Эвелл Блэкуэлл (23 қазан, 1922 – 29 қазан, 1996) – американдық оң жақта ойнайтын бейсболдың бастапқы питчері. "Шеге" деген лақап атымен белгілі Блэкуэлл өзінің мансабының көп бөлігін Цинциннати Редс командасында өткізді (1942; 1946–52). Ол сондай-ақ Нью-Йорк Янкис (1952–53) және мансабын Канзас-Сити Атлетика (1955) командаларында аяқтады.
Ewell Blackwell (October 23, 1922 – October 29, 1996) was an American right handed starting pitcher in Major League Baseball. Nicknamed "The Whip" for his sidearm, snap delivery, Blackwell played for the Cincinnati Reds for most of his career (1942; 1946–52). He also played with the New York Yankees (1952–53) and finished his career with the Kansas City Athletics (1955).
Бейсбол карьерасы
2 метрлік Блэкуэлл өз дәуірінің ең үздік суға салушыларының бірі болып саналады және 1946 жылдан 1951 жылға дейін алты жыл бойы All Star ойынында ойнады. Ол 1950 жылы All Star Game-де жеңіске жеткен, Джо ДиМаджиоды 14-ші айналымда қос ойынды аяқтаған ойынға түсірді. 1947 жылы 18 маусымда Блэкуэлл "Бостон Брейвз" командасына қарсы 6-0 есебімен ойнатты. Келесі стартында, 22 маусымда, Бруклин Доджерс командасына қарсы тоғызыншы таймда, ол тоғыз жыл бұрын өзінің ардагер қызылдар командасының мүшесі Джонни Вандер Мирдің жетістігін теңестіруге тырысты. Алайда, бұл ұпайсыз ойынды Эдди Стенки бұзған. Қызылдар ойынды 4:0 есебімен жеңді. 10 маусымдық карьерасында Блэкуэлл 82-78 есебімен 839 соққы және 1.321 ойынның ішінде 3.30 ERA көрсетті. 1960 жылы ол Цинциннати Редс атақ-даңқ залына кірген сегізінші ойыншы болды. 2007 жылы Нью-Йорк Метс телеарнасында Блэкуэлл атақ залынан шыққан Ральф Кинердің ең үздік оң қолды құмырашы деп аталды. Кинер де, атақ-даңқ залы қақпашысы Рой Кампанелла да Блэкуэллді олар кездескен ең қиын шайқасшы деп атады. Доджерс радиосының хабаршысы Вин Скалли де оның алдында ойнауға шынайы қорқыныш сезінетінін айтты. Блэкуэллдің ең жақсы жылы 1947 жылы болды, онда ол 8 жеңіске қарсы 22 жеңіске жетті, оның ішінде әлсіз соққы командасы үшін 16 рет толық ойын жеңімпаздары болды. Ол 6 фут 6 дюймге дейін созылған, ол алғашқы өте биік құмыралардың бірі болды және сол дәуірдің соққышыларына қорқынышты көрініс болды. Оның таңғажайып қолын ұстап, бір танымал спорт сарапшысы "ағаштан құлап түскен адамға ұқсайды" деп сипаттады, оның қолына ерекше күш салды, оның жетістіктерін қысқартты және ақыр соңында оның мансабын қысқартты. Блэкуэллдің оң бүйрекін 1949 жылдың қаңтар айында инфекция жұқтырғаннан кейін алып тастады, содан кейін 1950 жылдың қыркүйегінде жедел аппендикс операциясы жасалды. Алвин Дарк Блэкуэллді қысқа уақыт ішінде Ұлттық лигадағы ең жақсы питчер деп санайды. "Ол топты желкеден алу қиын болды, ол қолын артына бұрып, сіз оны сонда көресіз, және ол сізге келгенше, сіз оны соңғы рет көресіз". 1953 жылы Янкилермен Блэкуэлл екі шешімін де жеңіп алды, бірақ 6 шілдеде зейнеткерлікке шықты, өйткені оның қолы "өте қатты ауырған". Ол қолын демалдырамын деп, келесі маусымда қайтадан сынап көрейін деді, және ол 1955 жылы Канзас-Сити Атлетикасы үшін тағы бір жыл ойнады. 1948 жылы Зифф Дэвис баспасы жас питчерлерге кеңес беретін қысқаша кітапты "Питчерлік құпиялар" деп жариялады.
The 6 feet (2 m), Blackwell is considered to have been one of the greatest pitchers of his era, and starred in a six year streak in the All Star Game from 1946 through 1951. He was the winning pitcher of the 1950 All Star Game, getting Joe DiMaggio to ground into a game ending double play in the 14th inning. On June 18, 1947, Blackwell pitched a 6–0 no hitter against the Boston Braves. In his next start, June 22, against the Brooklyn Dodgers, he took a no hitter into the ninth inning, trying to tie the achievement of his veteran Reds teammate Johnny Vander Meer from nine years earlier, of throwing consecutive no hitters. However, the no hit attempt was broken up by Eddie Stanky. The Reds won the game 4–0. In a 10 season career, Blackwell posted an 82–78 record with 839 strikeouts and a 3.30 ERA in 1,321 innings pitched. In 1960, he was just the eighth player ever to be inducted into the Cincinnati Reds Hall of Fame. During a 2007 New York Mets broadcast, Blackwell was referred to as the best right handed pitcher ever by Hall of Famer Ralph Kiner. Both Kiner and Hall of Fame catcher Roy Campanella called Blackwell the toughest pitcher they ever faced. Dodgers broadcaster Vin Scully also reported that batters were genuinely afraid to face him. Blackwell's best year was 1947, when he recorded 22 wins against 8 losses, including 16 consecutive complete game victories for a weak hitting team. At a slender 6 ft 6 inches, he was one of the first very tall pitchers, and a fearsome sight to hitters of that era. His bizarre sidearm delivery, described by a leading sports pundit as "looking like a man falling out of a tree", put unusual strain on his arm, abbreviating his success and, ultimately, his career. Along with arm problems, Blackwell had his right kidney removed in January 1949 after it became infected, and then had an emergency appendectomy in September 1950. Alvin Dark thought Blackwell was the best pitcher in the NL for a brief interval. "It was difficult to pick up the ball in his windup–he'd curl his arm behind his back, and you'd get a glimpse of it there, and that's the last you'd see until it was coming at you." In 1953 with the Yankees, Blackwell won both of his decisions but retired on July 6 because his arm "hurt too much." He said that he would rest the arm, then try to pitch again the next season, and he wound up playing one more year in 1955 for the Kansas City Athletics. In 1948, Ziff Davis Publishing Company published The Secrets of Pitching, By Ewell Blackwell, a short book giving advice for young pitchers.
Әскери қызмет
1943 жылдан 1946 жылға дейін Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Блэкуэлл Еуропада АҚШ армиясында әскер болып қызмет етті, онда ол асхана сержанты болып жұмыс істеді. Ас дайындамайтын кезде ол бейсбол ойнауға және 1946 жылдың наурыз айында запасқа шығар алдында еуропалық жастармен оқу лагерьлерін өткізуге үлкерді.
From 1943 to 1946 during World War II, Blackwell served with the United States Army in Europe where he worked as a mess sergeant. When not cooking, he had time to play baseball and conduct instructional camps with European youth prior to his March 1946 discharge.