Кіріспе
Руэлин Джордж Гордон Камминг (1820 жылы 15 наурызда - 1866 жылы 24 наурызда) - шотландтық саяхатшы және спортшы, "арыстан аулаушы" деген атпен белгілі. Ол сэр Уильям Гордон Гордон Каммингтің, 2-ші баронеттің және леди Элиза Мария Гордон Каммингтің екінші ұлы. Ол Англияның Итон қаласында білім алып, он сегіз жасында Мадрас жеңіл ат әскерінде корнет ретінде Шығыс Үндістан компаниясының қызметіне кірді. Үндістанның климаты оған ыңғайлы болмағандықтан, екі жылдан кейін ол қызметтен зейнеткерлікке шығып, Шотландияға оралды. Шығыс елінде болған кезінде ол өзінің аңшылық жүлделер мен табиғи тарих үлгілері жинағының негізін қалады. 1843 жылы ол Кейп мотоатты мылтық құрамына кірді, бірақ абсолютті бостандық үшін жылдың соңында сатылып, өгіздің арбасымен және бірнеше жергілікті ізбасарларымен Африканың ішкі жеріне жолға шықты. Ол негізінен Бечуаналанда және Лимпопо өзенінің аңғарында аң аулады, бұл аймақтар үлкен аңға толы еді. 1848 жылы Ұлыбритания мен Ирландияның Біріккен Корольдігіне оралды. Оның ерліктері туралы оқиға оның "Оңтүстік Африканың алыс жерінде аңшы өмірінің бес жылы" (Лондон, 1850, 3-ші басылым) атты кітабында жан-жақты баяндалған. 1851) деген болатын. Бұл том туралы, бастапқыда үйде тұрып сыншылар сенімсіз қабылдады, Девид Ливингстон, Гордон Каммингті өзінің жергілікті нұсқауларының көпшілігімен қамтамасыз етті, былай деп жазды: Мен мистер Каммингтің кітабы Оңтүстік Африка аңшылық туралы шынайы ойды білдіреді деп айтудан тартынбаймын (Миссионерлік саяхаттар, тарау. vii.) Бірақ бұл пікірді Ливингстонның Гордон Каммингтің 'жапайы жануарларды кемсітусіз өлтірудің жиіркенішті деректерін' мақұлдағаны ретінде түсіну керек емес (Дэвид және Чарльз Ливингстон, "Замбезиге экспедиция және оның бағыттары туралы әңгіме: және Шируа мен Ньясса көлдерінің ашылуы, 1858 1864", Дж. Мюррей, 1865 ж., 197-б.). Ливингстон Гордон Каммингті "жалған шотландтық" деп қарастырды, ол оған қиындық туғызды. Гордон Каммингтің өгіздері жануарлар африкалық трипаносомиаз ауруына ұшырағанда, Ливингстон өзінің жоспарларын өзгертуге және барлық өгіздерін мергенші мен оның серіктерін құтқару үшін жіберуге мәжбүр болды (Джордж Сивер, "Дэвид Ливингстон: Оның өмірі мен хаттары", Латтерворт Пресс, 1957, 105-бет). Оның үстіне, Гордон Камминг Ботсвананың Квенна халқының билеушісі Сетшелеге пилоттармен алмасу үшін қару бергенде, африкалықтарды қаруландыру үшін Ливингстонды кінәлады және Hendrik Potgieter-дің ізбасарлары Клобенг миссиясын жаулап алды, миссияның африкалық әйелдері мен балаларын құлдыққа алды (бағ. Айзек Шапера, "Ливингстон және бурлар" Африка істерінде, том. 59-шы, Жоқ. 235, 1960 ж., сәуір, 144-156 бб.) Гордон Каммингтің аңшылық кубоктер жинағы 1851 жылы Лондонда Ұлы көрмеде көрсетілді және Гордон Каммингтің лекциясымен суреттелді. Оңтүстік Африка мұражайы деп аталатын бұл коллекция кейін Ұлыбританияның әртүрлі жерлерінде көрмеге қойылды. 1858 жылы Гордон Камминг Каледония каналындағы Шотландиядағы Форт-Август қаласында тұруға кетті, онда оның кубоктарын көрсету көптеген келушілерді тартты. Ол 1866 жылы сол жерде қайтыс болды. Оның кітабының қысқартылған нұсқасы 1856 жылы "Оңтүстік Африканың арыстан аулаушысы" деген атпен жарық көрді.
From his early years he was distinguished by his passion for sport. He was educated at Eton, England, and at eighteen joined the East India Company's service as a cornet in the Madras Light Cavalry. The climate of India not suiting him, after two years he retired from the service and returned to Scotland. During his stay in the East he had laid the foundation of his collection of hunting trophies and specimens of natural history. In 1843 he joined the Cape Mounted Rifles, but for the sake of absolute freedom sold out at the end of the year and with an ox wagon and a few native followers set out for the interior of Africa. He hunted chiefly in Bechuanaland and the valley of the Limpopo River, regions then swarming with big game. In 1848 he returned to the United Kingdom of Great Britain and Ireland. The story of his exploits is vividly told in his book, Five Years of a Hunter's Life in the Far Interior of South Africa (London, 1850, 3rd ed. 1851). Of this volume, received at first with incredulity by stay at home critics, David Livingstone, who furnished Gordon Cumming with most of his native guides, wrote: I have no hesitation in saying that Mr. Cumming's book conveys a truthful idea of South African hunting (Missionary Travels, chap. vii.). But this comment ought not to be read as implying Livingstone's approval of Gordon Cumming's 'nauseating details of indiscriminate slaughter of wild animals' (David and Charles Livingstone, "Narrative of an Expedition to the Zambesi and Its Tributaries: And of the Discovery of the Lakes Shirwa and Nyassa, 1858 1864", J. Murray, 1865, p. 197). Livingstone in general considered Gordon Cumming as "a mad sort of Scotchman" who caused him difficulties. When Gordon Cumming's oxen succumbed to Animal African trypanosomiasis Livingstone was obliged to change his plans and send all his own oxen to extricate the hunter and his entourage (George Seaver, "David Livingstone: His Life and Letters", Lutterworth Press, 1957, p. 105). Worse still, when Gordon Cumming supplied Setshele, the ruler of the Kwêna people of Botswana, with guns in exchange for ivory, it was Livingstone who was blamed for arming the Africans and in revenge Hendrik Potgieter's followers sacked the Kolobeng mission, taking the African women and children of the mission into slavery (cf. Isaac Schapera, ‘Livingstone and the Boers’ in African Affairs, Vol. 59, No. 235, Apr., 1960, pp. 144–156). Gordon Cumming's collection of hunting trophies was exhibited in London in 1851 at the Great Exhibition, and was illustrated by a lecture delivered by Gordon Cumming. The collection, known as The South Africa Museum, was afterwards exhibited in various parts of the United Kingdom. In 1858 Gordon Cumming went to live at Fort Augustus, Scotland, on the Caledonian Canal, where the exhibition of his trophies attracted many visitors. He died there in 1866. An abridgment of his book was published in 1856 under the title of The Lion Hunter of South Africa, and in this form was frequently reprinted, a new edition appearing in 1904.