Такома, Вашингтон штатындағы Blue Mouse Theatre – 1923 жылдан бері үздіксіз жұмыс істеп келе жатқан ең көне театр. Vaudeville тарихы, кинотеатрлар туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Blue Mouse Theatre атауы АҚШ-тың Тынық мұхитының солтүстік-батысында Джон Хамрик ашқан бірнеше тарихи водевиль және кинотеатрларда қолданылған. Бұл атау Париждегі лаунждан шабыттанған болуы мүмкін.
The Blue Mouse Theatre title was used for several historic vaudeville and movie venues opened by John Hamrick in the Pacific Northwest of the United States. The name may have been inspired by a lounge in Paris.
Проктор ауданындағы Көк тышқан театры, Такома
Blue Mouse Theatre (1923) (алғашқыда Blue Mouse Jr.) – Вашингтон штатының Такома қаласының солтүстік жағындағы Проктор ауданында орналасқан шағын, екінші көрсетілімді кинотеатр. Бұл Вашингтон штатындағы үздіксіз жұмыс істеп келе жатқан ең көне театр (штаттағы ең көне боулинг орталығынан бірнеше блок қашықтықта), ол 1923 жылдың 13 қарашасында ашылды. 1920 жылдары жобаланған кезде, театр қала маңындағы ең жақсы театрлардың бірі деп жарналанды және Такоманың сол атаумен үлкен театрынан ажырату үшін "Көк тышқан" деп аталды. "Тамаша мелодрама" – "Жасыл құдай" (The Green Goddess) театрдың "нәзік экранында" көрсетілген алғашқы "фильм" болған болуы мүмкін. 1929 жылы театр Полктың Такома қалалық анықтамалығына сәйкес, Проктор көшесіндегі театр деп аталды. Театр сәтті болды және 1932 жылы сатылды. 1972 жылы ол қайтадан сатып алынып, 1980 жылы Bijou деп аталды, бірақ аймақтық мультиплекстермен бәсекелесуде қиындыққа тап болды және кеңсе кешеніне айналу қаупі туды. 1993 жылы 17 белсенді және мұраны сақтаушы (Blue Mouse Associates) "ғимаратының бастапқы шеберлік стиліндегі ағаш конструкцияларын, штукатурканы, бағаналарды, мәрмәр террацтоны және түпнұсқа махоган есіктерін" сатып алып, қайта жаңартып сақтап қалды.
The Blue Mouse Theatre (1923) (originally known as Blue Mouse Jr.) is a small second run movie theater located in the Proctor District in the north end of Tacoma, Washington. It is Washington's oldest continuously operating theater (a few blocks from the state's oldest bowling center), opened November 13, 1923. When it was designed in the 1920s, the theater was promoted as being one of the finest suburban theaters and was referred to as "Blue Mouse Jr." to distinguish it from the larger downtown Tacoma theater of the same name. The "A spectacular melodrama" The Green Goddess may have been the first "picture show" shown on the theatre's "silent screen". By 1929, the theater was renamed the Proctor Street Theater, according to the Polk's City Directory for Tacoma. The theater was successful and in 1932 was sold. In 1972, it was re purchased again and renamed the Bijou in 1980, but struggled to compete against area multiplexes and was threatened with becoming an office complex. It was saved in 1993 by 17 activists and preservationists (the Blue Mouse Associates) who bought and restored "the building's original Craftsman style timbers, stucco, pillars, marble terrazzo and original mahogany doors."
Такома қаласының орталығындағы "Көк тышқан" театры
Такома қаласының орталығындағы "Көк тышқан" театры Аполлон театры ретінде ашылып, 650 орындық болды. 1922 жылы ол "Көк тышқан" театры ретінде қайта ашылды. Бұл Такомадағы "сөйлейтін фильмдерді" көрсеткен алғашқы театр болды және қаланың "сәтсіз эксперименті" – жылжымалы тротуарлар салдарынан жабылды. 1960 жылы жаңа көше эскалаторына орын беру үшін бұзылып жатыр. Көрсетілген фильмдердің ішінде 1928 жылдың қаңтарында "Джаз әншісі" болды. Театр 1922 жылы зауыттан жеткізілген Вурлитцер органын пайдаланды. 1922 жылы Гарри Куинн Миллс "Көк тышқан" театрының органшысы, ал 1927 жылы Дубоис Корниш органшы болды. Balcom & Vaughan деректеріне сәйкес, орган соңғы рет 1928 жылдың наурыз айында үнсіз фильмдерге қолданылған. Театр 1926 жылы Портлендтегі алғашқы дыбысты фильмді көрсетті: Джон Бэрримордың "Дон Хуан" фильмі. Hamrick Evergreen Theatres 1936 жыл шамасында театрды жапты, ал 1940 жылы Пол Форсайт қайта ашты, ол "отбасылық фильмдер мен балалар сеанстарын ұсынды" және "жетістікке жетіп, жас және қарт жанкүйерлердің адал сүйіспенділігіне ие болды". Театр мүлікті сатқан кезде жабылу қаупі туды және ғимаратты бұзу жоспарланған. (Бұрынғы Капитолий театрының орналасқан жері) онша мәртебелі ауданда болды, бірақ 1977 жылға дейін, "Көк тышқан блогы" бұзылғанға дейін бизнесте қалды, себебі "үлкен тұрақ салу үшін" орын босату қажет болды.
The Blue Mouse in downtown Tacoma opened as the Apollo theater and had 650 seats. In 1922 it reopened as a Blue Mouse Theatre It was the first theater in Tacoma to show "talkies" and was done in by the city's "failed experiment" with moving sidewalks and was demolished in 1960 to make way for a new street escalator. Showings included The Jazz Singer in January 1928. It used a wurlitzer organ shipped from the factory in 1922. Harry Quinn Mills was organist at the Blue Mouse in 1922 and Dubois Cornish was organist in 1927. According to Balcom & Vaughan records, the organ was last used for silent films in March 1928. The theater hosted the first sound picture in Portland in 1926: John Barrymore in Don Juan. Hamrick Evergreen Theatres closed the venue sometime around 1936 and it was reopened again in 1940 by Paul Forsythe, who "presented family films and kiddie matinees" and "was rewarded with success and a host of good patrons, young and old who became loyal Blue Mouse fans." The theater faced eviction when the property was sold, and the building was to be torn down. location of the former Capitol Theatre) was in a less upscale neighborhood, but stayed in business until 1977 when the "Blue Mouse Block" was demolished to "make way for a huge parking facility.
Сиэтлдегі "Көк тышқан" театры
Сиэтлдегі Blue Mouse театры шамамен 1920 жылы салынды және 1972 жылы Вашингтон штатының Халық Ұлттық банкінің "көктеме банк мекемесін" салу үшін бұзылды.
The Blue Mouse Theatre in Seattle was constructed around 1920 and demolished in 1972 to make way for the construction of Peoples National Bank of Washington's "high rise banking facility".