Кіріспе

Коуден синдромы (Коуден ауруы және көптеген гамартомалар синдромы деп те аталады) – гамартомалар деп аталатын қатерсіз өсінділермен сипатталатын, аутосомдық-доминантты түрде мұраға берілетін жағдай. Бұл синдром сүт безі, қалқанша безі, жатыр және басқа да қатерлі ісіктердің өмір бойында даму қаупін арттырады. Аурудың көрінісінің әртүрлілігіне байланысты жиі дұрыс диагноз қойылмайды, бірақ пациенттердің 99% 20-29 жасқа дейін тері және шырыш қабаттарының белгілерін сезеді. Кейбір мамандар оны негізінен дерматологиялық жағдай деп есептесе де, Коуден синдромы – көп жүйелі бұзылыс, оған макроцефалия сияқты нейробиологиялық даму бұзылыстары да кіреді. Коуден ауруының жиілігі шамамен 200 000 адамға 1 адамды құрайды, яғни ол өте сирек кездеседі. Бұл синдромды басқаруда қатерлі ісіктердің алдын алу үшін ерте және үздіксіз скрининг маңызды. Синдроммен байланысты ең көп кездесетін қатерлі ісіктер: сүт безінің аденокарциномы (20%), одан кейін қалқанша безінің аденокарциномы (7%), терінің жалпақ жасушалы карциномы (4%), ал қалғаны – ішек, жатыр және басқа да органдардың (1%) ісіктері.

Генетика

Кауден синдромы аутосомалық-доминантты жолмен мұраға көшеді. PTEN (фосфатаза және тензин гомологы) – қатерлі ісікке қарсы геннің ұрпақтық мутациялары Кауден синдромымен ауырған науқастардың 80%-ына дейін табылады. PTEN цитоплазмалық рецепторлық тирозинкиназа жолын тежеп тұрады, ол жасушаның өсуі мен тірі қалуына жауапты, сондай-ақ ДНК-дағы қателерді түзетуге көмектеседі. PTEN мен SEC23B арасындағы мүмкін өзара әрекеттесу жақында болжалды, себебі екеуі де рибосома биогенезіне қатысатындығы туралы жаңа мәліметтер пайда болды, бірақ бұл әзірге нақты дәлелденбеді.

Диагностика

Коуден синдромын диагностикалаудың қайта қарастырылған клиникалық критерийлері жеке адам үшін келесілердің біріне байланысты: 1) макроцефалия, Лермит-Дюклос немесе асқазан-ішек жолы гамартомаларының қатысуы міндетті болған 3 немесе одан көп негізгі критерийлердің орындалуы, 2) екі негізгі және үш қосымша критерийлер. Коуден синдромының генетикалық негізі 1997 жылы 10q23 локусындағы ұрықтық мутациялар жаңа PTEN ісікке қарсы генмен байланыстырылған кезде анықталды.