Кіріспе

Американдық кәсіби және әуесқой күрескер

Мартин Бернс (15 ақпан 1861 – 8 қаңтар 1937), «Фермер Бернс» лақап атымен танымал, американдық қабылдамалы күрескер, күрес жаттықтырушысы және ұстазы болған. Айова штатының Седар округінде дүниеге келген ол жасөспірім шағында күреспен айналыса бастады және карнавалдар мен жәрмеңкелерде күрес көрсетіп, Орта Батысты аралап ақша тапқан. Кәсіби күрескер ретінде ол 1895 жылы Эван «Страгглер» Льюисті жеңіп, Америка ауыр салмақ чемпионы атанды және бұл атақты екі жыл бойы сақтап тұрды, сол кезде бәйгелер заңды түрде өткізілген. Осы кезеңде Мартин Бернс өзі 6000-нан астам жекпе-жекке қатысқанын және бар болғаны жеті рет жеңілгенін мәлімдеді. Белсенді күрес мансабынан кейін ол Омахада сәтті күрес мектебін ашты, содан кейін Седар-Рапидстің Вашингтон орта мектебін Айова штатының бірінші орта мектеп күрес турнирінде жеңіске жеткізді. 1937 жылы ол Каунсил-Блафста қайтыс болды. 2001 жылы Мартин «Фермер» Бернс Халықаралық Күрес Институты мен Мұражайының Даңқ залына енгізілді. Ол сондай-ақ 2002 жылы Wrestling Observer Newsletter Даңқ залына қосылды. Кәсіби Күрес Даңқ залы 2003 жылы Мартин Бернсті қабылдады, ал Бернс 2017 жылы WWE Даңқ залына енгізілді. 2024 жылы ол Небраска Про-Күрес Даңқ залына қосылды.

Балалық шақ

Мартин Бернс 1861 жылдың 15 ақпанында Айова штатының Седар округіндегі фермада ағаш үйдің ішінде дүниеге келді. Азамат соғысы кезінде өскен Бернс ерте жасында күрес спортына танысты, ол лагерьте орналасқан сарбаздардың арасында танымал әрекет болған. Осының салдарынан, спорттың танымалдылығы 1860 жылдары одан әрі артты, және көптеген тарихшылар бұл қызығушылықтың өркендеуі президент Авраам Линкольннің өзі жастық шағында күрескер болғандығымен байланысты болуы мүмкін деп болжайды. Бернс бала кезінде спонтанды жекпе-жектерге қатысты; 8 жасында ол үлкен қарсыласын 15 центтік жүлде үшін жеңіп, лақтырып жіберді. Оның әкесі 11 жасында қайтыс болды, оны анасы, ағасы және бес әпкесін асырауға қалдырды. Ақша табу үшін Бернс жақын жердегі фермада айына 12 доллар жұмыс істеді; және ол аз білім алғанымен, осы қажырлы еңбек Бернске керемет физикалық күшін дамытуға көмектесті. Ол сонымен қатар, жұмыс істейтін лагерьлерде де жұмыс істеді, онда ол қатал күштілерге қарсы тұрақты жарыстарға қатысты. Алайда, бұл адамдар тек қана айбынды күшке назар бөлген кезде, Бернс ұстап күрестің стратегиялары мен тактикасын жетілдіруге көп уақыт жұмсады, ол әртүрлі ұстаулар мен тактикаларды қолданатын, мақсаты қарсыластың екі иығын бірден жерге басып жіберу немесе бекіту болып табылады. Сондықтан, Бернстің жоғары физикалық дайындығы, зиялы қабілеті және жоғары шеберлігі оны күрес аренасында жеңіске жете алмайтын қарсыласқа айналдырды.

Ерте мансап

1880 жылға қарай Мартин Бернс зор беделге ие болды; 19 жасында ол кәсіби күрескермен алғашқы жекпе-жегін өткізді, ол Дэвид Графтпен 2 сағат 19 минутқа тең түсті. Содан кейін ол сол кездегі ең үздік кәсіпқой күрескерлерге қарсы өнер табатын болды, 1886 және 1887 жылдары Генри Клейтон мен Том Коннорсқа қарсы жеңіліске ұшырады. Клейтоннан жеңіліс Бернсті әсіресе қынжырлатты, өйткені ол Клейтонға кейіннен Эван “Странглер” Льюис есімін (әлдеқайда танымал Эд “Странглер” Льюис туылмас бұрын) сыйлаған қауіпті тұтқыныстың алдын алуға тырысты, бірақ сәтті болмады. Осыдан кейін Бернс мойынды күшейтуге қатысты қатаң жаттығулар бағдарламасын бастады; көп ұзамай 20 дюймдік (шамамен 50 см) мықты мойынға ие болды, оны тігіп тастағанда ешқандай зиян келмейтін (Бернс осы трюкті карнавалдар мен жәрмеңкелерде жиі көрсетіп тұратын). 1889 жылдың көктемінде Чикагоға сапар барысында Бернс ең үздік күрескерлер Джек Карлик пен Эван Льюиске қарсы кемінде 15 минутқа төтеп бере алатын әркімге 25 доллар сыйлық есебінен жарнаманы көрді. Бернс шақыруды қабылдап, Олимпиада театрына әдеттегі шаруа киімімен келді. Оқиғаны жариялаған адам Мартинді көпшілікке “Фармер” Бернс деп таныстырды; ал “Фармер” бірден Карликті күлкіге айналдырып, оны сахнадан лақтырып жіберді, содан кейін 15 минуттан соң жеңімпаз деп жарияланды. Келесі қарсыласы – Бернстің көптен күткен реваншы Эван “Странглер” Льюис болды, ол 1887 жылдың 14 наурызында Джо Актонды жеңіп, “Catch as Catch Can” ауыр салмақ чемпионы атанған еді. Алайда, 15 минут Льюиске Бернсті жеңуге жеткіліксіз болды; және тағы да, беймәлім “Фармер” жеңімпаз деп жарияланды және келесі күні Чикаго газеттерінде күрес батыры ретінде мақталып, даңққа ие болды.

Америка чемпионы

Фермер Бернс ең үздік күрескер ретінде танылғаннан кейін, ол елді аралап, сол кездегі ең қадірлі күрескерлермен күресті, сонымен қатар карнавалдардағы барлық қарсыластарын жеңді. Оның салмағы 165 фунт болса да, өзінен 50-100 фунтқа салмағы ауыр жігіттерді үнемі жеңіп отырды. Сол кездегі кәсіби күресте уақыт шектеуі болмаған, ал жекпе-жек әдетте күрескер қарсыласын жерге "жіберіп" түсіргенде аяқталар еді. Алайда, Бернс қарсыласының иығын басып ұстау өнерін жетілдіріп, толық және жартылай нельсон, балға құлып, екі қолдан ұстау, тауық қанаты және түрлі бауырынан ұстау сияқты қауіпті әрекеттерді қолданды. Фермер Бернс көп ұзамай танымал Соракичи Мацудамен кездесті, ол Жапонияның алғашқы кәсіби күрескері саналады және бұрынғы онжылдықта әлемдік чемпиондар Уильям Малдун мен Эрнест Роберге қарсы күрескен ең күшті қарсылас болды. Екеуі 1891 жылдың 13 мамырында Нью-Йорктегі Трой қаласында кездесті, және Бернс Мацуданы төрт минутта жеңіп, ең үлкен жеңісін тойлады. Осының нәтижесінде Фермер Бернс әлемдегі ең үздік күрескер ретінде танылды; 1890 мен 1893 жылдар аралығында ол бірде-бір жекпе-жекте жеңілген жоқ. Содан кейін, 1893 жылдың 2 наурызында Эван Льюис Эрнест Роберді жеңіп, американдық грек-рим күресінің ауыр салмақ чемпионаты мен Catch As Catch Can чемпионатының бірігуіне қол жеткізіп, күрес бойынша американдық ауыр салмақ чемпионы атанды. Бұл Фермер Бернс пен Стронглер Льюис арасындағы тағы бір реваншқа мүмкіндік жасады; 1895 жылдың 20 сәуірінде Бернс Льюисті жеңіп, титулға ие болды. Бернс екі жыл бойы күрес бойынша американдық чемпион болды, бірақ 1897 жылы Дэн МакЛеод пен Том Дженкинс одан жеңіліп қалды. Бернс 1890 және 1900 жылдары Корнуолл күресі сияқты көптеген аралас стильдегі күрес сынақтарына қатысты. Ол 1899 жылы екі рет Роуетт және 1905, 1907 және 1908 жылдары М.Дж. Дуэр сияқты танымал Корнуолл күрескерлерін жеңді.

Зейнетақы және мансаптан кейінгі өмір

Дегенмен, Фермер Бернстің күрес спортының дамуына ең маңызды үлесі, әдетте, жаттықтырушы ретіндегі қызметі болып саналады. Ол 1893 жылы Иллинойс штатының Рок-Айленд қаласында спорт залын ашып, жас күрескерлерді қабылдау және оларды қабылдамалы күрес әлемімен таныстыру үшін мектептер құруға көмектесті. 1899 жылы Бернс 21 жастағы Айова штатының тұрғыны Фрэнк Готчты жеңді, бірақ оның жаңа талантын мойындап, оны өзінің ең бағалы шәкірті ретінде қабылдады. Бернс кейін Готчтан барлық уақыттағы ең ұлы күрес чемпионы жасады, өйткені ол 1908 жылы Джордж Хакеншмидтты жеңіп, даусыз ауыр салмақтағы әлем чемпионы атанды. Бұған қоса, Фермер Бернс 1900-жылдардың басында спортты өзгертетін көптеген күрескерлерге ұстаздық жасады, олардың ішінде болашақ әлем чемпионы Эрл Кадок, болашақ орта салмақтағы әлем чемпионы және А.Е.Ф. чемпионы Ральф Парко, сондай-ақ шығармашылықтың алға басушысы Джозеф "Тутс" Мондт болды. Ол сонымен қатар Руди Дусек, Джо Малцевич, Эмиль Кланк, Джесс Вестергаард, Фред Билл және Джек Шери сияқты танымал күрескерлерді жеке оқытты. Ол барлығы 1600-нан астам күрескерді жаттықтырған деседі. Бернс жаттықтырушы ретінде соншалықты беделді болғандықтан, тіпті боксшы Джим Джеффристің 1910 жылғы Джек Джонсонға қарсы өткен титулдық жекпе-жегіне оны дайындаушы ретінде шақырылды. 1914 жылы Бернс 96 беттен тұратын «Күрес және дене шынықтыру сабақтары» атты пошта арқылы тапсырыс берілетін курсын жариялады, онда тыныс алу техникалары, дене шынықтыру жаттығулары, төзімділік жаттығулары және шығыс жекпе-жек өнерінің принциптері қамтылған, осылайша ол 1900-жылдардың басында күреспен айналысқысы келетін барлық жандар үшін нұсқаулыққа айналды. Сонымен қатар, 1920-30 жылдардағы ұлы күрес чемпионы (және Лу Тездің болашақ ұстазы) Эд «Стрэнглер» Льюис, Бернстің жаттығу әдістерін орындау арқылы күреспен айналыса бастады. Осылайша, Бернстің көптеген еңбектерінің нәтижесінде оның туған штаты Айова елдегі әуесқой күрес орталығына айналды, Айова университеті тұрақты түрде NCAA-ның қуатты орталығы болып табылады, ал Халықаралық күрес институты мен мұражайы да Ньютон қаласында орналасқан. 2017 жылдың 31 наурызында Бернс WWE Даңқ залына мұрагерлер қатарына енгізілді.

Жеке өмір

Бернстің Реймонд және Чарли есімді екі ұлы болды, олар Чикагода музыканттар болды, сондай-ақ Силия Бернс Бим есімді қызы да болды. 1930 жылы ол әйелі Амелияны жоғалтты, бұл оның денсаулығының нашарлауына себеп болды. Осыдан кейін ол 1951 жылы қайтыс болған қызының үйіне көшіп барып тұрды.

Өлім

Бернс 1937 жылдың 8 қаңтарында Айова штатының Каунсил-Блаффс қаласында 75 жасында қайтыс болды және Айова штатының Торонто қаласындағы Сент-Джеймс зиратына жерленді.

"Егінші" жаттығуды шашып тастайды

"Фермер" Бернс жаттығулары – Мартин Бернс өзі үшін және оның шәкірттері үшін әзірлеген жеке жаттығу кешені. Ол тек адамның өз дене күшіне, бір жұп тұғырлы салмақтарға және жүгіру сияқты қосымша аэробтық жаттығуларға негізделген. Жаттығу кешені жаттығулардың үш кезеңінен тұрады, олар топтарға және қайталауларға бөлінген. Бірінші кезең – тек өз дене күшін пайдалана отырып, жаттығудан бұрынғы жылыну және созу жаттығуларының үйлесімі. Екінші кезеңде қарсылық ретінде бір жұп тұғырлы салмақтар қолданылады, ал қозғалыстары аэробикаға ұқсас. Үшінші кезең – бұл серікпен жасалатын жаттығулар, онда қарсылық үшін тек екі адамның дене күші ғана қолданылады. Мартин Бернстің мансабындағы жетістіктерінің бір бөлігі осы қарқынды жаттығу кешенімен байланысты.

Қуаттылық

Бернс жиырмасыншы ғасырдың басында мойнымен танымал болды. Оның мойнының көлемі жиырма дюймге жеткен. WWE Magazine журналында жарияланған мақалаға сәйкес, ол осы мойнымен дарға асылып, тірі қалғанда, "Янки Дудл" әнін ысқырып тұрып, атаққа ие болды.