Уильям Берд: Негр лигасының таңдаулы ойыншысы

Кіріспе

Негро лигасының ойыншысы (1907–1991)

Уильям Бёрд (15 шілде 1907 – 4 қаңтар 1991) – американдық кәсіби бейсболшы, Негро лигасында ойнаған. Ол Джорджия штатының Кантон қаласында туған, оң қолмен тастайтын. Алты маусым бойы сегіз мәрте All-Star ойындарына шақырылған. Бёрд сонымен қатар Пуэрто-Риконың қысқы лигасындағы «Криоллос де Кагуас» және «Кангрехерос де Сантурсе» клубтарында ойнады, онда ол ең үздік питчерлердің бірі деп есептелді. Ол 83 жасында Филадельфияда, Пенсильвания штатында қайтыс болды.

Бейсбол карьерасы

Бэрд өзінің кәсіби мансабын 1933 жылы Негро Ұлттық лигасының «Колумбус Блю Бердс» командасында бастады. Сол жылы ол 3–8 есебімен 13 ойында 4.26 ERA көрсетіп, 95 инингте бір рет ойынды сақтап қалды. Ол лигадағы жеңілістер саны бойынша бірінші орында болды, сонымен қатар тоғыз инингке шаққандағы серуендер саны бойынша 1.1 көрсеткішпен көшбасшы атанды. Келесі жылы «Кливленд Ред Сокс» командасына ауысып, 2–8 есебімен күресті, тағы да лигадағы жеңілістер саны бойынша көшбасшы болды. Ол 58.2 инингте 11 ойын өткізді. 1936 жылы «Колумбус Элит Гиантс» командасына өтті. 2–3 есебімен және 5.66 ERA көрсеткенімен, ол командамен бірге мансабының қалған бөлігінде ойнады, команда тағы екі қалада (Вашингтон және Балтимор) өнер көрсетті. 1936 жылы 9–4 есебімен 16 ойын өткізіп, лигада екі мәрте «құрғақ» ойын өткізіп, алғашқы Шығыс-Батыс жұлдыздар ойынына шақырылды. Келесі жылы 53.2 инингте 4–3 есебімен ойнады. 1938 және 1939 жылдары әрқайсысында жеті ойын жеңіп алды және соңғы жылы тағы да Шығыс-Батыс ойынына шақырылды. Сол жылы «Гиантс» командасы төрт командадан тұратын плей-оффқа қатысып, лига чемпиондығы үшін күресті. «Ньюарк Иглз» командасына қарсы екі ойында (біреуін бастап) ойнап, 11.2 инингте төрт ұпай жіберіп, 1–0 есебімен жеңіске жетті, ал «Гиантс» командасы 3–1 есебімен жеңіске қойды. Бэрд (кәсіби карьерасында .262 көрсеткішпен ойнаған) серияда 3 мүмкіндіктің 2-сін пайдаланып, бір рет хоум-ран соқты. Чемпиондық серияда «Гомстед Грейз» командасына қарсы (бас жаттықтырушысы Вик Харрис, ол алдыңғы екі лигалық чемпионатта жеңіске жеткен) екі ойынды бастап, 17 инингте жеті ұпай (алтысы таза) жіберіп, 1–1 есебімен ойнады. «Гиантс» командасы (Джонас Гейнс екі ойында жеңіске жетіп, Бэрдтің жеңісіне қосымша) бес ойында қарсыласын жеңіп, «Грейз» командасын ұтты (бұл команда 1946 жылға дейін тағы бір чемпионатты ұта алмады). 1940 жылы демалыс алды, бірақ 1941 жылы қайта оралды және өте жақсы өнер көрсетті. 89 инингте 13 ойын өткізіп, 8–3 есебімен лигадағы ең төменгі ERA көрсеткішін (2.02) иеленді және Шығыс-Батыс ойынына қатысты. 1942 жылы 10–3 есебімен және 2.91 ERA көрсеткішімен лигадағы жеңістер саны бойынша көшбасшы атанды, сонымен қатар 99 инингте бір рет ойынды сақтап қалды. 1943 және 1944 жылдары «Элит Гиантс» және «Филадельфия Старс» командаларында ойнады. 1943 жылы 10–5 есебімен лигадағы ең көп соққыларды (94) жасап, мансабындағы ең көп инингтерді (135) өткізді. 1944 жылы 69 инингте 5–5 есебімен ойнады. Мансабының соңғы төрт маусымында тек «Элит Гиантс» командасы үшін ойнады. 1945 жылы 11–4 есебімен, 2.83 ERA көрсеткішімен, 12 толық ойынмен және 88 соққымен лигадағы жеңістер саны бойынша көшбасшы атанды. 1946 жылы 5–8 есебімен ойнады, бірақ екі Шығыс-Батыс ойынына қатысты. 1947 жылы 8–5 есебімен және 2.61 ERA көрсеткішімен 120.2 ининг өткізді. 1948 жылы соңғы кәсіби маусымында 10–4 есебімен және 1.68 ERA көрсеткішімен 123.1 инингте лигадағы жеңістер мен инингтер саны бойынша көшбасшы атанды. Негр лигасынан кетуі плей-офф кезеңінде болды. «Гиантс» командасы 1948 жылғы Негр әлемі сериясына қатысу мүмкіндігі үшін лигалық чемпионат үшін «Грейз» командасына қарсы шықты. Ол екі ойында (біреуін бастап) 14.1 ининг өткізіп, төрт ұпай (үші таза) жіберіп, 1–0 есебімен жеңіске жетті, бірақ «Гиантс» командасы серияны ұтылды. 1950 жылға дейін «Гиантс» командасымен ойнауын жалғастырды, бірақ сол кезде лиганың сапасы төмендеді. Балтимордағы карьерасына байланысты, ол питчинг санаттары бойынша барлық уақыттың көшбасшысы болып саналады, сонымен қатар «Элит Гиантс» командасының арасындағы алмастырудан жоғары ең көп жеңіске (28.7) ие болды.

Byrd started his major career in 1933 with the Columbus Blue Birds in the Negro National League. He went 3–8 that year, pitching a 4.26 ERA in thirteen games while recording one save in 95 innings pitched. He led the league in losses along with walks per nine innings with 1.1. He moved to the Cleveland Red Sox the following year and struggled with a 2–8 record to once again lead the league in losses. He pitched in eleven games in 58.2 innings of work. In 1936, he moved over to the Columbus Elite Giants. While he went 2–3 with a 5.66 ERA, he would find a home with a team that he pitched with for a majority of the rest of his career as the team played in two further cities (Washington and Baltimore). He went 9–4 in 1936 with sixteen games pitched, leading the league with two shutouts while being named to his first East–West All Star Game. The following year, he went 4–3 with a 5.37 ERA in 53.2 innings pitched. He won seven games each in both 1938 and 1939, and he was named to both East–West games in the latter year. In that year, the Giants were invited to a four team playoff to determine the pennant. Against the Newark Eagles, he appeared in two games (one start) and went 1–0 while allowing four runs in 11.2 innings of work as the Giants three games to one. Byrd (a career .262 batter) also helped his case by going 2 for 3 with a home run during the series. In the Championship Series against the Homestead Grays (led by Vic Harris as manager, who had won the previous two league pennants) he started two games and went 1–1 while allowing seven runs (six earned) in seventeen innings pitched as the Giants (who had Jonas Gaines win two games to go with Byrd's win) pulled off the upset in five games and beat the Grays (the team would not lose another pennant until 1946). He took off 1940 but returned for the 1941 season and excelled. He led the league with a 2.02 ERA while going 8–3 in thirteen games pitched in 89 innings while making an East–West game. In 1942, he led the league in wins with ten while going 10–3 with a 2.91 ERA while collecting a save in 99 innings. In 1943 and 1944, he would play for both the Elite Giants and the Philadelphia Stars. He went 10–5 in 1943 while leading the league in strikeouts (94) and pitching a career high 135 innings. In 1944, he went 5–5 in 69 innings. He returned to pitch just for the Elite Giants for the remaining four seasons of his career. In 1945, he led the league in wins with eleven along with complete games (twelve), strikeouts (88) while going 11–4 with a 2.83 ERA. He went 5–8 in 1946 but made two East–West games. In 1947, he went 8–5 with a 2.61 ERA with 120.2 innings pitched. In his final major league season in 1948, he led the league in wins and innings with a 10–4 record in 123.1 innings while having a 1.68 ERA. His final game in the Negro leagues was in the postseason. The Giants were tasked against the Grays for the league pennant with the chance to go to the 1948 Negro World Series. He pitched 14.1 innings and allowed four runs (three earned) in two appearances with one start, and he threw a complete game while going 1–0, although the Giants lost the Series. He continued to play with the Giants until 1950, although by that time the league had suffered in quality. Owing to his tenure in Baltimore, he ranks as the all time leader in pitching categories, and he also ranks as having the most Wins above replacement (28.7) among all Elite Giants.

Мұра

Бірд жеті рет ең көп жеңіс үшін турнир кестесіндегі алғашқы үштікке кірді, бұл үлкен лига тарихындағы ең жақсы жетінші нәтижемен тең. Ол жеңіс-жеңіліс көрсеткіші бойынша он рет үздік ондыққа кірді (T 7th), тоғыз иннингке шаққандағы серуендер саны бойынша он үш рет (9-шы), ойындар өткізу саны бойынша он бір рет (4-ші), соққылар бойынша он екі рет (T 7th) және табылған ұпайлар бойынша он бір рет (барлық уақыттағы ең көп көрсеткішпен тең). 45 жасында Бірд 1952 жылы «Питтсбург Курьер» газеті ұйымдастырған Негр лигасының ең үздік ойыншыларын анықтау бойынша жүргізілген дауыс беруде дауыс алды.

Жеке өмір және өлім

Ол зейнеткерлікке шыққаннан кейін, Филадельфиядағы General Electric компаниясында жиырма жыл жұмыс істеген кезінде, жартылай кәсіби бейсболмен айналысты. 1991 жылдың 4 қаңтарында қайтыс болды және Пенсильвания штаты, Филадельфия қаласындағы Айви Хилл зиратына жерленді.