациясы аз немесе мүлдем жоқ; бұл VLCAD протеинінің осы биологиялық жүйеде протеин ацетилациясы үшін де қажет екенін білдіреді.

Клиникалық маңызы

ACADVL аса ұзақ тізбекті ацил коферментінің А дегидрогеназаның жетіспеушілігімен (VLCADD) байланысты, бұл көптеген симптомдарға ие және әдетте үш фенотиптің бірі ретінде көрінеді. Біріншісі ауыр, балалық шақта пайда болады және өлім-жітім деңгейі жоғары; ең көп таралған симптом - бұл форма - кардиомиопатия. Екіншісі - балалық шақтағы, әлсіз симптомдары бар, жиі гипокетоздық гипогликемия түрінде пайда болады. Соңғы түрі ересек шақта пайда болады және ол жеке скелет бұлшық еттерінің әсері, рабдомиолиз және миоглобинурия ретінде көрінеді, ол жаттығулар немесе оразамен іске қосылады. Ауруды әдетте, алдымен, пациенттің қан үлгісін стресс кезінде тандемдік массалық спектрометриямен, содан кейін ACADVL генінің болуын анықтау үшін молекулалық генетикалық тестілеу арқылы диагностикалайды. Бұл жетіспеушілік жүйелі түрде емделеді, бірақ кейбір жағдайларда, мысалы, ораза ұстау, миокардтың дәнділенуі, сусыздану және майлы диеталар екіншілік асқынулардың алдын алу үшін болдырмалады.

Өзара әрекеттесулер

ACADVL 75 екілік протеиндік өзара әрекеттесуге ие, оның ішінде 73 - се кокомплексті өзара әрекеттесулер. ACADVL RPSA және GPHN- мен өзара әрекеттеседі.