Кіріспе

Митохондрияда белсенді аминқышқылы

Карнитин – көптеген сүтқоректілердің, өсімдіктердің және кейбір бактериялардың метаболизміне қатысатын төртінші аммоний қосылысы. Энергия метаболизмін қолдау үшін карнитин цитозольден митохондрияға ұзақ тізбекті май қышқылдарын тасымалдап, бос энергия өндіру үшін оларды окистейді, сондай-ақ метаболизм өнімдерін жасушалардан шығаруға қатысады. Екеуі де биологиялық белсенді, бірақ жануарларда тек карнитин ғана табиғи түрде кездеседі, ал карнитин токсикалық, себебі ол осы форманың активтілігін тежейді. Бөлме температурасында таза карнитин ақшыл ұнтақ болып табылады және салыстырмалы түрде аз уыттылығы бар суда еритін звиттерион. Аминқышқылынан алынған карнитин алғаш рет 1905 жылы ет экстракттерінен бөліп алынған, содан бері латын тілінен ("caro/carnis" – ет) осылай аталды. Карнитинге айналу үшін Fe2+ түріндегі темір қажет. Карнитин май қышқылдарын митохондриялық мембрана арқылы тасымалдауға қатысады, ұзақ тізбекті ацетилкарнитин эфирін түзетіп, карнитин пальмитоилтрансфераза I және карнитин пальмитоилтрансфераза II арқылы тасымалданады. Карнитин ацетил тобын қабылдау немесе беру арқылы ацетил-КоА және кофермент А деңгейін тұрақтандыруда да маңызды рөл атқарады. Карнитин шаттлының алғашқы реакциясы – сыртқы митохондриялық мембранада табылған ацил-КоА синтетаза изоэнзимдері отбасы катализдейтін екі сатылы процесс. Олар май қышқылының карбоксил тобы мен коэнзим А-ның тиол тобы арасында тиоэстер байланысын түзетін арқылы май қышқылын белсендіреді, нәтижесінде майлы ацил-КоА түзіледі. Осы зерттеулердің нәтижелері әлі нақты емес, себебі түрлі зерттеулерде карнитиннің әртүрлі дозалары мен жаттығу қарқындылығы қолданылған. Бір ай бойы күніне белгілі бір мөлшерде карнитин қабылдаудың орташа қарқынды жаттығуларға әсері туралы тұрақты дәлелдер жоқ, ал жоғары қарқынды жаттығуларда нәтижелер әртүрлі болды. L-карнитин май метаболизміне әсер ететініне немесе салмақ жоғалтуға көмектесетініне дәлелдер жоқ.

Ерлердің құнарлылығы

Тұқымдық сұйықтықтағы карнитин мөлшері сперматозоидтар саны мен қозғалыс белсенділігімен тікелей байланысты, бұл қосылыстың ерлердің сүексіздігін емдеуде пайдалы болуы мүмкін екенін көрсетеді және қан майларына елеулі әсер етпейді. Мета-талдаулар L-карнитиннің қосымша қабылдануы жүрек жеткіліксіздігі бар адамдарда жүрек функциясын жақсартатынын көрсеткенімен, жүрек-қан тамырлары ауруларының қаупін азайту немесе емдеудегі тиімділігін анықтау үшін жеткілікті зерттеулер жүргізілмеген. Бүйректер организмдегі жалпы гомеостазға, соның ішінде карнитин деңгейіне де жауап береді. Бүйрек функциясының нашарлауы карнитиннің зәрмен шығарылуын күшейтеді, ішкі синтезді азайтады, ал ауруға байланысты анорексия нәтижесінде дұрыс тамақтанудың болмауы карнитин тапшылығына әкелуі мүмкін. Карнитиннің қандағы деңгейі мен бұлшық еттегі қоры төмендесе, анемия, бұлшық әлсіздігі, шаршау, қан майларының өзгеруі және жүрек аурулары пайда болуы мүмкін. Вегетариандар карнитинге бай жануарлардан алынған тағамдарды тұтынбайтындықтан, олар шамамен 10-12 мг аз мөлшерде ғана алады. Тамақтан алынған карнитиннің шамамен 54-86% жұқа ішекте сіңіріліп, кейін қанға өтеді. L-карнитин, ацетилкарнитин және пропионилкарнитин диеталық қосымшалар ретінде таблеткалар немесе ұнтақтар түрінде қол жетімді, күніне 0,5-1 г мөлшерде қабылдау қауіпсіз деп есептеледі. Бұған қоса, ол тұқым қуалайтын ауруларға байланысты туа біткен және кейбір екіншілік карнитин тапшылығы синдромдарын емдеу үшін Азық-түлік және дәрі-дәрмек басқармасы бекіткен препарат болып табылады.

Дәрілік өзара әсерлер және жағымсыз әсерлер

Карнитин пивалат конъюгацияланған антибиотиктермен, мысалы пивампициллинмен өзара әрекеттеседі. Бұл антибиотиктерді ұзақ мерзімді қолдану пивалоил карнитиннің шығарылуын күшейтеді, бұл карнитин тапшылығына алып келуі мүмкін. Вальпроин қышқылы, фенобарбитал, фенитоин немесе карбамазепин сияқты құрысуға қарсы препараттармен емдеу карнитиннің қан деңгейін айтарлықтай төмендетеді. Күн сайын шамамен осы мөлшерде карнитин қабылдағанда, жүрек айну, құсу, іш ауруы, диарея және балық иісімен иіс пайда болуы мүмкін. Басқа да ықтимал жағымсыз әсерлерге тері бөртпесі, бұлшық әлсіздігі немесе эпилепсиямен ауыратын адамдарда ұстамалар жатуы мүмкін.

Тарих

Левокарнитинді АҚШ-тың Тамақ және дәрі-дәрмек басқармасы 1985 жылғы 27 желтоқсанда Carnitor тауарлық атауымен жаңа молекулалық бірлік ретінде бекітті.