Кіріспе

Солтүстік Ричмонд – Австралияның Жаңа Оңтүстік Уэльс штатындағы Ричмонд қаласының қала маңындағы елді мекен. Солтүстік Ричмонд Сиднейдің орталық бизнес ауданынан солтүстік-батысқа қарай 67 шақырым қашықтықта, Хоксбери қаласының жергілікті басқару аймағында орналасқан. Ол Хоксбери өзенімен Ричмондтан оңтүстік-шығысқа қарай бөлінген. Солтүстік Ричмонд Хоксбери өзенімен шектесетін болғандықтан Сидней қалалық аймағына жатпайды, алайда Сидней аймағының шеткі ауданы саналады. 2020 жылдан бері Солтүстік Ричмондтағы Редбанк жаңа құрылыс аймасының арқасында халық саны біртіндеп артып келеді.

Тарих

Қала мен оның айналасындағы ауданның дәстүрлі жер иелері – Даруг халқы. Еуропалық қоныстанудың алғашқы жылдарында бұл аймақ Энфилд деп аталды. Сиднейдің батысындағы Энфилдпен шатасудан аулақ болу үшін атау кейінірек 19 ғасырда өзгертілді. Ричмонд қаласынан батысқа қарай орналасқан, бірақ Ричмонд төбесінің солтүстігінде болғандықтан Солтүстік Ричмонд деп аталды деп есептеледі. Бұл төбені 1789 жылы Хоксбери өзенін боймен саяхат еткен кезде губернатор Филип атаған. 1833 жылы Джон Таун, көрнекті жергілікті жер иесі, өзенді кесіп өтуге жақын жердегі биік жерде "Woolpack Inn" ашты. 1874 жылы атау "Саяхатшылардың демалысы" деп өзгертілді. 1933 жылы ескі қонақүйдің жанына заманауи қонақ үй салынды және 1940 жылы "Солтүстік Ричмонд қонақ үйі" деп аталды. 1860 жылдары Хоксбери өзенінен кемемен немесе қайықпен өтуге қарағанда оңай өту үшін ағаштан жасалған көпір салынды. 1905 жылы ол сол кездегі ең үлкен темір бетонды көпір болған жоғары деңгейлі көпірмен ауыстырылды. Ол 20 жыл бойы солай болды. 1926 жылы Ричмонд пен Курраджонг арасындағы теміржол тармағы ашылды. Теміржол көпірі бетон көпірдің жанына салынды. Жол көпірдің батыс жағында оңға бұрылып, содан кейін кері бұрылып, Гроуз Вейл жолымен қиылысқа жақын жерде Беллс Лайнының жолымен қиылысады. Солтүстік Ричмондта теміржол станциясы болды. 1952 жылы теміржол жабылғанда, теміржол көпірі жолдың бір бөлігіне айналды. Солтүстік Ричмондта қонақ үй мен мектептен басқа полиция бөлімі, түрме және Веслиан (методист) шіркеуі де болды.

Халық саны

2016 жылғы халық санағы бойынша Солтүстік Ричмондта 4977 адам тұрды. Аборигендер мен Торрес бұғазы аралдарының халықтары жалпы санының 4,4% құрады. Халықтың 83,4% Австралияда туған. Екінші ең көп кездесетін туған жер – Англия, ол 4,5% құрады. Адамдардың 90,8% үйде тек қана ағылшын тілінде сөйлейді. Дін туралы ең көп таралған жауаптар: Діні жоқ – 25,7%, Англикан – 25,3% және Католик – 24,7% болды.

Көрнекті орындар

Солтүстік Ричмондта үш негізгі жол бар. Олар – Гроуз Вейл жолы, Беллс Лайн оф Роуд және Террас Роуд. Солтүстік Ричмондта Coles супермаркеті мен Domino's Pizza және Subway сияқты әртүрлі дүкендері бар сауда орталығы орналасқан. Мұнда Ричмонд Солтүстік мемлекеттік мектебі деп аталатын жергілікті бастауыш мектеп және Коло орта мектебі бар. Қаланың батысында таулар, ал шығысында Хоксбери өзені жатыр. Солтүстік Ричмондта «Пантерлер» клубы орналасқан. Солтүстік Ричмондта үш негізгі саябақ бар: Джон Веллингтон Овалы, Тернбулл Овалы және Иноллс Лейн. Джон Веллингтон Овалы мен Тернбулл Овалында крикет ойналады. Тернбулл Овалы мен Иноллс Лейнде футбол ойналады. Colo Cougars футбол клубы Иноллс Лейнде орналасқан.

Мектептер

Ричмонд Солтүстік мемлекеттік мектебі 1871 жылы Гроуз Вейл жолында салынды. Ол көп жылдар бойы Энфилдте (сол кезде Солтүстік Ричмонд деп аталған) жұмыс істеген Англия шіркеуінің діни мектебінің орнына ашылды. Бұрын діни мектепті басқарған Джордж Сандерс мырза, алғашқы мұғалім болып тағайындалды. 1871 жылғы ғимарат 1960 жылдардың ортасында жаңа мектеп ғимараттары үшін бұзылды. Коло орта мектебі 1978 жылы Солтүстік Ричмондтағы жиналмалы ғимараттарда құрылды. Қазіргі тұрақты орын 1980 жылы пайдалануға берілді. Көк және ақ түстер Бірыңғай комитеті таңдаған түстермен үйлестірілді. Мектеп директорының бірінші орынбасары Сэм Веллер мектеп ғимаратының жоспарын логотиптің негізі ретінде пайдалануды ұсынды. Мектептің математика пәнінің мұғалімі Дэвид Стоун мектеп белгісі ретінде қабылданған суретті жасады. Бұл пішін сонымен қатар Білім ағашын және оның үш бөлігін – оқушыларды, қызметкерлерді және қоғамды бейнелейді.