Кіріспе
Магниттік резонанстық бейнелеуде суды пайдалану әдісі Диффузиялық салмақталған магниттік резонанстық бейнелеу (DWI немесе DW MRI) - бұл нақты МРТ реттіліктерін, сондай-ақ МРТ бейнелерінде контрастты тудыратын су молекулаларының диффузиясын пайдаланатын алынған деректерден суреттер шығаратын бағдарламалық жасақтаманы пайдалану. Ол молекулалардың, негізінен судың, биологиялық тіндерде, in vivo және инвазивті емес диффузия процесін картаға түсіруге мүмкіндік береді. Тіндердегі молекулалық диффузия кездейсоқ емес, бірақ макромолекулалар, талшықтар және мембраналар сияқты көптеген кедергілермен өзара әрекеттесуді көрсетеді. Су молекулаларының диффузиялық үлгілері тіндердің құрылымы туралы микроскопиялық мәліметтерді аша алады, олар қалыпты немесе ауру күйінде. ДДИ-ның арнайы түрі, диффузиялық тензорлы бейнелеу (DTI) мидағы ақ зат трактографиясын карталау үшін кеңінен қолданылды.
Diffusion weighted magnetic resonance imaging (DWI or DW MRI) is the use of specific MRI sequences as well as software that generates images from the resulting data that uses the diffusion of water molecules to generate contrast in MR images. It allows the mapping of the diffusion process of molecules, mainly water, in biological tissues, in vivo and non invasively. Molecular diffusion in tissues is not random, but reflects interactions with many obstacles, such as macromolecules, fibers, and membranes. Water molecule diffusion patterns can therefore reveal microscopic details about tissue architecture, either normal or in a diseased state. A special kind of DWI, diffusion tensor imaging (DTI), has been used extensively to map white matter tractography in the brain.
Кіріспе
Диффузиялық салмақталған бейнелеуде (DWI) әрбір бейне элементінің (воксель) қарқындылығы сол жердегі су диффузиясының жылдамдығын ең жақсы бағалауды көрсетеді. Судың қозғалмалылығы жылулық қозу арқылы қозғалады және оның жасушалық ортасына қатты тәуелді болғандықтан, ДВИ-нің артында тұрған гипотеза - бұл нәтижелер (ерте) патологиялық өзгерісті білдіруі мүмкін. Мысалы, ДВИ инсульттан кейінгі ерте өзгерістерге Т1 немесе Т2 релаксация жылдамдығы сияқты дәстүрлі МРТ өлшеулеріне қарағанда сезімтал. Диффузиялық салмақталған бейнелеудің диффузиялық спектрлік бейнелеу (DSI) нұсқасы Коннектома дерек жиынтығын алу үшін пайдаланылды; DSI - бұл диффузиялық салмақталған бейнелеудің варианты, ол талшықты жолдарды кесіп өтуден туындаған диффузиялық бағыттағы воксельдік гетерогендіктерге сезімтал және осылайша аксоналдық траекторияларды басқа диффузиялық бейнелеу тәсілдеріне қарағанда толығырақ карталауға мүмкіндік береді. Диффузиялық салмақталған суреттер мидағы қан тамырларының инсультін диагностикалау үшін өте пайдалы. Сондай-ақ, ол ұсақ емес жасушалы өкпе қатерлі ісігінің стадиясын анықтауда жиі қолданылады, бұл жерде ол позитрондық эмиссиялық томографияны осы аурудың "алтын стандарты" ретінде ауыстыруға шынайы үміткер болып табылады. Диффузиялық тензорлы бейнелеу мидың ақ затының ауруларын зерттеу үшін, сондай-ақ басқа дене тіндерін зерттеу үшін әзірленуде (төменде қараңыз). ДДИ ең көп қолданылатын кезде, егер зерттеуге алынған тіндерде судың изотроптық қозғалысы басым болса, мысалы, көк материяның ми қабығында және мидың негізгі ядроларында немесе денеде, онда диффузия жылдамдығы кез келген ос бойынша өлшенгенде бірдей болып көрінеді. Алайда, DWI T1 және T2 релаксациясына да сезімтал болып қалады. Диффузия мен релаксация әсерін сурет контрастына байланыстыру үшін диффузия коэффициентінің сандық суреттерін немесе нақтырақ айқын диффузия коэффициентін (ADC) алуға болады. АДК тұжырымдамасы биологиялық тіндерде диффузия процесі күрделі екендігін және бірнеше түрлі механизмдерді білдіретінін ескеріп енгізілді. Диффузиялық тензорлы бейнелеу (DTI) - бұл тіннің - мысалы, мидағы ақ заттардың нейроаксондары немесе жүректегі бұлшық еттер талшықты ішкі құрылымы кейбір кристалдардың анизотропиясына ұқсас болған кезде маңызды. Су ішкі құрылыммен сәйкестендірілген бағытта (аксиалды диффузия) жылдам таралады және қалаған бағытта перпендикуляр қозғалғанда баяу таралады (радиалды диффузия). Бұл сондай-ақ өлшенген диффузия жылдамдығы бақылаушының қараған бағытына байланысты әр түрлі болады дегенді білдіреді. Диффузиялық негізді спектрлік бейнелеу (DBSI) DTI сигналдарын дискретті анизотроптық диффузиялық тензорларға және субвокселдік жасушалық құрылымдарды жақсы ажырату үшін изотроптық диффузиялық тензорлардың спектріне бөліп береді. Мысалы, анизотроптық диффузиялық тензорлар аксоналдық талшықтармен, ал төмен изотроптық диффузиялық тензорлар жасушалармен және жоғары изотроптық диффузиялық тензорлар үлкен құрылымдармен (мысалы, люменмен немесе ми қарыншаларымен) байланысты. DBSI ми ісіктерінің кейбір түрлерін және бірнеше склерозды дәстүрлі DTI-ге қарағанда жоғары ерекшелікпен және сезімталдығымен ажырататыны дәлелденді. ДБИ мидың микроқұрылысының қасиеттерін анықтауда да пайдалы болды. Диффузиялық салмақталған бейнелеуде (DWI) дәстүрлі түрде диффузиялық тензордың немесе "орташа диффузивтіліктің" ізін бағалауға жеткілікті үш градиент бағыты қолданылады, бұл эдемнің болжамды өлшемі. Клиникалық тұрғыдан алғанда, із салмақталған суреттер мидағы қан тамырларының инсультін диагностикалау үшін өте пайдалы болып шықты, гипоксикалық едемді ерте (бірнеше минут ішінде) анықтау арқылы. Нейрологиялық тракттың бағытты ақпаратты неғұрлым кеңейтілген DTI сканерлері алты немесе одан да көп градиент бағыттарына негізделген 3D немесе көп өлшемді векторлық алгоритмдерді қолдана отырып, диффузиялық тензорды есептеу үшін жеткілікті. Диффузиялық тензор моделі - әр бейнелік воксельдегі диффузияның біртектілігі мен сызықтықтығын қабылдап, диффузия процесінің қарапайым моделі. және жалпыланған диффузиялық тензорлы бейнелеу.
Механизм
Диффузиялық бейнелеу - молекулалық диффузияның жергілікті сипаттамаларымен сезімталданған биологиялық тіндердің in vivo магниттік резонанстық бейнелерін шығаратын МРТ әдісі, әдетте су (бірақ басқа да бөліністерді МР спектроскопиялық тәсілдер арқылы зерттеуге болады). МРТ молекулалардың қозғалысына сезімтал болуы мүмкін. МРТ-ны жүйелі түрде алуда судағы протонның мінез-құлқы белгілі бір субъектінің клиникалық маңызды ерекшеліктері арасындағы контрастты қалыптастыру үшін пайдаланылады. МРТ-ның көпжақтылығы микроскоптық деңгейдегі тіндердің құрылымына байланысты контрастты шығару қабілетіне байланысты. Үлгілі салмақталған суретте, су молекулалары мысалдағы күшті магнит өрісінің әсерінен қозғайды. Бұл су молекуласындағы көптеген протондардың бір мезгілде прецесске ұшырауына себеп болады, МРТ-да сигналдар шығарады. Салмақты суреттерде су протондарының когеренттілігін немесе синхрондылығын жоғалтуын өлшеу арқылы контраст жасалады. Су еркін құлап түсетін ортада болған кезде, демалу ұзаққа созылады. Кейбір клиникалық жағдайларда бұл патологияның аймағы мен оны қоршаған сау тіннің арасында қарама-қайшылықты тудырады. МРТ бейнелерін диффузияға сезімтал ету үшін магнит өрісінің күшін (B1) импульстік өрістің градиенті арқылы сызықтық түрде өзгертеді. Прецессия магниттің күш-қуатына пропорционал болғандықтан, протондар әртүрлі жылдамдықпен прецессияға түседі, нәтижесінде фазаның дисперсиясы және сигнал жоғалуы болады. Градиенттік импульстің тағы бір түрі дәл сол шамада, бірақ кері бағытта, спиндерді қайта фокустандыру немесе қайта фазалау үшін қолданылады. Импульстер арасындағы уақыт аралығында қозғалған протондар үшін қайта фокус лану өте жақсы болмайды, ал МРТ машинасымен өлшенген сигнал азаяды. Бұл "сала градиент импульсі" әдісін бастапқыда Стейскал мен Таннер NMR үшін ойлап тапты. Олар импульс градиентін қолданудан пайда болған сигналдың төмендеуін келесі теңдеу арқылы пайда болатын диффузия мөлшерімен байланыстырды: диффузия салмағы жоқ сигналдың қарқындылығы, градиентпен сигнал, гиромагниттік қатынас, градиент импульсінің күші, импульстің ұзақтығы, екі импульс арасындағы уақыт және, ақыр соңында, диффузия коэффициенті. Диффузияның суреттерін алу үшін осы сигналдың әлсіреуін жергілікті ету үшін МРТ үшін қолданылатын импульсті магнит өрісінің градиент импульстерін (сигналдың жергілікті болуына бағытталған, бірақ бұл градиент импульстері диффузияға байланысты әлсіреуді тудырмауға тым әлсіз) қосымша "қозғалыс зондтау" градиент импульстерімен біріктіру керек, Stejskal және Таннер әдісі бойынша. Бұл комбинация қарапайым емес, өйткені барлық градиент импульстерінің арасында қиылысқан шарттар пайда болады. Осыдан кейін Stejskal және Tanner теңдеуі дұрыс емес болып шығады және сигналдың әлсіреуін талдау немесе сандық түрде есептеу керек, МРТ реттілігінде бар барлық градиент импульстерін және олардың өзара әрекеттесуін интеграциялау. Нәтиже тез арада МРТ реттілігінде көптеген импульстерді ескере отырып, өте күрделі болады және жеңілдету ретінде Ле Бихан барлық градиент терминдерін "b фактор" (бұл тек сатып алу параметрлеріне байланысты) жинап алуды ұсынды, сондықтан сигналдың әлсіреуі жай ғана болады: және кумулятивті кеңею (одан әрі Куртоз деп аталады) моделі, ол міндетті түрде 2 бассейннің болуын қажет етпейді.
where is the signal intensity without the diffusion weighting, is the signal with the gradient, is the gyromagnetic ratio, is the strength of the gradient pulse, is the duration of the pulse, is the time between the two pulses, and finally, is the diffusion coefficient. In order to localize this signal attenuation to get images of diffusion one has to combine the pulsed magnetic field gradient pulses used for MRI (aimed at localization of the signal, but those gradient pulses are too weak to produce a diffusion related attenuation) with additional "motion probing" gradient pulses, according to the Stejskal and Tanner method. This combination is not trivial, as cross terms arise between all gradient pulses. The equation set by Stejskal and Tanner then becomes inaccurate and the signal attenuation must be calculated, either analytically or numerically, integrating all gradient pulses present in the MRI sequence and their interactions. The result quickly becomes very complex given the many pulses present in the MRI sequence, and as a simplification, Le Bihan suggested gathering all the gradient terms in a "b factor" (which depends only on the acquisition parameters) so that the signal attenuation simply becomes: and the cumulant expansion (also called Kurtosis) model,
which does not necessarily require the presence of 2 pools.
Сұр түсті
DWI кескіндерінің стандартты сұрлық шкаласы диффузияның шектелуін айқын көрсету үшін қолданылады.
ADC кескіні
Диффузия коэффициентінің (ADC) суреті немесе ADC картасы - бұл ТМР суреті, ол Т2 салмақты жою арқылы, дәстүрлі ДВИ-ге қарағанда диффузияны нақты көрсетеді. ADC бейнелеу әр түрлі мөлшердегі DWI салмағы бар бірнеше дәстүрлі DWI бейнелерін алу арқылы жүзеге асырылады, ал сигналдың өзгеруі диффузия жылдамдығына пропорционалды. DWI кескіндерінен айырмашылығы, ADC кескіндерінің стандартты сұрлық шкаласы диффузияның кіші шамасы қараңғырақ болып табылады. Инфарктті тіннің жоғары сигналы әдеттегі ДУИ-де оның T2 салмағының нәтижесі болып табылады.
Диффузиялық тензорды бейнелеу
Диффузиялық тензорлы бейнелеу (DTI) - бұл магниттік резонанстық бейнелеу техникасы, ол бұл деректерді тек көлденең кесіндідегі пикселдерге контраст немесе түстерді тағайындау үшін пайдаланудың орнына жүйке жолдары бейнелерін жасау үшін тіндердегі судың шектелген диффузиясын өлшеуге мүмкіндік береді. Сонымен қатар бұлшық еттер туралы пайдалы құрылымдық ақпарат береді, соның ішінде жүрек бұлшық еті, сондай-ақ простата сияқты басқа тіндер. DTI-де әр воксельде бір немесе бірнеше параметрлер жұбы бар: диффузия жылдамдығы және диффузияның басым бағыты, ол үш өлшемді кеңістік ретінде сипатталады, бұл параметр жарамды. Бір DTI кескінінің әрбір вокселі қасиеттері әдетте векторлық немесе тензорлық математика арқылы алты немесе одан да көп әр түрлі диффузиялық салмақталған алулардан есептеледі, олардың әрқайсысы диффузиялық сезімталдық градиенттерінің әртүрлі бағытымен алынады. Кейбір әдістерде жүздеген өлшеулер - әрқайсысы толық суретті құрайтын - бір ғана есептелген сурет деректерін шығару үшін жасалады. ДТИ воксельінің жоғары ақпарат мазмұны оны мидағы нәзік патологияға өте сезімтал етеді. Сонымен қатар, бағыттық ақпаратты жоғары деңгейдегі құрылымда пайдалану арқылы ми арқылы жүйке жолдары таңдалады және соңынан жүреді - бұл трактография деп аталатын процесс. Суретті алу процесінің нақтылы нұсқасы - су молекулалары диффузияға ұшыраған жергілікті микроқұрылымға байланысты магниттік диффузия градиенті күшін (b мәні) және бағытын, әр позициядағы суреттің интенсивтілігі әлсіретіледі. Берілген позицияда сурет неғұрлым әлсіреген сайын, диффузия градиенті бағытында диффузия неғұрлым үлкен болады. Толық тін диффузиялық профилін өлшеу үшін әр сканерде диффузиялық градиенттің әртүрлі бағыттарын (және мүмкін күшін) қолдана отырып, МР сканерлерін қайталау қажет.
Физикалық тензорлар
Физика ғылымында тензор идеясы физикалық қасиеттердің санын сипаттау үшін жасалған әрекеттерден пайда болды. Олар қолданылған алғашқы қасиеттер температура сияқты бір ғана санмен сипатталуы мүмкін қасиеттер болды. Осылайша сипатталатын қасиеттер скалярлар деп аталады; оларды 0-деңгейлі немесе 0-ші реттік тензорлар деп қарастыруға болады. Тензорлар механикалық күш сияқты бағыттылығы бар шамаларды сипаттау үшін де қолданылуы мүмкін. Бұл шамалар шама мен бағытты анықтауды қажет етеді және көбінесе вектормен бейнеленеді. Үш өлшемді векторды үш компонентпен сипаттауға болады: оның x, y және z осьтеріндегі проекциясы. Мұндай векторларды 1-ші қатарлы немесе 1-ші реттік тензорлар деп қарастыруға болады. Тензор - екі вектордың арасындағы байланысты анықтайтын физикалық немесе биофизикалық қасиет. Бір нәрсеге күш қолданылғанда, қозғалыс пайда болады. Егер қозғалыс бір бағытта болса, онда трансформацияны 1-ші қатарлы вектора тензоры арқылы сипаттауға болады. Алайда, тінде диффузия су молекулаларының қозғалуына әкеледі, олар уақыт өте келе бірнеше бағытта жүреді, бұл Картезиан осьтеріне күрделі проекцияға әкеледі. Бұл үлгі, егер бірдей шарттар мен күштер бір ұлпаға бірдей түрде қолданылса, қайталана алады. Егер тіннің диффузияны шектейтін ішкі анизотроптық ұйымы болса, онда бұл факт диффузия үлгісінде көрініс табады. Су молекулаларының диффузиясын тудыратын қозғаушы күштің қасиеттері мен олардың тіндегі қозғалысының нәтижесінде пайда болатын үлгісі арасындағы байланысты тензор арқылы сипаттауға болады. Бұл физикалық қасиеттің молекулалық орын ауыстыруларының жиынтығын тоғыз компонентпен сипаттауға болады, олардың әрқайсысы xx, yy, zz, xy, yx, xz, zx, yz, zy осьтерінің жұбымен байланысты. Бұл матрицалар осы бөлімнің басындағы матрицаға ұқсас матрица ретінде жазылуы мүмкін. Ақ заттардың анизотроптық ортасындағы нүктелі көзден диффузия ұқсас түрде жүреді. Стейскаль-Таннер диффузиялық градиентінің бірінші импульсі кейбір су молекулаларын тиімді таңдайды, ал екінші импульс олардың диффузияға байланысты орын ауыстыруын көрсетеді. Әрбір градиент бағыты сол градиент бағыты бойынша қозғалысты өлшеуіш болып табылады. Алты немесе одан да көп градиенттер матрицаны толтыру үшін қажетті барлық өлшемдерді алу үшін қосылады, егер ол диагональдің үстінде және астында симметриялық болса (қызыл белгілер). 1848 жылы Анри Хюро де Сенармонт балауызмен қапталған жылтыратылған кристалл бетіне қыздырылған нүкте қолданды. "Изотроптық" құрылымы бар кейбір материалдарда балқыған сақина шеңбер түрінде бетінде таралады. Анизотроптық кристаллдарда таралу эллипс түрінде болды. Үш өлшемде бұл таралу эллипсоид болып табылады. Адольф Фик 1850 жылдары көрсеткендей, диффузия жылуды беруде кездесетін көптеген үлгілерді көрсетеді.
Эллипсоидтардың математикасы
Бұл жерде эллипсоидтардың математикасын қарастыру пайдалы. Эллипсоидты мынадай формуламен сипаттауға болады: Бұл теңдеу квадраттық бетті сипаттайды. a, b және c-тің салыстырмалы мәндері квадрик эллипсоидты немесе гиперболоидты сипаттайтынын анықтайды. Көрініп тұрғандай, келесідей үш компонентті қосуға болады: a, b, c, d, e және f-тің көптеген комбинациялары әлі де эллипсоидтарды сипаттайды, бірақ қосымша компоненттер (d, e, f) эллипсоидтың Картезиандық координаттар жүйесінің ортогональді осьтеріне қатысты айналуын сипаттайды. Бұл алты айнымалыны осы бөлімнің басында анықталған тензорлық матрицаға ұқсас матрицамен көрсетуге болады (диффузия симметриялық болғандықтан, онда бізге тоғыз компоненттің орнына алты компонент қана қажет - матрицаның диагональ элементтерінен төменгі компоненттер диагональдің үстіндегі компоненттермен бірдей). Екінші реттік тензор матрицасының компоненттерін эллипсоидпен көрсетуге болады деген сөз осыны білдіреді. Егер квадрат эллипсоидтың алты мүшесінің диффузиялық мәндері матрицаға орналастырылса, ол ортогональдық тордан бұрышталған эллипсоидты тудырады. Егер салыстырмалы анизотропия жоғары болса, оның пішіні ұзын болады. Эллипсоид / тензорды матрицамен көрсеткенде, стандартты матрицалық математика мен сызықтық алгебрадан пайдалы әдісті қолдана аламыз, яғни матрицаны "диагональдеу". Бұл бейнелеуде екі маңызды мағынаға ие. Бұл идея екі бірдей формалы, бірақ әртүрлі өлшемді және бағдарланған екі тең эллипсоид бар дегенді білдіреді. Біріншісі - аксондар белгілеген бұрышта орналасқан өлшенген диффузиялық эллипсоид, ал екіншісі - үш Картезиан осімен толық сәйкестендірілген. "Диагональдеу" термині матрицаның үш компонентіне жоғары сол жақтан төменгі оң жаққа қарай диагональ бойынша (матрицаның қызыл белгілері бар компоненттер осы бөлімнің басында) қатысты. , , және айнымалылары диагональ бойымен (қызыл әріптермен), ал d, e және f айнымалылары "диагональдан тыс". Содан кейін векторлы өңдеуді қайта жазуға болады, онда біз матрицаны қайта жазамыз және оны жаңа матрицамен алмастырамыз, оны бірлік ұзындығы бар үш түрлі вектормен көбейтеміз (ұзындығы = 1,0). Матрица диагональды, өйткені диагональдан тыс компоненттер қазір нөлге тең. Бұл эквивалентті орынға жету үшін қажетті айналу бұрыштары үш векторда пайда болады және олардың әрқайсысының x, y және z компоненттері ретінде оқуға болады. Бұл үш вектор "eigenvectors" немесе сипаттамалық вектор деп аталады. Оларда бастапқы эллипсоидтың бағдарлау мәліметі бар. Эллипсоидтың үш осі енді координаттар жүйесінің негізгі ортогональді осімен тікелей ұштасады, сондықтан біз олардың ұзындығын оңай түсіне аламыз. Бұл ұзындықтар өзіндік мәндер немесе сипаттамалық мәндер болып табылады. Диагональдық матрицаны табу үшін екінші матрицаны табу керек, содан кейін екінші матрицаның керісіне көбейту керек, онда нәтиже жаңа матрица болады, онда үш диагональдық (xx, yy, zz) компоненттерде сандар бар, бірақ диагональдан тыс компоненттер (xy, yz, zx) - 0. Екінші матрица өз векторы туралы ақпаратты береді.
Зерттеу
DTI негізделген трактографияны дамытудың басында бірқатар зерттеушілер диффузиялық тензор моделінің кемшілігін атап өтті. Тензорлық талдау әрбір бейнелеу вокселіне бір ғана эллипсоид бар деп болжайды, егер воксель арқылы жүретін барлық аксондар дәл сол бағытта жүрсе. Бұл жиі рас, бірақ стандартты резолюциялы ми суреттеріндегі 30%-дан астам вокселдерде бір-бірінен өтетін екі түрлі бағытқа қарай қозғалатын кем дегенде екі түрлі нейрондық жол бар деп бағалауға болады. Классикалық диффузиялық эллипсоидты тензорлық модельде, қиылысу жолынан алынған ақпарат белгілі бір воксельде шу немесе түсіндірілмейтін азаю анизотропиясы ретінде пайда болады. Дэвид Тух бұл мәселенің шешімін алғаш сипаттағандардың бірі болды. Бұл идеяны әр сурет вокселі айналасына геодезиялық күмбез түрін тұжырымдамалық тұрғыдан орналастыру арқылы жақсы түсінуге болады. Бұл икосаэдр үлкен санда біркелкі орналасқан градиент траекторияларды әрқайсысы икосаэдрдің бір шыңымен сәйкес келетін воксель арқылы өткізуге математикалық негіз береді. Негізінде, біз қазір көптеген түрлі бағыттардан (әдетте 40 немесе одан да көп) вокселге қараймыз. Біз "n tuple" кескінін пайдаланып, бастапқы икосаэдрге (20 бет) біркелкі орналастырылған шыңдарды қосамыз. Бұл идея бірнеше онжылдық бұрын палеомагнетизм зерттеулерінде де болды. Бізге тек қана қай бағыттағы сызықтар ең үлкен анизотроптық диффузияны көрсетеді. Егер трактат бір болса, онда қарама-қарсы бағыттағы екі максима болады. Егер екі тракта воксельде қиылысып кетсе, онда екі жұп максима болады және т.б. Біз тензорлық математиканы әлі де максималарды таңдауға қолдана аламыз, сол сияқты воксельдегі бірнеше тензорлық эллипсоидтарға топтастыру үшін градиенттер топтарын таңдауға немесе күрделірек жоғары дәрежелі тензорлық талдауларды қолдануға немесе біз тек максималарды таңдап, трактографияны жалғастыратын "модельсіз" шынайы талдау жасай аламыз. Q Ball трактографиялық әдісі - бұл Дэвид Туч тензорлық модельге математикалық балама беретін іске асыру. Естеріңізге сала кетейік, ДВ МРТ алдын ала өңдеудің ең жақсы тәсілі туралы талқылаулар жалғасуда. Бірнеше in vivo зерттеулер қолданған бағдарламалық қамтамасыз етуді және функцияларды таңдау (мысалы, қозғалыс пен айналдыру тоқтарынан туындайтын артефактілерді түзетуге бағытталған) ұлпадан алынған DTI параметрлерінің бағалауына елеулі әсер ететінін көрсетті. Сондықтан бұл мәселе ISMRM-нің диффузияны зерттеу тобы жүргізген көпұлттық зерттеудің тақырыбы болып табылады.
Қорытынды
DTI үшін тензорлық деректерді талдауды өңдеу үшін сызықтық алгебра, матрицалық математика және векторлық математиканы пайдалану мүмкін. Кейбір жағдайларда тензор қасиеттерінің толық жиынтығы қызықты болады, бірақ трактография үшін, әдетте, негізгі ос немесе вектордың шамасын және бағытын білу қажет. Бұл негізгі ось - ең үлкен ұзындығы бар ось - ең үлкен өзіндік мән болып табылады және оның бағдары оның сәйкес келетін өзіндік векторда кодталады. Тек бір ось қажет, өйткені трактографияны орындау үшін ең үлкен өзіндік мән негізгі аксон бағытымен сәйкестендірілген деп есептеледі.