Джон Лонгланд: Білім беруші, альпинист және радио хабаршысының өмірі мен қызметі

Кіріспе

Джон Лоуренс Лонгленд (26 маусым 1905 – 29 қараша 1993) – педагог, альпинист және радио хабаршысы. Ұлттық студенттік кезеңдегі табыстарынан кейін 1930 жылдары Дурхам университетінде оқытушы болды. Лонгленд өмір бойы жұмыссыздардың әл-ауқаты туралы ойлады, қоғамдық қызметте жұмыс істегеннен кейін білім беру саласындағы әкімшілік қызметке көшті және 1970 жылы зейнетке шықты. Оның ең маңызды жетістіктерінің бірі – Дербиширдегі Уайт-Холлдың құрылуы, ол елдегі жастарға арналған алғашқы жергілікті билік органдарының табиғатты зерттеу орталығы болды. Жастығында Лонгленд британдық альпинистердің арасында белгілі болды және 1933 жылғы британдық Эверест экспедициясына қатысты. Өмірінің соңында Британ альпинистік кеңесінің жұмысына белсенді қатысты. Лонгленд BBC радиосындағы танымал хабаршылардың бірі болды, 1940 жылдардың соңынан бастап 1970 жылдарға дейін "Британияны аралап өту сынағы", "Қандай сұрақ болса да?" және 1957 жылдан бастап жиырма жыл бойы төрағалық еткен "My Word!" ойын-шоуында тұрақты түрде қатысты.

Өмір және мансап

Лонгленд – Реверенд Е. Х. Лонглендтің (Хэглидегі шіркеудің қамқоршысы, Уорвик қаласындағы Сент-Пол шіркеуінің пасторы (1908–1916), Дройтвичтегі Сент-Николас шіркеуінің пасторы (1916–1927), Кропторн шіркеуінің пасторы (1927)) және оның әйелі Эмилидің (Сэр Джеймс Крокетттің үлкен қызы) тұңғыш ұлы болды. Лонгленд Уорстердегі Король мектебінде және Кембридждегі Иисус колледжінде білім алды, онда ол Рустат стипендиясын және ғалым атағын алды, мамықпен секіруден көк медаль жеңіп алды, 1926 жылы Тарихи факультеттің бірінші бөлігінде үздік нәтиже көрсетті, ал 1927 жылы Ағылшын факультетінде бірінші сынып дипломмен аяқтады. Бітіргеннен кейін Лонгланд екі жылға Магдалина колледжінің Чарльз Кингсли стипендиясын жеңіп алды, содан кейін Германиядағы Кенигсберг университетінде алмасу студенті ретінде бір жыл өткізді, онда ол Адольф Гитлердің билікке келуінің бастапқы кезеңдерін көрді. Жиырма жасқа толмағанда Лонгланд таушы ретінде танымал болды. Ол "киім тігісі мен ескі армиялық буттармен" бастағанын айтқан, бірақ бір некрологтың сөзімен айтқанда, "тасқа шығу ісінде ол керемет болды. Ол әрқашан "Лонглендтің жорығы" арқылы есінде қалады, ол Сноудониядағы Клогвин Дур Арддудағы осы қиын жартастың ең алғашқы бағыты болды. Ол 40 жылдан кейін ұлымен бірге сол бағытты қайтадан өтуден зор ләззат алды". Ол 1933 жылы Эверестке және 1935 жылы Шығыс Гренландияға жасалған екі ірі британдық экспедициялардың қатысушысы болды. Осы некеден екі ұл және екі қыз дүниеге келді. Даремде жұмыс істеген кезінде Лонгланд Ұлы депрессия мен Дарем көмір кеніштеріндегі жұмыссыздық салдарынан туындаған әлеуметтік проблемаларға алаңдады және Еңбек партиясының белсенді мүшесі болды. Ол университетті тастап, Даремнің Қоғамдық қызмет кеңесінің директорының орынбасары болды, бір жылдан кейін директор болып тағайындалды. 1940 жылдан 1970 жылға дейін зейнеткерлікке шыққанға дейін білім беру саласында жұмыс істеді, Герфордширде білім беру жөніндегі орынбасар директоры (1940–1942), Дорсетте білім беру директоры (1942–1949) және Дербиширде білім беру директоры (1949–1970) болып қызмет етті. Негізгі қызметтерімен қатар ол 1939–1940 жылдары Ұлттық әлеуметтік қызмет кеңесінің аймақтық өкілі, 1960–1961 жылдары Білім беру қызметкерлері қауымдастығының президенті және 1964–1980 жылдары Тау көшбасшылығын даярлау кеңесінің және Плас-и-Брениннің төрағасы болды. Лонгланд қоғамдық қызметтен басқа BBC радиосында жиі және танымал диктор болды. "Таймс" газетінде ол "өте сыпайы, жауапкершілігі жоғары, өзін-өзі бағалай білетін және командамен жақсы қарым-қатынаста болатын үлгілі төраға" деп сипатталды. 1990 жылы Лонгланд Үндістанның бас геодезі Сэр Джордж Эвересттің туғанына 200 жыл толуына арналған шарада сөз сөйледі. Корольдік географиялық қоғам Эверестке көтерілген немесе көтерілуге тырысқан альпинистердің жиналысын өткізді. Олардың арасында 1953 жылы алғашқы табысты британдық экспедицияның жетекшісі лорд Хант және Тензинг Норгеймен бірге тауды алғашқы болып бағындырған сэр Эдмунд Хиллари болды. Крис Бонингтон, Даг Скотт, Стивен Венаблс және Гарри Тейлор соғыстан кейінгі жетістіктер туралы айтты, ал Лонгланд тауға жасалған алғашқы әрекеттер туралы әңгімеледі. Лонгланд 1970 жылы зейнеткерлікке шыққанда рыцарьдық орденмен марапатталды. Өмірінің соңғы жылдары ол, "Таймс" газетінің сөзімен айтқанда, "өзінің білім беру жұмысының консервативті мемлекеттік хатшылардың күшейе түскен саясатымен құрылысы бұзылып бара жатқанын көріп, қатты күйзелді". Ол 88 жасында қайтыс болды. Оның әйелі мен бір ұлы одан бұрын қайтыс болды.

Longland was the eldest son of the Rev E. H. Longland (successively curate of Hagley, vicar of St Paul's, Warwick (1908–16) rector of St Nicholas's Droitwich (1916–27), and vicar of Cropthorne (1927)) and his wife, Emily, elder daughter of Sir James Crockett. Longland was educated at the King's School, Worcester, and Jesus College, Cambridge, where he was Rustat Exhibitioner and scholar, won a Blue for pole vaulting, and gained a first in Part I of the Historical Tripos in 1926, and first class honours with distinction in the English Tripos in 1927. After graduating, Longland was elected Charles Kingsley bye fellow of Magdalene College for two years, and then spent a year in Germany as Austausch student at Königsberg University, where he witnessed the early rise of Adolf Hitler. While still in his twenties Longland established a reputation as a mountaineer. He liked to say that he started out "with a clothes line and a pair of old army boots", but in the words of an obituarist, "as a rock climber he was brilliant. He will always be remembered for 'Longland's Climb', on Clogwyn Du'r Arddu, in Snowdonia, the first route right up that formidable crag. It gave him enormous pleasure to climb that route again with his son over 40 years later." He was a member of two major British expeditions – in 1933 to Everest and in 1935 to East Greenland. There were two sons and two daughters of the marriage. During his time at Durham, Longland became increasingly concerned at the social problems caused by the Great Depression and unemployment in the Durham coalfields, and became an active member of the Labour Party.|
He left the university to become deputy director of Durham's Community Service Council, taking over as director a year later. From 1940 until his retirement in 1970 he worked in the management of education, as deputy education officer for Hertfordshire (1940–42), director of education for Dorset (1942–49) and for Derbyshire (1949–70). In tandem with his main official duties he was Regional Officer of the National Council of Social Service, 1939–40, president of the Association of Education Officers, 1960–61, and chairman of the Mountain Leadership Training Board & Plas y Brenin, 1964–80. In addition to his public service work, Longland was a frequent and popular broadcaster on BBC Radio. He was described in The Times as "the perfect chairman, courteous, receptive, self effacing and clearly well liked by the team". In 1990 Longland gave an address at a gathering to commemorate the 200th anniversary of the birth of Sir George Everest, the Surveyor General of India, after whom the mountain was named. The Royal Geographical Society hosted a gathering of climbers who had made or attempted the ascent of Everest. Among them were Lord Hunt, leader of the first successful British expedition in 1953, and Sir Edmund Hillary, who first climbed the mountain with Tenzing Norgay. Chris Bonington, Doug Scott, Stephen Venables and Harry Taylor talked of the post war achievements, and Longland spoke about the early attempts on the mountain. Longland was knighted on his retirement in 1970. In his last years he was distressed, in the words of The Times, "to sit by and watch his educational work being undone by successively tougher Conservative secretaries of state." He died at the age of 88. His wife and one of his sons predeceased him.