Жерсі Қорғау Аймағы: Нью-Джерсидің Қайын Ормандарының Қорғалыны

Кіріспе

Нью-Джерси штатының Пайн Барренс аймағын қамтитын ұлттық қорық. Пайнлендс – Атлантика жағалауының қарағайлы орманды даласының (pine barrens) экорегионындағы кең емен-қарағай ормандары, кең ылғалды жерлер және өсімдіктер мен жануарлардың алуан түрлері арасында орналасқан тарихи ауылдар мен жидек шаруашылықтарының ерекше мекені. Ол жергілікті, штаттық және федералдық үкіметтер мен жеке сектордың басқаруы арқылы штаттық және федералдық заңнамамен қорғалады. Қорық құрамына Уортон мемлекеттік орман паркі, Брендан Т. Берн мемлекеттік орман паркі, Басс өзені мемлекеттік орман паркі, Пенсильвания мемлекеттік орман паркі және Дабл Трабл мемлекеттік паркі кіреді, олар халыққа демалыс жасауға мүмкіндік береді. 1978 жылы Конгресс бекіткен бұл қорық, Ebey's Landing ұлттық тарихи қорығымен бірге елдегі алғашқы ұлттық қорықтардың бірі болып табылады.

Тарих

170-200 миллион жыл бұрын Атлантика жағалау жазығы қалыптаса бастады. Миллиондаған жылдар бойы жағалаудың көтерілуі мен түсуі жер астында минералдардың жиналуына әкелді, бұл соңғы мұз дәуірінің аяқталуымен, шамамен 12 000 жыл бұрын, қазіргі Нью-Джерсиде өсімдіктер мен ағаштардың өсуімен аяқталды. Шамамен 10 000 жыл бұрын Ленапе халқының ата-бабалары Пайн Барренс аймағына қоныстанды. 17 ғасырда бұл аймақты шведтер, голландтар және ағылшындар зерттеп, мекендеді, нәтижесінде ол АҚШ-тың Нью-Джерси штатының бір бөлігіне айналды. Аймақтағы қоныс аударушылар кедр, емен және қарағай ағаштарын, сондай-ақ жергілікті шайыр мен терпентинды арақайын, ұнтақтау және кеме жасау өнеркәсібі үшін пайдаланды. Нью-Джерсидің Пайн Барренсін қорғау жөніндегі алғашқы күш-жігері 1960 жылдары басталды. 1964 жылы Пайнлендс аймақтық жоспарлау кеңесі Нью-Йорк метрополиясындағы әуе трафигін азайту мақсатымен Оушен округінде «үздемелі әуежай» салуды ұсынды. Бұл жоба шамамен 250 000 тұрғыны бар спутниктік қаланы құруды және Пайн Барренстің экологиялық тұрғыдан сезімтал бөліктерінде шамамен 50 шаршы мильді (129 км²) қамтуды көздеді. Ұсынылған әуежай халық арасында наразылық тудырып, фермерлер, аңшылар және қоршаған ортаны қорғаушылардың күштерін біріктірді. Олар бұл аймақтың АҚШ-тың солтүстік-шығысындағы қалалық кеңістіктің таралуына осал екеніне сенді. Орманның үлкен ауданы және 300 жылдық адам қызметінің нәтижесінде, аймақты толығымен қорғау және сақтау мүмкін болмады. АҚШ Ішкі істер департаменті Нью-Джерси штатының шенеуніктерімен, сондай-ақ штаттың Сенаты мен Конгресс делегациясымен бірлесіп Пайнлендс үшін дамуды басқару жоспарын әзірледі. Басты дау нүктесі федералдық бақылаудың рөлі болды. Бұл заң жобасы 1977 жылдың 27 қазанында АҚШ Сенатында қабылданды. 1978 жылдың 12 шілдесінде Өкілдер палатасы да ұқсас заң жобасын мақұлдады. Екі палатада да түзетулер енгізілгеннен кейін, АҚШ президенті Джимми Картер 1978 жылдың 10 қарашасында «Ұлттық саябақтар және демалыс туралы» заңға қол қойды, оны өзінің мәлімдемесінде «95-ші Конгресс қабылдаған ең маңызды қорғау заңнамасы» деп атады. 1978 жылғы «Ұлттық саябақтар және демалыс туралы» заң 56 Оңтүстік Джерси муниципалитеттеріндегі жерлерден тұратын Пинлендс Ұлттық қорығын құрды. Президент Картердің 1978 жылдың 20 қыркүйегінде Атлантик-Ситиге жасаған сапарына арналған брифингінде бұл «Атлантикалық теңіздің орталық жағалауындағы ең үлкен жабайы жер» екені айтылды. Заң қабылданғаннан кейін Пинлендс Ұлттық қорығы елдегі алғашқы Ұлттық қорыққа айналды. Заң өте маңызды экологиялық аумақтарды сатып алуға 23 миллион доллар бөлуді қарастырды. Бұл 1979 жылдың маусымында қабылданған «Пайнлендс қорғау туралы» заңда Нью-Джерси штатының заң шығарушы органымен бекітілді. Штаттық Пайнлендс аймағы Бақ штаттық саябағынан шығысқа және Делавэр шығанағына жақын жерлерді қамтымады. 1983 жылы Біріккен Ұлттар Ұйымының Білім, ғылым және мәдениет ұйымы (ЮНЕСКО) Пинлендсты биосфералық қорық деп жариялады, оны Оңтүстік Атлантика жағалау жазығының биосфералық қорығы/Пинлендс Ұлттық қорығы деп атады. 1988 жылы ЮНЕСКО оны жеке биосфералық қорық ретінде қайта бекітті.

Between 170–200 million years ago, the Atlantic coastal plain began to form. Over millions of years, the rising and falling of the coastline deposited minerals underground, culminating with the end of the last ice age about 12,000 years ago, when plants and trees began growing in what is now New Jersey. Around 10,000 years ago, the ancestors of the Lenape people first inhabited the Pine Barrens. During the 17th century, the area was explored and settled by the Swedish, Dutch, and the English, eventually becoming a part of the U. S. state of New Jersey. Settlers in the region used the area's cedar, oak, and pitch trees, as well as local tar and turpentine, for sawmill, gristmill, and shipbuilding industry. The earliest efforts to protect the New Jersey Pine Barrens started in the 1960s. In 1964, the Pinelands Regional Planning Board proposed building a "supersonic jetport" in Ocean County to alleviate flight traffic in the New York metro. This project would develop a satellite city of about 250,000 people, and would cover about 50 square miles (129 km2) in ecologically sensitive parts of the Pine Barrens. The proposed airport generated public opposition and united conservation efforts among farmers, hunters, and environmentalists, who believed that the region was vulnerable to the spread of urban sprawl of the northeastern United States. Due to the large size of the forest, as well as 300 years of human development, the area could not be protected and preserved in its entirety. The United States Department of the Interior worked with officials from New Jersey, as well as the state's Senate and Congressional delegation, to develop a development management plan for the Pinelands. The main point of disagreement was the role of federal oversight. The bill passed in the United States Senate on October 27, 1977. A similar bill passed in the House of Representatives on July 12, 1978. After further changes passed by both houses, United States President Jimmy Carter signed the National Parks and Recreation Act of 1978 on November 10, considering it "the most significant conservation legislation to pass the 95th Congress" in his signing statement. The National Parks and Recreation Act of 1978 created the Pinelands National Reserve, which consisted of of land in 56 South Jersey municipalities. It was the "largest tract of wild land along the Middle Atlantic Seaboard", according to President Carter's briefing on a September 20, 1978 trip the president took to Atlantic City. Upon the passage of the bill, the Pinelands National Reserve became the country's first National Reserve. The act authorized $23 million for land acquisition of critically important ecological areas. This was affirmed by the New Jersey legislature in the Pinelands Protection Act, which passed in June 1979. The state Pinelands Area omitted of land east of the Garden State Parkway and near the Delaware Bay. In 1983, the United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization (UNESCO) designated the Pinelands as a biosphere reserve, labeling it jointly as the South Atlantic Coastal Plain Biosphere Reserve/Pinelands National Reserve. In 1988, UNESCO redesignated it as a singular biosphere reserve.